Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Borońska Sędziowie Sędzia WSA Anetta Chołuj Sędzia WSA Anna Kuczyńska-Szczytkowska (sprawozdawca) po rozpoznaniu w Wydziale III w dniu 30 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. M. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia 16 lutego 2026 r. nr WZ-ZPKM.9710.62.2026.OO w przedmiocie skreślenia z rejestru lekarzy odbywających szkolenie specjalizacyjne I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody Dolnośląskiego na rzecz strony skarżącej kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Przedmiotem skargi J. M. (dalej: skarżąca, strona) jest ostateczna decyzja Wojewody Dolnośląskiego (dalej: Wojewoda, organ) z dnia 16 lutego 2026 r. (nr WZ-ZPKM.9710.62.2026.OO) o skreśleniu skarżącej z rejestru lekarzy odbywających szkolenie specjalizacyjne w dziedzinie [...] w trybie pozarezydenckim na terenie województwa dolnośląskiego. Jako podstawę prawną swojego rozstrzygnięcia Wojewoda podał art. 16o ust. 1 pkt 6 i ust. 4 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 2026 r. poz. 37, dalej: ustawa) i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691 ze zm., dalej: K.p.a.).

Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji i akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżąca zakwalifikowała się do odbywania szkolenia specjalizacyjnego w dziedzinie [...] w postępowaniu kwalifikacyjnym i rozpoczęła szkolenie w dniu 1 czerwca 2017 r. ze wskazaniem terminu jego zakończenia 31 maja 2024 r. Skarżąca odbywała szkolenie specjalizacyjne pod kierownictwem lek. S. G. w S. Nr [...] we W. (obecnie U. we W.), a następnie pod kierownictwem dr n. med. R. P. w Wojewódzkim Szpitalu S. w L.

Pismem z dnia 30 stycznia 2026 r. Wojewoda zawiadomił skarżącą o wszczęciu postępowania w sprawie skreślenia jej z rejestru lekarzy odbywających szkolenie specjalizacyjne w dziedzinie [...]. Jednocześnie organ w tym samym piśmie na podstawie art. 10 § 1 K.p.a. pouczył skarżącą o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów w sprawie w terminie 7 dni od otrzymania pisma. Zawiadomienie to zostało doręczone 6 lutego 2026 r.

W uzasadnieniu decyzji z dnia 16 lutego 2026 r. Wojewoda wskazał, że do dnia wydania decyzji o skreśleniu, skarżąca nie zgłosiła się do Dolnośląskiego Urzędu Wojewódzkiego w celu złożenia dokumentów po zakończonym szkoleniu specjalizacyjnym i uzyskania potwierdzenia zrealizowania programu szkolenia specjalizacyjnego. Okoliczności te stanowią podstawę do przyjęcia, że skarżąca nie zrealizowała programu szkolenia specjalizacyjnego w terminie, w którym była obowiązana ukończyć szkolenie w dziedzinie [...], co skutkuje skreśleniem z listy lekarzy odbywających szkolenie w danej dziedzinie, na podstawie art. 16o ust. 1 pkt 6) ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty.

Wojewoda poinformował Wojewódzki Szpital S. w L. oraz Dolnośląską Izbę Lekarską o wydanej decyzji.

W dniu 20 lutego 2026 r. do Wojewody wpłynęła opinia lekarza kierującego Oddziałem [...] w L. dotycząca skarżącej. W jej treści opiniujący wskazał na trudną sytuację kadrową w szpitalu, która jest powodem nieukończenia specjalizacji przez skarżącą. Podkreślił, że w ciągu 2-3 miesięcy rysuje się możliwość przeorganizowania pracy oddziału, co pozwoli skarżącej na odbycie brakujących staży.

W skardze do Sądu skarżąca zarzuciła:

1. naruszenie przepisów postępowania, a to art. 10 § 1 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. i art. 104 k.p.a., poprzez ograniczenie prawa udziału strony w postępowaniu do terminu 7 dni od dnia wszczęcia postępowania - w sytuacji, w której organ po wszczęciu postępowania nie podejmował żadnych czynności dowodowych ani nie gromadził żadnych dowodów, co miało wpływ na wynik postępowania, albowiem doprowadziło do wydania decyzji bez rozważenia pełnego materiału dowodowego, w szczególności kwestii przyczyn przekroczenia terminu szkolenia oraz kwestii zdania przez skarżącą egzaminu specjalizacyjnego;

2. naruszenie przepisów postępowania, a to art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 16o ust. 4 pkt 1 - 3 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty poprzez nieprzeprowadzenie z urzędu jakichkolwiek dowodów służących ustaleniu okoliczności uzasadniających skreślenie lekarza z rejestru lekarzy odbywających specjalizację, co miało wpływ na wynik sprawy, albowiem doprowadziło do wydania decyzji bez ustalenia przesłanek niezbędnych do rozstrzygnięcia;

3. naruszenie prawa materialnego, poprzez jego błędne zastosowanie i przyjęcie, że zostały wypełnione przesłanki opisane w art. 16o ust. 1 pkt 6 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty w zw. z art. 16o ust. 4 pkt 3 tejże ustawy w sytuacji, w której organ nie rozważył w ogóle ani nie udowodnił kwestii "przyczyn leżących po stronie lekarza" przy nieterminowym zakończeniu szkolenia specjalizacyjnego, zaś nieterminowe zakończenie nastąpiło z uwagi na przyczyny zewnętrzne.

Wskazując na powyższe skarżąca wniosła o: 1) uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wg norm przepisanych; 2) przeprowadzenie w postępowaniu sądowoadministracyjnym dowodu z pisma WSS w L., sporządzonego przez dr R. P. z dnia 18 lutego 2026 roku - dla stwierdzenia, iż termin szkolenia specjalizacyjnego został przekroczony z przyczyn nieleżących po stronie lekarza.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie oraz skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym. W uzasadnieniu wskazał, że po upływie terminu zakończenia specjalizacji, skarżąca nie zawiadomiła Wojewody o zakończeniu szkolenia specjalizacyjnego, nie wpłynął również wniosek o dalsze przedłużenie szkolenia. Organ podjął próby kontaktu ze skarżącą i dwukrotnie skierował na adres mailowy lekarza, podany we wniosku o odbywanie szkolenia specjalizacyjnego, informację o ciążącym na lekarzu obowiązku przedłożenia dokumentacji z przebiegu specjalizacji oraz o potencjalnych konsekwencjach dalszej bezczynności, to jest skreśleniu z rejestru lekarzy odbywających specjalizację (korespondencja mailowa z dnia 8 listopada 2024 r. oraz z 11 lipca 2025 r.). Pracownik Dolnośląskiego Urzędu Wojewódzkiego podjął również próby kontaktu telefonicznego z lekarzem, co ujęto w notatce służbowej. Organ podkreślił, że w toku prowadzonego postępowania nie otrzymał żadnych informacji z jakiego powodu szkolenie specjalizacyjne, pomimo przedłużenia terminu o trzy lata, nie zostało przez skarżącą ukończone, żadne informacje w tej sprawie nie wpłynęły także przed wszczęciem tego postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1267). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Natomiast w myśl art. 145 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach.

Przedmiotem skargi była decyzja Wojewody o skreśleniu skarżącej z rejestru lekarzy odbywających szkolenie specjalizacyjne w dziedzinie [...] w trybie pozarezydenckim na terenie województwa dolnośląskiego z powodu niezrealizowania programu szkolenia specjalizacyjnego w terminie, w którym była obowiązana ukończyć szkolenie w dziedzinie [...].

Zgodnie z art. 16o ust. 1 pkt 6) ustawy lekarz nie może realizować lub kontynuować szkolenia specjalizacyjnego w przypadku upływu okresu, w którym był obowiązany ukończyć szkolenie specjalizacyjne. Stosownie do art. 16o ust. 4 pkt 3) ustawy odpowiednio wojewoda, Minister Obrony Narodowej albo minister właściwy do spraw wewnętrznych wydaje decyzję o skreśleniu lekarza z rejestru lekarzy odbywających szkolenie specjalizacyjne, zwanego dalej "rejestrem", na podstawie informacji potwierdzających zaistnienie okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 6 i 7, z przyczyn leżących po stronie lekarza. W myśl art. 16o ust. 6 ustawy do decyzji, o której mowa w ust. 4, stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. O decyzji podmioty, o których mowa w ust. 4, powiadamiają lekarza również na piśmie. Decyzja wojewody o skreśleniu jest ostateczna, zatem nie przysługują od niej zwyczajne środki odwoławcze w postaci odwołania lub wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy (art. 16o ust. 7 ustawy).

