W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy L. G. (dalej zwany: "skarżącym" lub "stroną") wniósł o ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku oświadczył, że nie posiada żadnego majątku ani dochodów i przebywa w Strzeżonym Ośrodku dla Cudzoziemców w B. P..
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje.
Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a, Sąd może - na wniosek strony złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 258 § 1 p.p.s.a. czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi. W myśl art. 245 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, a w zakresie częściowym - zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd może zwolnić osobę fizyczną z części kosztów postępowania, jeśli wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W niniejszej sprawie skarżący złożył wniosek o ustanowienie adwokata, a więc o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.
Wniosek jest zasadny w całości. Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia przede wszystkim ta okoliczność, iż cudzoziemiec nie posiada źródła dochodu, które pozwoliłoby mu ponieść koszty związane z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika w postępowaniu sądowym. Już sama okoliczność, iż zamieszkuje w ośrodku dla cudzoziemców i pozostaje na utrzymaniu państwa polskiego świadczy o jego trudnej sytuacji materialnej. Ponadto wzięto pod uwagę, iż wnioskodawca nie posiada nieruchomości, oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.
