Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę p o s t a n a w i a skargę odrzucić WSA/post.1 - sentencja postanowienia

A. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach, oznaczoną w sentencji postanowienia, w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 21 lutego 2019 r. Sąd wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka zawierająca powyższe zarządzenie została zwrócona w dniu 18 marca 2019 r. jako niepodjęta w terminie, po dwukrotnym jej awizowaniu, tj. w dniu 28 lutego 2019 r. oraz w dniu 8 marca 2019 r.

Wpis od skargi nie został uiszczony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata – w tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod odpowiednim rygorem uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

W niniejszej sprawie zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 lutego 2019 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi należało uznać za skutecznie doręczone skarżącej z upływem 14 marca 2019 r.

Zwrócić w tym miejscu należy uwagę, że stosownie do art. 73 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65–72 cytowanej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe.

W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma

w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane

z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. W rozpatrywanej sprawie ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi wynika, że przesyłka ta została awizowana po raz pierwszy w dniu 28 lutego 2019 r., po raz drugi w dniu 8 marca 2019 r., a następnie zwrócona w dniu 18 marca 2019 r. jako niepodjęta w terminie.

Skoro zatem doręczenie, zgodnie z przytoczoną regułą zawartą w art. 73 p.p.s.a., nastąpiło z dniem 14 marca 2019 r., to siedmiodniowy termin

na wykonanie tego wezwania upłynął z dniem 21 marca 2019 r.

Z uwagi na nieuiszczenie wymaganego wpisu, należało skargę odrzucić zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.