Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 9 lipca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.) Sędzia WSA Joanna Sekunda –Lenczewska Protokolant Starszy sekretarz sądowy Anna Kośka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lipca 2013 roku sprawy ze skargi E. Ł. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2) zasądzić od Starosty [...] na rzecz E. Ł. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. LS

Skargą z dnia 24 kwietnia 2013r. E. Ł. zaskarżyła do sądu administracyjnego bezczynność Starosty [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, iż wnioskiem z dnia 4 kwietnia 2013r. (data wpływu do organu), na podstawie art. 2 i 10 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. nr 112, poz. 1198 ze zm., powoływana także jako ustawa), zwróciła się do Starosty [...] o udostępnienie jej informacji publicznej na temat obecności symboli religijnych w pomieszczeniach zarządzanych przez władze powiatu tomaszowskiego, reguł prawnych ich umieszczania, usuwania, poszanowania, relacji do symboli państwowych i innych znaków religijnych, jak również ewentualnych prac legislacyjnych związanych z tym tematem.

Wobec nieudzielenia przez organ odpowiedzi na ww. wniosek w terminie 14 dni od jego doręczenia skarżąca skierowała do Sądu przedmiotową skargę, wnosząc o zobowiązanie organu do rozpoznania jej wniosku z dnia 4 kwietnia 2013r. w terminie 14 dni od doręczenia prawomocnego wyroku, a także o wymierzenie organowi grzywny na wypadek nieprzekazania Sądowi skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy w terminie 15 dni od jej doręczenia.

W odpowiedzi na skargę Starosta [...], na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., w skrócie P.p.s.a.) uwzględnił skargę w całości, a ponadto stwierdził, że bezczynność organu miała miejsce bez podstawy prawnej i w związku z tym wniósł o umorzenie postępowania, jako bezprzedmiotowego. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż na skutek nieopatrzenia wiadomości poczty elektronicznej, zawierającej wniosek o udostępnienie informacji publicznej, podpisem elektroniczny, jak również niedoręczenia tej wiadomości w systemie ePUAP, została ona błędnie pozostawiona bez odpowiedzi. Po wniesieniu skargi organ przeprowadził postępowanie ustalające stan faktyczny w zakresie niezbędnym dla udzielenia informacji żądanej przez skarżącą, a następnie w dniu 10 maja 2013r. udostępnił pisemną informację, która w sposób wyczerpujący odnosiła się do wniosku skarżącej. W związku z powyższym w ocenie organu wniosek o umorzenie postępowania jest uzasadniony.

Pełnomocnik skarżącej w piśmie procesowym z dnia 3 lipca 2013 roku, popierając skargę przyznał fakt otrzymania żądanej informacji, zawarł ocenę merytoryczną treści zawartych w informacji i cofnął wniosek o ukaranie organu grzywną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 – w dalszej części uzasadnienia przywoływana jako: P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych (art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.).

Istota skargi na bezczynność polega na tym, że sąd, uwzględniając taką skargę, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (art. 149 P.p.s.a.). Oznacza to, iż postępowanie wywołane skargą na bezczynność organu ograniczone jest do badania przez Sąd, czy organ miał wynikający z prawa obowiązek udostępnienia informacji publicznej i czy dokonał tego w terminie określonym w art. 13 ustawy z dnia 6 września 2011r. o udostępnieniu informacji publicznej.

Konieczne jest także ustalenie, czy po wytoczeniu skargi nie zaszły przesłanki obligujące do umorzenia postępowania sądowego stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. W orzecznictwie oraz doktrynie przyjmuje się, że postępowanie staje się bezprzedmiotowe i przepis art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. ma zastosowanie w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności (zob. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008r., sygn. akt I OPS 6/08, publ. ONSAiWSA 2009/4/63). Takim wykonaniem czynności jest również udostępnienie żądanej informacji publicznej. Takie działanie organu obliguje sąd do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 23 kwietnia 2010r., sygn. akt I OSK 646/10 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query).

Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, jak wynika bowiem z akt sprawy, okolicznością niekwestionowaną przez stronę skarżącą jest, iż na jej wniosek z dnia 4 kwietnia 2013r. Starosta [...] udzielił odpowiedzi pismem z dnia 10 maja 2013roku, co potwierdza nadesłana przy odpowiedzi na skargę kserokopia zwrotnego potwierdzenia jego odbioru. Wprawdzie słusznie wskazuje skarżąca, iż termin do udzielenia odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej wynikający z ustawy o dostępie do informacji publicznej upłynął przed złożeniem skargi i jej wpływem do organu, jednakże sądy administracyjne orzekają biorąc pod uwagę stan faktyczny w czasie wydania orzeczenia sądowego. Jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wydał akt lub dokonał czynności, chociażby z przekroczeniem ustawowych terminów, oznacza to, że organ nie pozostaje w stanie bezczynności i sąd nie może uwzględnić skargi. Bezsprzecznie, zobowiązanie organu w takiej sytuacji do podjęcia określonych czynności, do udzielenia żądanej przez stronę skarżącą informacji publicznej byłoby bezprzedmiotowe.

Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.

Jednocześnie w ocenie Sądu brak podstaw w realiach niniejszej sprawy, aby na podstawie art. 149 p.p.s.a. orzec, iż w bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Organ uchybił wprawdzie terminowi ustanowionemu w art. 13 u.d.i.p., ale udostępnienie informacji nie nastąpiło ze znaczącym uchybieniem terminu, o którym stanowi art. 13 u.d.i.p.

Na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 54 § 3 P.p.s.a., stosowanego per analogiam, zasądzono na rzecz strony skarżącej zwrot poniesionych przezeń kosztów postępowania, w kwocie równej uiszczonemu wpisowi sądowemu oraz kosztom zastępstwa procesowego.

ds