IV SAB/Wr 54/26 - Wyrok

Data orzeczenia	2026-04-16	
Data wpływu	2026-01-20	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu	
Sędziowie	Andrzej Nikiforów /przewodniczący sprawozdawca/
Aneta Brzezińska
Gabriel Węgrzyn	
Symbol z opisem	6480
658	
Hasła tematyczne	Dostęp do informacji publicznej	
Skarżony organ	Dyrektor Szkoły	
Treść wyniku	*Stwierdzono, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa	
Powołane przepisy	Dz.U. 2022 nr 0 poz 902;  art. 13; Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Nikiforów (sprawozdawca), Sędziowie Asesor WSA Aneta Brzezińska, Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn, , po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 16 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi P. Ś. na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej nr 2 im. Jana Pawła II w Twardogórze w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 22 grudnia 2025 r. I. stwierdza, że Dyrektor Szkoły Podstawowej nr 2 im. Jana Pawła II w Twardogórze dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 22 grudnia 2025 r. i bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; II. umarza postępowanie sądowe w zakresie zobowiązania Dyrektora Szkoły Podstawowej nr 2 im. Jana Pawła II w Twardogórze do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 22 grudnia 2025 r.; III. zasądza od Dyrektora Szkoły Podstawowej nr 2 im. Jana Pawła II w Twardogórze na rzecz skarżącego kwotę 100 zł (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.	
Uzasadnienie
Wnioskiem z 22 grudnia 2025 r. P. Ś. (dalej: wnioskodawca, strona skarżąca) za pośrednictwem systemu Librus wystąpił do Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] im. [...] w T. (dalej: organ) o udostępnienie informacji publicznej w postaci protokołu z czynności kontrolnych przeprowadzonych względem nauczyciela matematyki. Wnioskodawca wniósł o uzyskanie powyższej informacji po uprzednim zanonimizowaniu danych osobowych, w tym danych wrażliwych.

Wnioskodawca 6 stycznia 2026 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, zarzucając naruszenie art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP i art. 1 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 i art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902; dalej: u.d.i.p.) poprzez nieudostępnienie wskazanego wyżej protokołu. Jednocześnie wniósł o: 1) zobowiązanie organu do dokonania czynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z 22 grudnia 2025 r.; 2) zarządzenie wyjaśnienia przyczyn pozostawania w bezczynności; 3) wskazanie, że organ dopuścił się bezczynności; 4) zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania.

Motywując swoje stanowisko strona skarżąca wskazała m.in., że wniosek o udzielnie informacji publicznej został wysłany za pośrednictwem systemu Librus (z konta rodzica) w dniu 22 grudnia 2025 r. zarówno na konta: sekretariatu szkoły, dyrektora szkoły, jak i wicedyrektora szkoły. Niemniej pomimo skutecznego doręczenia wniosku (co wynikało m.in. ze zwrotnej odpowiedzi zastępcy dyrektora szkoły z 23 grudnia 2025 r.) organ nie udostępnił informacji publicznej, ani nie wyznaczył nowego terminu rozpatrzenia wniosku.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał m.in., że 22 grudnia 2025 r. otrzymał wniosek strony skarżącej (doręczony za pośrednictwem systemu Lbrus) o udzielenie informacji publicznej dotyczący udostępnienia protokołu z czynności kontrolnych przeprowadzonych względem nauczyciela matematyki. Wyjaśnił przy tym, że w okresie od 20 grudnia 2025 r. do 6 stycznia 2026 r. w szkole trwała ponad 2-tygodniowa przerwa świąteczna. W tym czasie szkoła pracowała w bardzo ograniczonym stopniu, o czym byli informowani wszyscy rodzice uczniów, w tym również strona skarżąca. Dyrektor szkoły, odpowiedzialny za odpowiedź na wniosek, jak również wicedyrektor szkoły, byli nieobecni w pracy w ww. okresie. W pierwszym dniu pracy po przerwie świątecznej, tj. w dniu 7 stycznia 2026 r. dyrektor szkoły zaczął analizować złożony wniosek. Niezwłocznie po uzyskaniu konsultacji prawnej w dniu 8 stycznia 2026 r., organ za pośrednictwem systemu Librus, udzielił odpowiedzi na wniosek, po uprzednim dokonaniu anonimizacji danych osobowych. W ocenie organu skoro wniosek strony skarżącej wpłynął w czasie trwania tzw. "przerwy świątecznej" to nie mamy do czynienia z przekroczeniem ustawowego terminu do załatwienia wniosku. Ponadto w ocenie organu złożenie przez stronę skarżącą wniosku o udostępnienie informacji publicznej na początku tzw. przerwy świątecznej w zakresie informacji, o której wytworzeniu dowiedział się już za pośrednictwem Librus w dniu 1 października 2025 r. należy rozpatrywać w kontekście instytucji nadużycia prawa do informacji publicznej.

Strona skarżąca pismami z 12 lutego 2026 r. oraz 13 lutego 2026 r. odniosła się do argumentacji organu zaprezentowanej w odpowiedzi na skargę. W szczególności wskazała, że w udostępnionym arkuszu kontroli wszystkie dane zostały zanonimizowane, w tym imiona, nazwiska i stanowiska osób pełniących funkcje publiczne. W związku z tym żądała o zobowiązanie organu do udostępnienia żądanej informacji wraz z danymi osób pełniących funkcje publiczne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Skarga na bezczynność organu w sprawie z wniosku o udostępnienie informacji publicznej jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Z kolei w myśl art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej: p.p.s.a.), kontrola – o której mowa powyżej – obejmuje m.in. orzekanie w sprawie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Jak wynika zaś z art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Do takich zaś spraw należy postępowanie prowadzone w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

W myśl art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnienie informacji na wniosek następuje w formie czynności materialno-technicznej bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.

