Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Jacek Bursa Sędziowie WSA Małgorzata Brachel –Ziaja (spr) WSA Aldona Gąsecka -Duda Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 marca 2011r.r. sprawy ze skargi J.B. na decyzję Wojewody [....] z dnia 14 sierpnia 1997r., nr [....] w przedmiocie nakazu rozbiórki skargę oddala

II SA/Kr 249/11

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 14 sierpnia 1997 r., znak ; [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 138 par 1 pkt 1 k.p.a. po rozpoznaniu odwołania J. i K. B. od decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w N. z dnia 25 czerwca 1997 r. znak: [...] w sprawie nakazu rozbiórki bramy wjazdowej samowolnie zrealizowanej na terenie drogi publicznej nr [...] o nazwie K. nr ewid. dz. "1" w K. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu swojej decyzji Wojewoda podał, że w trakcie przeprowadzonego postępowania uzupełniającego przez pracowników Urzędu Rejonowego N. w sprawie popełnionej samowoli budowlanej przez małż. J. i K. B., dokonano ponownej kontroli na miejscu budowy w dniu 25.04.1997 r, przy współudziale stron. Wykonano dokumentację fotograficzną oraz uzupełniający szkic sytuacyjny łącznie z naniesieniem na mapie ewidencji gruntów miejsca lokalizacji samowolnie zrealizowanej bramy wjazdowej, przesuwanej z furtką na terenie drogi gminnej nr "1". Jak wynika z pierwszego protokołu kontroli budowy z dnia [...]. 12.1996 r. oraz protokołu z dnia 25. 04. 1997 r., inwestor J. B. samowolnie zrealizował przedmiotową bramę wjazdową z furtką w listopadzie 1996 r. Brama została wybudowana w obszarze terenu pasa drogo gminnej -publicznej nr [...] o nazwie K.. Zgodnie z art. 29 ust 1 pkt 7 pozwolenia nie wymaga budowa ogrodzeń, z wyjątkiem przylegających do dróg, ulic, placów wyjaśniającego innych miejsc publicznych. Ponieważ wymieniona droga została zaliczona do drogi publicznej wyjaśniającego znajduje się wyjaśniającego wykazie dróg gminnych wyjaśniającego Gminie, który został opublikowany Rozporządzeniem Nr [...] Wojewody [...] wyjaśniającego dnia 22.10.1993 r. /DZ. wyjaśniającego. Nowosąd. Nr 22/93/dlatego budowa bramy wjazdowej wraz wyjaśniającego furtką wyjaśniającego ciągu istniejącego ogrodzenia dz. "2" stanowiącej własność małż. B. wymagała uzyskania uprzednio decyzji Wójta Gminy udzielającej pozwolenia na budowę. W świetle przytoczonych faktów wyjaśniającego przepisów ustawy wyjaśniającego dnia 7.07.1994 r. - Prawo budowlane, Kierownik Urzędu rejonowego wyjaśniającego N., działając wyjaśniającego oparciu wyjaśniającego przepis art. 48 prawa budowlanego nakazał rozbiórkę samowolnie zrealizowanej bramy wjazdowej wyjaśniającego furtką.

Poruszone wyjaśniającego odwołaniu małż. J. wyjaśniającego K. B. sporne sprawy własnościowe działek nr "2" i "3", w tym konkretnym przypadku nie mają zasadniczego znaczenia, wyjaśniającego rozstrzygnięcie ich pozostaje wyjaśniającego właściwości Sądu Rejonowego. Tylko bowiem Sąd jest władny do uregulowania spornej sprawy własności wyjaśniającego kwestionowanego przez wyjaśniającego. B. dokonanego podziału geodezyjnego, naruszenia wyjaśniającego posiadaniu dz. "3".

W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wydział Zamiejscowy w Krakowie, skarżący J. B. wniósł o zmianę lub uchylenie zaskarżonej decyzji Wojewody [...] z uwagi na jej niezgodność z prawem.

