Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Małecki Sędziowie Sędzia NSA Stanisław Małek Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Kamila Kozłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 czerwca 2010r. sprawy ze skargi M.L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości w podatku od towarów i usług za miesiące maj – grudzień 2003r. oddala skargę /-/W. Zygmont /-/J. Małecki /-/St. Małek

Naczelnik Urzędu Skarbowego P.-G. decyzją z dnia ...12. 2008r. nr [...] wydaną na podstawie art. 207, art. 107§1, §2 pkt 2 i 4, art.108, art. 116§1 i §2 art., 116a, art. 47§1 art. 53§3 i §4, art., 56 ustawy z dnia 29.08.1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), orzekł o odpowiedzialności M. L., członka zarządu organu zarządzającego stowarzyszenia kultury fizycznej "X":

1) za zaległości "X" w podatku od towarów i usług, według stanu

na dzień wydania decyzji za następujące okresy rozliczeniowe:

- maj 2003r. na kwotę : [...]

- czerwiec 2003r. na kwotę: [...]

- lipiec 2003r. na kwotę: [...]

- sierpień 2003r. na kwotę: [...]

- wrzesień 2003r. na kwotę: [...]

- październik 2003r. na kwotę: [...]

- listopad 2003r. na kwotę: [...]

- grudzień 2003r. na kwotę: [...]

2) za odsetki za zwłokę od zaległości podatkowych za okres 05/2003-12/2003 według stanu na dzień wydania decyzji w łącznej kwocie [...] zł,

3) za koszty postępowania egzekucyjnego w kwocie [...] zł.

Z uzasadnienia decyzji wynika, że "X" prowadzi działalność gospodarczą na potrzeby działalności statutowej i z tego tytułu jest płatnikiem VAT. Wynikające z tej działalności zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług obejmują między innymi okres od maja do grudnia 2003r., a więc bezsprzecznie powstały w czasie pełnienia przez M. L. obowiązków członka zarządu. Klub nie uregulował kwot zobowiązania podatkowego, wynikającego ze złożonych deklaracji podatkowych VAT-7 za powyższe okresy rozliczeniowe, wobec czego na podstawie stosownych tytułów wykonawczych prowadził wobec zobowiązanego klubu postępowanie egzekucyjne.

W związku z bezskutecznością dokonanych zajęć, na wniosek organu egzekucyjnego w dniu 22.11.2005r. klub złożył przed sądem powszechnym wykaz majątku z

którego wynika, że oprócz wierzytelności przysługujących podatnikowi z tytułu praw medialnych do transmisji, nie posiada on praktycznie majątku, z którego można by skutecznie prowadzić egzekucję.

Z wyjaśnień z dnia 7.12.2007r. ówczesnego prezesa klubu R. M. o stanie majątkowym klubu wynika, że klub nie prowadzi działalności gospodarczej i nie posiada majątku ruchomego i nieruchomego, do którego można by skierować dalsze postępowanie egzekucyjne. Jednakże organ ustalił, że klub w okresie od maja do września 2006r. dokonywał za pośrednictwem rachunków bankowych (o posiadaniu których nie zawiadomił tut. organu podatkowego) szeregu sprzedaży majątku, tj. wartości niematerialnych i prawnych oraz dokonał wzajemnych potrąceń wierzytelności ze szkodą dla pozostałych wierzycieli, w tym organu podatkowego.

W tym stanie rzeczy, organ postanowieniem z dnia 31.12.2007r., znak [...] na podstawie art. 17§1 i art. 59§2 i §3 ustawy z dnia 17.06.1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, umorzył postępowanie egzekucyjne wobec klubu.

W rezultacie organ podatkowy postanowieniem z dnia 18.07.2008r. wszczął postępowanie w sprawie orzeczenia odpowiedzialności M. L. za zaległości podatkowe klubu w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2003r. W toku tego postępowania organ ustalił, że "X" wystąpił z wnioskiem z dnia 22.01.2001 r. o wszczęcie postępowania układowego z wierzycielami. Złożenie było konsekwencją niewypłacalności podatnika oraz ograniczonej zdolności do terminowego regulowania zobowiązań wobec wierzycieli zaistniałych przed datą złożenia powyższego wniosku. Potwierdzenie powyższego faktu stanowi dochodzenie zaległych wobec organu podatkowego zobowiązań oraz wdrożenie wobec podatnika przymusowego ich wykonania w postępowaniu egzekucyjnym, prowadzonym już od 1999r.

