Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak (spr.), Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, , Protokolant sekretarz sądowy - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi G. Spółka jawna na informację Ministra Gospodarki - Departament Wdrażania Programów Operacyjnych zawartą w piśmie z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę.

Przedmiotem skargi G. spółka jawna w B. (dalej: skarżąca, spółka lub wnioskodawca) jest informacja Ministra Gospodarki zawarta w piśmie z [...] sierpnia 2013r. nr[...] o uznaniu za niezasadny protest skarżącej na zawiadomienie Banku Gospodarstwa Krajowego z [...] maja 2013 r. informujące o odmowie przyznania promesy premii technologicznej.

Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco:

W dniu [...] października 2012 r. skarżąca, złożyła wniosek o dofinansowanie projektu p.t. "Nowa technologia produkcji pierścieni ślizgowych"., realizowanego w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka na lata 2007-2013 Działanie 4.3. Kredyt technologiczny. Wniosek otrzymał numer: [...]

Po uzupełnieniu braków wniosku o dofinansowanie, pismem z [...] maja 2013 r. skarżąca została poinformowana przez Bank Gospodarstwa Krajowego - Instytucję Wdrażającą (dalej: BGK, IW), że na podstawie wyników weryfikacji merytorycznej wniosku podjęto decyzję o odmowie przyznania promesy premii technologicznej. Wskazano, że wniosek nie spełnia kryterium oceny merytorycznej: dostępu nr 5 "Projekt zostanie rozpoczęty po dniu wpływu wniosku o przyznanie premii technologicznej do Banku Gospodarstwa Krajowego" oraz przyznania premii technologicznej nr 2 "Projekt jest zgodny z celami i zakresem działania 4.3 POIG oraz ustawą z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2008r., Nr 116, poz. 730 ze zm., dalej ustawa z 30 maja 2008r.)" i nr 3 "Wnioskodawca uzyskał opinię wystawioną przez podmiot wymieniony w art. 5 ustawy z 30 maja 2008r., stwierdzającą, że technologia, która będzie wdrażana w wyniku realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym jest nową technologią w rozumieniu ustawy, której okres stosowania na świecie nie jest dłuższy niż 5 lat".

Skarżąca wniosła protest na powyższe pismo Instytucji Wdrażającej.

Minister Gospodarki – Instytucja Pośrednicząca (zwany dalej Ministrem lub IP) pismem z [...] sierpnia 2013 r. poinformował skarżącą o negatywnym rozpatrzeniu protestu. Minister uznał protest za zasadny w zakresie pierwszego z ww. kryteriów oraz za niezasadny w zakresie pozostałych dwóch kryteriów. W uzasadnieniu informacji wskazał, że jego zdaniem wniosek o dofinansowanie złożony przez skarżącą dotyczy projektu, który polegać miałby na tym, że spółka nabywa linię produkcyjną z wdrożoną technologią polegającą na wykorzystaniu lasera do produkcji pierścieni ślizgowych oraz know-how niezbędne do realizacji produkcji. Zdaniem Ministra, z treści dokumentów aplikacyjnych jednoznacznie wynika, że wnioskodawca nabywa linię produkcyjną z wdrożoną technologią. Zatem zakup licencji i know-how na produkcję pierścieni ślizgowych spełnia oceniane kryterium, natomiast nabycie linii produkcyjnej z wdrożoną technologią nie spełnia art. 3 ust. 4 ustawy z 30 maja 2008r.

Organ wydający rozstrzygnięcie w sprawie wskazał ponadto, że nie podzielił on stanowiska IW w zakresie, w jakim IW stwierdziła niezgodność wniosku o dofinansowanie z art. 2 ust. 1 pkt. 9 ustawy z 30 maja 2008r. Zdaniem Ministra opinia załączona do wniosku o dofinansowanie wskazuje, że planowana do nabycia technologia jest nową technologią w rozumieniu ustawy. Jednak technologia produkcji pierścieni ślizgowych była już w nowoczesnych urządzeniach wdrożona, co potwierdza, że skarżąca utożsamia technologię z nabywaną linią technologiczną.

Minister zgodził się ze skarżącą, że sama linia produkcyjna bez niezbędnej wiedzy jak ją wykorzystać do produkcji konkretnego produktu, nie będzie umożliwiała jego wyprodukowanie. Jednakże zauważył, że owa wiedza nie wpłynie na pracę urządzenia. Organ stanął na stanowisku, że know-how dotyczy głównie doboru parametrów pracy linii oraz doboru materiałów.

W odniesieniu do kryterium merytorycznego przyznania premii technologicznej nr 3 Minister wskazał, że opinia o nowej technologii nie odnosi się jednak do wydatków związanych z infrastrukturą i halą produkcyjną (poz. 1, 2, 3 Harmonogramu Rzeczowo Finansowego -HRF), tj.:

"1. Wykonanie infrastruktury budowlanej - adaptacja hali produkcyjnej do wymogów linii technologicznej

Wykonanie infrastruktury energetycznej niezbędnej do uruchomienia linii technologicznej

Wykonanie infrastruktury wentylacyjnej niezbędnej do uruchomienia linii technologicznej"

Zdaniem IP brak uzasadnienia powyższych wydatków zarówno w opinii o nowej technologii, jak wniosku o dofinansowanie skutkować może uznaniem tych wydatków za wydatki niekwalifikowane. Jednak z uwagi na udział wartościowy tych wydatku w ogólnych kosztach kwalifikowanych projektu (nieprzekraczający 25%) nie może to stanowić powodu odrzucenia wniosku o dofinansowanie, gdyż wydatkite mogłyby zostać przesunięte do wydatków nrekwalifikowanych.