Szczegółowy sposób kierowania na szkolenie i odbywania szkolenia specjalizacyjnego, w tym przez lekarzy posiadających I lub II stopień specjalizacji lub tytuł specjalisty określono w treści przepisów rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 4 maja 2023 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów (Dz. U. poz. 975). W myśl § 8 ust. 1 tego rozporządzenia, jednostka akredytowana posiadająca wolne miejsca szkoleniowe w danej dziedzinie medycyny umożliwia odbywanie szkolenia specjalizacyjnego lekarzowi skierowanemu do jego odbywania w tej jednostce. Zawarta w jego treści wypowiedź: umożliwia odbywanie szkolenia, oznacza obowiązek wykreowania przez szpital odpowiadających prawu warunków prawnych oraz faktycznych, które pozwolą skierowanemu na w pełni zgodną z prawem realizację programu specjalizacji.

Analiza powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że skreślenie lekarza z rejestru lekarzy odbywających szkolenie specjalizacyjne jest dopuszczalne w przypadku, gdy nieukończenie szkolenia specjalizacyjnego nastąpiło z przyczyn leżących po stronie lekarza, natomiast szpital ma obowiązek zapewnić warunki umożliwiające ukończenie specjalizacji.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Wojewoda w sposób lakoniczny wskazał jedynie, że do dnia wydania decyzji o skreśleniu skarżąca nie zgłosiła się do Dolnośląskiego Urzędu Wojewódzkiego w celu złożenia dokumentów po zakończonym szkoleniu specjalizacyjnym i uzyskania potwierdzenia zrealizowania programu szkolenia specjalizacyjnego. Zdaniem Wojewody, okoliczności te stanowią podstawę do przyjęcia, że skarżąca nie zrealizowała programu szkolenia specjalizacyjnego w terminie, w którym była obowiązana ukończyć szkolenie w dziedzinie [...]. Tym samym stwierdził jedynie, że lekarz nie ukończył specjalizacji w terminie, nie wyjaśniając, czy nastąpiło to z przyczyn leżących po jego stronie.

Wskazać należy, że ustawodawca poprzez art. 16o ust. 6 ustawy jednoznacznie stwierdził, że do decyzji o skreśleniu lekarza z rejestru lekarzy odbywających szkolenie specjalizacyjne stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Wobec tego nie można mieć jakichkolwiek wątpliwości, że w ramach procedury poprzedzającej wydanie decyzji właściwy organ wiąże zasada prawdy materialnej wyrażona w art. 7, art. 77 i art. 80 K.p.a., obligująca do rozstrzygania sprawy administracyjnej na podstawie dostatecznie zgromadzonego i rozpatrzonego materiału dowodowego.

Wobec powyższego, aby można było potwierdzić zaistnienie okoliczności umożliwiających wydanie decyzji, o jakiej mowa w art. 16o ust. 1 pkt 6) i ust. 4 pkt 3) ustawy o zawodzie lekarza, zgromadzony w toku postępowania materiał dowodowy musi jasno wykazywać, że nieukończenie szkolenia specjalizacyjnego w wyznaczonym terminie miało miejsce z przyczyn leżących po stronie lekarza.

Dodać też należy, że na etapie gdy organ stwierdza zgromadzenie wystarczającego materiału dowodowego, winien on zgodnie z art.10 § 1 K.p.a. zapewnić stronie możliwość wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Ponadto w myśl art. 81 K.p.a. okoliczność faktyczna może być uznana za udowodnioną, jeżeli strona miała możność wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów, chyba że zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 10 § 2. Nie można też pominąć treści, art. 81a § 1 K.p.a. który stanowi: okoliczność faktyczna może być uznana za udowodnioną, jeżeli strona miała możność wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów, chyba że zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 10 § 2.

