Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Czesława Socha po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej N.-P. Spółki z o.o. w N. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 10 października 2014 r. sygn. akt VI SA/Wa 2133/14 o odrzuceniu skargi N.-P. Spółki z o.o. w N. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia postanawia: oddalić skargę kasacyjną.

Przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 10 października 2014 r., sygn. akt VI SA/Wa 2133/14, którym odrzucono skargę N.-P. Spółki z o.o. w N. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2014 r. w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z [...] lipca 2014 r. skarżąca została wezwana do złożenia oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego (czy też wydruku komputerowego pobranego w oparciu o art. 4 ust. 4aa ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym, Dz. U. z 2007 r. Nr 168, poz. 1186), ewentualnie innego dokumentu potwierdzającego umocowanie dla Pana R. K. do działania w imieniu Spółki – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 17 lipca 2014 r. Spółka nadesłała wymagane dokumenty w dniu 25 lipca 2014 r., a więc po terminie zakreślonym w wezwaniu, który upłynął w dniu 24 lipca 2014 r. Wobec tego skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).

Spółka zaskarżyła powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych. Zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 49 § 2 oraz art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że na skutek opóźnionego dostarczenia pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, skarżąca nie uzupełniła braku formalnego, co stanowiło podstawę do odrzucenia skargi. Ponadto zarzuciła naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 ww. ustawy w zw. z art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji RP oraz art. 6 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawnych Wolności poprzez nieuzasadnione odrzucenie skargi, a w konsekwencji pozbawienie skarżącej możliwości dochodzenia swych praw na drodze sądowej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.

W myśl art. 183 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi i z urzędu bierze pod rozwagę nieważność postępowania, która zachodzi

w przypadkach wymienionych enumeratywnie w § 2 ww. przepisu. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej i orzeka w zakresie określonym zarzutami podniesionymi w ramach tych podstaw kasacyjnych. Zasada związania Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzutami kasacyjnymi ma zastosowanie także w sprawach podlegających rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 29 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przedstawiciel ustawowy albo organ osoby prawnej oraz jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową ma obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności. Brak w tym zakresie jest brakiem formalnym, uzupełnianym w trybie art. 49 § 1 tej ustawy. Natomiast art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy stanowi, że sąd administracyjny odrzuca skargę, w sytuacji gdy strona nie usunęła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie określa, jakim dokumentem należy wykazać umocowanie organu osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej posiadającej zdolność sądową do dokonywania czynności

w jej imieniu. Naczelny Sąd Administracyjny podziela wyrażany w orzecznictwie i piśmiennictwie pogląd, że umocowanie do reprezentowania spółek prawa handlowego wykazują dokumenty wydawane przez Centralną Informację Krajowego Rejestru Sądowego, takie jak odpisy /pełne, aktualne/, wyciągi zaświadczenia i pozostałe informacje (v. postanowienie NSA z 14 października 2008 r., sygn. akt I GSK 1080/07 i powołane tam orzecznictwo).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w sprawie jest bezsporne, że skarga wniesiona została z brakiem formalnym, którego skarżąca – mimo wezwania – nie uzupełniła w terminie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd I instancji był zobowiązany odrzucić skargę, gdy braków formalnych skargi nie uzupełniono w wyznaczonym terminie.

Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut skarżącej co do charakteru informacji odnoszącej się do osób wchodzących w skład organu skarżącej, a mianowicie argument, że wobec powszechnej dostępności danych ujawnianych w Krajowym Rejestrze Sądowym co do składu organów podmiotów wpisanych do Rejestru oraz ich umocowania do reprezentacji tych podmiotów, są to okoliczności znane powszechnie. Wezwanie do uzupełniania braku formalnego było jasne i czytelne oraz zawierało pouczenie o skutkach niezastosowania się do niego w wyznaczonym terminie. Wobec nienadesłania wymaganych w wezwaniu dokumentów w terminie, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że odrzucenie skargi przez Sąd I instancji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 Ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jest prawidłowe.

Oceniając kolejny zarzut skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, że mając na uwadze dobro prawem chronione, jakim jest prawo do sądu, stronie należy umożliwić uzupełnienie braków skargi. Jeżeli jednak z takiej możliwości nie skorzystała w sposób odpowiedni, to ponosi konsekwencje procesowe swego zaniedbania. Każde nieuzupełnienie właściwie zdiagnozowanych istotnych braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem (tak NSA w postanowieniu z 29 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 2319/11). Co więcej, ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje również możliwość przywrócenia terminu do dokonania spóźnionej czynności, z której to instytucji strona jednak nie skorzystała. W tych okolicznościach nie sposób uznać, iż w sprawie doszło do wskazanych w petitum skargi kasacyjnej zarzutów naruszenia Konstytucji RP.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.