Minister wyjaśnił również, że słusznie zakwestionowano brak dostatecznego uzasadnienia zastosowania większości środków trwałych projektu. W dokumentacji aplikacyjnej nie wskazano bowiem ich roli we wdrożeniu nowej "technologii". Opis typu "Miernik równości (...), uzasadnienie: właśnie w tym miejscu procesu, konieczne jest zastosowanie urządzenia o dużej niezawodności oraz z oprogramowaniem kompatybilnym z systemu lasera", zdaniem IP jest niewystarczający, gdyż nie wyjaśnia znaczenia urządzenia we wdrożeniu technologii.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie spółka wniosła o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą. Zarzuciła naruszenie przepisów:

1) art. 3 ust. 4 ustawy z 30 maja 2008r. poprzez jego błędną wykładnię i zastosowanie go dla rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o dofinansowanie, pomimo tego, że wniosek ten nie dotyczy zakupu, leasingu ani wynajmu środka trwałego w którym została wdrożona nowa technologia będąca przedmiotem inwestycji technologicznej finansowanej za pomocą kredytu technologicznego;

2) art. 5 ust. 3 pkt. 2 lit. b) i c) ustawy z 30 maja 2008r. poprzez niewłaściwe zastosowanie przez przyjęcie, że przedłożone przez skarżącą wraz z wnioskiem o dofinansowanie informacje nie zawierają dostatecznego uzasadnienia zastosowania większości środków trwałych do wdrożenia nowej technologii wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów - w sytuacji gdy informacje takie przedstawione zostały;

3) art. 26 ust. 2 ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t. jedn. Dz.U. z 2009 r., nr 84, poz. 712, ze zm., dalej: u.z.p.p.r.) poprzez jego niezastosowanie, skutkujące niezapewnieniem przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektu, którego dotyczył złożony przez skarżącą wniosek o dofinansowanie;

4) art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r. poprzez jego niezastosowanie, skutkujące niezapewnieniem rzetelnej oceny projektu, którego dotyczył złożony przez skarżącą wniosek o dofinansowanie.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że organ błędnie przyjął, iż wniosek o dofinansowanie dotyczy nabycia linii produkcyjnej z wdrożoną technologią wytwarzania pierścieni ślizgowych do uszczelnień. Zdaniem spółki okoliczności, że pierścienie ślizgowe wytwarzałaby ona w oparciu o te urządzenia, nie może być postrzegana jako tożsama z nabyciem przez nią linii produkcyjnej, w której przedmiotowa technologia już byłaby wdrożona.

Podkreślono też, że obok licencji na wdrożenie przez spółkę nowej technologii, której dotyczył złożony przez nią wniosek o dofinansowanie, skarżąca od spółki [...] (sprzedawca urządzeń do produkcji pierścieni ślizgowych) ma nabyć także know-how, wymagane dla prawidłowego wdrożenia technologii produkcji pierścieni ślizgowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 23 października 2013 r. sygn. akt V SA/Wa 2143/13 stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Ministrowi Gospodarki.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, organ stojąc na stanowisku, iż spółka nabyła linię produkcyjną, w której została wdrożona nowa technologia mająca być przedmiotem inwestycji technologicznej finansowanej za pomocą kredytu technologicznego, nie przeanalizował dostatecznie, pod kątem zakwestionowanych kryteriów umowy o transferze technologii poprzez sprzedaż licencji z [...] listopada 2012 r.

Sąd I instancji podniósł, że w rozpoznawanej sprawie organ powinien był porównać technologię objętą całą inwestycją z technologią wdrożoną w zakupionych środkach trwałych. Wobec nieprzeprowadzenia wnikliwej analizy we wskazanym powyżej zakresie organ, w ocenie Sądu, nie był uprawniony do zajęcia wyrażonego w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcie stanowiska, iż niezgodność projektu z celami i zakresem działania 4.3 potwierdza także fakt, iż nazwa nabywanej technologii "Nowa Technologia Produkcji Pierścieni Ślizgowych" jest tożsama z tytułem zgłoszonego projektu.

W wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej Ministra Gospodarki, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 9 stycznia 2014r., sygn. akt II GSK 2353/13 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Sąd kasacyjny uznał, że wskazane przez Sąd I instancji fragmenty opinii zawierają uniwersalną treść, a co za tym idzie nie mogą przesądzać o tym czy przeprowadzona przez organ weryfikacja kryteriów merytorycznych jest prawidłowa. Sąd II instancji wskazał, iż z samego faktu, że § 1 umowy z [...] listopada 2012r. wprost wskazuje na rozdział pomiędzy systemem maszyn stanowiących kompletną linię produkcyjną konieczną do produkcji, a licencją na wdrożenie nowej technologii przy produkcji pierścieni ślizgowych, jeszcze nic nie wynika, zwłaszcza wobec faktu, iż Sąd I instancji nie wskazał istotnych przyczyn, z powodu których zakwestionował dokonaną przez IW ocenę wniosku o dofinansowanie realizacji projektu. Zdaniem NSA uzasadnienie zaskarżonego wyroku nie zawiera rozważań na temat prawidłowości dokonanej przez organ oceny, w kontekście powyższych kryteriów, co ewentualnie pozwoliłoby na prześledzenie procesu myślowego, który doprowadził do podjęcia tego orzeczenie, a tym samym nie poddaje się kontroli instancyjnej.

Pismem z [...] marca 2014r. skarżąca podtrzymała dotychczasowe stanowisko.

Rozpoznając ponownie sprawę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważy, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Stosowanie do treści art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd, któremu sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Rozpoznając niniejsza sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny związany jest zatem wykładnią prawa zawartą w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 stycznia 2014r., sygn. akt II GSK 2353/13 oraz zaleceniami sformułowanymi w jego uzasadnieniu.

Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do udzielenia odpowiedzi na pytanie czy zgłoszone do dofinansowania w ramach Działania 4.3 Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka przedsięwzięcie "Nowa technologia produkcji pierścieni ślizgowych", odpowiada wymogom określonym w ustawie z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej.

Wskazać należy, iż - jak wynika z dotychczasowego orzecznictwa - zasady dokonywania sądowej oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego wymagają ustalenia standardu prawnego, według którego należy dokonać oceny zgodności (niezgodności) z prawem kontrolowanego rozstrzygnięcia odwoławczego. Wprowadzając w art. 30c ust. 1 pkt 1 u.z.p.p.r. kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 37, że do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie na podstawie tejże ustawy – ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych – nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Natomiast podzielić należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie - postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Jednocześnie przyjąć należy jako słuszny pogląd, że kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się w tym przypadku do zbadania, czy dokonana ocena projektu nie narusza powyższych reguł. Powyższe oznacza, że Sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej wniosku (projektu), lecz wyłącznie do kontroli oceny projektu dokonanej przez organy w aspekcie kompletności oceny oraz jasności kryteriów tejże oceny (patrz: wyrok WSA w Poznaniu z dnia 11 lutego 2010 r., sygn. akt III SA/Po 37/10, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Przystępując do merytorycznego rozpoznania sprawy odnieść należy się do przebiegu postępowania zainicjowanego złożonym przez skarżącą wnioskiem o dofinansowanie, przy uwzględnieniu podniesionych w tym zakresie zarzutów w skardze.

Skarżąca zgłosiła swój wniosek – projekt w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka (PO IG) lata 2007-2013 – Działanie 4.3. – Kredyt technologiczny.

Program ten został przygotowany na podstawie rozporządzenia Rady nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 oraz Rozporządzenia (WE) nr 1080/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1783/1999 a także Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1828/2006 z dnia 8 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności oraz rozporządzenia (WE) nr 1080/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.

Zastosowanie w realizacji tego programu mają również przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) (Dz. Urz. UE L 214 z 09.08.2008, str. 3), zwane dalej "rozporządzeniem Komisji (WE) nr 800/2008".

W zakresie regulacji krajowych dotyczących PO IG wymienić trzeba cyt. ustawę o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz ustawę z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej.

Ministerstwo Rozwoju Regionalnego uregulowało zasady udzielania dofinansowania w ramach PO IG, w tym określiło regulacje dotyczące procedury odwoławczej, o której mowa w art. 30b-g u.z.p.p.r. w Szczegółowym opisie priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013. Ponadto odpowiednio Instytucja Wdrażająca ustaliła Regulamin przeprowadzania Konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka Priorytet 4: Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia Działanie 4.3: Kredyt technologiczny (dalej : Regulamin).

Z treści cytowanych dokumentów wynika, że wniosek o dofinansowanie (wniosek o przyznanie premii technologicznej) powinien być wypełniony zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie, na formularzu zamieszczonym w powszechnie dostępnej sieci tele-informatycznej. Wnioskodawca za pośrednictwem banku kredytującego składa do BGK wniosek o dofinansowanie wraz z wymaganymi załącznikami, do którego dołącza promesę kredytu technologicznego/warunkową umowę udzielenia kredytu technologicznego.

Instytucja dokonująca wyboru projektów do dofinansowania ma obowiązek stosowania wszystkich zasad i reguł określonych w systemie realizacji projektu (kryteria oceny, sposób stosowania tych kryteriów w nawiązaniu do projektu, rozpatrywanie środków odwoławczych) – do których musi stosować się także wnioskodawca zgłaszający określony projekt do dofinansowania – zaś Sąd dokonuje kontroli ich stosowania jako źródeł prawa w szerokim znaczeniu, przy uwzględnieniu także norm prawnych powszechnie obowiązujących.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z 30 maja 2008r. określenie inwestycja technologiczna oznacza inwestycję polegającą na:

a) zakupie nowej technologii, jej wdrożeniu oraz uruchomieniu na jej podstawie wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług albo

b) wdrożeniu własnej nowej technologii oraz uruchomieniu na jej podstawie wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług.

Nowa technologii według słowniczka – art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy z 30 maja 2008r. - oznacza technologię w postaci prawa własności przemysłowej lub usługi badawczo-rozwojowej (w rozumieniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług), lub nieopatentowanej wiedzy technicznej, która umożliwia wytwarzanie nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług i nie jest stosowana na świecie dłużej niż 5 lat.

Ponadto należy przypomnieć, że art. 3 ust. 4 ustawy z 30 maja 2008 r. stanowi, iż kredyt technologiczny nie może być udzielany na zakup, leasing lub wynajem środka trwałego, w którym została wdrożona nowa technologia będąca przedmiotem inwestycji technologicznej finansowanej za pomocą kredytu technologicznego.

§ 7 ust. 2 pkt 11 Regulamin przeprowadzania konkursu "Zasady dokonywania oceny merytorycznej" wskazuje, że w przypadku stwierdzenia, że dany wydatek lub jego część nie może zostać uznany za kwalifikujący się do objęcia wsparciem, KK (Komisja Konkursowa) ma prawo przenieść taki wydatek do wydatków niekwalifikujących się do objęcia wsparciem. KK może przenosić (wyłączyć) wydatki do wysokości 25% łącznych kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem. W takim przypadku członek oceniający stwierdza, że kryterium merytoryczne "Projekt jest zgodny z celami i zakresem działania 4.3. PO IG oraz ustawą z dnia 30 maja 2008 r." zostało spełnione i jednocześnie rekomenduje obniżenie kwoty dofinansowania z podaniem kosztu rekomendowanego do wyłączenia. Wniosek o dofinansowanie, w którym zostanie przekroczony pułap 25% zostaje odrzucony.

