Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia H. W. – F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 maja 2016 r., sygn. akt I SAB/Gd 4/16 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych postanawia: odrzucić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 11 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę strony na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 31 maja 2016 r. (k. 45).

W dniu 7 czerwca 2016 r. skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie.

Doręczając odpis postanowienia z dnia 11 maja 2016 r. Sąd błędnie wskazał w pouczeniu o możliwości zaskarżenia orzeczenia, że przysługuje na nie zażalenie, a nie skarga kasacyjna. Zauważając jednak ten błąd, wydano w sprawie zarządzenie z dnia 20 lipca 2016 r. (k. 51), w którym poinformowano skarżącą o zaistniałej pomyłce, dokonując przy tym właściwego pouczenia. Z uwagi na brak zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki, odpis postanowienia wraz z prawidłowym pouczeniem wysłano ponownie 8 grudnia 2016 r. Przesyłka została skutecznie doręczona w dniu 27 grudnia 2016 r.

Skarżąca w ustawowym terminie nie złożyła skargi kasacyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zażalenie jako niedopuszczalne podlegało odrzuceniu.

Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 - dalej jako p.p.s.a.): Od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 177 § 1 p.p.s.a.).

Zgodnie zaś z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w tymże przepisie.

Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej (art. 197 § 2 p.p.s.a.), zaś z treści art. 178 p.p.s.a. wynika, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną (w tym przypadku - zażalenie) wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

W niniejszej sprawie wskazać przede wszystkim należy, że na postanowienie odrzucające skargę z uwagi na jej niedopuszczalność (art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.) nie przysługuje zażalenie, lecz skarga kasacyjna. O powyższym prawie, sposobie i terminie do złożenia skargi kasacyjnej skarżąca został prawidłowo poinformowana zarządzeniem z dnia 20 lipca 2016 r., które otrzymała w dniu 27 grudnia 2016 r. (k. 63). Wcześniejsze, błędne pouczenie zostało przez Sąd konwalidowane i skarżąca otrzymała informację o prawidłowym trybie zaskarżenia orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. Pomimo jednak prawidłowego pouczenia strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa i nie wniosła skargi kasacyjnej.

Skoro zatem w niniejszej sprawie na postanowienie odrzucające skargę przysługiwała skarga kasacyjna a nie zażalenie, to takie zażalenie należało uznać na niedopuszczalne. Niedopuszczalne z mocy prawa zażalenie winno zaś ulec odrzuceniu przez Sąd.

Na marginesie wspomnieć należy, że nawet przy potraktowaniu pisma skarżącej z dnia 7 czerwca 2016 r., jako skargi kasacyjnej i tak byłaby ona nieskuteczna, albowiem zgodnie z przepisem art. 175 p.p.s.a.:

§ 1. Skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3.

§ 2. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.

§ 3. Skarga kasacyjna może być sporządzona przez:

1) doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami;

2) rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej.

Natomiast ww. pismo zostało sporządzone przez samą skarżąca a z akt sprawy nie wynika aby spełniała ona którykolwiek z wskazanych wyżej wymogów. Zatem skarga kasacyjna musiałaby ulec odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 p.p.s.a.

Tym samym sąd administracyjny w oparciu o art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., zobligowany był do odrzucenia zażalenia, w związku z czym, orzekł jak w sentencji postanowienia.