III SA/Kr 1164/25 - Wyrok

Data orzeczenia	2026-02-25	
Data wpływu	2025-08-25	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie	
Sędziowie	Ewelina Dziuban
Maria Zawadzka /przewodniczący/
Renata Czeluśniak /sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami	
Hasła tematyczne	Ruch drogowy	
Skarżony organ	Samorządowe Kolegium Odwoławcze	
Treść wyniku	oddalono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2026 nr 0 poz 143; Art. 134, art. 135, art. 145, art. 151; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dz.U. 2025 nr 0 poz 1226; Art,. 15; Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t. j.)
Dz.U. 2025 nr 0 poz 1691; Art. 7, art. 8,  art. 77, art. 80, art. 107; Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks  postępowania administracyjnego
Dz.U. 2022 nr 0 poz 2503; Par. 6; Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 5 grudnia 2022 r. w sprawie badań lekarskich osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania  pojazdami i kierowców
Dz.U. 2025 nr 0 poz 1490; Art. 7a, art. 39d; Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka Sędziowie: WSA Renata Czeluśniak (spr.) Asesor WSA Ewelina Dziuban Protokolant: specjalista Anna Chwalibóg po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2026 r. sprawy ze skargi P. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 18 czerwca 2025 r. nr SKO.UP/4121/10/2025 w przedmiocie odmowy wpisania kwalifikacji zawodowej w dokumencie prawa jazdy w części obejmującej kat. D1, D, D1E, DE oddala skargę.	
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie decyzją z dnia 18 czerwca 2025 r. sygn. akt: SKO.UP/4121/10/2025 na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 4 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572) w związku z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1210 ze zm.), art. 39d z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1539 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania P. L. (dalej jako skarżący) od decyzji Starosty Bocheńskiego z dnia 26 marca 2025r. nr KT-KP. 5430.1.604.2024. AW o :

dokonaniu w prawie jazdy kat. AM, A1, A2, A, B1, B, C1, C, BE, C1E, CE, T, D1, D, D1E, DE nr [...] wydanym dnia 12 marca 2025 r. przez Starostę Bocheńskiego wpisu potwierdzającego uzyskanie kwalifikacji zawodowej w części obejmującej kat. C1, C, C1E i CE,

odmowie dokonania w prawie jazdy kat. AM, A1, A2, A, B1, B, C1, C, BE, C1E, CE, T, D1, D, D1E, DE nr [...] wydanym dnia 12 marca 2025 r. przez Starostę Bocheńskiego wpisu potwierdzającego uzyskanie kwalifikacji zawodowej - kod 95 w części obejmującej kat. D1,D, D1E, DE.

- w części dotyczącej odmowy dokonania w prawie jazdy wpisu potwierdzającego uzyskanie kwalifikacji zawodowej (kod 95) w części obejmującej kat. D1 , D, D1 E, DE, utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Powyższe rozstrzygnięcia zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W odwołaniu dotyczącym pkt 2 decyzji organu I instancji, skarżący zarzucił organowi pierwszej instancji naruszenie art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego w sprawie. W uzasadnieniu swojego odwołania skarżący wskazał, że w jego ocenie decyzja jest niesłuszna, a przy jej wydawaniu nie wzięto pod uwagę, że posiada już kwalifikację zawodową dla kat. C i odbył wymagane przepisami szkolenie okresowe z bloku programowego dla kat. C, C+E, C1, C1+E. W ocenie skarżącego, w jego sprawie powinien mieć zastosowanie art. 39d ust. 6 ustawy o transporcie drogowym. Wskazał, że przed wydaniem prawa jazdy kat. D (po zdaniu egzaminu w dniu 29.01.2025 r.) Starosta Bocheński powinien dokonać weryfikacji jego akt ewidencyjnych. Na moment wydania prawa jazdy kat. D posiadał uprawnienia kwalifikacji zawodowej (kod 95) dla kat. C (ukończone szkolenie okresowe). Jego dokumenty znajdują się w aktach ewidencyjnych, w tym wniosek dotyczący kwalifikacji zawodowej z dnia 16 kwietnia 2002 r. W dokumentach tych zostały przedłożone m.in. badania psychologiczne, ważne do 30 marca 2033 r.