Projekt skarżącej zarówno zdaniem Instytucji Wdrażającej, jak i następnie Ministra Gospodarki nie spełnił kryterium merytorycznego przyznania premii technologicznej nr 2 "Projekt jest zgodny z celami i zakresem działania 4.3 PO IG oraz ustawą z 30 maja 2008 r." oraz nr 3 "Wnioskodawca uzyskał opinię wystawioną przez podmiot wymieniony w art. 5 ustawy z 30 maja 2008r., stwierdzającą, że technologia, która będzie wdrażana w wyniku realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym jest nową technologią w rozumieniu ustawy, której okres stosowania na świecie nie jest dłuższy niż 5 lat".

Przechodząc do analizy w zakresie pierwszego ze wskazanych kryteriów trzeba zwrócić uwagę, że w myśl Opisu kryterium nr 2 zamieszczonego w Przewodniku po kryteriach wyboru projektów w działaniu 4.3 (zwanego dalej Przewodnikiem) dotyczącego kryterium merytorycznego przyznania premii technologicznej nr 2 zgodność projektu z celami i zakresem działania 4.3 PO iG oraz ustawą polega na weryfikacji, czy:

1. dany projekt wpisuje się w cele i założenia działania 4.3 PO IG - na podstawie opisu projektu, postawionych w nim celów i określonych wskaźników (część IV wniosku o dofinansowanie "Informacje o projekcie - inwestycji technologicznej"),

2. zachowano zgodność przedmiotu inwestycji z definicją zawartą w art. 2 ust. 1 pkt 4 i 9 ustawy - podstawą do uznania tego warunku za spełniony jest pozytywna ocena informacji zawartych w części IV wniosku o dofinansowanie "Informacje o projekcie - inwestycji technologicznej " oraz w opinii o nowej technologii,

3. zachowano zgodność przedmiotu inwestycji z wymogami zawartymi w art. 3 ust. 3 i 4 ustawy - weryfikacji dokonuje się na podstawie części IV wniosku o dofinansowanie "Informacje o projekcie - inwestycji technologicznej" oraz opinii o nowej technologii,

4. przedstawione we wniosku i załącznikach wydatki kwalifikujące się do objęcia wsparciem zostały określone prawidłowo, tj. zgodnie z definicjami i katalogiem wydatków kwalifikowalnych dla działania określonym w:

- Ustawie,

- Wytycznych MRR w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach PO IG, 2007-2013,

- Szczegółowym opisie priorytetów PO IG, 2007-2013

oraz są ze sobą powiązane funkcjonalnie i służą do realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym.

5. zachowano zgodność kwoty obliczonej premii technologicznej z wymogami zawartymi w art. 10 ustawy.

Aby kryterium mogło zostać uznane za spełnione, projekt musi zostać pozytywnie zweryfikowany w zakresie wszystkich powyższych punktów.

Wskazując na powyższe regulacje, trzeba zgodzić się z Ministrem Gospodarki, że z załączonej dokumentacji aplikacyjnej, a w szczególności opinii o nowej technologii oraz wniosku o dofinansowanie nie wynika uzasadnienie wskazujące na czym ta nowa technologia ma polegać. Prawidłowo zatem trzej oceniający oraz Minister Gospodarki wskazali, że nowa technologia zawarta jest w planowanych do zakupu linii produkcyjnej. Skarżąca oraz wystawca opinii o nowej technologii w swojej dokumentacji wskazują jedynie na nowatorski produkt, który będzie się charakteryzował określonymi parametrami. Autor opinii wskazał bowiem i szczegółowo uzasadnił nowatorskość produktu, a nie technologii. W opinii wskazał, że nowatorskość ma polegać na:

- niełamliwość tak wytworzonych pierścieni;

- trwałym stopieniu (a nie jak dotąd jedynie adhezyjne przyklejenie) warstwy utwardzającej z rdzeniem pierścienia;

- możliwość dostosowywania parametrów warstwy utwardzającej do konkretnego zastosowania danego pierścienia ślizgowego;

- możliwość dokonywania napraw pierścieni ślizgowych wytworzonych w oparciu o nową technologię ich produkcji (podczas gdy pierścienie wytwarzane tradycyjnie w przypadku nierównomiernych uszkodzeń ich powierzchni, muszą być wymienione na nowe);

- możliwość wytwarzania pierścieni ślizgowych w oparciu o nową technologię bez form (koniecznych w razie wytwarzania ich tradycyjną metodą odlewania lub spiekania) - co pozwala znacząco zmniejszyć koszty ich produkcji małoseryjnej.

Zatem powyższe stanowi tylko o nowatorskości produktu (nowym lub znacząco ulepszonym towarze), a nie o nowej technologii, o której mowa w art. 2 pkt 9 w związku z art. 2 pkt 4 lit. a) ustawy z 30 maja 2008r. Powyższe w żaden sposób nie odpowiada definicji nowej technologii. Z informacji odmawiających skarżącej dofinansowania wynika, że nie był kwestionowany nowatorski produkt, tyko sposób jego wytworzenia, a konkretnie czy skarżąca nabywa myśl technologiczną (nową technologię), czy też urządzenia (linię produkcyjną z zawartą technologią). Zgodzić się należy z Ministrem, że z dokumentacji skarżącej nie można wywnioskować, iż nabywa ona myśl technologiczną. Z dokumentacji wynika, że skarżąca nabywa linię produkcyjną już z wdrożoną technologią. A nabywane know –how potrzebne jest jedynie do nastawy parametrów tej linii produkcyjnej oraz doboru materiałów (proszku). Słusznie zatem IP wskazała, że wiedza ta nie wpłynie na pracę nabywanego urządzenia. Trzeba również podkreślić, że planowana do nabycia linia technologiczna ma wykorzystywać czynności przewidziane w opisywanej technologii. Dla zobrazowania powyższej kwestii podkreślenia wymaga również, że zgodnie z Biznes planem koszty zakupu i montażu linii technologicznej "laserowy system nakładania twardych powłok na pierścienie ślizgowe" wynoszą 5.080.000 złotych, natomiast zakup licencji nowej technologii 20.000 zł. Powyższe różnice w kosztach pokazują jednoznacznie, że nabywana nowa technologia zawarta jest w zakupywanych urządzeniach. Oczywistym jest, że kupując nową technologię należy nabyć także określone urządzenia, które będą służyły do wdrożenia tej technologii. Jednakże w przedmiotowej sprawie tak znaczne różnice między nabywanymi urządzeniami a stosunkowo niewielkim kosztem zakupu licencji wskazują na zasadność twierdzeń oceniających wniosek i eksperta, stwierdzających że skarżąca nabywa linię produkcyjną już z wdrożoną technologią, a nabywana wiedza techniczna potrzebne jest jedynie do nastawy parametrów tej linii produkcyjnej oraz doboru materiałów (proszku).