Zdaniem Sądu, w tej sprawie organ nie przedstawił, zgodnie z wymaganiami prawdy materialnej - art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. - dowodów na to, że skarżąca nie ukończyła szkolenia specjalizacyjnego z przyczyn leżących po jej stronie. Podkreślić trzeba, że w sprawie organ w ogóle nie podjął próby zgromadzenia jakiegokolwiek materiału dowodowego w prowadzonym postępowaniu administracyjnym. W aktach sprawy znajdują się wydruki korespondencji e-mail z 8 listopada 2024 r. i z 11 lipca 2025 r., w której organ informował skarżącą, że w przypadku nieprzedłożenia w Urzędzie Wojewódzkim dokumentacji z przebiegu specjalizacji celem jej weryfikacji, organ będzie zobowiązany wszcząć postępowanie w sprawie skreślenia skarżącej z rejestru lekarzy odbywających szkolenie. Na jednym z wydruków znajduje się notatka pracownika Urzędu Wojewódzkiego, z której wynika, że skarżąca nie odpowiedziała na e-mail, nie odbiera również telefonu. Zauważyć trzeba, że próby kontaktu ze skarżącą były podejmowane przez organ jeszcze przed wszczęciem postępowania administracyjnego, w sposób nieformalny i zresztą tego kontaktu nie udało się nawiązać ze skarżącą. Obowiązkiem organu było natomiast, po zawiadomieniu skarżącej o wszczęciu postepowania, zwrócenie się do niej w toku prowadzonego postępowania o wyjaśnienie przyczyn nieukończenia specjalizacji w terminie. Jednocześnie za niedopuszczalną w świetle przepisów K.p.a. uznać należało treść pouczenia zawartego w "Zawiadomieniu" o wszczęciu postępowania administracyjnego z dnia 30 stycznia 2026 r. którą to poinformowano Stronę o możliwości zapoznania się z kompletem dokumentacji, zakreślając 7 dniowy termin na skorzystanie z tego uprawnienia. Zawiadomienie to wiążąco sugeruje, iż skarżąca mogła wypowiadać się na temat niezebranego jeszcze materiału dowodowego i tylko przez okres 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia. Prawo strony do wypowiedzenia się na temat materiału dowodowego przysługuje jej przez cały czas trwającego postępowania, w tym również w fazie poprzedzającej wydanie decyzji, a następującej po zebraniu środków dowodowych.

Organ ponownie prowadząc postępowanie związany wykładnią wyrażoną w niniejszym wyroku zobowiązany będzie do ustalenia czy nieukończenie specjalizacji nastąpiło z przyczyn leżących po stronie skarżącej i uzasadnić swoje stanowisko.

Sąd zwraca też uwagę, iż w wyniku zmiany stanu prawnego skutkującego jednoinstancyjnością postępowania administracyjnego w sprawach skreślenia z rejestru lekarzy odbywających specjalizację, na organie I instancji ciążą szczególne obowiązki dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz zapewnienie stronie czynnego udziału w postępowaniu. Organ nie może zatem zakreślać 7 dni na zapoznanie się z materiałem dowodowym w chwili, gdy wszczyna postępowanie administracyjne i nie mając przy tym zebranych dowodów. Zakreślenie w ten sposób terminu stronie jest dopuszczalne, jednak na etapie gdy materiał dowodowy został ustalony w sposób dostateczny, a więc umożliwiający organowi wydanie decyzji. Strona powinna mieć zapewnioną możliwość zapoznania się dowodami i wypowiedzenia się co do ich prawdziwości przed wydaniem rozstrzygnięcia, a wszelkie wątpliwości natury faktycznej należy rozstrzygać na korzyść strony, co wynika z art. 81a § 1 K.p.a. (por. wyrok WSA w Rzeszowie z 27 stycznia 2026 r., sygn. akt II SA/Rz 1470/25).

Z tych przyczyn Sąd orzekł jak w pkt I sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., bowiem stwierdzone naruszenia przepisów prawa procesowego mogły mieć istotny wpływ na ustalony wynik sprawy ze względu na podlegające zastosowaniu przepisy prawa materialnego. O kosztach (pkt II sentencji) orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.

Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a.