Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia "A." Spółki z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 15 lipca 2020 r., sygn. akt I SA/Rz 369/20 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "A." Spółki z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia [...] marca 2020 r., nr [...] w przedmiocie unieważnienia zgłoszenia celnego wywozowego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z 15 lipca 2020 r., sygn. akt I SA/Rz 369/20 odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi strony na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia [...] marca 2020 r. w przedmiocie unieważnienia zgłoszenia celnego wywozowego.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w którym podniesiono, że wykonanie tego rozstrzygnięcia będzie skutkowało wszczęciem kontroli skarbowej, a ta z kolei doprowadzi do wydania decyzji w przedmiocie naliczenia podatku od towarów i usług, od towarów objętych kwestionowanym zgłoszeniem. W przypadku natomiast uchylenia zaskarżonej decyzji, ewentualna kontrola będzie musiała zostać wstrzymana, postępowanie podatkowe umorzone, a decyzja podatkowa uchylona, jako bezprzedmiotowa. Zdaniem skarżącej, wszystkie te argumenty przemawiały za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania orzeczenia kończącego postępowanie skargowe. Nadto, według skarżącej, za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji przemawiało także to, że formułowane przez nią zarzuty były zasadne zarówno w zakresie faktycznym, jak i prawnym.

WSA uznał, że skarżąca wnioskując o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie uprawdopodobniła, że nieudzielenie jej ochrony tymczasowej może pociągnąć za sobą skutki, w postaci wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania po jej stronie niekorzystnych i trudnych do odwrócenia skutków. Wynikało to między innymi z tego, że jej wniosek, poza ogólnikowymi sformułowaniami pozbawiony był w zasadzie uzasadnienia. W tej sytuacji nie sposób było więc domniemywać jakie skutki, według skarżącej, pociągnie za sobą wykonanie zaskarżonej decyzji.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła Spółka wnosząc o jego zmianę w całości, poprzez uwzględnienie wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie strony: "ogólne doświadczenie życiowe wystarcza do stwierdzenia, że wszczęcie i prowadzenie postępowania podatkowego może być uciążliwe i szkodliwe dla kontrolowanego jako przedsiębiorcy. W tej sytuacji jest racjonalne wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do merytorycznego rozstrzygnięcia skargi"

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.

Instytucja procesowa wstrzymania wykonania decyzji jest odstępstwem od generalnej zasady jej wykonalności i służyć ma stronie postępowania, chroniąc ją przed negatywnymi skutkami, jakie mogą powstać w wyniku wykonania rozstrzygnięcia. Przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: p.p.s.a.) przewiduje możliwość wstrzymania wykonania decyzji po przekazaniu skargi sądowi administracyjnemu. Przepis ten określa przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, tj. wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Obowiązek przedstawienia okoliczności, które uzasadniają zastosowanie ochrony tymczasowej spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy, który musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności w stosunku do wnioskodawcy jest zasadne.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Spółka nie wykazała ziszczenia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Wobec braku uzasadnienia, popartego dokumentacją niemożliwym było dokonanie merytorycznej oceny wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, co stanowi naruszenie obowiązku nałożonego na wnioskodawcę cytowanym art. 61 § 3 p.p.s.a. wykazania okoliczności lub konkretnych zdarzeń przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji, co w konsekwencji doprowadziło do oddalenia przedmiotowego wniosku przez Sąd I instancji. Zgodności z prawem dokonanej przez WSA oceny nie zakwestionowano skutecznie w zażaleniu.

Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien odnosić się do konkretnych (realnych) zdarzeń (okoliczności, które mogą wystąpić w przyszłości) pozwalających wywieść, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Strona powinna w tym celu należycie uzasadnić złożony wniosek, tj. poprzeć go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, aby okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania wspomnianego aktu lub czynności występowały w sprawie – Sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. W odniesieniu do zażalenia Spółki należy wskazać, iż wnioskodawca nie zdołał wykazać ryzyka wystąpienia w przyszłości realnego zagrożenia związanego z brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji. W zażaleniu nie zostały powołane żadne konkretne argumenty uzasadniające twierdzenie o ryzyku wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody.

Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.