Wypada także zauważyć, że planowana do wdrożenia przez spółkę technologia stanowi nieopatentowaną wiedzę, o czym świadczą następujące zapisy w pkt 14 i 15 wniosku: "Technologia ta jest nową technologią know-how [...] firmy [...], która zgodnie ustawą stanowi nieopatentowaną wiedzę." (cześć IV wniosku, pkt 14), "Nowa technologia produkcji pierścieni ślizgowych jest technologią know-how [...] firmy [...], która odpłatnie przekazuje na podstawie umowy transferu technologii na rzecz firmy G. licencję na produkcję pierścieni ślizgowych w nowej technologii, która zgodnie z ustawą stanowi formę nieopatentowanej wiedzy. Dlatego też skarżąca winna ściśle przestrzegać pkt 15 Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 Działanie 4.3 Kredyt technologiczny (dalej: Instrukcja), zgodnie z którym uzyskanie premii technologicznej na wdrożenie nowej technologii w postaci nieopatentowanej wiedzy technicznej, wymaga potwierdzenia w sposób niebudzący wątpliwości faktu posiadania nowej technologii. Za właściwie zidentyfikowane należy uznać takie informacje, które są opisane lub utrwalone w zamkniętej i spójnej formie, umożliwiającej bieżące ustalenie ich treści i sprawdzenie m.in. czy informacje te umożliwią wytwarzanie nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług oraz czy charakteryzują się nowością. Informacje te muszą być ustalone w dokumencie albo zarejestrowane w innej stosownej formie, tak aby były weryfikowalne. Skarżąca ww. warunków nie dochowała, bowiem przedstawiony w dokumentacji opis technologii, jest bardzo ogólnikowy zarówno w odniesieniu do technologii produkcji pierścieni, jak również mieszanki proszku pokrywającego i nie zawiera szczegółów technicznych dotyczących technologii.

Z załączonej przez skarżącą dokumentacji jasno wynika, jak słusznie zauważyła IW, że wdrożenie nabywanej "technologii" pn. "Nowa technologia produkcji pierścieni ślizgowych" polegająca na "lokalnym nanoszeniu proszku tytanowego i wtapianiu go w powierzchnią pierścieni za pomocą energii promienia laserowego" opiera się przede wszystkim na funkcjonalności planowanej do zakupu linii technologicznej (systemu), a w szczególności Lasera, którego producentem jest [...] firma od której wnioskodawca nabywa technologię.

Zatem projekt jest niezgodny z zapisami art. 3 ust. 4 ustawy z 30 maja 2008r. Słusznie organy wskazywały na zapisy w dokumentacji potwierdzające powyższe twierdzenia. Mianowicie w treści opinii o nowej technologii wskazano, że "(...) nowa technologia produkcji pierścieni ślizgowych, o najlepszych charakterystykach użytkowych/środowiskowych jest nowym (w Polsce od ponad roku) zinformatyzowanym (mechatronicznym w zakresie technik przyrostowych, stopniowe warstwowe utwardzanie materiału wg programów wspomaganych komputerowo) urządzeniem, na wysokim, światowym poziomie technologicznym (efektywnościowym ekologicznie, ekonomicznie i energetycznie (...)". Podobnie we wniosku w części IV, pkt 18 wskazano, że cyt. "Umowa transferu technologii. Przedmiotem ww. umowy jest sprzedaż firmie G. Sp.j. (tj. licencjobiorcy) licencji na wdrożenie nowej technologii produkcji w oparciu o system maszynowy Licencjodawcy, będący kompletną linią produkcyjną do produkcji pierścieni ślizgowych." Mając powyższe na względzie - a także zapis z opinii o nowej technologii wskazujący, że "Nowa technologia (...) praktyczna wiedza techniczna (know- how) powstała w wyniku (...) prowadzonych przez właściciela patentu prac (...), a adekwatny dla technologii maszynowy system techniczny nie jest stosowany na świecie dłużej niż 5 lat" – trzeba w pełni zgodzić się z Ministrem, że spółka nie nabywa technologii, a jedynie nowoczesne urządzenia, umożliwiające produkcję pierścieni ślizgowych. Wiedza niezbędna do uruchomienia tych urządzeń nie wpłynie na ich pracę, gdyż będzie ona dotyczyła głównie parametrów nastaw urządzeń oraz [...]

Ponadto trzeba podkreślić, że pkt 8 opinii o nowej technologii "Opis sposobu wdrożenia technologii" wynika, że nowoczesny dobór maszyn, urządzeń i podsystemów informatycznych został dobrany, zaprojektowany (technologicznie), zestawiony przez konstruktora wraz ze skarżącą. W ten sposób nastąpił dokładnie wypełniony program wdrożenia w spółce (około 2-4 tygodni) w Polsce. Celem jest to, aby po zakończeniu wdrażania została zrealizowana samodzielna, wysokoefektywna produkcja. Zatem z powyższego niezbicie wynika, że opiniodawca upatruje wdrożenie nowej technologii w procesie doboru oraz zestawienia i instalacji maszyn przez konstruktora [...] spółki R. (jedynie przy udziale Skarżącej), a tak rozumiane wdrożenie umożliwi samodzielną i wysokoefektywną produkcję ulepszonych pierścieni ślizgowych. Dlatego też uzyskanie ulepszonych pierścieni ślizgowych nastąpi w sytuacji zakupu nowoczesnych maszyn i urządzeń zestawionych w odpowiedni ciąg technologiczny według pomysłu i wiedzy [...] spółki R.. A więc wdrażanie nowej technologii w spółce dotyczy uruchomienia produkcji, a nie samodzielnego wdrażania nowej technologii. Powyższe potwierdza również zapis w Biznes Planie, gdzie wskazano, że cyt. "Po uruchomieniu produkcji wyrobów, linia produkcyjna może zostać poszerzona o kolejne maszyny, w celu zwiększenia ilości produkowanych sztuk".

Należy zauważyć, że zgodnie z dokumentacją programową (§ 7 ust. 2 pkt 4 Regulaminu) ocena merytoryczna każdego wniosku dokonywana jest przez co najmniej 2 członków oceniających Komisji Konkursowej. Trzeba również zauważyć, że IP powołała do oceny projektu skarżącej własnego eksperta. Zarówno członkowie komisji, jaki i ekspert oceniający wniosek skarżącej na etapie protestu wskazali, że nie zostało spełnione kryterium merytoryczne przyznania premii technologicznej nr 2 i 3, a ocena merytoryczna dokonywana jest w systemie "zero-jedynkowym" (§7 ust. 2 pkt 7 Regulaminu).

W tym miejscu należy przypomnieć, że Sąd nie może oceniać opinii ekspertów, ponieważ nie dysponuje wiedzą specjalistyczną, którą dysponują eksperci, a bada przeprowadzenie oceny pod kątem zgodności z prawem. Minister skorzystał z wiedzy eksperta na podstawie art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r. powołał obiektywnego, bezstronnego i niezależnego eksperta posiadającego specjalistyczną wiedzę z dziedziny objętej projektem skarżącej. Trzeba podkreślić, że art. 31 u.z.p.p.r. gwarantuje, że powołani eksperci posiadają wymaganą wiedzę fachową. Zatem, gołosłowne kwestionowanie przez skarżącą tej wiedzy, bez odwołania się do konkretnych zapisów w złożonej dokumentacji nie mogło doprowadzić do zmiany stanowiska w sprawie. Wobec powyższego, Sąd nie stwierdził naruszenia powołanych przez skarżącą przepisów proceduralnych (art. 31 u.z.p.p.r.), bowiem ocena projektu została dokonana prawidłowo i rzetelnie.

Reasumując dokumenty aplikacyjne a w szczególności opinia o nowej technologii (opis i charakterystyka technologii, opis sposobu wdrożenia technologii) potwierdzają jedynie spółka nabywa środki trwałe z wdrożoną technologią stanowiącą przedmiot projektu zgłoszonego do dofinansowanie. Tym samym potwierdzają niezgodność projektu z zapisami art. 3 ust. 4 ustawy z 30 maja 2008r. a w konsekwencji z definicją zawartą w art. 2 ust. 1 pkt 4 i 9 ustawy z 30 maja 2008r. Dlatego też bezzasadne są twierdzenia skarżącej o naruszeniu przez Ministra art. 3 ust. 4 ustawy z 30 maja 2008r.

Przechodzac do oceny kolejnego kryterium również należy podzielić stanowisko Ministra, że spółka nie spełniła kryterium merytorycznego przyznania premii technologicznej nr 3.

W myśl Opisu kryterium nr 3 zamieszczonego w Przewodniku na etapie oceny merytorycznej opinia wystawiona przez podmiot wymieniony w art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy stwierdzającą, że technologia, która będzie wdrażana w wyniku realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym jest nową technologią, której okres stosowania na świecie nie jest dłuższy niż 5 lat, weryfikowana jest m.in. pod kątem:

- nazwy i opisu technologii planowanej do wdrożenia,

- wskazania, że jest to technologia w postaci prawa własności przemysłowej, usługi badawczo-rozwojowej (w rozumieniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług) lub nieopatentowanej wiedzy technicznej,

- charaktery styki technologii oraz wskazania właściwości świadczących o możliwości jej wdrożenia do wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług,

- stwierdzenia, że technologia ta nie jest stosowana na świecie dłużej niż 5 lat (ewentualnie podaje okres, od jakiego technologia ta jest stosowana, wskazując podstawy/źródła danych, na podstawie których stwierdzono okres stosowania technologii na świecie),

- wskazania źródła nowej technologii (własna, nabywana),

- opisu sposobu wdrożenia technologii do wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług mających być wynikiem realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym (zwanego dalej Opisem sposobu wdrożenia technologii),

- wykazu i uzasadnienia zastosowania środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych niezbędnych do wdrożenia technologii do wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług mających być wynikiem realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym,

- opisu towarów, procesów lub usług mających być wynikiem inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym.

Ponadto zgodnie z art. 5 ust. 3 pkt 2 lit. c) ustawy z 30 maja 2008r. przedsiębiorca, za pośrednictwem banku kredytującego, składa do Banku Gospodarstwa Krajowego wniosek o przyznanie premii technologicznej, do którego dołącza warunkową umowę kredytu technologicznego albo promesę kredytu technologicznego oraz następujące dokumenty: informacje opracowane w porozumieniu z przedsiębiorcą przez podmiot, który sporządził opinię na podstawie pkt 1, zawierające: opis sposobu wdrożenia technologii do wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług mających być wynikiem realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym.