Rozpatrując odwołanie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie podniosło, że wnioskiem z dnia 16 kwietnia 2002 r. skarżący wystąpił o wydanie prawa jazdy kat. B i C z wpisem dotyczącym świadectwa kwalifikacji zawodowej. Do wniosku dołączone zostało zaświadczenie z dnia 6 kwietnia 2002 r. wydane przez Małopolski Ośrodek Ruchu Drogowego w Tarnowie, o ukończeniu z wynikiem pozytywnym kursu dokształcającego kierowców przewożących rzeczy, orzeczenie lekarskie z dnia 21 grudnia 2001 r. oraz orzeczenie psychologiczne z dnia 18 grudnia 2001 r. W wyniku rozpatrzenia tego wniosku skarżącemu wydane zostało świadectwo kwalifikacji ważne do dnia 21 grudnia 2006 r. Jednocześnie w treści tego świadectwa wskazano, że badania lekarskie są ważne do 21 grudnia 2006 r., badania psychologiczne są ważne do 30 marca 2033 r, natomiast w przypadku kursu dla kierowców przewożących rzeczy nie została wskazana data ważności.

Wnioskiem z dnia 24 października 2024 r. skarżący wystąpił o wydanie prawa jazdy kat. D. Do wniosku dołączył orzeczenie lekarskie z dnia 23 października 2024 r, orzeczenie psychologiczne z dnia 22 października 2024 r. oraz orzeczenie z dnia 23 października 2024 r. o braku przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowca.

W dniu 24 października 2024 r. dla skarżącego wygenerowany został Profil Kandydata na Kierowcę w zakresie kat. D oraz numer Profilu Kierowcy Zawodowego w zakresie kat. D. Pismem z dnia 24 października 2024 r. skarżący wystąpił o wstrzymanie produkcji prawa jazdy do czasu zdania wszystkich egzaminów.

Pismem z dnia 30 października 2024 r. skarżący wskazał, że otrzymał Profil Kierowcy Zawodowego, który obliguje go do odbycia szkolenia kwalifikacji wstępnej/kwalifikacji wstępnej przyspieszonej. Uważa, że jest to nieprawidłowe i w jego przypadku wystarczające jest szkolenie okresowe dedykowane dla osób zamierzających przedłużyć ważność uprawnienia do wykonywania przewozu drogowego w przypadku wcześniejszego uzyskania świadectwa kwalifikacji zawodowej potwierdzającego ukończenie szkolenia okresowego, a takie uprawnienia posiada.

Wnioskiem z dnia 31 października 2024 r. skarżący wystąpił o wymianę dokumentu prawa jazdy. Do wniosku dołączył orzeczenie lekarskie z dnia 23 października 2024 r., orzeczenie psychologiczne z dnia 22 października 2024 r. oraz orzeczenie z dnia 23 października 2024 r. o braku przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowca. W wyniku rozpatrzenia złożonego wniosku skarżącemu wydany został Profil Kierowcy Zawodowego w zakresie kat. C.

Pismem z 6 listopada 2024 r. Starostwo Powiatowe w Bochni wezwało skarżącego do przedłożenia dokumentów potwierdzających posiadanie uprawnień, na które skarżący powołał się w piśmie z dnia 30 października 2024 r.

Pismem z dnia 18 listopada 2024 r. skarżący przedłożył kserokopię świadectwa kwalifikacji nr [...]. Zawnioskował także o wyjaśnienie, z jakich względów został zobligowany do ponownego przeprowadzenia badań psychologicznych, w sytuacji gdy orzeczenie psychologiczne, na podstawie którego wydane zostało powyższe świadectwo kwalifikacji jest ważne do 30 marca 2033 r.

Pismem z dnia 18 grudnia 2024 r. Starostwo Powiatowe w Bochni przedstawiło swoje stanowisko w sprawie. W piśmie tym podtrzymano stanowisko dotyczące wydania Profilu Kierowcy Zawodowego dotyczącego kwalifikacji wstępnej przyspieszonej blok D.

Pismem z dnia 2 stycznia 2025 r. skarżący wystąpił o potwierdzenie, czy jeżeli uzyska uprawnienia dla kat. D, a posiada już wpisany kod 95 dla kat. C, to zostanie mu odmówione dokonanie wpisu kwalifikacji zawodowej (kod 95) dla kat D. Zwrócił ponadto uwagę, że Starosta Bocheński nie wyjaśnił, z jakich względów został zmuszony do wykonania ponownie badań psychologicznych.

