drukuj    zapisz    Powrót do listy

6042 Gry losowe i zakłady wzajemne, Odrzucenie skargi kasacyjnej, Dyrektor Izby Celnej, Uchylono zaskarżone postanowienie, II GZ 19/17 - Postanowienie NSA z 2017-01-26, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II GZ 19/17 - Postanowienie NSA

Data orzeczenia
2017-01-26 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2017-01-09
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Maria Jagielska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi kasacyjnej
Sygn. powiązane
III SA/Wr 1083/15 - Wyrok WSA we Wrocławiu z 2016-07-13
II GSK 1788/17 - Postanowienie NSA z 2018-06-19
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy
Dz.U. 2016 poz 718 art. 37 § 1, art. 46 § 3, art. 178, art. 185 § 1, art. 197 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Jagielska po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [A.] Sp. z o.o. w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 listopada 2016 r. sygn. akt III SA/Wr 1083/15 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi [A.] Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 4 listopada 2016 r. o sygn. akt III SA/Wr 1083/15, orzekając na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę kasacyjną [A.] Sp. z o.o. w K. (dalej: Spółka) od wyroku z dnia 13 lipca 2016 r. w całości oddalającego skargę Spółki na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. (dalej: Dyrektor) z dnia [...] września 2015 r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry, a na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zwrócił Spółce uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 360 złotych.

Wyjaśniając motywy podjętego rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że skarżąca Spółka jest osobą prawną, podlegającą wpisowi do Krajowego Rejestru Sądowego (KRS). Do złożonej skargi kasacyjnej pełnomocnik Spółki załączył dokument pełnomocnictwa z dnia 29 października 2013 r. oraz informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z KRS według stanu na dzień 13 września 2016 r. W związku z tym zarządzeniem z dnia 21 września 2016 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału III WSA we Wrocławiu wezwał pełnomocnika Spółki do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie oryginału lub kopii (poświadczonej za zgodność z oryginałem w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami) odpisu pełnego z KRS Spółki wykazującego, że udzielający w dniu 29.10.2013 r. pełnomocnictwa r.pr. [...] [...] był do tego uprawniony w chwili dokonywania tej czynności. Sąd pokreślił, że przesyłkę zawierającą wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej 29 września 2016 r. Oznacza to, że termin do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej upływał 6 października 2016 r. Tymczasem pełnomocnik skarżącej nadał pismo zawierające dokumenty, do których nadesłania został zobowiązany 7 października 2016 r., zatem niewątpliwe po terminie wynikającym z wezwania Sądu, co skutkowało odrzuceniem skargi kasacyjnej.

W zażaleniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego Spółka, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, domagała się uchylenia postanowienia Sądu z dnia 4 listopada 2016 r., zarzucając naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 46 i art. 49 § 1 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, co miało istotny wpływ na wynik sprawy tj. uznanie, że brak nadesłania aktualnego odpisu pełnego KRS albo informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców, jest brakiem formalnym skargi, który w konsekwencji jego nieuzupełnienia, uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, w sytuacji gdy nie można zakwalifikować jako braku istotnego nienadesłania na wezwanie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej w sytuacji, gdy w aktach administracyjnych znajduje się informacja odpowiadająca odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców, potwierdzająca uprawnienie do udzielenia pełnomocnictwa w dacie, w której dokonano tej czynności prawnej. Powyższe naruszenie przepisów postępowania miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem doprowadziło do odrzucenia prawidłowo wniesionej skargi kasacyjnej.

W uzasadnieniu zażalenia podkreślono, że Sąd I instancji nie kwestionował pełnomocnictwa ani dokumentu KRS, załączonych do skargi (oddalonej w całości), z których wynika, iż w dacie udzielenia pełnomocnictwa r.pr. [...] uprawnionym do reprezentacji Spółki był [...], a przepisy prawa nie określają jak długo można posługiwać się informacją z KRS. Zdaniem skarżącej, to samo pełnomocnictwo załączone do skargi kasacyjnej było prawidłowe, więc skarga kasacyjna nie zawierała braków formalnych i dlatego nie powinna zostać odrzucona.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie podlegało uwzględnieniu, aczkolwiek autor tego środka odwoławczego powinien mieć na uwadze, że podstawą prawną odrzucenia skargi kasacyjnej jest art. 178 p.p.s.a., a nie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowiący podstawę odrzucenia skargi gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z uzasadnienia zażalenia daje się jednak wyczytać zastosowanie jakiej konkretnie podstawy prawnej przez Sąd podważa autor zażalenia i dlaczego.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie jest trafne, ponieważ skarga kasacyjna Spółki wniesiona od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 lipca 2016 r. nie zawiera braków formalnych wskazanych przez Sąd w kontrolowanym postanowieniu, a zatem wezwanie z dnia 21 września 2016 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej było nieuprawnione, tak samo jak późniejsze odrzucenie skargi kasacyjnej z powodu niewykonania tego wezwania przez stronę skarżącą kasacyjnie w zakreślonym terminie 7 dni.