Słusznie zatem oceniający - dokumentację złożoną przez skarżącą - dokonali kontroli m.in. uzasadnienie zastosowania środków trwałych niezbędnych do wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług mających być wynikiem realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym.

W wyniku tej oceny jednoznacznie i co więcej prawidłowo ustalono, że skarżąca nie uzasadniła zastosowania większości środków trwałych projektu. Zgodzić się należy z Ministrem, że opis np. "Miernik równości (...), uzasadnienie: właśnie w tym miejscu procesu, konieczne jest zastosowanie urządzenia o dużej niezawodności oraz z oprogramowaniem kompatybilnym z systemu lasera" w żaden sposób nie uzasadnia zastosowania środka trwałego. Opis ten jest niedostateczny, gdyż nie wyjaśnia znaczenia tego urządzenia we wdrożeniu technologii. Dla braku spełnienia tego kryterium wystarczający był tylko powyższy przykład, jednakże z opinii o nowej technologii wynika, że uzasadnienie zastosowania pozostałych środków trwałych jest równie nieprawidłowe, np. Miernik chropowatości. Uzasadnienie: cyt. Urządzenie sprawdza się w zakresie niezawodności, dostępności i bezproblemowego serwisowania na istniejących nowych liniach.

Prawidłowo także w zakresie tego kryterium organ zakwestionował wskazane wydatki dotyczące hali produkcyjnej, co do których w ogóle nie odnosiła się opinia o nowej technologii, jednakże ze względu na fakt, że nie przekraczają one 25% łącznych kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem, mogły zostać zgodnie z § 7 ust. 2 pkt 11 Regulaminu przeniesione do wydatków niekwalifikowanych i tym samym nie mogły stanowić o odrzyceniu wniosku z tego powodu.

W związku z tym zasadnie zakwestionowano to kryterium w zakresie braku uzasadnienia zastosowania środków trwałych niezbędnych do wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów i tym samym zarzuty naruszenia art. 5 ust. 3 pkt 2 lit. c) ustawy z 30maja 2008r. jest bezzasadny. Niezasadny jest także zarzut naruszenia art. 5 ust. 3 pkt 2 lit. b) ustawy z 30maja 2008r., gdyż jak słusznie Minister wskazał w odpowiedzi na skargę nie był on stosowany, a jego powołanie w piśmie z [...] sierpnia 2013r. było oczywistą omyłką pisarską.

Przechodząc do oceny pozostałych zarzutów a w szczególności odnosząc się do dokumentów załączonych przez skarżącą na etapie protestu, to Sąd podziela stanowisko Ministra, że złączone dokumenty nie mogły zostać uwzględnione przy ocenie prawidłowości odmowy przyznania premii technologicznej. Tym samym Sąd nie stwierdził naruszenia art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r. polegającego na niezapewnieniu przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektu skarżącej.

W tym miejscu Sąd wyjaśnia, że prezentacja projektów odbywa się na zasadach konkursu. A więc Komisja Konkursowa winna wybrać projekt, który z jednej strony jest najlepiej przygotowany, a z drugiej najlepiej będzie realizował cel konkursu. Projekty słabo przygotowane, bądź też projekty w pełni nierealizujące celów konkursu, zdaniem Sądu nie mogą być oceniane lepiej od projektów poprawnie sporządzonych i prawidłowych pod względem merytorycznym, gdyż w ten sposób naruszono by zasadę równości stron. Do dofinansowania przyjmowane winny być najlepiej sporządzone i najlepsze projekty, dające gwarancję realizacji i jej trwałości w czasie. W tym miejscu należy podkreślić, że składany wniosek o udzielenie dofinansowania winien być sporządzony możliwie zwięźle, treściwe i konkretnie. Należy unikać ogólnikowych, nie wnoszących dodatkowych informacji stwierdzeń oraz powielania tych samych informacji w różnych częściach wniosku. Tym samym brak jest możliwości uzupełniania złożonych wniosków np. na etapie protestu, gdyż godziło by to w zasadę równości stron. Umożliwiłoby to stronie, która słabiej przygotowała wniosek jego poprawę, przez co jej wniosek mógłby zostać oceniony lepiej niż podmiotu, który złożył wniosek poprawny już na etapie jego składania. Podmiot, który poprawiałby wniosek, byłby w uprzywilejowanej sytuacji, gdyż zna już ocenę komisji konkursowej i wskazane przez tą komisję określone wady swojego wniosku.