Pismem z dnia 27 stycznia 2025 r. Starosta Bocheński poinformował, że wpis kwalifikacji zawodowej (kod 95) dla kategorii D nastąpi w momencie, kiedy skarżący uzyska uprawnienia dla kat. D oraz ukończy szkolenie w postaci kwalifikacji wstępnej przyspieszonej, które jest dedykowane dla osób ubiegających się o uprawnienia do wykonywania przewozu drogowego na stanowisku kierowcy.

Pismem z dnia 27 lutego 2025 r. skarżący wskazał, że w jego ocenie Starosta Bocheński posiada wszystkie niezbędne dokumenty umożliwiające wydanie mu prawa jazdy kat. D wraz z kodem 95.

Starosta Bocheński pismem z dnia 12 marca 2025 r. zawiadomił o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie wpisu kodu 95 (na wniosek z dnia 24 października 2024 r.) w prawie jazdy kategorii D, D1, D+E, D1E1 potwierdzającego ukończenie kwalifikacji wstępnej przyspieszonej blok D.

Następnie Starosta Bocheński decyzją z dnia 26 marca 2025 r. orzekł o:

dokonaniu w prawie jazdy kat. AM, A1, A2, A, B1, B, C1, C, BE, C1E, CE, T, D1, D, D1E, DE nr [...] wydanym dnia 12 marca 2025 r. przez Starostę Bocheńskiego wpisu potwierdzającego uzyskanie kwalifikacji zawodowej w części obejmującej kat. C1, C, C1E i CE,

odmowie dokonania w ww. prawie wpisu potwierdzającego uzyskanie kwalifikacji zawodowej - kod 95 w części obejmującej kat. D1,D, D1E, DE.

Mając na uwadze ustalony powyżej stan faktyczny, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie wskazało, że materialnoprawną podstawą do wydania decyzji administracyjnej był art. 15 ust 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1210 ze zm.). Organ powołał art. 15 ust. 3 o kierujących pojazdami oraz art. 39d ust. 6 o transporcie drogowym i podkreślił, że nie budzi wątpliwości, że skarżący posiada uprawnienia do prowadzenia pojazdów kat. C1, C, uzyskane 24 grudnia 2001 r. oraz kat. C+E, C1+E uzyskane 21 grudnia 2004 r W odniesieniu do prawa jazdy kat. C skarżący w dniu 22 kwietnia 2002 r. uzyskał świadectwo kwalifikacji zawodowej, którego ważność wygasła wraz z ważnością badań lekarskich w 21 grudnia 2006 r. W sprawie nie budzi również wątpliwości, że skarżący w dniu 24 października. 2024 r. przedłożył orzeczenie lekarskie z dnia 23 października 2024 r., orzeczenie psychologiczne z dnia 22 października 2024 r. oraz orzeczenie z dnia 23 października 2024 r. o braku przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowca. W efekcie Starosta Bocheński dokonał wpisu potwierdzającego uzyskanie kwalifikacji zawodowej (kod 95) w części obejmującej kat. C1, G, C1E i CE. Następnie w dniu 12 marca 2025 r. skarżący uzyskał uprawnienia do prowadzenia pojazdów kat. D1, D1+E, Di D+E.

SKO podkreśliło, że opisane powyżej okoliczności, dotyczące dat uzyskania przez skarżącego uprawnień do prowadzenia pojazdów określonych kategorii mają istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Z dniem 3 stycznia 2007 r. weszły bowiem w życie przepisy ustawy z dnia 17 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 235, poz. 1701), na mocy których dodany został m.in. art. 39d ust. 6 ustawy o transporcie drogowym, na który to przepis powołuje się skarżący. W art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej z dnia 17 listopada 2006 r. ustawodawca wskazał wyraźnie, że wymóg określony w art. 39a ust. 1 pkt 5 ustawy o transporcie drogowym (a zatem wymóg uzyskania kwalifikacji wstępnej lub kwalifikacji wstępnej przyśpieszonej), nie dotyczy osób posiadających prawo jazdy:

1. kategorii D1, D1+E, D lub D+E, wydane do dnia 10 września 2008 r.;

2. kategorii C1 , C1+E, C, C+E, wydane do dnia 10 września 2009 r.