Z przebiegu postępowania układowego wynika, że Sąd Rejonowy w P. postanowieniem z dnia 18.12.2001 r., sygn. akt [...] otworzył postępowanie układowe, że na zgromadzeniu wierzycieli w dniu 10.12.2002r. przyjęto układ zaproponowany przez dłużnika, a następnie postanowieniem z dnia 20.12.2002r. zatwierdził ten układ.

Jednakże wierzyciel H.C. złożył wniosek z dnia 17.08.2007r. o uchylenie układu, wskazując, iż dłużnik nie wykonuje układu pozostając w zwłoce zapłaty IX raty oraz pięciu kolejnych rat, że zalega mu [...] zł, nie licząc odsetek od tej

kwoty oraz podał, że bezskuteczne pozostają wezwania do zapłaty kierowane wielokrotnie do dłużnika. Sąd wyznaczył dwa terminy rozpraw w celu wysłuchania dłużnika, ale na żadną z rozpraw nie stawił się wezwany skutecznie dłużnik ani jego pełnomocnik.

Wobec zaistniałej sytuacji, Sąd Rejonowy w P., postanowieniem z dnia 31.10.2007r. uchylił układ z uwagi na to, że nie został spełniony podstawowy cel postępowania układowego, a mianowicie wywiązanie się dłużnika z układu.

Organ podatkowy oceniając powyższe ustalenia stwierdził, że złożenie wniosku z dnia 22.01.2001 r. pozostaje bez znaczenia dla rozstrzygnięcia w zakresie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatnika w 2003r. i nie może stanowić przesłanki do jej wyłączenia. Członkowie zarządu winni wówczas podjąć działania zmierzające do ogłoszenia upadłości.

"X" dopiero z dnia 13.12.2006r. wniósł o ogłoszenie jego upadłości. Wniosek nie spełniał wymogów ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze, zarządzeniem z dnia 14.12.2006r. (uprawomocnionym w dniu 11.01.2007r.) został przez sąd zwrócony wnioskodawcy. W ocenie organu podatkowego, skoro czynność wniesienia wniosku, w sposób nie budzący żadnych wątpliwości, została dokonana nieskutecznie, przeto brak przesłanek do stwierdzenia, iż wniosek ten złożony został we właściwym czasie.

Również w toku prowadzonego postępowania strona nie ujawniła jakiegokolwiek majątku spółki, który mógłby stanowić podstawę zaspokojenia wierzytelności publicznoprawnych Skarbu Państwa.

W podsumowaniu powyższego organ podatkowy stwierdził, że materiał dowodowy zgromadzony w trakcie prowadzonego postępowania nie daje podstaw do wyłączenia wobec M. L. instytucji prawnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe "X".

W odwołaniu M.L. wniósł o uchylenie w całości powyższej decyzji, której zarzucił naruszenie art. 122 Ordynacji podatkowej, przez niepodjęcie przez organ wszelkich działań niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy ponadto art. 116, art. 120, art. 123 i art. 187§1, art. 200 Ordynacji podatkowej.

Uzasadniając odwołanie podał, że już w dniu 22.01.2001 r. "X" wniósł o postępowanie układowe z wierzycielami. Następnie w dniu 11.12.2006r. zarząd "X" złożył do Sądu Rejonowego w P. wniosek o ogłoszenie upadłości.

W świetle art. 116 ustawy Ordynacja podatkowa, w którym występuje słowo "lub", oznacza, iż warunek określony w lit. a będzie spełniony, jeżeli po pierwsze, będzie spełniona chociażby jedna strona, po drugie obie strony będą spełnione. Wystarczającym do uwolnienia się członka zarządu od odpowiedzialności za zadłużenia publicznoprawne jest m.in. wszczęcie postępowanie zapobiegającego ogłoszeniu upadłości (postępowania układowego - w trakcie jego trwania). Podatnik wskazał na wyroki I SA/G I 866/05, I SA/GI 1149/05, III SA/GI 288/07, III SA/GI 673/07, które to jednoznacznie wskazują, iż samo wszczęcie postępowania układowego zwalnia członka zarządu od odpowiedzialności za zaległości podatkowe klubu.

