IV SA/Wa 959/17 - Wyrok

Data orzeczenia	2018-02-15	
Data wpływu	2017-04-10	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie	
Sędziowie	Alina Balicka /sprawozdawca/
Anita Wielopolska
Tomasz Wykowski /przewodniczący/	
Symbol z opisem	6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę	
Hasła tematyczne	Wywłaszczanie nieruchomości	
Sygn. powiązane	I OSK 2897/18	
Skarżony organ	Minister Insfrastruktury i Budownictwa	
Treść wyniku	Uchylono decyzję I i II instancji	
Powołane przepisy	Dz.U. 2017 nr 0 poz 1257; art. 145 par. 1 pkt 5; Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Wykowski, Sędziowie sędzia WSA Alina Balicka (spr.), sędzia WSA Anita Wielopolska, Protokolant st. sekr. sąd. Paweł Konopelski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2018 r. sprawy ze skargi Województwa [...] na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i ustalenia odszkodowania 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] oraz postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014 r. nr [...]; 2. umarza postępowanie administracyjne w przedmiocie wznowienia postępowania odszkodowawczego;	
Uzasadnienie
Minister Infrastruktury i Budownictwa decyzją nr [...] z [...] lutego 2017 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania C. J. i Zarządu Województwa [...], reprezentowanego przez A. G. - [...] Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...], od decyzji Wojewody [...] z [...] sierpnia 2014 r., znak: [...], orzekającej o uchyleniu decyzji Wojewody [...] z [...] lutego 2013 r., znak: [...] i ustaleniu odszkodowania w łącznej wysokości 82.387,00 zł z tytułu przejęcia z mocy prawa na rzecz Województwa [...] prawa własności nieruchomości położonej w obrębie [...], gmina [...] oznaczonej jako działka nr [...] o pow. 0,5058 ha, w tym na rzecz: I. G. w kwocie 13 731,20 zł, E. J. w kwocie 13 731,15 zł i K. J. w kwocie 54 924,65 zł, odmowie podwyższenia ustalonego odszkodowania o kwotę 5% wartości nieruchomości należną w przypadku niezwłocznego wydania nieruchomości inwestorowi, zaliczeniu na poczet ustalonego odszkodowania kwoty w wysokości 13.731,20 zł wypłaconej na rzecz I. G., kwoty w wysokości 13.731,15 zł wypłaconej na rzecz E. J., kwoty w wysokości 13.731,15 zł wypłaconej na rzecz K. J., na podstawie decyzji Wojewody [...] z [...] lutego 2013 r. znak: [...] , a także o ustaleniu ostatecznie do wypłaty kwoty w wysokości 41 193,50 zł na rzecz K. J. - uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z [...] sierpnia 2014 r. i w tym zakresie orzekł o:

I. uchyleniu decyzji Wojewody [...] z [...] lutego 2013 r., znak: [...],

ustaleniu odszkodowania w łącznej wysokości 82 387,00 zł z tytułu przejęcia z mocy prawa na rzecz Województwa [...] prawa własności nieruchomości położonej w obrębie [...] , gmina [...] oznaczonej jako działka nr [...] o pow. 0,5058 ha, w tym na rzecz:

I. G. w kwocie 13 731,20 zł,

E. J. w kwocie 13 731,15 zł,

K. J. w kwocie 54 924,65 zł,

odmowie podwyższenia ustalonego odszkodowania o kwotę 5% wartości nieruchomości należną w przypadku niezwłocznego wydania nieruchomości inwestorowi,

zaliczeniu na poczet ustalonego odszkodowania:

kwoty w wysokości 13 731,20 zł, zwaloryzowanej do wysokości 13 656,35 zł, wypłaconej na rzecz I. G. ,

kwoty w wysokości 13 731,15 zł, zwaloryzowanej do wysokości 13 656,31 zł, wypłaconej na rzecz E. J. ,

kwoty w wysokości 13 731,15 zł, zwaloryzowanej do wysokości 13 656,31 zł, wypłaconej na rzecz K. J. ,

na podstawie decyzji Wojewody [...] z [...] lutego 2013 r. znak: [...],

zobowiązaniu C. J. do zwrotu kwoty w wysokości 41 193,50 zł, zwaloryzowanej do wysokości 40 968,97 zł, jako nienależnego odszkodowania wypłaconego na podstawie decyzji Wojewody [...] z [...] lutego 2013 r., znak: [...] , uchylonej niniejszą decyzją,

zobowiązaniu Zarządu Województwa [...], w imieniu którego działa Zarząd Dróg Wojewódzkich w [...], do wypłaty na rzecz:

I. G. kwoty w wysokości 74,85 zł,

E. J. kwoty w wysokości 74,84 zł,

- K. J. kwoty w wysokości 41 268,34 zł,

w terminie 14 dni od dnia wydania niniejszej decyzji.

Decyzja Ministra Infrastruktury i Budownictwa z [...] lutego 2017 r. została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.

Nieruchomość położona w obrębie [...], gmina [...] oznaczona jako działka nr [...] o pow. 0,5058 ha, decyzją Wojewody [...] z [...] marca 2012 r., znak: [...], o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, została przeznaczona pod budowę obwodnicy [...] [...] w ciągu drogi wojewódzkiej nr [...] [...] – [...] – [...] – [...] – [...] – [...] na odcinku od km roboczego 12+350 w miejscowości [...] do km roboczego17+131 w miejscowości [...], gmina [...]. Decyzja ta stała się ostateczna z dniem [...] maja 2012 r.

Decyzją z [...] lutego 2013 r., znak: [...] , Wojewoda [...] orzekł o ustaleniu odszkodowania w łącznej wysokości 82 387,00 zł z tytułu przejęcia z mocy prawa na rzecz Województwa [...] prawa własności ww. nieruchomości, w tym na rzecz: I. G. w wysokości 13 731,20 zł z tytułu udziału w 1/6 części nieruchomości, E. J. w wysokości 13 731,15 zł z tytułu udziału w 1/6 części nieruchomości, K. J. w wysokości 13 731,15 zł z tytułu udziału w 1/6 części nieruchomości oraz C. J. w wysokości 41 139,50 zł z tytułu udziału w 3/6 części nieruchomości. Decyzja ta stała się ostateczna z dniem [...] marca 2013 r. i odszkodowanie zostało wypłacone współwłaścicielom.

K. J. pismem z [...] maja 2014 r. złożyła wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z [...] lutego 2013r ., znak: [...] , z uwagi na to, że z dniem [...] marca 2010 r. nabyła przez zasiedzenie udział w wysokości 1/2 przysługujący C. J. we współwłasności nieruchomości położonej w obrębie [...], gmina [...] oznaczonej jako działka nr [...] o pow. 0,5058 ha.

Postanowieniem z [...] maja 2014 r. Wojewoda [...] wznowił postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Wojewody [...] z [...] lutego 2013 r. na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. W uzasadnieniu wskazał, że podstawą wznowienia był fakt zmiany właściciela udziału w wysokości 1/2 przysługującego C. J. we współwłasności nieruchomości położonej w obrębie [...], gmina [...] oznaczonej jako działka nr [...] o pow. 0,5058 ha, który nabyła w drodze zasiedzenia K. J.

Następnie decyzją z [...] sierpnia 2014 r. Wojewoda [...] orzekł o uchyleniu decyzji Wojewody [...] z [...] lutego 2013 r. i ustaleniu odszkodowania w łącznej wysokości 82 387,00 zł z tytułu przejęcia z mocy prawa na rzecz Województwa [...] prawa własności nieruchomości położonej w obrębie [...], gmina [...] oznaczonej jako działka nr [...] o pow. 0,5058 ha, w tym na rzecz: I. G. w kwocie 13 731,20 zł, E. J. w kwocie 13 731,15 zł i K. J. w kwocie 54 924,65 zł, odmowie podwyższenia ustalonego odszkodowania o kwotę 5% wartości nieruchomości należną w przypadku niezwłocznego wydania nieruchomości inwestorowi, zaliczeniu na poczet ustalonego odszkodowania kwoty w wysokości 13 731,20 zł wypłaconej na rzecz I. G., kwoty w wysokości 13 731,15 zł wypłaconej na rzecz E. J. , kwoty w wysokości 13 731,15 zł wypłaconej na rzecz K. J., na podstawie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2014r., znak: [...], a także ustaleniu ostatecznie do wypłaty kwoty 41 193,50 zł na rzecz K. J. .

Od powyższej decyzji odwołanie wnieśli C. J. i Zarząd Województwa [...].

W uzasadnieniu decyzji Minister Infrastruktury i Budownictwa wskazał, że wszystkie elementy formalne podstaw wznowienia zostały spełnione. Z wnioskiem o wznowienie postępowania wystąpiła K. J., a więc strona postępowania odszkodowawczego, w terminie jednego miesiąca od dnia prawomocności postanowienia Sądu Rejonowego w [...] [...] Zamiejscowy Wydział [...] w [...] [...] z [...] marca 2014 r., sygn. akt [...] o zasiedzeniu z dniem [...] marca 2010 r. przez K. J. udziału w wysokości 1/2 przysługujący C. J. we współwłasności nieruchomości położonej w obrębie [...] , gmina [...] oznaczonej jako działki nr [...] o pow. 0,3840 ha i nr [...] o pow. 0,3339 ha oraz nr [...] o pow. 0,5058 ha. Powołano się też na ustawowe przesłanki wznowienia, a mianowicie na art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. i niewątpliwie fakt zasiedzenia przejętej działki stanowi podstawę do wznowieniowa postępowania odszkodowawczego.

Przechodząc do kwestii ustalenia odszkodowania Minister wskazał, że w niniejszej sprawie podstawę dla ustalenia odszkodowania za przejęcie z mocy prawa na rzecz Województwa [...] prawa własności nieruchomości położonej w obrębie [...] , gmina [...] oznaczonej jako działka nr [...] o pow. 0,5058 ha, stanowi operat szacunkowy sporządzony na zlecenie Wojewody [...] w dniu [...] maja 2014 r. przez rzeczoznawcę majątkowego G. K. (uprawnienia nr [...]). Aktualność przedmiotowego operatu została potwierdzona na dzień [...] sierpnia 2016 r.

Biegły ustalił, iż wyceniana działka położona jest na obrzeżu miasta powiatowego, w otoczeniu terenów rolnych i zadrzewień. Nieruchomość jest w całości zagospodarowana, użytkowana rolniczo i zadrzewiona, część budowlana ma powierzchnię 376 m2, a część rolna 4 682 m2. Dojazd jest możliwy drogą asfaltową i dalej gruntową. Uzbrojenie terenu stanowi energia elektryczna i wodociąg przy głównych drogach, w terenach pól brak uzbrojenia. Kształt działki regularny, teren płaski.

W związku z przeznaczeniem rolnym działki i faktu, że dla wszystkich rodzajów nieruchomości objętych niniejszą inwestycją tj. rolnych, leśnych oraz przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową ceny osiągane na rynku transakcji drogowych są wyższe, rzeczoznawca majątkowy przyjął do analizy rynek dotyczący transakcji nieruchomościami o przeznaczeniu drogowym, w okresie od stycznia 2010 r. do dnia wyceny, na rynku lokalnym powiatów: [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...], a także rynek powiatu [...] w województwie [...].

Do ostatecznej analizy biegły wybrał 11 transakcji nieruchomościami w przypadku części rolnej i 13 transakcji w przypadku części budowlanej. Jednocześnie wobec dużego podobieństwa nieruchomości gruntowych przeznaczonych pod drogi publiczne przyjętych do zbioru stanowiącego podstawę wyceny ustalono tylko jedną cechę wpływającą na zróżnicowanie cen transakcyjnych, a mianowicie położenie nieruchomości - część rolna oraz położenie szczegółowe i położenie ogólne w przypadku części budowlanej. Biegły oszacował wartość 1m2 części rolnej gruntu na kwotę 13,80 zł i tym samym wartość gruntu wycenił na kwotę 64 612,00 zł, a części budowlanej gruntu na kwotę 31,90 zł i tym samym wartość gruntu wycenił na kwotę 11 994,00 zł.

Wartość odtworzeniową składników budowlanych i roślinnych biegły wyliczył w podejściu kosztowym. Wartość drzew na kwotę 1 357,00 zł, roślin sadowniczych na kwotę 2 089,00 zł, a budynku gospodarczego na kwotę 2 335,00 zł.

Ostatecznie wartość prawa własności szacowanej nieruchomości określono na kwotę 82 387,00 zł i w tej wysokości Wojewoda [...] ustalił należne odszkodowanie.

Organ odwoławczy uznał, że skoro zgodnie z operatem szacunkowym cel wywłaszczenia zwiększa wartość nieruchomości, to autor operatu szacunkowego prawidłowo dokonał wyceny nieruchomości na podstawie transakcji nieruchomościami przeznaczonymi na cele drogowe i określił wartość przedmiotowej nieruchomości w oparciu o treść § 36 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. Dokonując oceny operatu szacunkowego, organ odwoławczy uznał, że został on sporządzony prawidłowo jest on spójny, logiczny i odpowiada przepisom prawa. Tym samym uznać należy, że wysokość odszkodowania została ustalona prawidłowo.

Ponieważ w sprawie nie doszło do wydania przedmiotowej nieruchomości w ustawowym terminie, to Wojewoda [...] prawidłowo odmówił podwyższenia ustalonego odszkodowania o kwotę 5% wartości nieruchomości należną w przypadku niezwłocznego wydania nieruchomości inwestorowi.

Minister wskazał ponadto, że w konsekwencji prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w [...] [...] Zamiejscowy Wydział [...] w [...] [...] z [...] marca 2014 r., sygn. akt [...] o zasiedzeniu z dniem [...] marca 2010 r. przez K. J. udziału w wysokości 1/2 przysługujący C. J. we współwłasności nieruchomości położonej w obrębie [...] , gmina [...] oznaczonej jako działki nr [...] o pow. 0,3840 ha i nr [...] o pow. 0,3339 ha oraz nr [...] o pow. 0,5058 ha zmianie uległ krąg osób uprawnionych do otrzymania odszkodowania za przejęcie na rzecz Województwa [...] działki nr [...] o pow. 0,5058 ha. Obecnie na dzień ostateczności decyzji Wojewody [...] z [...] marca 2012 r., znak: [...], o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, współwłaścicielami działki nr [...] na podstawie ww. postanowienia o zasiedzeniu i księgi wieczystej [...], osobami uprawnionymi do otrzymania odszkodowania byli: K. J. w udziale 4/6 części w nieruchomości, E. J. w udziale 1/6 części w nieruchomości i I. G. w udziale 1/6 części w nieruchomości.

Dalej Minister wskazał, że zasiedzenie następuje z mocy samego prawa a skutki postanowienia o zasiedzeniu rozciągają się na moment upływu wymaganego terminu, po spełnieniu pozostałych przesłanek, niezależnie od tego kiedy, w wyniku badania przez sąd, zasiedzenie zostało stwierdzone. To z kolei oznacza, że posiadacz samoistny po upływie odpowiedniego terminu wskazanego w przepisach z mocy prawa nabywa własność danej nieruchomości (art. 172 Kc). Zatem K. J. zasiedziała prawo ½ części w prawie własności nieruchomości z dniem [...] marca 2010 r.

Skoro K. J. zasiedziała prawo do nieruchomości z dniem [...] marca 2010 r., to w dniu ostateczności decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, tj. w dniu [...] marca 2013 r., wygasło prawo własności należące do C. J.. Koniecznym zatem było ponowne ustalenie należnego odszkodowania, co skutkowało koniecznością uchylenia decyzji Wojewody [...] z [...] lutego 2013 r. orzekającej o ustaleniu odszkodowania.

Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, organ odwoławczy wskazał, że w takich okolicznościach (tj. gdy odszkodowanie jest należne w związku z wywłaszczeniem, ale uchylona została decyzja w zakresie dotyczącym odszkodowania) art. 132 ust. 3a ustawy o gospodarce nieruchomościami nie znajduje zastosowania, ponieważ wypłacona dotychczas kwota odszkodowania - w świetle kolejnej decyzji odszkodowawczej - jest należna (wyrok NSA z 6 czerwca 2012 r. I OSK 830/11. Lexis.pl nr 3956650). Wobec uchylenia decyzji na podstawie której dokonano wypłaty odszkodowania należało więc ustalić odszkodowanie na nowo, po czym ustalone odszkodowanie pomniejszyć o kwotę wypłaconego odszkodowania, a w przypadku świadczenia nienależnego zobowiązać do jego zwrotu. Jednakże odszkodowanie ustalone na podstawie decyzji następnie uchylonej, które zostało wypłacone stronom, powinno odpowiadać wartości z chwili ponownego ustalania odszkodowania, tak aby zniwelować różnice w wartości wypłaconego odszkodowania pomiędzy chwilą wypłaty a chwilą ustalenia odszkodowania. A zatem kwota wypłaconego odszkodowania powinna być zwaloryzowana na dzień orzekania o ustaleniu odszkodowania.

Zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami waloryzacji kwot należnych z tytułów określonych w ustawie dokonuje się przy zastosowaniu wskaźników zmian cen nieruchomości ogłaszanych przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego ogłasza, w formie obwieszczeń, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski".

W oparciu o dane ogłoszone przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego obliczono, że odszkodowanie wypłacone w dniu [...] czerwca 2013 r. na rzecz C. J. w kwocie 41 193,50 zł zwaloryzowane na chwilę orzekania wynosi 40 320,41 zł oraz wypłacone w marcu 2013 r. na rzecz: I. G. w kwocie 13 731,20 zł zwaloryzowane na chwilę orzekania wynosi 13 656,31 zł, E. J. w kwocie 13 731,20 zł zwaloryzowane na chwilę orzekania wynosi 13 656,31 zł i K. J. zwaloryzowane na chwilę orzekania wynosi 13 656,31 zł.

W związku z powyższym należało orzec reformatoryjnie o zwaloryzowaniu kwot odszkodowania i zobowiązaniu C. J. do zwrotu zwaloryzowanego odszkodowania, jako nienależnego świadczenia wypłaconego na podstawie uchylonej decyzji Wojewody [...] z [...] lutego 2013 r. oraz zobowiązaniu Zarządu Województwa [...], w imieniu którego działa Zarząd Dróg Wojewódzkich w [...], do wypłaty kwot odszkodowania pomniejszonych o zwaloryzowane kwoty wypłacone na podstawie decyzji Wojewody [...] z [...] sierpnia 2014 r.

Odnosząc się zaś do zarzutu C. J. że Wojewoda [...] podjął decyzję na podstawie nieprawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w [...] [...] Zamiejscowy Wydział [...] w [...] [...] z [...] marca 2014 r., sygn. akt [...] o zasiedzeniu, organ odwoławczy wskazał, że obecnie jest on bezzasadny z uwagi na prawomocne postanowienie Sądu Okręgowego w [...] [...] Wydział [...] z [...] maja 2015 r., sygn. akt [...], którym oddalono apelację C. J. od postanowienia Sądu Rejonowego w [...] [...] Zamiejscowy Wydział Cywilny w [...] [...] z [...] marca 2014 r., sygn. akt [...].

Z kolei odnośnie zarzutu Zarządu Województwa [...] dotyczącego naruszenia przepisów prawa materialnego, mianowicie art. 12 ust. 4f ustawy z dnia 10 kwietnia 2013 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych w zw. z art. 3 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece poprzez ich błędną wykładnię i ponowne ustalenie kręgu osób uprawnionych do wypłaty odszkodowania za wywłaszczoną pod drogę nieruchomość, w sytuacji gdy w momencie wydawania decyzji z [...] lutego 2013 r. krąg dotychczasowych współwłaścicieli i należne im kwoty zostały ustalone prawidłowo, organ odwoławczy wskazał, że domniemanie prawne rękojmi wiary publicznej ksiąg wieczystych nie jest niewzruszalne. Tak więc zmiana dotycząca kręgu osób którym przysługiwało prawo własności nieruchomości na dzień ostateczności decyzji Wojewody [...] z [...] marca 2012 r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, a więc dzień przejścia z mocy prawa własności nieruchomości na rzecz jednostki samorządu terytorialnego, wymagało odpowiedniej zmiany podmiotów na rzecz których ustalono odszkodowania z tego tytułu.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z [...] lutego 2-17 r. wniosło Województwo [...]. Skarżący zaskarżonej decyzji zarzucił:

- naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 12 ust. 4f ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowywania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych poprzez jego błędną wykładnię i ponowne ustalenie kręgu osób uprawnionych do wypłaty odszkodowania za wywłaszczoną pod drogę nieruchomość, podczas gdy w momencie wydawania decyzji z [...] lutego 2013 r. znak: [...] krąg dotychczasowych współwłaścicieli i należne im kwoty został ustalony prawidłowo,

- naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. przez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji.

Minister Infrastruktury i Budownictwa w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 2188) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369) dalej "p.p.s.a.", uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej ma stwierdzić, że doszło nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.) lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o powyższe kryteria, Sąd uznał, że podlega ona uchyleniu, jak również uchylona nią decyzja Wojewody [...] z [...] sierpnia 2014 r. oraz postanowienie Wojewody [...] z [...] maja 2014 r. o wznowieniu postepowania administracyjnego, ponieważ naruszają one prawo w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie ich z obiegu prawnego.

Przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym jest decyzja Ministra Infrastruktury i Budownictwa z [...] lutego 2017 r. oraz uchylona nią decyzja Wojewody [...] z [...] sierpnia 2014 r. wydane w trybie wznowieniowym. Postępowaniem wznowieniowym zostało objęte postępowanie administracyjne zakończone ostateczną decyzją Wojewody [...] z [...] lutego 2013 r. o ustaleniu odszkodowania w łącznej wysokości 82 387,00 zł z tytułu przejęcia z mocy prawa na rzecz Województwa [...] prawa własności nieruchomości położonej w obrębie [...] , gmina [...] oznaczonej jako działka nr [...] o pow. 0,5058 ha, w tym na rzecz: I. G. w wysokości 13 731,20 zł z tytułu udziału w 1/6 części nieruchomości, E. J. w wysokości 13 731,15 zł z tytułu udziału w 1/6 części nieruchomości, K. J. w wysokości 13 731,15 zł z tytułu udziału w 1/6 części nieruchomości oraz C. J. w wysokości 41 139,50 zł z tytułu udziału w 3/6 części nieruchomości.

Z wnioskiem o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Wojewody [...] z [...] lutego 2013 r. wystąpiła K. J. pismem z [...] maja 2014 r. Jako podstawa wznowienia powołana została przesłanka z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję.

Wnioskodawczyni powołała się na postanowienie Sądu Rejonowego w [...], [...] Zamiejscowy Wydział [...] z siedzibą w [...] [...] z [...] marca 2014 r., sygn. akt [...], którym stwierdzono, że K. J. nabyła z dniem [...] marca 2010 r. przez zasiedzenie m. in. udział w wysokości ½ przysługujący C. J. we własności nieruchomości położonej [...], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka ewidencyjna nr [...] o pow. 0,5058 ha. Wskazała, że stwierdzenie przez sad, że K. J. jest właścicielką udziału we własności przypadającemu C. J. jest okolicznością faktyczną nową, nieznaną organowi w chwili wydania decyzji z [...] lutego 2013 r. Okoliczność ta stała się znana dopiero w dniu uprawomocnienia się postanowienia o zasiedzeniu, tj. w dniu [...] kwietnia 2014 r.