Zgromadzone akta sprawy w sposób niebudzący wątpliwości potwierdzają, że skarżący uzyskał prawo jazdy C1, C1+E, C, C+E przed wskazaną wyżej datą, zastrzeżoną przez ustawodawcę dla tych kategorii, co zwalniało go z obowiązku uzyskania kwalifikacji wstępnej lub kwalifikacji wstępnej przyśpieszonej. Uprawnienia do prowadzenia pojazdów kategorii D1, D1+E, D i D+E skarżący uzyskał natomiast w dniu 12 marca 2025 r., a co za tym idzie nie może skorzystać z ustawowego zwolnienia z wymogu ukończenia kwalifikacji wstępnej lub kwalifikacji wstępnej przyśpieszonej, bowiem zwolnienie takie przysługuje kierowcom, którym prawo jazdy kat. D zostało wydane do dnia 10 września 2008 r. (art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy zmieniającej).

Skoro zatem skarżący uzyskał uprawnienia do prowadzenia pojazdów kat. C1, C1+E, C, C+E przed 10 września 2009 r. to tym samym jako osobę, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy zmieniającej, objęło go ustawowe zwolnienie z wymogu ukończenia kwalifikacji wstępnej lub kwalifikacji wstępnej przyśpieszonej w odniesieniu do tych kategorii. Zwolnienie to nie przenosi jednak automatycznie na zwolnienie dotyczące kategorii D1, D1+E, D lub D+E, w odniesieniu do których prawo jazdy zostało wydane po dniu 10 września 2008 r. Tym samym w celu dokonania wpisu w dokumencie prawa jazdy kat D kodu 95, konieczne było przedłożenie przez skarżącego świadectwa ukończenia kwalifikacji wstępnej lub kwalifikacji wstępnej przyśpieszonej w zakresie określonego bloku programowego spośród kategorii D lub D+E, stosownie do treści art. 15 ust. 13 u.k.p., a skarżący świadectwa powyższej kwalifikacji nie posiada.

Organ powołał art. 3 ust. 2 pkt 5 ustawy zmieniającej z 17 listopada 2006 r. oraz art. 39d ust. 2 u.t.d. i art. 39d ust. 5 u.d.t. i podniósł, że mimo iż skarżący w odniesieniu do kategorii C1, C1+E, C, C+E bezsprzecznie jest osobą, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy zmieniającej, to jednak zgromadzone akta sprawy nie wskazują aby w odniesieniu do tych kategorii odbył on pierwsze szkolenie okresowe na zasadach określonych w art. 3 ust. 2 pkt 5 ustawy zmieniającej, ani też by odbywał on szkolenia okresowe na zasadach określonych w art. 39d ust. 2 i ust. 5 ustawy o transporcie drogowym. Skarżący bezsprzecznie nie należy zatem do kręgu osób, o których mowa w art. 39d ust. 6 ustawy o transporcie drogowym, a tym samym Starosta Bocheński prawidłowo odmówił w niniejszej sprawie wpisu potwierdzającego uzyskanie kwalifikacji zawodowej - kod 95 w części obejmującej kat. D1, D, 01 E, DE.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję skargę zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:

a) art. 15 ust. 3 ustawy o kierujących pojazdami poprzez bezzasadne przyjęcie, że świadectwo kwalifikacji z dnia 22.04.2002 r oraz świadectwo kwalifikacji zawodowej z dnia 13.11.2024 r. nie stanowią podstawy wpisu potwierdzającego uprawnienia kwalifikacji zawodowej dla kat. D prawa jazdy;

art. 39d ust. 6 ustawy o transporcie drogowym poprzez uznanie, że skarżący powinien przedłożyć potwierdzenie uzyskania kwalifikacji z zakresu bloku programowego kat. D i D+E podczas, gdy ustawa tego nie wymaga;

§ 6 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2022 r. w sprawie szkolenia i egzaminowania kierowców wykonujących przewóz drogowy poprzez bezzasadnie pominięcie wcześniejszego uzyskania świadectwa kwalifikacji zawodowej przy wyborze rodzaju szkolenia;

d) art. 39a ust. 1 pkt. 5 ustawy o transporcie drogowym poprzez jego zastosowanie w postępowaniu o wpis potwierdzający odbycie kwalifikacji (a nie w postępowaniu o zatrudnienie kierowcy), podczas gdy przepis ten stanowi wprost o wymogach zatrudnienia kierowców, a czynność ta nie jest przedmiotem niniejszego postępowania, co wskazuje na brak podstaw zastosowania tej normy, przy jednoczesnym pominięciu pkt. 6 tego artykułu,

2) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy:

art. 7 k.p.a. poprzez zaniechanie obowiązkowi podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia rzeczywistego stanu sprawy, a przez to naruszenie obowiązku dążenia do prawdy obiektywnej;

art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego w sprawie i nieuwzględnienie dowodów znajdujących się w aktach postępowania, pozwalających na ustalenie bez żadnych wątpliwości, że skarżący powinien uzyskać wpis kodu 95 przy kat. D prawa jazdy, nieuwzględnienie m.in. świadectwa kwalifikacji z 2002 r. oraz świadectwa kwalifikacji zawodowej z dnia 13 listopada 2024 r., co ma istotny wpływ na wynik sprawy.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz nakazanie organowi pierwszej instancji wydania prawa jazdy z wpisanym kodem 95 dla kat. D i DE. Skarżący wskazał, że świadectwo kwalifikacji zawodowej posiada od 2002 r. (obecnie kod 95), które uzyskał przed wejściem w życie ustawy z dnia 17 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym. Zdaniem skarżącego z analizy przepisów prawa oraz jego akt ewidencyjnych będących w posiadaniu Starosty Bocheńskiego należy stwierdzić, że na moment wydawania prawa jazdy kat. D, tj. dzień 12 marca 2025 r. posiadał skarżący:

Wszystkie niezbędne badania lekarskie i orzeczenie psychologiczne;

Świadectwo kwalifikacji z dnia 22.04.2002 r. uzyskane na starych zasadach (przed

zmianą ustawy o transporcie drogowym), którego warunkiem było ukończenie szkolenia;

Świadectwo kwalifikacji zawodowej nr [...] dla kat. C;

Ukończony kurs kat. D;

- które to dokumenty były wystarczające dla dokonania wpisu potwierdzającego uzyskanie kwalifikacji zawodowej (kod 95) w części obejmującej kat. D1,D, D1E, DE.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie w swojej decyzji nie odniosło się do zarzutu skarżącego dotyczącego konieczności wykonania przez niego ponownych badań psychologicznych pomimo, iż w aktach ewidencyjnych powinny się znajdować dokumenty w tym zakresie, co naraziło go na koszty.

Skarżący podniósł, że w dokumentach zostały przedłożone m.in. badania psychologiczne, które w swojej treści miały wskazanie, że są ważne do 30.03.2033 r. i o ile dokument tj. świadectwo kwalifikacji utracił ważność w dniu 21.12.2006 r. (co wskazano w piśmie znak: [...] z dnia 27.01.2025 r.) to badania psychologiczne na podstawie których świadectwo zostało wydane pozostają ciągle ważne. badania psychologiczne skarżącego pozostają ważne do 30.03.2033 r. W wyniku zaistniałej sytuacji niepotrzebnie poniósł on koszty badań psychologicznych w wysokości 200 zł.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne są właściwe do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych, przy czym sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez sąd następuje tylko w przypadku stwierdzenia istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy - art. 145 p.p.s.a. Zakres kontroli Sądu wyznacza art. 134 p.p.s.a. stanowiący, iż sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zgodnie z art. 151 p.p.s.a. - w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części.

Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W świetle tego przepisu Sąd nie ma jednak obowiązku badania tych zarzutów i wniosków, które nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego aktu (tak NSA w wyroku z 11 października 2005 r., sygn. akt FSK 2326/04). Stosowanie do art. 135 p.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w tak określonych granicach, Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Sporna w nin. sprawie jest zasadność odmowy dokonania w prawie jazdy skarżącego w części obejmującej kategorię D1, D1+E, D lub D+E wpisu potwierdzającego uzyskanie kwalifikacji zawodowej (kod 95) z uwagi na brak świadectwa kwalifikacji zawodowej potwierdzającego ukończenie kwalifikacji wstępnej przyśpieszonej z zakresu kat. D prawa jazdy. Osią sporu jest to, czy skarżący winien uzyskać wpis kwalifikacji zawodowej (kod 95) do dokumentu prawa jazdy przy kategorii D bez konieczności ukończenia kwalifikacji wstępnej lub kwalifikacji wstępnej przyśpieszonej oraz czy w analizowanej sprawie wpis kodu może zostać dokonany z uwzględnieniem treści art. 39d ust 6 ustawy o transporcie drogowym.

Bezsporne jest, że skarżący posiada kwalifikację zawodową dla kat. C i odbył szkolenie okresowe bloku programowego dla kategorii C1, C1=E,C i C+E.

