Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Pietrasz po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia L. A. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 lutego 2018 r., sygn. akt I SA/Gl 481/15 w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania pisma skarżącego w sprawie ze skargi L. A. na postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w K. z dnia (...) marca 2015 r. nr (...) w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 lutego 2018 r., sygn. akt I SA/GL 481/15 pozostawiono bez rozpoznania pismo L. A. z dnia 8 stycznia 2018 r. w przedmiocie uzupełnienia zażalenia.

L. A.w dniu 8 stycznia 2018 r. wniósł do Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach drogą elektroniczną pismo zatytułowane "uzupełnienie zażalenia".

Zarządzeniem z dnia 10 stycznia 2018 r. Wiceprezes WSA w Gliwicach przekazał powyższe pismo do akt nn. sprawy celem nadania mu biegu.

W związku z powyższym zarządzeniem Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków powyższego pisma poprzez jego podpisanie (osobiście w siedzibie Sądu bądź poprzez nadesłanie podpisanego egzemplarza) oraz nadesłanie jego odpisu, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia jego bez rozpoznania. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 22 stycznia 2018 r.

W dniu 23 stycznia 2018 r. skarżący nadał w placówce pocztowej operatora wyznaczonego podpisany egzemplarz pisma z dnia 8 stycznia 2018 r. wraz z załącznikami w postaci pism skierowanych do Prezesa Poczty Polskiej S.A. Do pisma tego nie został załączony jego odpis.

W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach powołując się na art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) wskazał, że jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania.

Ponadto Sąd I instancji podkreślił, że termin wyznaczony skarżącemu do uzupełnienia rozpatrywanego braku formalnego w postaci nadesłania odpisu pisma z dnia 8 stycznia 2018 r. upłynął bezskutecznie skarżącemu w dniu 29 stycznia 2018 r.

Skarżący wniósł o zmianę lub uchylenie tego zarządzenia wskazując, że wysłał 3 egzemplarze pisma z dnia 8 stycznia 2018 roku w dniu 23 stycznia 2018 roku wraz z 3 załącznikami. A więc załączył dodatkowe 2 odpisy. Argumentacja Sądu zdaniem skarżącego jest tu błędna i zbyt dowolna, gdyż jest sprzeczna z faktami. Ponadto skarżący podkreślił, że WSA w Gliwicach nie okazuje tu empatii i zrozumienia a co więcej prowadzi tę sprawę z rażącym naruszeniem prawa i gwarancji z art. 45 ust 1. Konstytucji RP i naraża dodatkowo na upokorzenia i dodatkowe koszty.

Ponadto skarżący podniósł, że już nie dysponuje dodatkowymi egzemplarzami i załącznikami pisma z dnia 8 stycznia 2018 roku, gdyż wysłał wszystkie 3 posiadane egzemplarze pisma i załączników do WSA Gliwicach. Nie ma też możliwości odtworzenia tych materiałów gdyż nie posiada ich zapisanych.

Zdaniem skarżącego WSA w Gliwicach zagubił 2 odpisy pisma z załącznikami lub też działa tu umyślnie aby narażać go na koszty i aby pozbawić go prawa do sądu i rzetelnego wyjaśnienia tej absurdalnej sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 49 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Niewłaściwe zastosowanie tego przepisu niesie za sobą istotne konsekwencje prawne, może bowiem doprowadzić do naruszenia konstytucyjnie chronionego prawa do sądu (art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji RP). Z tego względu zarządzenie przewodniczącego o wezwaniu strony (lub jej pełnomocnika) do usunięcia braków pisma procesowego powinno być formułowane precyzyjnie, jasno i jednoznacznie, tak aby u strony, do której zostało skierowane, nie powstała wątpliwość, co do przedmiotu wezwania i rygorów grożących w razie niezastosowania się do jego treści (postanowienie SN z dnia 17 listopada 1998 r., sygn. akt: III CKN 871/98, LEX nr 50714).