W przypadku wniesienia skargi na bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej, obowiązkiem sądu w pierwszej kolejności jest wówczas zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p., jeżeli tak, to czy zachowanie organu, tak co do formy, treści i terminu wypełnia wymogi stawiane przez tę ustawę.

W świetle u.d.i.p., aby nie narazić się na zarzut bezczynności, podmiot zobowiązany powinien: udostępnić wnioskowaną informację publiczną, jeśli znajduje się w jej posiadaniu (art. 10 ust. 1 w zw. z art. 4 ust. 3 u.d.i.p.); wydać decyzję o odmowie jej udostępnienia, jeśli stwierdzi istnienie ograniczeń w dostępie do informacji publicznej (art. 16 i art. 17 w zw. z art. 5 u.d.i.p.); poinformować, że w danej sprawie przysługuje odrębny tryb dostępu do żądanej informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.); poinformować, że nie posiada żądanej informacji publicznej (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.); poinformować, że wnioskowana informacja nie stanowi informacji publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.).

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd akcentuje, że bezspornie dyrektor szkoły publicznej jest podmiotem zobowiązanym do udzielania informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p), jak również żądana informacja (arkusz kontroli doraźnej nauczyciela) stanowi informację publiczną. Bezsporne jest również i to, że wystosowany 22 grudnia 2025 r. wniosek nie został załatwiony w ustawowym 14-dniowym terminie, który upłynął 5 stycznia 2026 r.

Nie budzi przy tym wątpliwości Sądu fakt skutecznego złożenia wniosku przez stronę skarżącą we wspomnianej dacie. U.d.i.p. nie przewiduje jakichkolwiek wymagań formalnych wniosku, poza utrwaleniem go w formie pisemnej. Możliwe jest zatem jego przesłanie także drogą elektroniczną, bez użycia podpisu elektronicznego w tym za pośrednictwem platformy Librus jako narzędzia służącego m.in. do komunikacji pomiędzy rodzicami a placówką oświatową.

Dalej wypada dostrzec, że organ podjął prawnie relewantne czynności – tj. udzielił informacji co do wniosku strony skarżącej dopiero 8 stycznia 2026 r., czyli po wniesieniu skargi. Nie informował przy tym strony skarżącej o niedochowaniu ww. terminu na podstawie art. 13 ust. 2 u.d.i.p.

Przy tym na fakt uchybienia ustawowego 14-dniowego terminu do załatwienia wniosku dostępowego oczywiście nie miało wpływu trwanie – tzw. przerwy świątecznej w funkcjonowaniu placówki oświatowej. Należy podkreślić, że jakiekolwiek okresy "świąteczne" czy też "feryjne" nie mają żadnego wpływu na bieg terminu do załatwienia wniosku dostępowego. Zadaniem organu, jako podmiotu odpowiedzialnego do udzielenia informacji publicznej, jest takie zorganizowanie pracy, aby termin wynikający z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. mógł być dochowany.

Z tego też powodu Sąd nie mógł podzielić argumentacji organu, który identyfikował złożenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej w trakcie tzw. przerwy świątecznej z instytucją "nadużycia prawa".

Sąd - w pkt. I sentencji wyroku - stwierdził więc bezczynność organu w załatwieniu wniosku strony skarżącej. Jednocześnie jednak uznał, że stwierdzona bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Oceniając tę kwestię Sąd miał na uwadze, że rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego lekceważenia wniosku dostępowego, czego w niniejszej sprawie nie można było się dopatrzyć. Wniosek w przepisanej formie został bowiem załatwiony w reakcji na wniesienie skargi. Działanie organu było zatem niewątpliwe wadliwe, niemniej stwierdzona bezczynność nie miała kwalifikowanego charakteru.

Wobec ustania bezczynności po wniesieniu skargi, w pkt. II sentencji wyroku Sąd umorzył postępowanie sądowe w zakresie zobowiązania organu do rozpoznania wniosku w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Sąd nie podzielił przy tym stanowiska strony skarżącej, co do wadliwości udzielonej informacji z 8 stycznia 2026 r. z uwagi na zanonimizowanie przedłożonego dokumentu – arkusza kontroli doraźnej. W tym miejscu Sąd przypomina, że zgodnie z art. 14 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem. Tymczasem we wniosku dostępowym strona skarżąca wprost wniosła "o zanonimizowanie danych osobowych, w tym danych wrażliwych". Treść wniosku nie budzi zatem wątpliwości. Wnioskodawca wniósł o zanonimizowanie wszelkich danych osobowych bez względu na to czy ich udostępnienie podlega ograniczeniu na podstawie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. czy też nie. Ponadto nie można stracić z pola widzenia, że z treści przekazanych akt wprost wynika, że wnioskodawcy znane są zanonimizowane dane (kontrolowanego nauczyciela jak i dyrektora szkoły).

O kosztach postępowania, na które składa się uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł Sąd orzekł w pkt. III sentencji wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. Zasądzona od organu na rzecz strony skarżącej kwota kosztów odpowiada wartości wpisu sądowego, jaką uiściła ona, inicjując postępowanie sądowe. Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym stosownie do art. 119 pkt 4 p.p.s.a.