Skarżący zarzucił, że bramę wybudował na własnej posesji i stanowi ona zamknięcie ogrodzenia zbudowanego w latach 1972-1985 r. Uważa, że organy rozstrzygające w spawie nie wykazały należytej staranności w ocenie zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie, w szczególności nie wzięły pod uwagę aktualnego wyciągu hipotecznego, z którego jasno wynika kto jest użytkownikiem działki. Przedmiotowa droga publiczna jest tylko drogą zaznaczoną na papierze w mapach Urzędu Gminy Zaistniał tu pomyłka, którą chcieli wykorzystać użytkownicy innej drogi i przełożyć ją na tą zaznaczoną na mapach. Jest to próba naruszenia jego własności. Skarżący podniósł, że zwracał się do Wójta Gminy w sprawie uregulowania kwestii drogi. Wójt przyznał w piśmie z dnia 20.04.1995 r. skierowanym do Wojewody [...], że część przedmiotowej drogi jest w użytkowaniu żony skarżącego K. B.. Uchwała czy opinia rady Gminy nie może naruszać przepisów o ochronie własności, a Urząd gminy nigdy nie był w posiadaniu nieruchomości stanowiącej ową drogę. Co więcej skarżący nigdy nie został powiadomiony, że na jego działce zostanie oznaczona droga publiczna, i sam nie wyrażał nigdy na to zgody.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w rozstrzygnięciu decyzji i argumentację podniesioną w jej uzasadnieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje:

Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona przed dniem 1. 01. 2004 r. Zgodnie z przepisem art. 97 par 1 ust. z dnia 30.08. 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.01.2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30.08. 2002 r. r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Właściwym, zatem do rozpoznanie niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie

Stosownie do przepisu art. 1 par 1 i 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. - Prawo o ustroju sadów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm./, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola sądów administracyjnych sprowadza się zatem do badania czy organy administracji publicznej w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik.

Zgodnie z art. 134 pat 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Dokonana przez Sąd kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji prowadzi do wniosku, że decyzja odpowiada prawu, a skarga jest bezzasadna.

W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, wynika że przedmiotowa, sporna droga jest gminną, w rozumieniu ustawy o drogach publicznych z dnia 21. 03. 1985 r. W szczególności okoliczność ta wynika z Uchwały Rady Gminy w Korzennej z dnia 29 marca 1993 r. NR XX/103/93 w sprawie zaopiniowania dodatkowego zaliczenia dróg do kategorii dróg gminnych na terenie Gminy, wydanej na podstawie art. 7 ust 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych /Dz. U. Nr 14, póz. 60 z późn. zm./ oraz art. 1 ust 1 w zw. z art. 18 ust 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /Dz., U, nr 16, póz. 95 z późn. zm./, mocą której zaopiniowano pozytywnie zaliczenie do kategorii dróg gminnych szeregu dróg wymienionych w załącznikach 1 i 2, w tym drogę Nr [...] "[...]" dł. 1060 m, Nr mapy 7, Nr działki ewid. "1". Droga ta jak również inne drogi wymienione w cyt. Uchwale zostały zaliczone do kategorii dróg gminnych rozporządzeniem Wojewody [...] Nr: [...], z dnia 22 października 1993 r., /Dz. Urzędowy Wojew. Nowosądeckiego, Nr 22, poz. 220/.

Stosownie do treści art. 29 ust 1 pkt. 7, prawa budowlanego w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji - pozwolenia na budowę nie wymaga budowa ogrodzeń, z wyjątkiem przylegających do dróg, ulic, placów i innych miejsc publicznych. Zatem budowa przedmiotowej bramy wjazdowej wraz z furtką zrealizowaną w drodze Nr [...] pn. " [...]" wymagała decyzji Wójta Gminy o pozwoleniu na budowę.

Skarżący wbudował bramę wraz z furtką, nie posiadając wymaganej prawem decyzji Wójta Gminy udzielającej pozwolenia na budowę bramy. Inwestycję zrealizował samowolnie. W takiej sytuacji miał zastosowanie przepis art. 48 prawa budowlanego, który zobowiązuje organ do wydania decyzji o rozbiórce samowolnie zrealizowanego obiektu bez pozwolenia na budowę.

Trzeba więc stwierdzić, że zaskarżona decyzja organu wydana w okolicznościach stwierdzonej samowoli budowlanej odpowiada prawu.

Trafnie też organy obu instancji podkreślają, że sprawy wynikające ze sporów dotyczących własności, czy też stanu posiadania nieruchomości rozstrzygają sądy powszechne.

Biorąc pod uwagę powyższe Sąd nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.