Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Płusa, , , po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. M. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 kwietnia 2012 r. sygn. akt I SA/Łd 354/11 w przedmiocie wpisu od zażalenia w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 10 stycznia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia uchylić zaskarżone zarządzenie.

Zarządzeniem z dnia 11 kwietnia 2012 r., sygn. akt I SA/Łd 354/11, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał A. M. - zwanego dalej "Skarżącym", do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 31 stycznia 2012 r. oddalające wniosek o wyłączenie sędziów tego Sądu od orzekania w sprawie.

Na powyższe zarządzenie pismem z dnia 7 maja 2012 r. zażalenie wniósł Skarżący wskazując, że wobec nierozpatrzenia przez Naczelny Sąd Administracyjny zażalenia z dnia 10 kwietnia 2012 r. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 lutego 2012 r., wzywające do uiszczenia wpisu sądowego, nie jest wiadomo, czy nie zachodzi przypadek wydania dwóch zarządzeń o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w tej samej sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności należy wskazać, iż zarządzeniem z dnia 28 lutego 2012 r., sygn. akt I SA/Łd 354/11, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł. Na powyższe zarządzenie zażalenie wniósł Skarżący w dniu 10 kwietnia 2012 r. Jak wynika z analizy akt sprawy (adnotacja z dnia 11 kwietnia 2012 r. - karta nr 88), przewodniczący Wydziału zadecydował o uwzględnieniu ww. zażalenia. Następnie Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 11 kwietnia 2012 r. wezwał Skarżącego do uiszczenia wpisu, precyzując tym razem, do jakiego zażalenia wezwanie to się odnosi.

Zauważyć należy, iż w postępowaniu sądowoadministracyjnym, zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", wprowadzono zasadę, że jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Z kolei w myśl art. 198 P.p.s.a., powyższy przepis stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Z przepisów tych jasno wynika, iż Przewodniczący Wydziału chcąc zastosować tryb autokontroli, powinien w pierwszej kolejności uchylić zaskarżone zarządzenie, czego w niniejszej sprawie nie uczyniono. W związku z powyższym, jak słusznie zauważył Skarżący, pozostało nierozpatrzone jego zażalenie z dnia 10 kwietnia 2012 r. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w takiej sytuacji, bez jednoczesnego uchylenia poprzednio wydanego zarządzenia z dnia 28 lutego 2012 r., zarządzenie z dnia 11 kwietnia 2012 r. nie powinno być wydane.

Tym samym wydanie zaskarżonego zarządzenie z dnia 11 kwietnia 2012 r. wzywającego Skarżącego do wniesienia wpisu od zażalenia, uznać trzeba za wydane z naruszeniem art. 195 § 2 P.p.s.a i z tego powodu podlega ono uchyleniu.

W ponownym postępowaniu Przewodniczący Wydziału powinien rozpatrzyć zażalenie Skarżącego z dnia 10 kwietnia 2012 r. i w razie jego uwzględnienia zastosować tryb określony w art. 195 § 2 P.p.s.a.

Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.

Wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, nie znajduje, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, uzasadnienia prawnego, bowiem niniejsze postanowienie nie mieści się w katalogu orzeczeń z art. 209 P.p.s.a.