Sytuacja taka nie ma jednak miejsca w sprawie niniejszej. Należy zauważyć, że zarządzeniem z dnia 10 stycznia 2018 r. wezwano skarżącego do nadesłania pisma procesowego z dnia 8 stycznia 2018 r. (stanowiącego uzupełnienie zażalenia). W przypadku, gdy przy wstępnej weryfikacji pisma okaże się, że jest ono obarczone istotnym brakiem formalnym, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełniania lub poprawienia, a obowiązkiem strony jest wykonanie tego wezwania zgodnie z jego treścią i w wyznaczonym terminie, pod rygorem wskazanym w wezwaniu. Analiza akt wskazuje, że zarządzenie zostało sformułowane jasno, w sposób umożliwiający skarżącemu identyfikację.

Co więcej należy wskazać, że przepis art. 47 § 1 p.p.s.a. jednoznacznie wskazuje obowiązek strony do załączenia odpisów pism, tym samym brak jest podstaw do żądania wykonania takiej czynności przez Sąd. Analogiczne zasady dotyczą uzupełniania braków formalnych skargi, czy skargi kasacyjnej, w tych przypadkach rygor nie uzupełnienia braków, jest surowszy, prowadzi bowiem do odrzucenia tych środków.

W uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., I OPS 13/13 podkreślono wyraźnie, że tryb określony w art. 49 p.p.s.a. ma zastosowanie w razie takich braków formalnych, które uniemożliwiają nadanie pismu prawidłowego biegu, tj. wywołanie przez nie właściwych skutków procesowych zarówno w stosunku do sądu, jak i pozostałych uczestniczących w postępowaniu podmiotów (uczestników postępowania). Sporządzanie odpisów pisma przez sąd w celu usunięcia braków za jedną ze stron postępowania nie tylko nie mieści się w zakresie dopuszczalnych czynności procesowych sądu, ale ponadto mogłoby wskazywać na działanie sądu w interesie jednej ze stron, a to z kolei podważałoby zasadę bezstronności sądu. Brak jest uzasadnienia prawnego dla stanowiska nakazującego sądowi uzupełnianie braków formalnych pisma procesowego za stronę w celu umożliwienia nadania mu dalszego biegu lub zapobieżenia sankcji prawnej w postaci odrzucenia pisma.

Tym samym brak jest podstaw do uznania zażalenia za oparte na uzasadnionych zarzutach. Skarżący wnosząc o uchylenie zaskarżonego zarządzenia nie może skutecznie powoływać się, że nie dysponuje dodatkowymi egzemplarzami i załącznikami pisma z dnia 8 stycznia 2018 r. Takiego skutku nie może również odnieść oświadczenie skarżącego, że dołączył do pisma z dnia 8 stycznia 2018 r. trzy jego egzemplarze, gdyż nie znajduje to potwierdzenia w aktach niniejszej sprawy.

Trzeba zauważyć, że na prezentacie zamieszczonej na karcie 651 akt sprawy przez Biuro Podawcze WSA w Gliwicach znajduje się zapis dotyczący zawartości spornej przesyłki. Z zapisu tego wynika, jednocześnie że złożono m. in. "1 egz. zażalenia z dn. 8.01.18 r. i 2 zał.". Przy prezentacie znajduje się podpis pracownika Biura Podawczego WSA w Gliwicach.

W tak przedstawionym stanie sprawy nie można Sądowi I instancji zarzucić, że dał wiarę wynikającym z prezentaty okolicznościom co do ilości złożonych załączników. Prezentata stanowi dowód tego co zostało w niej urzędowo stwierdzone. Postępowanie Sądu było zatem uprawnione mimo twierdzeń skarżącego.

W sytuacji jedynie częściowego wykonania wezwania, tj. w istocie jego niewykonania i nieuzupełnienia braku formalnego przez nadesłanie wymaganej liczby odpisów, WSA prawidłowo pozostawił bez rozpoznania pismo skarżącego z dnia 8 stycznia 2018 r. w przedmiocie uzupełnienia zażalenia.

Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji