Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Brzuzy po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na czynność Wójta Gminy G. w przedmiocie przyznania, ustalenia wysokości i wypłaty dotacji za wrzesień 2025 r. postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej kwotę 200,00 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.

W dniu 6 października 2025 r. (data nadania w placówce pocztowej) A. G. prowadząca Przedszkole Niepubliczne "[...]" (dalej jako: "skarżąca", "strona") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na czynność Wójta Gminy G. (dalej jako: "organ") w przedmiocie przyznania, ustalenia wysokości i wypłaty dotacji za wrzesień 2025 r., wnosząc o stwierdzenie bezskuteczności zaskarżonej czynności, uznanie uprawnienia skarżącej do przyznania, ustalenia wysokości i wypłaty na jej rzecz dotacji w prawidłowej wysokości wraz z odsetkami oraz zasądzenie zwrotu kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia swych praw, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Skarżąca zarzuciła organowi naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 12 ust. 1 w zw. z art. 17 ustawy z 27 października 2017 r. o finasowaniu zadań oświatowych (Dz.U. z 2025 r. poz. 439 ), dalej jako: "u.f.z.o.", oraz naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik na ustalenie należnej skarżącej dotacji, a mianowicie art. 8 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572, ze zm.).

Strona w skardze przedstawiła własne wyliczenia, zgodnie z którymi roczna dotacja dla przedszkola niepublicznego (75%) po pierwszej aktualizacji powinna w 2025 r. wynosić 15.854,42 zł (średniomiesięczna stawka dotacji to 1.321,20 zł). Podniosła, że organ przyznając dotację za miesiąc wrzesień 2025 r. według stawki dotacji 1.059,54 zł, naruszył tym samym przepisy ustawy o finansowaniu zadań oświatowych, gdyż wypłacił należną skarżącej dotację w wysokości niższej niż wynikająca z przepisów prawa. Do skargi załączono m.in. informację publiczną udzieloną przez organ w zakresie budżetu Gminy G. oraz sposobu ustalenia podstawowej kwoty dotacji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie, z uwagi na uchybienie terminowi do jej wniesienia, ewentualnie o jej oddalenie.

W uzasadnieniu wniosku o odrzucenie skargi organ zauważył, że zarówno z petitum skargi (w szczególności z treści zarzutów), jak i z jej uzasadnienia wynika, że skarżąca podważa wysokość należnej jej za wrzesień 2025 r. dotacji oświatowej, z uwagi na fakt, że organ dotujący błędnie ustalił podstawową kwotę dotacji przy jej aktualizacji dokonanej w marcu 2025 r. W istocie zatem zdaniem organu skarżąca poprzez wniesienie skargi usiłuje zaskarżyć czynność polegającą na aktualizacji podstawowej kwoty dotacji.

Organ podał, że aktualizacji podstawowej kwoty dotacji dokonał w marcu 2025 r. W dniu 1 kwietnia 2025 r. na BIP Gminy została opublikowana informacja o aktualizacji podstawowej kwoty dotacji i jej aktualniej wysokości (po aktualizacji). W dniu 1 października 2025 r. skarżąca otrzymała przelew dotacji oświatowej w jej aktualnej wysokości. Kwotę zwiększoną - wyrównującą skarżąca otrzymała w kwietniu po aktualizacji dotacji. Zatem termin na wniesienie skargi na czynność aktualizacji podstawowej kwoty dotacji rozpoczął bieg najpóźniej w dniu 15 kwietnia 2025 r. i upłynął bezskutecznie 30 maja 2025 r. Skargę w niniejszej sprawie skarżąca złożyła w dniu 6 października 2025 r. (data nadania w placówce pocztowej). Z uwagi na powyższe, skarga winna zostać odrzucona.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

Rozważając kwestię dopuszczalności wniesionej w niniejszej sprawie skargi, wskazać należy na normę prawną wyrażoną w art. 47 u.f.z.o., zgodnie z którym czynności podejmowane przez organ dotujący, o którym mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32, art. 40 i art. 41, w celu ustalenia wysokości lub przekazania dotacji, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32, art. 40 i art. 41 stanowią czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a".

Wobec powyższego zaskarżona w niniejszej sprawie czynność podlega kognicji sądów administracyjnych. Skarga nie mogła jednak zostać rozpoznana, gdyż strona skarżąca uchybiła terminowi do jej wniesienia, przy czym sąd zauważa, że wnosząc skargę strona w istocie kwestionuje sposób dokonania pierwszej aktualizacji podstawowej kwoty dotacji dokonanej w marcu 2025 r. co, jak słusznie zauważył organ w odpowiedzi na skargę, wynika z treści skargi.

Zgodnie z art. 53 §2 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 §2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę.

