Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. Spółki z o.o. z siedzibą w N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji dotyczącej zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych p o s t a n a w i a: na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postępowanie zawiesić do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prawnego zadanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie III SA/Gd 261/10 oraz rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny pytania prawnego zadanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sprawie II SA/Po 549/10.

W dniu [...] r. (data nadania w urzędzie pocztowym) G. Spółka z o.o. z siedzibą w N. wniosła skargę za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy własną decyzję z dnia [...]r. nr [...], którą odmówił zmiany decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w S.

z dnia [...] r. nr [...] ze zmianami, zezwalającej na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa z.

Spółka zaskarżonej decyzji zarzuciła, naruszenie przepisów proceduralnych, polegających w szczególności na wydaniu orzeczenia w oparciu o akt prawny, czyli ustawę z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, który na tle prawa Unii Europejskiej powinien zostać uznany przez organ za nieobowiązujący co skutkować powinno odmową jego zastosowania z uwagi na doniosłe uchybienie w procedurze prawotwórczej polegającej na braku realizacji obowiązku notyfikacji projektu ustawy

o grach hazardowych Komisji Europejskiej wbrew wymogom dyrektywy nr 98/34/WE.

Ponadto skarżąca Spółka wniosła o uchylenie w całości zarówno zaskarżonej jak i poprzedzającej ją decyzji.

Dodatkowo skarżąca wskazała, że w innej podobnej sprawie, w której jest stroną Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 16 listopada 2010 r., w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 261/10 postanowił przedstawić Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prawne – dotyczące art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych. W związku z powyższym wniosła o zawieszenie niniejszego postępowania do czasu uzyskania orzeczenia prejudycjalnego. Ponadto uzasadniając wniosek o zawieszenie postępowania Spółka wskazała na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, w sprawie

o sygn. akt II SA/Po 549/10, którym Sąd zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego

z pytaniem prawnym dotyczącym zgodności art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych z Konstytucją.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w S. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w treści zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2020 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowo-administracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 16 listopada 2010 r. w sprawie sygn. akt III SA/Gd 261/10 skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prejudycjalne, czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustalającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących społeczeństwa informacyjnego (Dz. U. UE. L.98.204.37) powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy, należy taki przepis ustawy, który zakazuje zmiany zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych z zakresie zmiany miejsca urządzania gry.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia

8 grudnia 2010 r. sygn. akt II SA/PO 549/10 skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne, czy art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540) uniemożliwiający podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą polegającą na urządzaniu gier na automatach o niskich wygranych odnośnie przedsięwzięć podjętych przed dniem [...] r. dopuszczalną wcześniej zmianę miejsca urządzania gry ustalonego w uprzednio wydanym zezwoleniu, nie jest niezgodny z wyrażoną w art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zasadą ochrony interesów w toku podmiotów prowadzących takową działalność, które - w zaufaniu do dotychczasowych przepisów – rozpoczęły realizację sześcioletnich przedsięwzięć gospodarczych.

W ocenie Sądu, odpowiedź na pytanie prejudycjalne przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, czy ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych zawiera przepisy techniczne, które winny być notyfikowane przez Komisję Europejską, a co za tym idzie, czy przepisy ustawy mogły być stosowane przez organy administracji jest zagadnieniem mającym wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, bowiem bezspornym jest fakt, że procedury notyfikacyjnej nie przeprowadzono.

Również uzyskanie odpowiedzi na pytanie prawne przedstawione Trybunałowi Konstytucyjnemu ma wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, albowiem art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. stanowił materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji.

Wobec powyższego, w niniejszej sprawie uzasadnione jest zawieszenie postępowania z urzędu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 oraz art. 131 ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do czasu rozpoznania przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalnego w sprawie III SA/Gd 261/10 oraz przez Trybunał Konstytucyjny pytania prawnego w sprawie II SA/PO 549/10.