Powyższe potwierdza dokumentacja konkursowa, która w szczególności w § 6 ust. 2 pkt 4 Załącznika 4.4 do Szczegółowego opisu priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 (dalej: Procedura odwoławcza) wskazuje, że protest winien zawierać wyczerpujące określenie zarzutów odnośnie do przeprowadzonej oceny wniosku o dofinansowanie projektu ze wskazaniem zakresu naruszenia oraz uzasadnieniem prezentowanego stanowiska z powołaniem się na informacje zawarte we wniosku o dofinansowanie, załącznikach do wniosku lub wyjaśnieniach stanowiących integralną część wniosku. Słusznie wskazał Minister w odpowiedzi na skargę, że przepis ten odwołuje się wyłącznie do dokumentacji projektowej już złożonej przez beneficjenta w postępowaniu przed Instytucją Wdrażająca, w tym wyjaśnień - jednakże tylko tych przedstawionych IW w trybie § 7 ust. 2 pkt 9 Regulaminu i które w konsekwencji stały się integralną częścią wniosku o dofinansowanie. W dokumentacji konkursowej, ze względu na zasadę równości, brak jest możliwości składania na tym etapie dodatkowych dokumentów i wyjaśnień - tak z inicjatywy IP, jak i beneficjenta. Z zasadą równości podmiotów związane jest także obowiązek Ministra do oceny tylko prawidłowości postępowania Instytucji Wdrażającej. Instytucja Pośrednicząca nie może rozpatrywać nowych dokumentów, które nie były przedmiotem oceny przez IW, bo ponownej oceny merytorycznej dokonuje dopiero, gdy stwierdzi zasadność zarzutów podnoszonych w proteście potwierdzających wadliwość postępowania IW. § 9 ust. 10 Procedury odwoławczej stanowi, że w trakcie rozpatrywania protestu Instytucja Pośrednicząca oceniająca zobowiązana jest do: 1) zapoznania się z wynikami pierwotnej oceny projektu; 2) zapoznania się z treścią protestu złożonego przez wnioskodawcę wraz z jego uzasadnieniem, a w szczególności do wnikliwego przeanalizowania zgłoszonych zarzutów; 3) dokonania ponownej oceny projektu w zakresie objętym protestem, jeśli zarzuty podniesione przez wnioskodawcę w proteście są uzasadnione; 4) pisemnego ustosunkowania.

Zatem ze względu na charakter postępowania (konkurs) oraz zasadę równości brak jest podstaw prawnych do uzupełniania złożonego wniosku o dodatkowe dokumenty czy też treści. Powyższemu w żaden sposób nie stoi na przeszkodzie wskazana przez skarżącą możliwość wezwania wnioskodawcy do złożenia wyjaśnień. Należy bowiem zauważyć, że zgodnie z § 7 ust. 2 pkt 9 Regulaminu w przypadku zaistnienia wątpliwości, na wniosek członków oceniających Komisji Konkursowej, Przewodniczący tej Komisji lub jego zastępca może zwrócić się do wnioskodawcy o przedłożenie dodatkowych informacji i wyjaśnień do treści wniosku o dofinansowanie lub załączników (np. opinii o nowej technologii), a złożone wyjaśnienia stanowią integralną część wniosku. Wyjaśnienia te mogą być dokonywane wyłącznie przez ich autora/instytucję wystawiającą pierwotny dokument. W kontekście powyższego oraz zgodnie ze wskazanym wyżej obowiązkiem odnoszącym się do prawidłowego wypełniania wniosków o dofinansowanie, zwracanie się o dodatkowe wyjaśnienia ma charakter fakultatywny (nikt nie może nakazać niezależnym ekspertom do wystąpienia z wnioskiem o wezwanie wnioskodawcy do złożenia wyjaśnień) i jest zasadne jedynie wówczas, gdy sformułowania wniosku są niezrozumiałe. W przedmiotowej sprawie powyższe nie wystąpiło. Nieprawidłowości związane z treścią wniosku związane były błędami, które nie pozwalały na podjęcie innej decyzji w zakresie kryterium merytorycznym przyznania premii technologicznej nr 2 i 3, niż niezakwalifikowanie wniosku do wsparcia (brak informacji). Sąd bowiem stoi na stanowisku, że w wypadku, gdy wniosek jednoznacznie opisuje daną kwestię lub brak jest odniesienia się we wniosku do wymaganych przez dokumenty zagadnień to brak jest podstaw do wzywania wnioskodawców do złożenia wyjaśnień i wówczas wniosek może zostać w tym zakresie odpowiednio oceniony. Przeciwna interpretacja prowadziłaby do wniosku, że w każdym wypadku należałoby wezwać skarżącego do złożenia wyjaśnień. Taka sytuacja byłaby sprzeczna z zasadą równego traktowania wnioskodawców, uniemożliwiałaby bowiem, o czym była mowa wyżej, wnioskodawcom, których wnioski zostały sformułowane poprawnie jeszcze większe doprecyzowanie ich treści. Ponadto doprowadziłaby do znacznego wydłużenia postępowania. W związku z powyższym w przedmiotowej sprawie nie zachodziła konieczność wezwania skarżącej do złożenia dodatkowych wyjaśnień, gdyż na podstawie wniosku możliwa była ocena tych kryteriów (negatywna ocena). Sąd stoi na stanowisku, że żaden z przepisów powszechnie obowiązujących oraz żaden z dokumentów mających zastosowanie do ogłoszonego konkursu nie nakłada obowiązku wezwania skarżącego do złożenia informacji. Trzeba także podkreślić, że skarżąca przystępując do konkursu winna znać jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować.

Reasumując nie sposób zgodzić się ze spółką, że Minister dopuścił się naruszenia art. 26 ust. 2 oraz art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r. w związku z nieuwzględnieniem jej wyjaśnień złożonych wraz z protestem.

Na marginesie tylko Sąd wskazuje, że wskazywana przez skarżącą umowa z [...] listopada 2012r. nawet gdyby była złożona wraz z wnioskiem, czy też np. na wezwanie Komisji Konkursowej nie zawiera zapisów, które mogłyby doprowadzić do zmiany stanowiska. W żaden sposób wskazywany przez spółkę § 8 i 9 umowy nie rozwiewa istniejących i opisanych wyżej wątpliwości. Zapisy te dotyczą zobowiązania stron do współpracy oraz przekazywania poprawek w wynalazku. A więc odnosząc się do nieokreślonej w czasie sytuacji hipotetycznej, która w żaden sposób nie może mieć wpływu na prawidłowość aktualnie dokonanej oceny

Mając powyższe na względzie oraz skoro w postępowaniu dotyczącym oceny wniosku nie zostały naruszone żadne zasady obowiązujące w danym konkursie, uznając, iż protest został rozpoznany prawidłowo, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o przepis art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. orzekł jak w sentencji wyroku.