W zakresie wyznaczonym treścią powyższego przepisu sporne pozostają w niniejszej sprawie dwie kwestie, tj.: (-) kiedy skarżąca dowiedziała się o podjęciu czynności pierwszej aktualizacji podstawowej kwoty dotacji oraz (-) czy, jeśli doszło do uchybienia tego terminu, to czy nastąpiło to bez winy strony.

Jak wynika z akt sprawy, strona wniosła skargę do sądu 6 października 2025 r. (data nadania w placówce pocztowej), zarzucając organowi błędne wyliczenie należnych części dotacji oświatowych za wrzesień 2025 r., a jednocześnie podnosząc, że roczna dotacja dla przedszkola niepublicznego (75%) - po pierwszej aktualizacji powinna wynosić 15.854,42 zł (średniomiesięczna stawka dotacji to 1.321,20 zł).

W niniejszej sprawie istotne jest, że organ dokonał wyliczenia podstawowej kwoty dotacji oświatowej w marcu 2025 r. Informacja o wysokości dotacji została podana do publicznej wiadomości w Biuletynie Informacji Publicznej w dniu 1 kwietnia 2025 r. Ponadto dotacja po aktualizacji podstawowej kwoty dotacji i jej aktualnej wysokości została przekazana na rachunek bankowy strony w dwóch transzach w dniach 10 i 15 kwietnia 2025 r. (k. 46 akt sądowych).

Skoro czynnością podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego jest ustalenie wysokości lub przekazania dotacji, to w zakres działalności organu z tym związanej wchodzi wskazanie wysokości dotacji oraz przekazanie jej na rachunek bankowy beneficjenta, co w ocenie sądu w niniejszej sprawie nastąpiło ostatecznie w dniu 15 kwietnia 2025 r.

Zdaniem sądu przyjąć należy, że skarżąca, otrzymując w dniu 15 kwietnia 2025 r. kwotę dotacji oświatowej po aktualizacji powzięła wiedzę, w jakiej wysokości została ustalona stawka dotacji na rok 2025. Znając bowiem kwotę otrzymanej dotacji oraz liczbę dzieci w prowadzonym punkcie przedszkolnym, obliczenie stawki dotacji było prostą, oczywistą czynnością, nie nastręczającą żadnych trudności (zob. postanowienie NSA z dnia 5 kwietnia 2018 r., sygn. akt I GSK 1804/18).

Pomimo tego skarżąca nie zaskarżyła czynności organu w zakresie ustalenia podstawowej kwoty dotacji oświatowej, a więc wnosząc skargę do sądu administracyjnego dopiero w dniu 6 października 2025 r. uchybiła tym samym trzydziestodniowemu terminowi, o którym mowa w art. 53 §2 p.p.s.a.

Zdaniem sądu w niniejszej sprawie nie wpływa na rozpoczęcie biegu terminu do wniesienia skargi termin dokonania przelewu z 1 października 2025 r. - dotacja oświatowa za wrzesień 2025 r. (k. 5 akt administracyjnych). Należy bowiem podkreślić, że wyłącznie czynność polegająca na ustaleniu (naliczeniu) wysokości dotacji i jej przekazaniu beneficjentowi, dokonywana w sposób władczy i jednostronny stanowi element konkretyzacji normy prawnej i podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Skoro zatem czynnością podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego jest czynność ustalenia podstawowej kwoty dotacji oświatowej na 2025 r., to w zakres działań organu z tym związanych, wchodzi ustalenie jej wysokości oraz przekazanie dotacji na rachunek bankowy, co w rozważanym przypadku nastąpiło już w dniu 10 i 15 kwietnia 2025 r. Termin do wniesienia skargi nie mógł być zatem liczony od dnia otrzymania przez skarżącą przelewu z 1 października 2025 r. (dotacja oświatowa za wrzesień 2025 r.).

Jednocześnie sąd nie znalazł podstaw do uznania, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony, w sytuacji gdy obowiązujące w 2025 r. przepisy prawa dotyczące drogi sądowoadministracyjnej w sprawach czynności ustalenia wysokości dotacji oświatowej były jednoznaczne. Nie stanowią bowiem podstawy do uznania, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony takie okoliczności jak: dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę, niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw czy też nieznajomość prawa (postanowienia NSA: z 12 stycznia 2016 r., sygn. akt II OZ 1369/15; z 28 listopada 2012 r., sygn. akt I OZ 869/12; z 8 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 712/08).

Mając powyższe na względzie, sąd na podstawie art. 58 §1 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia orzeczono jak w pkt 1. sentencji postanowienia.

Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2. sentencji postanowienia znalazło swoje oparcie w art. 232 §1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.

Orzeczenia przywołanie w uzasadnieniu dostępne są na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl.