Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Grażyna Nasierowska, Sędzia NSA Bogusław Dauter, Sędzia WSA del. Dominik Gajewski (sprawozdawca), Protokolant Joanna Legieć, po rozpoznaniu w dniu 27 września 2018 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej "W." w Z. z siedzibą w L. w likwidacji od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 marca 2016 r. sygn. akt I SA/Kr 1974/15 w sprawie ze skargi Rolnicza Spółdzielnia Produkcyjna "W." w Z. z siedzibą w L. w likwidacji na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia 27 sierpnia 2015 r. nr IBPB-2-2/4511-215/15/AK w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej "W." w Z. z siedzibą w L. w likwidacji na rzecz Szefa Krajowej Administracji Skarbowej kwotę 480 (słownie: czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Zaskarżonym wyrokiem z 10 marca 2016 r., sygn. akt I SA/Kr 1974/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę R. [...] w Z. z siedzibą w L. w likwidacji na interpretację indywidualną Ministra Finansów z 27 sierpnia 2015 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.

W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku spółdzielnia zarzuciła na podstawie art. 174 pkt 2) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. Nr 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) naruszenie przepisów postępowania, tj.:

1) art.134 § 1, art. 141 § 4 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1) lit. c) p.p.s.a. przez pominięcie okoliczności, że środki przekazane członkom spółdzielni pochodziły z likwidacji majątku spółdzielni tytułem zwrotu wkładów do spółdzielni,

2) art.145 § 1 pkt 1) lit. a) p.p.s.a. przez jego niezastosowanie.

Na podstawie art. 174 pkt 1) p.p.s.a. zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:

1) art. 17 ust. 1 pkt 4c w zw. z art. 24 ust. 5 pkt 3) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm., dalej: u.p.d.o.f.) przez ich błędną wykładnię,

2) art. 12 ust. 6 w zw. z art. 11 ust. 1 i art. 2 ust. 1 pkt 1) u.p.d.o.f. przez ich niezastosowanie,

3) art. 21 ust. 1 pkt 50 i pkt 50a u.p.d.o.f. przez ich niezastosowanie.

Spółdzielnia wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy sądowi administracyjnemu pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie na jej rzecz od organu zwrotu kosztów postępowania w sprawie.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Minister Finansów wniósł o jej oddalenie, a także o zasądzenie na jego rzecz od skarżącej zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu.

W przedstawionej w skardze kasacyjnej argumentacji jej autor zmierza do wykazania, że wszelkie przychody członków rolniczej spółdzielni produkcyjnej są wyłączone spod opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na mocy art. 2 ust. 1 pkt 1) u.p.d.o.f. Zdaniem kasatora, z uwagi na generalny charakter wspomnianego wyłączenia, w stanie faktycznym tkwiącym u podstaw rozpoznawanej sprawy, nie znajdzie zastosowania art. 17 ust. 1 pkt 4 lit. c) tej ustawy.

Ze stanowiskiem powyższym nie sposób się zgodzić. Skarżąca nie dostrzega bowiem zasadniczej dystynkcji pomiędzy udziałem w dochodzie podzielnym rolniczej spółdzielni produkcyjnej, który istotnie wyłączony jest z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a dochodem z kapitałów pieniężnych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4c u.p.d.o.f.

Jak stanowi ostatni z powołanych powyżej przepisów, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych faktycznie uzyskane z tego udziału w tym również podział majątku likwidowanej osoby prawnej lub spółki. Zgodnie natomiast z art. 24 ust. 5 pkt 4) u.p.d.o.f., dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego udziału, w tym także wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej.

Jak słusznie zauważył sąd administracyjny pierwszej instancji w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku, rolnicze spółdzielnie produkcyjne posiadają niewątpliwie osobowość prawną, należy je bowiem zakwalifikować jako spółdzielnie w rozumieniu ustawy z dnia 16 września 1982 r. – Prawo spółdzielcze (jednolity tekst: Dz. U. z 2003 r., Nr 188, poz. 1848 ze zm.). Bez znaczenia jest przy tym okoliczność, że odnośny artykuł ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 1 stycznia 2014 r., dotyczył podziału likwidowanej spółki (spółdzielni). Trafnie wskazał WSA w Krakowie, że nowelizacja ustawy, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2014 r. miała jedynie charakter redakcyjny i w żaden sposób nie można wywodzić, że po tej zmianie zakres podmiotowy regulacji jest węższy i nie dotyczy rolniczych spółdzielni produkcyjnych.

Biorąc powyższe pod uwagę, podkreślić należy, że jako przychody z działalności rolniczej można zakwalifikować wyłącznie przychody osiągane przez członków rolniczej spółdzielni produkcyjnej w trakcie jej funkcjonowania. Likwidacja majątku osoby prawnej nie może być w żadnej mierze uznana za działalność o charakterze rolniczym, lecz stanowi ona odrębne zdarzenie prawnopodatkowe, skutkujące wystąpieniem po stronie członków likwidowanej spółdzielni przychodu z kapitałów pieniężnych, stosownie do treści art. 17 ust. 1 pkt 4c) u.p.d.o.f. Sąd administracyjny pierwszej instancji przeprowadził prawidłową kontrolę zaskarżonej interpretacji indywidualnej, trafnie wskazując, że powołany powyżej przepis znajdzie zastosowanie w stanie faktycznym wskazanym przez skarżącą we wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej. W konsekwencji zgłoszone zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 17 ust. 1 pkt 4c w zw. z art. 24 ust. 5 pkt 3 u.p.d.o.f., art. 12 ust. 6 w zw. z art. 11 ust. 1 i art. 2 ust. 1 pkt 1, a także art. 21 ust. 1 pkt 50 oraz pkt 50a tej ustawy uznać należało za chybione.

Wadliwe konstrukcyjnie są z kolei zarzuty naruszenia przepisów proceduralnych, tj. art. 134 § 1, art. 141 § 4 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1) lit. c) p.p.s.a. Wskazać w tym względzie należy, że dla skuteczności zarzutów wniesionych na podstawie art. 174 pkt 2) p.p.s.a. konieczne jest wykazanie przez autora skargi kasacyjnej, że sugerowane uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wniesiony środek zaskarżenia nie zawiera żadnego uzasadnienia w zakresie zgłoszonych naruszeń proceduralnych, stąd też odnośne zarzuty uchylają się spod ich merytorycznego rozpoznania.

Mając na względzie podniesione powyżej argumenty, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. O zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1) tej ustawy.