Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA : Krystyna Napiórkowska po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. Sp. z o.o. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi Z. Sp. z o.o. na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia protokołu zdawczo-odbiorczego postanawia : odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Z. Spółka z o.o. w dniu 7 marca 2008 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) złożył bezpośrednio do Wojewódzkiego Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] uchylającą w całości decyzję własną z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] stwierdzającą nieważność orzeczenia Ministra Gospodarki z dnia [...] lutego 1952 r. zatwierdzającego protokół zdawczo-odbiorczy P. w części dotyczącej nieruchomości zapisanej w [...] i oznaczonej jako działka nr [...] o pow. 18354 m - stanowiącej współwłasność W. R. i S. R.

W dniu 2 kwietnia 2008 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, wskazując, że przesłanie prawidłowo sporządzonej i prawidłowo zaadresowanej oraz opłaconej skargi na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie było jedynie błędem technicznym, który nie może pozbawić strony ochrony tak istotnego dla niej interesu prawnego. Skarżący podniósł także, że wniosek swój uzasadnia pozbawieniem go prawa do czynnego udziału w sprawie tj. zaskarżenia decyzji w pierwszej instancji oraz pozbawieniem go prawa do procesu, zagwarantowanym przez Konstytucję Rzeczpospolitej Polskiej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Natomiast w myśl postanowień art. 87 § 1 i § 2 tej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym, wnoszący o przywrócenie terminu, jest zobowiązany uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.).

Brzmienie powołanego przepisu art. 86 P.p.s.a. wskazuje, iż przywrócenie terminu możliwe jest wyłącznie w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. A zatem brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu.

Kryterium braku winy, jako przesłanki możliwości przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu tej czynności (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2003 r., II SA 4162/01, Monitor Prawniczy 2003, nr 8, s. 340). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Artykuł 86 § 1 P.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena winy w uchybieniu terminu została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne w konkretnej sprawie, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy.

Podkreślić należy, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu.

Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy Sąd uznał, iż okoliczności wskazane przez skarżącego, tj. prawidłowe sporządzenie i zaadresowanie skargi, jak również jej opłacenie i wysłanie skargi bezpośrednio do Sądu wskutek błędu o charakterze technicznym pracowników obsługi administracyjnej Spółki nie stanowią okoliczności, które uzasadniałyby wykluczenie winy skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Pojęcie winy strony w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowym obejmuje także swym zakresem winę osób trzecich, które strona upoważniła do dokonania określonej czynności (por. wyrok NSA z dnia 12 kwietnia 2002 r., I SA/Gd 1676/99, POP 2002, z. 12, poz. 148). Niezachowanie więc należytej staranności przez pracownika dokonującego wysyłki korespondencji pociąga za sobą również konsekwencje dla Spółki, w której jest zatrudniony.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.