Należy wskazać, że nabycie własności w drodze zasiedzenia następuje z mocy samego prawa z upływem ostatniego dnia terminu zasiedzenia. Postanowienie o stwierdzeniu zasiedzenia ma charakter deklaratywny, rejestrujący stan prawny istniejący obiektywnie z mocy ustawowych przesłanek, a więc potwierdzający powstanie skutku prawnego w postaci uzyskania tytułu własności nieruchomości z mocy samego prawa. Jednakże postanowienie sądu wymagane jest dla potrzeb dowodowych - dla formalnego ustalenia legitymacji właściciela następuje sądowe "stwierdzenie zasiedzenia".

Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie Sądu, K. J. mogła skutecznie powołać się na przesłankę wznowieniową, tj. nabycie przez zasiedzenie własności udziału C. J. w działce ewidencyjnej nr [...] o pow. 0,5058 ha, dopiero po wydaniu przez Sądu Rejonowego w [...], [...] Zamiejscowy Wydział [...] z siedzibą w [...] [...] postanowienia o zasiedzeniu z [...] marca 2014 r., sygn. akt [...]. Bez postanowienia potwierdzającego zasiedzenie prawa własności, który ma walor dowodowy, nie można skutecznie powołać się na fakt zasiedzenia własności nieruchomości. Powyższe postanowienie zostało wydane po decyzji Wojewody [...] z [...] lutego 2013 r. Nabycie własności w drodze zasiedzenia następuje z mocy samego prawa z upływem ostatniego dnia terminu zasiedzenia, ale żeby się na tę okoliczność faktyczną skutecznie powołać, musi być ona stwierdzona postanowieniem sądu. Postanowienie o zasiedzeniu jako dowód nowej okoliczności faktycznej nie istniało w dniu wydania decyzji. Stąd w ocenie Sądu, błędnie zostało wznowione postępowanie administracyjne zakończone decyzją Wojewody [...] z [...] lutego 2013 r. K. J. służy wobec C. J. roszczenie cywilne dochodzone przed sądem powszechnym.

Dodatkowo Sąd zauważa, że organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji orzekł o zobowiązaniu C. J. do zwrotu kwoty w wysokości 41 193,50 zł, zwaloryzowanej do wysokości 40 968,97 zł, jako nienależnego odszkodowania wypłaconego na podstawie decyzji Wojewody [...] z [...] lutego 2013 r. uchylonej niniejszą decyzją. Zobowiązanie to zostało wydane na podstawie art. 132 ust. 3a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Organ I instancji w decyzji z [...] sierpnia 2014 r. nie orzekał w tym zakresie, zatem organ odwoławczy orzekł w tym zakresie jednoinstancyjnie, czym naruszył art. 15 k.p.a.

Przepis art. 132 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami określa zasady wypłaty ustalonego odszkodowania poprzez jego waloryzację na dzień zapłaty. Waloryzacja oznacza urealnienie już ustalonego , a nie wypłaconego odszkodowania przy zastosowaniu odpowiednich wskaźników i dotyczy okresu między datą kiedy decyzja o ustaleniu odszkodowania stała się ostateczna, a datą wypłaty odszkodowania. Wobec powyższego, nie można zgodzić się ze stanowiskiem wyrażonym w zaskarżonej decyzji, że w okolicznościach przedmiotowej sprawy istniały podstawy do waloryzacji odszkodowania wypłaconego na rzecz: I. G. w wysokości 13 731,20 zł z tytułu udziału w 1/6 części nieruchomości, E. J. w wysokości 13 731,15 zł z tytułu udziału w 1/6 części nieruchomości, K. J. w wysokości 13 731,15 zł z tytułu udziału w 1/6 części nieruchomości na podstawie decyzji Wojewody [...] z [...] lutego 2013 r.

Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i § 3 oraz art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.