Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. G. i I. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o odrzuceniu skargi z dnia 21 stycznia 2020 r., sygn. akt II SA/Gd 679/19 w sprawie ze skargi J. G. i I. L. na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. znak: [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zaskarżonym postanowieniem z 21 stycznia 2020 r., sygn. akt II SA/Gd 679/19 odrzucił skargę J. G. i I. L. (skarżący) na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu w miejscowości [...], gmina [...].

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżący złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z zarządzeniami Przewodniczącej Wydziału z [...] października 2019 r., wezwano skarżących do usunięcia braku formalnego skargi przez podanie numeru PESEL oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 300 złotych. W obu wezwaniach wyznaczono skarżącym na ich wykonanie termin 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi i odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego J. G. odebrał [...] listopada 2019 r., zaś I. L. [...] listopada 2019 r. Tym samym, termin na wykonanie obu zarządzeń upływał odpowiednio [...] i [...] listopada 2019 r. Z uwagi na nieuzupełnienie przez skarżących braku formalnego skargi w postaci podania numerów PESEL, Sąd I instancji uznał, że wystąpiła podstawa do odrzucenia skargi.

Na powyższe postanowienie skarżący złożyli zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wnieśli o jego uchylenie w całości oraz o zasądzenie od strony przeciwnej na ich rzecz kosztów postępowania zażaleniowego wg norm przepisanych.

W uzasadnieniu zażalenia skarżący podnieśli, że wbrew uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia żaden ze skarżących nie otrzymał wezwania do usunięcia braków formalnych poprzez podanie numeru PESEL. Prawdą jest, że J. G. otrzymał przesyłkę z Sądu [...] listopada 2019 r., a I. L. tożsamą przesyłkę otrzymał [...] listopada 2019 r., jednakże przesyłki te zawierały jedynie zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu wraz z pouczeniem oraz odpis odpowiedzi na skargę. Skarżący uzupełnili brak formalny, do którego zostali wezwani, tj. uiścili wpis sądowy w wysokości 300 złotych. Gdyby na kopertach była np. informacja, że zawartość przesyłki zawiera wezwania do uzupełnienia 2 braków formalnych, to skarżący po otrzymaniu takiej przesyłki i zauważeniu, że jest w rzeczywistości wezwanie tylko do uzupełnienia jednego braku mogli by taką sprawę wyjaśnić ewentualnie telefonicznie z Sądem. Ponadto wskazali, że wezwanie powinno być dokonane w jednym piśmie a nie w dwóch. W zażaleniu skarżący podali swoje numery PESEL, jednocześnie wskazując, że gdyby zostali wcześniej wezwani do ich podania to bez wątpienia by to uczynili. Nieracjonalne byłoby wnoszenia skargi, uiszczanie wpisu i nieuzupełnienie braku przez podanie numeru PESEL.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. Wymogi formalne składanych pism uregulowane zostały w art. 46 p.p.s.a.

Stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., poza elementami wymienionymi w § 1 tego przepisu pismo strony powinno ponadto zawierać, w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie – numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. W sytuacji, gdy brak jest jednego z elementów pisma wymienionych w art. 46 p.p.s.a., obowiązkiem sądu, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jest wezwanie strony do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z jego treścią, sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.

Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że bezsporne jest, że skarga dotknięta była brakiem formalnym, tj. nie zawierała numerów PESEL. W tej sytuacji słusznie wezwano skarżących do uzupełnienia tego braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Przesyłki zawierające powyższe wezwania wraz z odpowiedzią na skargę oraz wezwaniem do uiszczenia wpisu została doręczona J. G. [...] listopada 2019 r., zaś I. L. [...] listopada 2019 r. W wyznaczonym terminie nie zostały uzupełnione ww. braki formalne skargi. Wobec tego uznać należy, że Sąd I instancji zasadnie skargę skarżących odrzucił.

Przedstawiona w zażaleniu argumentacja, iż skarżący nie otrzymali wezwania do nadesłania numerów PESEL, nie może stanowić podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Wskazać trzeba, że na zwrotnych potwierdzeniach odbioru przesyłek w rubryce "Rodzaj przesyłki" znajdują się skrótowe opis ich zawartości, z których wynika, że przesyłki zawierały "odpis odpowiedzi na skargę, pouczenia, wezwania do usunięcia braków skargi i o wpis", a także oświadczenie odbierającego przesyłkę o następującej treści: "Potwierdzam własnoręcznym podpisem, że w dniu dzisiejszym wyżej wymienioną przesyłkę otrzymałem".

Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłek, wypełnione przez pracowników poczty, korzysta z domniemania prawdziwości jako dokument urzędowy (por. np. postanowienie NSA z 27 sierpnia 2013 r., sygn. akt II GZ 477/13). Domniemanie prawdziwości danych zawartych na zwrotnych potwierdzeniach odbioru przesyłek może zostać obalone przez stronę mającą w tym interes. W niniejszej sprawie skarżący nie obalili jednak skutecznie tego domniemania, nie przedstawili bowiem żadnych dowodów na okoliczność niedoręczenia wezwania. Niewystarczające jest zaś samo twierdzenie, że nie wszystkie rodzaje wezwań w przesyłce się znajdowały.

Należy podkreślić, że to w interesie odbierającego przesyłkę było sprawdzenie jej zawartości w chwili odbioru oraz zgłoszenie ewentualnych zastrzeżeń doręczycielowi. Natomiast w sytuacji, kiedy tego nie uczynił, nie ma uzasadnionych podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia przesyłki. Osoby odbierające przesyłkę w momencie odbioru nie stwierdziły braku któregokolwiek z dokumentów wskazanych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Natomiast zwrotne potwierdzenia odbioru niewątpliwie wskazywały, że przesyłki zawierały zarówno zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, jak i wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi.

Jednocześnie wskazać należy, że nie można zgodzić się z twierdzeniem skarżących, iż doręczanie kilku pism jedną przesyłką sądową winno zostać wskazane na kopercie przesyłki, a wezwanie powinno być skierowane w jednym piśmie. Naczelny Sąd Administracyjny podziela ugruntowany w orzecznictwie sądowym pogląd, że przesyłka sądowa może zawierać w sobie kilka pism sądowych, z tym tylko zastrzeżeniem, że fakt ten powinien zostać odnotowany, na formularzu potwierdzenia odbioru w rubryce "rodzaj przesyłki" (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 26 lipca 2000 r., I CZ 87/00; postanowienie Sądu Najwyższego z 14 marca 2000 r., sygn. II CKN 483/2000, postanowienie NSA z 20 kwietnia 2011 r., sygn. akt II OSK 707/11). Tym samym, skoro w niniejszej sprawie w sposób prawidłowy zostały oznaczone przesyłki na zwrotnych potwierdzeniach odbioru, a osoby odbierające przesyłki nie zakwestionowały ich zawartości przy odbiorze, brak jest podstaw do uznania, że przedmiotowa korespondencja nie zawierała wezwań do usunięcia braku formalnego skargi.

W tym stanie sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.