Wskazać należy, że postępowanie sądowoadministracyjne w tej sprawie zostało wszczęte 15 października 2015 r., zatem zastosowanie znajdują przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r.

Nie ulega wątpliwości, że do skargi na decyzję Dyrektora z dnia [...].09.2015 r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry skarżąca Spółka, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, załączyła poświadczoną za zgodność z oryginałem dnia 15 października 2015 r. kopię dokumentu pełnomocnictwa z dnia 22 kwietnia 2015 r., udzielonego r.pr. [...] (który podpisał skargę) przez [...] – prezesa zarządu Spółki oraz informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z KRS z dnia 15 października 2015 r., z której wynika umocowanie [...] do reprezentowania skarżącej Spółki. Nadmienić należy, że pełnomocnictwo zostało opłacone, zaś w jego treści zawarto sformułowanie "Pełnomocnictwo upoważnia także do reprezentowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym". Tak udzielone pełnomocnictwo nie budziło wątpliwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w świetle art. 37 § 1 w związku z art. 29 p.p.s.a. WSA uznał skuteczność pełnomocnictwa i wyrokiem z dnia 13 lipca 2016 r. oddalił skargę Spółki w całości.

Od wspomnianego wyżej wyroku Spółka wniosła skargę kasacyjną, do której załączyła poświadczoną za zgodność z oryginałem dnia 12 września 2016 r. kopię dokumentu pełnomocnictwa z dnia 29 października 2013 r., udzielonego r.pr. [...] (który podpisał skargę kasacyjną) przez [...] – prezesa zarządu Spółki oraz informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z KRS z dnia 13 września 2016 r., z której wynika umocowanie [...] do reprezentowania skarżącej kasacyjnie Spółki. Pełnomocnictwo zostało opłacone.

Zgodnie ze znowelizowanym art. 176 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna zawierać: 1) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; 2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; 3) wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Stosownie do § 2 tego artykułu, poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Przez "czynienie zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony" należy rozumieć dochowanie warunków formalnych każdego pisma procesowego składanego do sądu administracyjnego, określonych w art. 46 i art. 47 p.p.s.a. W odróżnieniu od braków materialnych, braki formalne skargi kasacyjnej podlegają sanacji. Jak stanowi art. 46 § 3 p.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.

Trzeba także pamiętać, że w przypadku gdy podmiotem reprezentowanym przez profesjonalnego pełnomocnika jest osoba prawna, brakiem formalnym pełnomocnictwa w myśl art. 37 § 1 w zw. z art. 29 p.p.s.a. jest niezłożenie dokumentu wykazującego umocowanie osoby uprawnionej do jego udzielenia.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w rozpoznawanej sprawie r.pr. [...], reprezentujący skarżącą Spółkę zarówno na etapie składania skargi, jak i skargi kasacyjnej, złożył już do skargi prawidłowe pełnomocnictwo (z 22.04.2015 r.) wraz z dokumentem wykazującym umocowanie osoby uprawnionej do jego udzielenia. Skuteczność prawna tego pełnomocnictwa, w świetle art. 37 § 1 w zw. z art. 29 p.p.s.a. nie budzi wątpliwości, co zresztą przyznał WSA.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie istnieją przeszkody prawne dla uznania skuteczności tego pełnomocnictwa jako pełnomocnictwa uprawniającego do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej oraz reprezentowania skarżącej Spółki w postępowaniu przed sądem kasacyjnym.

W związku z powyższym nie można przyjąć, tak jak uczynił to Sąd I instancji w kontrolowanym postanowieniu, że skarga kasacyjna zawiera brak formalny, którego nie uzupełnił na wezwanie Sądu w zakreślonym terminie pełnomocnik skarżącej Spółki.

Sąd nie miał zatem podstaw do zastosowania art. 178 p.p.s.a. i na tej podstawie odrzucenia skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, ponieważ – jak już wyżej powiedziano – skarga kasacyjna braków formalnych nie zawierała.

Ponadto zauważenia wymaga, że skoro celem przepisu art. 46 § 3 p.p.s.a. jest uproszczenie i odformalizowanie postępowania przed sądem administracyjnym, to Sąd I instancji nie powinien, w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., żądać od skarżącej, reprezentowanej na etapie składania skargi kasacyjnej przez tego samego pełnomocnika co na etapie składania skargi, kolejnego dokumentu wykazującego umocowanie osoby, która tego pełnomocnictwa udzieliła, mając na uwadze, iż dokument ten znajduje się już w aktach sprawy, bo wraz z pełnomocnictwem z 22.04.2015 r. został załączony do skargi.

Poza tym w świetle art. 46 § 3 p.p.s.a. bez znaczenia pozostaje argumentacja zażalenia, że pełnomocnictwo znajduje się w aktach administracyjnych sprawy. Istotne jest, iż niewadliwy dokument pełnomocnictwa złożono do skargi.

Z wymienionych powodów oraz na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.



Powered by SoftProdukt