Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski, Sędzia NSA Wojciech Stachurski, Sędzia WSA (del.) Anna Sokołowska (sprawozdawca), po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej z wniosku P.K.W.B.K. S.A. z siedzibą w K. o wykładnię wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2025 r., sygn. akt III FSK 227/24 ze skargi kasacyjnej P.K.W.B.K. S.A. z siedzibą w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 listopada 2023 r., sygn. akt I SA/Po 443/23 w sprawie ze skargi P.K.W.B.K. S.A. z siedzibą w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koninie z dnia 23 marca 2023 r., nr SKO-PF-4132/5/2022 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2016 r. postanawia oddalić wniosek o wykładnię wyroku.

Wyrokiem z 3 września 2025 r., sygn. .III FSK 227/25, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną P.K.W.B.K. S.A. z siedzibą w K. wywiedzioną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 listopada 2023 r., sygn. akt I SA/Po 443/23 ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koninie z dnia 23 marca 2023 r., nr SKO-PF-4132/5/2022 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2016 r.

Pismem z dnia 10 marca 2026 r. spółka wniosła o wykładnię opisanego wyżej wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego. W uzasadnieniu wniosku strona wskazała, że istotne jest to, że uzasadnienie prawne wyroku NSA jest niejednoznaczne, jeśli chodzi o dokonaną przez NSA ocenę prawną, co do momentu, w którym grunty pokopalniane tracą status gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Wnioskodawca zauważył, że w uzasadnieniu prawnym NSA wskazał, że: do czasu zakończenia rekultywacji stwierdzonej ostateczną decyzją właściwego organu administracyjnego grunty podlegające rekultywacji są związane z prowadzoną działalnością gospodarczą zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.ol, co powoduje objęcie ich podatkiem od nieruchomości według stawek najwyższych.

W ocenie wnioskodawcy natomiast w uzasadnieniu wyroku nie zawarto wypowiedzi, która stanowiłaby bezpośrednie ustosunkowanie się do zarzutu pierwszego skargi kasacyjnej w zakresie jego tiret czwartego. A tym samym brak jest stanowiska Sądu co do sposobu opodatkowania gruntów po zakończeniu rekultywacji wobec istnienia

w aktach przedmiotowej sprawy decyzji Starosty T. z dnia 13 września 2016 r., nr [...], o uznaniu rekultywacji za zakończoną.

Strona domaga się wskazania, czy grunty zrekultywowane należy postrzegać jako niezwiązane z prowadzoną przez Skarżącą działalnością gospodarczą, a jeśli tak to czy podlegają opodatkowaniu zgodnym z kierunkiem rekultywacji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o wykładnię uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 września 2025 r., sygn. .III FSK 227/25 nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 158 Ppsa, sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Zgodnie z ugruntowanym poglądem zarówno orzecznictwa jak i doktryny, konieczność dokonania wykładni konkretnego rozstrzygnięcia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania (por. B. Dauter, Komentarz, [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek. Warszawa 2024, s. 543–546).

Wątpliwości, co do uzasadnienia orzeczenia mogą być wyjaśnione w trybie art. 158 Ppsa – jedynie wówczas – gdy jest to niezbędne do dokonania prawidłowej interpretacji sentencji orzeczenia. Uwzględnienie wniosku może nastąpić jedynie, gdy istnieje rzeczywista wątpliwość, co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji, a nie udzielania odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania. (zob. postanowienia NSA z: 16 stycznia 2008 r., I OZ 1011/07; 30 stycznia 2015 r., I OZ 66/15, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl; por. M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz, M. Grzywacz, Komentarz, [w]: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Red. R. Hauser i M. Wierzbowski. Warszawa 2021, s. 808–810).

Wykładnia orzeczenia nie może jednak prowadzić do nowego rozstrzygnięcia. Nie może także zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy. Wniosek o wykładnię nie może ponadto zmierzać do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawniczych i znaczenia słów, ani też do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie i wskazaniami co do dalszego postępowania (zob. np. postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2010 r. II GZ 1/10, T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 652)."

W niniejszej sprawie w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie zachodzi konieczność dokonywania wykładni wyroku, gdyż nie mieści się w ramach wykładni żądanie wyjaśnienia przez Sąd powodów zajętego w sprawie stanowiska, które legło u podstaw rozstrzygnięcia Sądu, skoro zostało ono w sposób jasny uzasadnione w jego motywach (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, Warszawa 2022, s. 640).

Dla strony wnioskującej o wykładnię nie budzi wątpliwości, że oddalając skargę kasacyjną od wyroku, zaaprobowano pogląd, że: do czasu zakończenia rekultywacji stwierdzonej ostateczną decyzją właściwego organu administracyjnego grunty podlegające rekultywacji są z prowadzenie działalności gospodarczej zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.ol, co powoduje objęcie ich podatkiem od nieruchomości według stawek najwyższych.

Na stronie 12 wyroku Sąd wskazał "działalność z zakresu rekultywacji i zagospodarowania wyeksploatowanych gruntów jest konieczną częścią składową zarobkowej działalności wydobywczej, to nie sposób racjonalnie przyjmować, że grunty mające podlegać lub podlegające aktualnie czynnościom rekultywacyjnym nie są związane z działalnością gospodarczą przedsiębiorcy (zob. wyrok NSA z 20 lipca 2020 r., III FSK 862/21). Dalej Sąd zauważa "Zasadność powyższego stanowiska potwierdza także najnowsze orzecznictwo NSA (zob. wyroki NSA z: 14 stycznia 2025 r., III FSK 696/24 i III FSK 1057/24; 16 stycznia 2025 r., III FSK 275/24 i III FSK 338/24 oraz III FSK 654/24; 27 lutego 2025 r., III FSK 1196/23), w którym to jednoznacznie wskazuje się, że do czasu zakończenia rekultywacji stwierdzonej ostateczną decyzją właściwego organu administracyjnego grunty podlegające rekultywacji są związane z prowadzeniem działalności gospodarczej zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., co powoduje objęcie ich podatkiem od nieruchomości według stawek najwyższych". I przekładając ten pogląd na grunt rozstrzyganej sprawy wskazuje:

"W opisanych powyżej okolicznościach w pełni uprawnione było także stwierdzenie przez Sąd I instancji, że z uwagi na bezsporny fakt prowadzenia rekultywacji spornych gruntów w 2016 r., nie było w sprawie konieczności prowadzenia w sprawie szerszego postępowania dowodowego,...". A zatem wbrew stanowisku wnioskodawcy Sąd odniósł się do istniejących dowodów w sprawie przyjmując, że fakt prowadzenia rekultywacji spornych gruntów w 2016 nie budził wątpliwości.

Nie można zatem przyjąć, że treść fragmentu uzasadnienia wyroku, której wyjaśnienia domaga się sformułowana jest w sposób niejasny, utrudniający zrozumienie przedstawionego uzasadnienia.

Wskazać należy, że niedopuszczalne jest na mocy art. 158 P.p.s.a. uzupełnianie treści uzasadnienia wyroku, a do tego w istocie zmierza wniosek. Wykładnia wyroku nie może prowadzić do uzupełnienia poprzedniego rozstrzygnięcia poprzez poszerzanie go o inne elementy. W ramach wykładni nie mieści się także żądanie uzyskania wyjaśnień co do dalszego prowadzenia postępowania (por. też postanowienie NSA z dnia 9 stycznia 2008 r., sygn. akt II OZ 1364/07).

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał wniosek o wykładnię wyroku za niezasadny i na podstawie art. 158 w zw. art. 193 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji

/-/ A. Sokołowska /-/ K.Winiarski /-/ W. Stachurski