Bezsporne jest, że w dniu 24.10.2024 r. skarżący wniósł o wydanie prawa jazdy kat. D. i w momencie odbywania szkolenia okresowego bloku programowego dla kategorii C1, C1=E,C i C+E nie posiadał jeszcze prawa jazdy kat. D. Uprawnienia do prowadzenia pojazdów kategorii D1, D1+E, D lub D+E uzyskał 12 marca 2025 r.

Zgodnie z art. 39d ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2024 r. poz.1539 ze zm. )

2. Kierowca obowiązany jest co pięć lat, począwszy od dnia uzyskania świadectwa kwalifikacji zawodowej poświadczającego uzyskanie kwalifikacji, ukończyć szkolenie okresowe odpowiednio do pojazdu, którym wykonuje przewóz drogowy.

4. Szkolenie okresowe jest prowadzone w ośrodku szkolenia w zakresie bloków programowych określonych odpowiednio do kategorii prawa jazdy:

1) C1, C1+E, C i C+E;

2) D1, D1+E, D i D+E.

5. Kierowca, który zaprzestał wykonywania przewozu drogowego przez okres uniemożliwiający spełnienie obowiązku, o którym mowa w ust. 2, przed ponownym przystąpieniem do wykonywania przewozu obowiązany jest ukończyć szkolenie okresowe.

6. Kierowca zamierzający ponownie wykonywać przewóz drogowy lub wykonujący przewóz drogowy różnymi pojazdami, dla których jest wymagane posiadanie prawa jazdy co najmniej dwóch kategorii, o których mowa w ust. 4, może ukończyć szkolenie okresowe w zakresie jednego bloku programowego.

Zgodnie natomiast z § 6 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2022 r. w sprawie szkolenia i egzaminowania kierowców wykonujących przewóz drogowy (Dz.U.2022.739). Szkolenie w postaci:

1) kwalifikacji wstępnej i kwalifikacji wstępnej przyśpieszonej jest dedykowane dla osób ubiegających się o uprawnienia do wykonywania przewozu drogowego na stanowisku kierowcy;

2) kwalifikacji wstępnej uzupełniającej i kwalifikacji wstępnej uzupełniającej przyśpieszonej jest dedykowane dla osób ubiegających się o rozszerzenie zakresu uprawnienia do wykonywania przewozu drogowego na stanowisku kierowcy;

3) szkolenia okresowego jest dedykowane dla osób zamierzających przedłużyć ważność uprawnienia do wykonywania przewozu drogowego na stanowisku kierowcy w przypadku:

a) wcześniejszego uzyskania świadectwa kwalifikacji zawodowej potwierdzającego uzyskanie kwalifikacji wstępnej, kwalifikacji wstępnej przyśpieszonej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej lub kwalifikacji wstępnej uzupełniającej przyśpieszonej,

b) wydania prawa jazdy kategorii:

– D1, D1+E, D lub D+E do dnia 10 września 2008 r., – C1, C1+E, C lub C+E do dnia 10 września 2009 r.,

c) wcześniejszego uzyskania świadectwa kwalifikacji zawodowej potwierdzającego ukończenie szkolenia okresowego, o którym mowa w art. 39d ust. 2 i 5 ustawy.

W związku z powyższym Sąd podziela stanowisko organów, że art.39d ust.6 ustawy o transporcie drogowym w zw. z § 6 ust. 2 pkt 3 lit. b ww. rozp. nie pozwala na odbycie jedynie jednego szkolenia w zakresie bloku programowego określonego dla posiadanej przez skarżącego kategorii prawa jazdy C1, C1=E,C i C+E. Skoro skarżący nie posiadał prawa jazdy dwóch kategorii, o których mowa w ust. 4, nie mógł poprzestać na ukończeniu szkolenia okresowego w zakresie jednego bloku programowego. Winien ukończyć wymagany przez organ I instancji kurs kwalifikacji wstępnej przyspieszonej w zakresie bloku programowego D , którego nieukończenie spowodowało odmowę wpisu kodu 95 do prawa jazdy kat. D. W związku tym, Sąd nie podzielił poglądu skarżącego, aby posiadanie kwalifikacji zawodowej (kod 95) dla kat. C (ukończone szkolenie okresowe) było wystarczające do wpisu kwalifikacji zawodowej także co do kat. D. W przedmiotowej sprawie brak było zatem podstaw do zastosowania regulacji wynikającej z treści art. 39d ust. 6 Prawa o transporcie drogowym, zgodnie z którym, jak już wyżej wskazano, kierowca wykonujący przewóz drogowy różnymi pojazdami, dla których wymagane jest posiadanie prawa jazdy co najmniej dwóch kategorii może ukończyć szkolenie okresowe z zakresu jednego bloku programowego.

Skarżący nie mógł także skorzystać z ustawowego zwolnienia z wymogu ukończenia kwalifikacji wstępnej przyśpieszonej bowiem zwolnienie takie przysługuje kierowcom, którym prawo jazdy kat. D1, D1+E, D lub D+E zostało wydane do dnia 10 września 2008 r. W konsekwencji w celu dokonania wpisu w dokumencie prawa jazdy kodu "95" przy kategorii D skarżący winien przedłożyć żądane świadectwo, zgodnie z art. 39a ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym.

Skoro zatem skarżący nie uzyskał kwalifikacji wstępnej oraz nie został z niej zwolniony w zakresie kat. D prawa jazdy to odbycie szkolenia okresowego w zakresie bloku programowego C, C1, C1+E, C+E nie mogło zostać uwzględnione w prawie jazdy wpisem kodu 95 przy kategorii D.

Sąd, podobnie jak SKO w Krakowie, podzielił stanowisko WSA zajęte w wyroku WSA w Krakowie z dnia 18.10.2016 r. sygn. akt III SA/Kr 480/16: z art. 39b ust. 2 ustawy o transporcie drogowym wynika, że przez kwalifikację, o jakiej mowa w art. 39a ust. 1 pkt 5 tej ustawy oraz w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 17 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz zmianie ustawy prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2006 r. Nr 235, poz. 1701), zwanej dalej w skrócie "ustawą zmieniającą" należy rozumieć kwalifikację odbytą w zakresie bloku programowego odpowiedniego do danej kategorii prawa jazdy. Z tego też względu brak jest podstaw do przyjmowania, że treść pkt 1 i 2 ust. 1 art. 3 ustawy zmieniającej połączona jest jakimkolwiek spójnikiem. Takie stwierdzenie nie wynika też z decyzji organów obu instancji. Uznanie skarżącego za osobę o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy zmieniającej nie może zatem skutkować uznaniem go za taką osobę w rozumieniu pkt 1 tej normy prawnej, czego faktycznie domaga się skarżący. Skarżący nie może skutecznie powoływać się na treść art. 39d ust. 6 ustawy o transporcie drogowym, który dotyczy szkolenia okresowego a nie świadectwa kwalifikacji wstępnej o jakiej mowa w art. 39a ust. 1 pkt 5 ustawy i art. 3 ust. 1 ustawy zmieniającej. Obowiązek odbycia szkolenia okresowego dotyczy osób, które uzyskały kwalifikację wstępną, względnie z jej uzyskania zostały zwolnione, do których to osób skarżący nie należy.

Sąd nie stwierdza naruszenia art. 39d ust. 5 i 6 ustawy o transporcie drogowym zgodnie z którymi kierowca, który zaprzestał wykonywania przewozu drogowego przez okres uniemożliwiający spełnienie obowiązku o którym mowa w art. 39d ust. 2 tej ustawy, przed ponownym przystąpieniem do wykonywania przewozu obowiązany jest ukończyć szkolenie okresowe; natomiast kierowca wykonujący przewóz drogowy różnymi pojazdami, dla których wymagane jest posiadanie prawa jazdy co najmniej dwóch kategorii, o których mowa w art. 39d ust. 4 tej ustawy, może ukończyć szkolenie okresowe z zakresu jednego bloku programowego. Ukończenie szkolenia okresowego z danego bloku (np. bloku C1, C1+E, C i C+E) umożliwia uzyskanie uprawnienia (kodu 95) w zakresie kategorii C, a nie kategorii D.

Zdaniem Sądu niezasadne jest powoływanie się w tym względzie przez skarżącego na treść art. 3 ust. 1 ustawy zmieniającej w sytuacji, gdy prawo jazdy w zakresie kategorii D i D + E uzyskał on po 10 września 2008 r.

Oddalając skargę kasacyjną od ww. wyroku NSA w wyroku z dnia 5.12.2018 r. I OSK 309/17 stwierdził, że w celu dokonania wpisu w dokumencie prawa jazdy kat. D kodu 95, konieczne było przedłożenie przez skarżącego świadectwa ukończenia kwalifikacji wstępnej lub kwalifikacji wstępnej przyśpieszonej w zakresie określonego bloku programowego spośród kategorii D lub D+E, stosownie do treści art. 15 ust. 1 i 3 u.k.p., a skarżący świadectwa powyższej kwalifikacji nie posiada.

Zarzucając wadliwe zastosowanie art. 15 ust. 3 u.k.p. oraz art. 39d ust. 6 u.t.d. skarżący kasacyjnie zdaje się nie dostrzegać wyraźnej dystynkcji zarówno pomiędzy poszczególnymi blokami programowymi, jak i poszczególnymi kategoriami prawa jazdy oznaczonymi w tych przepisach. Nie sposób zatem zgodzić się, iż przepis art. 15 ust. 3 u.k.p. nie rozróżnia zarówno poszczególnych kategorii praw jazdy, rodzaju uzyskanego świadectwa kwalifikacji zawodowej, jak i bloku programowego, w ramach którego uzyskano świadectwo kwalifikacji. Dopełnieniem powyższej regulacji jest przepis art. 39d ust. 4 i 6 u.t.d. stanowiący, iż kierowca wykonujący przewóz drogowy różnymi pojazdami, dla których wymagane jest posiadanie prawa jazdy co najmniej dwóch kategorii może ukończyć szkolenie okresowe z zakresu jednego bloku programowego odpowiednio do kategorii prawa jazdy: C1, C1+E, C, C+E, oraz D1, D1+E, D i D+E. Tym samym należy wyraźnie zaznaczyć, iż skarżący nie legitymuje się świadectwem kwalifikacji wstępnej lub świadectwem kwalifikacji przyśpieszonej, o których mowa w art. 39a ust. 1 pkt 5 u.t.d. w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy zmieniającej, lecz wyłącznie świadectwem kwalifikacji zawodowej potwierdzającym ukończenie szkolenia okresowego w zakresie bloku programowego C, C1, C1+E, C+E, które na gruncie art. 15 ust. 1 i 3 u.k.p. nie mogło zostać uwzględnione w prawie jazdy kat. D i skutkować wpisaniem kodu 95.

Wykładnia przepisów prawa materialnego dokonana przez organy administracji publicznej w przedmiotowej sprawie jest zgodna z przepisami Dyrektywy (UE) 2022/2561, która w art. 3 stanowi, że działalność związana z prowadzeniem pojazdów określona w art. 1 podlega obowiązkowej kwalifikacji wstępnej i obowiązkowemu szkoleniu okresowemu, a w art. 4 stanowi, że następujących kierowców zwalnia się z wymogu uzyskania kwalifikacji wstępnej: a) kierowców posiadających prawo jazdy kategorii D1, D1 + E, D lub D + E, albo prawo jazdy uznawane za równoważne, wydane nie później niż 9 września 2008 r.; b) kierowców posiadających prawo jazdy kategorii C1, C1 + E, C lub C + E albo prawo jazdy uznawane za równoważne, wydane nie później niż 9 września 2009 r. Przepis art. 8 ust. 5 Dyrektywy (UE) 2022/256, na który wskazuje skarżący dotyczy natomiast kursów szkolenia okresowego.

Zarzut naruszenia art.15 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami, zgodnie z którym starosta dokonuje w prawie jazdy wpisu potwierdzającego odbycie kwalifikacji wstępnej, kwalifikacji wstępnej przyspieszonej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej przyspieszonej albo szkolenia okresowego, o których mowa w rozdziale 7a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym nie jest zatem zasadny.

W związku z powyższym skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Sąd uchyla decyzję na podstawie wyżej powołanego art. 145 p.p.s.a. tylko w razie zaistnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, jeżeli mogły one mieć wpływ na wynik sprawy lub w wypadku naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie stwierdził takich wad i uchybień. Postępowanie wyjaśniające zostało przeprowadzone z uwzględnieniem wymogów z art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i art. 80 kpa, a uzasadnienie zaskarżonego aktu sporządzone zgodnie z art. 107 § 3 kpa, ponieważ pozwala zapoznać się z dokonanymi ustaleniami faktycznymi, mającymi zastosowanie przepisami prawa, a także motywami podjętych przez organ rozstrzygnięć.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art.151 p.p.s.a.