Dyrektor Izby Skarbowej w P. decyzją z dnia [...] nr [...], wydaną na podstawie art. 233§1pkt 1 oraz art. 107, art. 108 i art. 116 Ordynacji podatkowej, po rozpatrzeniu odwołania, zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. Uzasadniając decyzję stwierdził, co następuje:

W sprawie bezsporny jest fakt, iż zaległości podatkowe spółki powstały w okresie, gdy skarżący pełnił funkcję członka zarządu. Na powyższe zaległości podatkowe zostały wystawione tytuły wykonawcze. Ponadto wykazano również, iż egzekucja z majątku spółki okazała się bezskuteczna. Wniosek z dnia 22.01.2001 r. o wszczęcie postępowania układowego nie stanowi przesłanki do uwolnienia się od odpowiedzialności za zaległości spółki. Mógłby ewentualnie stanowić okoliczność uwalniającą od odpowiedzialności za zaległości podatkowe "X", które powstały do dnia zawarcia wspomnianego wyżej układu, gdyby w stosunku do takich zaległości było wszczęte i prowadzone postępowanie w sprawie orzeczenia odpowiedzialności odwołującego się jako osoby trzeciej. Nie można zatem tym samym uznać, że wniosek o zawarcie układu z dnia 21.01.2001 r. uwalnia odwołującego się od odpowiedzialności za zaległości "X" powstałe po tym okresie. Nie mogą mieć żadnego wpływu zaległości powstałe po dniu wydania postanowienia zatwierdzającego układ.

Do poprawy kondycji finansowej klubu, a zwłaszcza jej płynności finansowej nie przyczyniła także decyzja restrukturyzacyjna z dnia 29.04.2004 r. nr [...]. Z pism wierzycieli wynika, że spółka miała problemy z realizowaniem zawartego układu już w 2004 r. Zaznaczyć należy także, iż pomimo zawartego układu i rocznego okresu karencji spłaty wierzytelności "X" nieustannie generował zaległości podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych (jako płatnik) oraz w podatku od towarów i usług. Również nie była realizowana decyzja ratalna z dnia 27.042004 r. nr [...].

W sytuacji, w której nie jest realizowany układ z wierzycielami, jak również nie są zaspokajane wierzytelności pozaukładowe, a ponadto generowane są dalsze zaległości podatkowe dłużnik powinien zgłosić wniosek o ogłoszenie upadłości. Wszczęcie postępowania układowego nie blokuje dłużnika w zgłoszeniu takiego wniosku, co więcej nie usprawiedliwia niezłożenia takiego wniosku, gdy w toku postępowania układowego ujawniły się przesłanki niewypłacalności.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że analiza bilansu za lata 2003 i 2004r. wykazała, iż wartość zobowiązań "X" przekraczała wartość majątku Stowarzyszenia. Zatem już w 2004r. "X" powinien wystąpić z wnioskiem o ogłoszenie upadłości. Nadto wskazał, że wniosek o ogłoszenie upadłości z dnia 13.12.2006r. nie może być badany pod kątem wystąpienia przesłanki egzoneracyjnej, gdyż wniosek ten został zwrócony zarządzeniem Sądu Rejonowego, co oznacza, że wniosek ten jedynie był złożony, a nie zgłoszony i nie spełnia wymogów przepisów art. 116 Ordynacji podatkowej.

W skardze M. L. wniósł o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego.

Skarżący domagał się uchylenia powyższej decyzji i zasądzenia kosztów postępowania sądowego według norm przypisanych. W uzasadnieniu skargi argumentował, jak następuje: "X" z uwagi na trudną sytuację finansową w dniu 22.01.2001 r. wystąpił z wnioskiem o otwarcie i przeprowadzenie postępowania układowego w trybie przepisów rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 24.10.1934 r. Prawo o postępowaniu układowym. Skarżący wskazuje, iż trudna sytuacja "X" powstała na skutek wyjątkowych, niezależnych od "X" okoliczności. Bezpośrednią przyczyną trudnej sytuacji finansowej klubu była utrata dochodów związanych z występami w I lidze z tytułu sprzedaży praw do transmisji telewizyjnych oraz praw do reklamy. Na sytuację finansową "X" wpłynęło także osłabienie wzrostu gospodarczego kraju i wycofanie się ze sponsoringu sportowego podmiotów gospodarczych, odczuwających skutki recesji. Skarżący wskazał także, iż ówczesna postawa drużyny "X" dawała podstawy do założenia, iż nastąpi awans do I ligi, co w konsekwencji przyczyni się do pozyskania znacznych środków finansowych z PZPN oraz do przyciągnięcia większej liczby kibiców i większego zainteresowania sponsorów. Sąd Rejonowy w P. postanowieniem z dnia 20.12. 2002 r. zatwierdził zawarty z wierzycielami układ po czym postanowieniem z dnia 31.10.2007r. układ ten uchylił. Wcześniej w dniu 11.12.2006 r. "X" wystąpił z wnioskiem o ogłoszenie upadłości. Skarżący podniósł, że powyższy układ stanowi przesłankę uwalniającą od odpowiedzialności za zaległości podatkowe Klubu, wskazaną w art. 116§1 pkt 1 lit. a Ordynacji podatkowej. Użyte w powyższych przepisach słowo "lub" oznacza, że

warunek określony w lit a. będzie spełniony, gdy chociażby jedna ze wskazanych okoliczności będzie spełniona. Spełnienie obu nie jest warunkiem koniecznym. Powyższe stanowisko znajduje pełne potwierdzenie we wyrokach WSA w Gliwicach, sygn. akt: I SA/G1 866/05, I SA/G1 1149/05, III SA/G1 288/07, III SA/GL 673/07, które jednoznacznie wskazują, że samo wszczęcie postępowania układowego zwalnia członka zarządu z odpowiedzialności za zaległości podatkowe tego podmiotu. Złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości w trakcie postępowania zapobiegającego temu ogłoszeniu jest sprzeczne z logiką wynikającą z art. 116 Ordynacji podatkowej. Złożenie takiego wniosku ma sens wówczas, gdy układ ten zostanie przez sąd uchylony z uwagi na brak jego realizacji. W sprawie układ z wierzycielami był realizowany przez 5 lat i wierzyciele nie zgłaszali wniosków o jego uchylenie, a układ ten został dopiero uchylony w dniu 31.10.2007 r. Złożenie wniosku o upadłość dokonuje się w momencie trwałego zaprzestania długów. Moment do złożenia wniosku jest tylko jeden i nie można go przesuwać w czasie. Ten moment to dwa tygodnie od trwałego zaprzestania płacenia długów.

Niezrozumiałe dla skarżącego jest stanowisko organu odwoławczego, iż spółka już w 2004 r. powinna wystąpić z wnioskiem o ogłoszenie upadłości. Skarżący podkreślił, iż zarówno w 2003 r. jak i w 2004 r. nigdy nie było sytuacji, by przez okres dwóch tygodni nie spłacał zobowiązań.

Ponadto zdaniem skarżącego decyzja restrukturyzacyjna z dnia 29.04.2004 r. stanowi argument, przemawiający za zwolnieniem z odpowiedzialności zarząd za zaległości stowarzyszenia. Zgodnie bowiem z linią orzeczniczą (wyrok I SA/Gd 45/2007) zgłoszenie wniosku o postępowanie restrukturyzacyjne jest działaniem mającym zapobiec upadłości spółki i zwalnia to członka zarządu z odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki.

Również decyzja ratalna z dnia 27.04.2004 r. oznacza, że organ podatkowy widział realną szansę spłaty zobowiązań na podstawie własnej analizy dokumentów "X", a tym samym potwierdził wypłacalność stowarzyszenia, ustalając ulgę w spłacie w konkretnej przyszłości na takie raty, które w ocenie organu dają realną możliwość ich spłaty. Zobowiązany wskazał na pismo Ministra Finansów z dnia 17.02.1998 r. (NK 4-0114-1/98 publ. [w:] Dor. Podat. 1998/5/29) dotyczące rozpatrywania wniosków o ulgę w spłacie.

Dyrektor Izby Skarbowej w P. wniósł o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej. Stwierdził, że nie podziela zarzutów skarżącego i podtrzymuje swe stanowisko szczegółowo przedstawione w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Instytucję prawną odpowiedzialności podatkowej osób trzecich regulują przepisy art. 116§1 i 2 oraz art. 116a Ordynacji podatkowej. Stanowią one, że odpowiedzialność za zaległości podatkowe podatnika, na którym ciążył obowiązek podatkowy, może odpowiadać inna osoba (osoba trzecia) oraz, że za zaległości podatkowe innych osób prawnych niż wymienione w art. 116 (spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki akcyjne) odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie organów zarządzających tymi osobami, a przepis art. 116 stosuje się odpowiednio.

Skarżący M.L. był w 2003r. członkiem zarządu "X". Organy podatkowe orzekły o odpowiedzialności skarżącego za zaległości "X" z tytułu podatku od towarów i usług za niektóre miesiące 2003 r.

Przesłankami orzekania o tej odpowiedzialności podatkowej są:

pełnienie przez osobę trzecią funkcji członka zarządu spółki w czasie powstania zobowiązania podatkowego, które przerodziło się w dochodzona zaległość podatkową,

2) bezskuteczność egzekucji,

niewskazanie przez członka zarządu, że złożono we właściwym czasie wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie układowe albo niewskazanie przez członka zarządu mienia spółki umożliwiającego zaspokojenie znacznej części zaległości podatkowej spółki.

Z materiału dowodowego sprawy wynika, że postanowieniem z dnia 31.12. 2007r. Naczelnik Urzędu Skarbowego P. – G., jako organ egzekucyjny, na podstawie art. 59§2 i §3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji umorzył postępowanie egzekucyjne z uwagi na brak możliwości wyegzekwowania należności pieniężnych. Skarżący nie wskazał także mienia "X ", z którego egzekucja umożliwiłaby zaspokojenie zaległości podatkowych w znacznej części.

Bezpodstawny jest zarzut naruszenia treści art. 116 Ordynacji podatkowej poprzez jego błędną wykładnię i nieuwzględnienie faktu zawarcia układu z wierzycielami w dniu 10.12.2002 r. jako przesłanki uwalniającej skarżącego jako członka zarządu za zaległości podatkowe "X". Postępowanie układowe zostało otworzone 18.12.2001r., a 20.12.2002r. zawarty układ został zatwierdzony (sygn. akt [...]),który następnie postanowieniem z dnia 31.10.2007r.r. został uchylony, gdyż "X" nie wykonywał wynikających z układu zobowiązań. Istotne jest to, że układ nie obejmował wierzytelności z tytułu podatku wraz z odsetkami i kosztami egzekucyjnymi (art. 4 § 1 pkt 1 postępowania układowego) powstałych w okresie poprzedzającym zaległość podatkową. Nie mógł więc stanowić podstawy do wyłączenia odpowiedzialności skarżącego za zobowiązania za rok 2003.

Wniosek z dnia 13.12.2006r. o upadłość nie może także stanowić podstawy do wyłączenia odpowiedzialności skarżącego. Wniosek został zwrócony zarządzeniem sądu z 14.12.2006r., gdyż nie spełniał wymogów przepisów ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze i nie wywołał żadnych skutków prawnych, jakie związane są z jego wniesieniem. Zgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości winno być bowiem skuteczne i powinno zainicjować wszczęcie postępowania upadłościowego. Zgłoszenie upadłości lub wszczęcie postępowania układowego, o ile nastąpiło we właściwym czasie, uwalnia członków zarządu z odpowiedzialności za jej zobowiązania podatkowe. Czasem właściwym do podjęcia tych czynności jest czas, w jakim zarząd nie będący w stanie zrealizować zobowiązań względem jej wierzycieli winien złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęcie postępowania układowego, aby w ten sposób chronić interesy wierzycieli. W orzecznictwie sądowym przyjęte jest, iż z uwagi na treść przepisu art. 5 rozporządzenia z 24.10.1934r. Prawo upadłościowe - wniosek o ogłoszenie upadłości można było uznać za złożony "we właściwym czasie" tylko wtedy, gdy nie upłynęło więcej niż dwa tygodnie od chwili, gdy bądź przedsiębiorca zaprzestał płacenia długów, bądź też długi te przewyższały wartość jego majątku (np. I SA/Gd 27/08, I FSK 1115/05). Wskazane kryterium terminowości należy odnieść również do postępowania układowego, o którym mowa w rozporządzeniu z 24.10.1934r. Prawo o postępowaniu układowym. Z dokonanej przez organ odwoławczy analizy wyników finansowych "X" za lata 2003 i 2004 wskazuje, iż wartość jego zobowiązań przekraczała wartość majątku, co świadczyło o utracie płynności finansowej. Nie jest również kwestionowane, iż nie wykonał on decyzji z 27.04.2004r. o rozłożeniu na raty zaległości w podatku VAT i podatku dochodowym (łącznie ok. [...] zł bez odsetek). Nie budzi wątpliwości ustalenie organów

podatkowych, iż przedstawiona sytuacja finansowa "X" obligowała do zgłoszenia skutecznego wniosku o upadłość. Skarżący nie wykazał, iż niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości lub niewszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości (postępowania układowego) nastąpiło bez jego winy.

Nie jest trafna argumentacja skarżącego, iż decyzja restrukturyzacyjna z dnia 29.04.2004r. winna być argumentem na rzecz zwolnienia z odpowiedzialności zarządu "X" za zaległości podatkowe. Decyzją tą umorzone zostały zaległości podatkowe powstałe do maja 2002r. w łącznej wysokości około [...]. W świetle art. 116 Ordynacji podatkowej tego rodzaju decyzja nie stanowi podstawy do wyłączenia odpowiedzialności zarządu. Zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców (Dz. U. Nr 155, poz. 1287 ze zm.) restrukturyzacją byli objęci przedsiębiorcy, o których mowa w przepisach o warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej dla przedsiębiorców, w szczególności którzy tracą zdolność do konkurowania na rynku, wyrażającą się zwłaszcza w znacznym stopniu: zmniejszeniem obrotów, nadmierną zdolnością produkcyjną, wzrostem zapasów, spadkiem zyskowności lub ponoszeniem strat, jak również wzrostem zadłużenia i brakiem możliwości uzyskania bankowych kredytów, poręczeń lub gwarancji. Restrukturyzacja odbywała się na wniosek przedsiębiorcy i jak wynika z wyżej powołanych przepisów to występujący w imieniu "X" o restrukturyzację należności publicznoprawnych, a nie organ podatkowy, zobowiązany był ocenić, czy zasadne jest skorzystanie z dobrodziejstw tej ustawy, czy też należało wystąpić z wnioskiem do sądu o ogłoszenie upadłości. Okoliczność w postaci trwania postępowania restrukturyzacyjnego nie zwalnia z powinności zgłoszenia upadłości, jeśli istnieją do tego podstawy (por. orzeczenie z dnia 24.02.2008r., sygn. akt I FSK 2041/08).

Brak również podstaw do przyjęcia za zasadne twierdzeń skarżącego, że decyzja o rozłożeniu na raty potwierdzała, że warunki finansowe "X" były dobre i nie uprawniała do złożenia wniosku o jego upadłość. Należy podkreślić, że w uzasadnieniu decyzji o rozłożeniu na raty organ podatkowy stwierdził, że dalsze istnienie klubu i prowadzenie działalności uzależnione jest jednak od zasilenia zewnętrznego, że udzielona pomoc organu podatkowego ze środków publicznych umożliwi wspomaganej jednostce przywrócenie płynności finansowej.

Z tych powodów Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.

/-/ W. Zygmont /-/ J. Małecki /-/ S. Małek