Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel (spr.) Sędziowie: WSA WSA Wojciech Jakimowicz WSA Mariusz Kotulski Protokolant: Joanna Mitis po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2009 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 28 kwietnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki oddala skargę

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. decyzją z [...] sierpnia 2008 r., na podstawie art.80 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 83 ust. 1 i art. 48 ust. 1 ustawy z 7. 07. 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze. zm.) oraz art. 104 kpa nakazał A. S. wykonać rozbiórkę części budynku gospodarczego o wymiarach 4,20 m x 5,50 m murowanej z pustaków żużlobetonowych, przekrytej dachem dwuspadowym, zlokalizowanej na działce nr "1" w m. Z. Gm. L., powstałej w wyniku rozbudowy w 2007 r. w stronę północną budynku gospodarczego, bez wymaganego pozwolenia na budowę.

W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że na podstawie oględzin przeprowadzonych [...] listopada 2007 r. ustalono, że na działce nr "1" w miejscowości Z. Gmina L. znajduje się między innymi budynek gospodarczy o wymiarach 11,6 m x 5,05 m o konstrukcji drewniano-murowanej, przekryty dachem dwuspadowym o pokryciu dachówką cementową. Przy budynku gospodarczym bezpośrednio przy jego północnej ścianie, istnieje dobudowany budynek gospodarczy o wymiarach 4,20 m x 5,50 m, murowany z pustaków żużlobetonowych, przykryty dachem dwuspadowym o pokryciu dachówką cementową (przedłużenie dachu z istniejącego budynku gospodarczego). C. i A. S. oświadczyli, że budynek wykonany został we wrześniu i październiku 2007 r. na podstawie zgłoszenia, które przedłożyli do akt sprawy.

Starosta Powiatu [...] ostateczną decyzją z [...] sierpnia 2007 r. powołując się na przepis art. 29 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego zgłosił sprzeciw w sprawie w/w zgłoszenia robót budowlanych. Sprawa budynku gospodarczego wybudowanego bez pozwolenia na budowę została wyłączona do odrębnego postępowania.

Organ I instancji stwierdził, że w świetle przepisu art. 3 pkt 6 prawa budowlanego należy uznać, że inwestor rozbudował budynek gospodarczy powiększając jego powierzchnię zabudowy i kubaturę bez wymaganego pozwolenia na budowę, zatem zastosowanie znajduje w sprawie art. 48 cyt. ustawy. Za pismem z 14. O4. 2008 r. inwestor przedłożył ostateczną decyzję Wójta Gminy L. ustalającą warunki zabudowy na rozbudowę budynku gospodarczego na działce nr "1" w m. Z. Gm. L..

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] postanowieniem z 25 kwietnia 2008 r. wstrzymał inwestorowi prowadzenie robót budowlanych przy rozbudowie oraz nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia określonych dokumentów - tj. zaświadczenia Wójta Gm. L. o zgodności rozbudowy z ustaleniami ostatecznej decyzji Wójta Gm. L. z [...].03.2008 r. ustalającej warunki zabudowy na rozbudowę przedmiotowego budynku gospodarczego na dz. nr "1" w m. Z. oraz 4 egz. projektu budowlanego części budynku gospodarczego o wymiarach 4,20 m x 5.50 zlokalizowanej na w/w działce - w terminie do 30 czerwca 2008 r. Ponieważ pomimo upływu zakreślonego terminu inwestor nie przedłożył wymaganych dokumentów, w związku z czym organ I instancji zobligowany był do wydania decyzji o rozbiórce.

Odwołanie od wyżej opisanej decyzji do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. złożyli C. S. i A. S., zarzucając, że decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Podnieśli, że odległość od granicy budynków gospodarczych jest zgodna z prawem budowlanym. Nadto podali, że przedmiotowy budynek jest wykorzystywany na przechowywanie maszyn rolniczych i jest niezbędny do prowadzenia gospodarstwa rolnego.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z 28 kwietnia 2009 r., znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ odwoławczy podzielił ustalenia organu I instancji i wskazał, że organ I instancji prawidłowo zastosował przepisy prawa budowlanego. Skoro postanowieniem wydanym w trybie art. 48 ust. 2 i 3 prawa budowlanego nałożono na inwestora określone obowiązki i inwestor ich w zakreślonym terminie nie wykonał, to organ był zobowiązany wydać decyzję o rozbiórce. Art. 48 ust. 4 prawa budowlanego nie pozostawia bowiem miejsca na uznaniowość organu.

Nadto organ odwoławczy wskazał, że kwestie podniesione w odwołaniu nie są istotne dla sprawy i nie miały wpływu na rozstrzygnięcie, a C. S. nie jest właścicielem przedmiotowej nieruchomości, nie została uznana za stronę postępowania.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. wniósł A. S., zarzucając że została ona wydana niezgodnie z przepisami prawa budowlanego i kodeksu postępowania administracyjnego. Podniósł, że budynek gospodarczy został wybudowany zgodnie z przepisami prawa budowlanego, a decyzja została wydana na podstawie niewłaściwie ustalonego stanu faktycznego sprawy. Wskazał również, że postępowanie zostało zainicjowane wnioskiem Z. P., która działa na jego szkodę, a "urzędnik PINB w T. od dłuższego czasu słucha donosów i gnębi" stronę skarżącą.

W odpowiedzi na skargę, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Podkreślił, że dobudowa budynku gospodarczego nie mogła być zrealizowana na podstawie zgłoszenia, albowiem zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego, na podstawie zgłoszenia można wybudować wolnostojące parterowe budynki gospodarcze, wiaty (...) o powierzchni do 25 m2, natomiast A. S. wybudował wiatę jako rozbudowę istniejącego już budynku. Obiekt został zrealizowany mimo sprzeciwu starosty oraz bez pozwolenia na budowę, a skarżący nie przedłożył dokumentów wymaganych dla legalizacji budowli.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Stosownie do art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do dyspozycji z art. 134 § 1 p.p.s.a.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja jak i decyzja organu I instancji nie naruszają prawa, a stosownie do art. 1 § 2 p.p.s.a. tylko w takim zakresie jest możliwa jej sądowa kontrola.

Już na wstępie należy wskazać, że błędny jest pogląd strony skarżącej, że rozbudowa przez skarżącego budynku gospodarczego o wymiarach 11,6 m x 5,05 m o konstrukcji drewniano-murowanej, przekrytego dachem dwuspadowym o pokryciu dachówką cementową znajdującego się na działce nr "1" w miejscowości Z. Gmina L. poprzez dobudowanie do jego północnej ściany budynku gospodarczego o wymiarach 4,20 m x 5,50 m, murowanego z pustaków żużlobetonowych, przykrytego dachem dwuspadowym o pokryciu dachówką cementową, stanowiącym przedłużenie dachu z istniejącego budynku gospodarczego, nie wymaga pozwolenia na budowę, a wystarcza jedynie jego zgłoszenie.

Zgodnie z przepisem art. 28 ustawy z 7.07.1994 r. - Prawo budowlane zasadą jest realizowanie robót budowlanych po uzyskaniu pozwolenia na budowę. Wyjątki o tej zasady przewidziane w dyspozycji art. 29 Prawa budowlanego muszą być ze względu na swój charakter (lex specialis) interpretowane zgodnie z literalnym brzmieniem ustawy (por. wyrok NSA z 25.09. 2008 r. , sygn. akt II OSK 1094/07).

Zgodnie z treścią art. 29 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego zgłoszenia wymaga budowa wolno stojących budynków gospodarczych, wiat i altan oraz przydomowych oranżerii (ogrodów zimowych) o pow. zabudowy do 25 m-, przy czym łączna liczba tych obiektów nie może przekraczać dwóch na każde 5000 m - pow. działki.

Zgodnie z dyspozycją art. 3 pkt 6 prawa budowlanego ilekroć w ustawie jest mowa o budowie - należy przez to rozumieć wykonanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego.

Dlatego też rozbudowa w/w budynku gospodarczego o wymiarach 11,6 m x 5,05 m, sytuowanego na dz. nr "1" w m. Z. poprzez dobudowanie do jego ściany północnej budynku gospodarczego o wymiarach 4,20 m x 5,50 m, murowanego z pustaków żużlobetonowych nie była zwolniona od obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. Należy przy tym podkreślić, że dobudowany budynek przykryty jest dachem dwuspadowym, o pokryciu dachówką cementową, stanowiącym przedłużenie dachu budynku gospodarczego, do którego został dobudowany. W/w rozbudowa została potwierdzona podczas oględzin przeprowadzonych przez organ I instancji w dniu [...].11.2007 r. w obecności A. S. i C. S..

Przedmiotowa rozbudowa budynku gospodarczego na dz. nr "1" bez pozwolenia na budowę stanowi więc samowolę budowlaną. Ponieważ w stosunku do dobudowanej części budynku o wymiarach 4,20 m x 5,50 m istniała, w oparciu o dyspozycję art. 48 ust. 2 i 3 cyt. ustawy, możliwość legalizacji przedmiotowej samowoli budowlanej organ I instancji podjął w trybie art. 48 ust. 2 i 3 postępowanie legalizacyjne, nakładając na inwestora postanowieniem z 25 kwietnia 2008 r. określone obowiązki w terminie do 30 kwietnia 2008 r. Ponieważ mimo upływu w/w terminu skarżący nie wykonał na niego nałożonych obowiązków, zgodnie z treści art. 48 ust. 1 w zw. ust. 4 prawa budowlanego organ I instancji prawidłowo nakazał rozbiórkę przedmiotowego obiektu budowlanego wybudowanego bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę, natomiast organ odwoławczy po ponownym rozpoznaniu sprawy prawidłowo utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Również pozostałe zarzuty skargi są nieuzasadnione. Nie ma znaczenia dla sprawy fakt, że postępowanie w sprawie zostało zainicjowane przez sąsiadkę skarżącego Z. P., która w ocenie skarżącego działa na jego szkodę, subiektywne są także zarzuty dotyczące organu I instancji.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.