Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Roleder, sędzia WSA Mirosław Wincenciak, Protokolant referent stażysta Katarzyna Derewońko, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 września 2016 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję P. SA w L. Oddział w B. z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję P. SA w L. Oddział w B. z dnia [...] kwietnia 2016 roku nr [...]; 2. zasądza od P. SA w Lublinie Oddział w B. na rzecz skarżącego J. K. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Wnioskiem z dnia [...] stycznia 2016 r. J. K. zwrócił się do PGE Dystrybucja SA w L. Oddział w B. (dalej: Zakład) o wydanie mu kserokopii umowy, zawartej między jego ojcem L. K. oraz ciotką A. K. i Zakładem, dotyczącej budowy stacji transformatorowej i linii wysokiego napięcia na działkach o nr [...] i [...], położonych w K.

W odpowiedzi, w piśmie z dnia [...] stycznia 2016 r., Zakład zażądał dostarczenia określonych dokumentów. Po ich dostarczeniu w dniu [...] lutego 2016 r., Zakład w piśmie z dnia [...] lutego 2016 r. poinformował Wnioskodawcę jedynie o datach budowy urządzeń energetycznych na przedmiotowych działkach oraz, że zostały one zbudowane zgodnie z obowiązującym wówczas prawem.

Wobec powyższego Wnioskodawca pismem z dnia [...] marca 2016 r. zażądał od Zakładu udzielenia mu, w trybie art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej, informacji odnośnie budowy odcinka napowietrznej linii niskiego napięcia oraz napowietrznej stacji transformatorowej SN/nN wraz z odcinkiem napowietrznej linii średniego napięcia, a w szczególności kiedy i na jakiej podstawie zostały wybudowane urządzenia elektroenergetyczne o których mowa w piśmie niniejszym, czy została wyrażona zgoda odnośnie wybudowania wyżej wspomnianych urządzeń na nieruchomościach o nr geod. [...] oraz [...] w miejscowości K. wraz z przesłaniem wszelkich dokumentów potwierdzających i uzasadniających korzystanie z powyższych nieruchomości przez PGE Dystrybucja SA Oddział w B. lub jego poprzedników prawnych, jak również dokumentów odnoszących się do prowadzonych przy urządzeniach elektroenergetycznych robót i modernizacji.

PGE Dystrybucja SA w L. Oddział w B. decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...], postanowił:

1. udostępnić Zaświadczenie lokalizacji Nr [...] Prezydium Powiatowej Rady Narodowej z 1960 r., znak: [...], zatwierdzającej lokalizację szczegółową budowy linii nN na terenach położonych w miejscowości K. poprzez przesłanie jej kserokopii odpisu w załączeniu,

2. odmówić udostępnienia dokumentów techniczno - prawnych dotyczących urządzeń elektroenergetycznych w postaci linii napowietrznych przebiegających przez działki o nr [...] oraz [...] położonych w m. K., gm. J. oraz dokumentów zawierających zgodę ówczesnych właścicieli na wybudowanie wskazanych urządzeń na podstawie art. 17 ust 1 w zw. z art. 16 ust 1, 2 oraz art. 5 ust 2 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) oraz z uwagi na fakt, iż wskazane dokumenty stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa zgodnie z Zarządzeniem Nr [...] Prezesa Zarządu PGE Dystrybucja SA z dnia [...].10.2015 r. w sprawie wprowadzenia do stosowania Procedury ochrony tajemnicy przedsiębiorcy PGE Dystrybucja SA.

Dodatkowo w piśmie z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...], Zakład stwierdził, że w odpowiedzi na wniosek w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej z dnia [...] marca 2016 r., otrzymanym w dniu [...] marca 2016r., informuje, iż nie może udostępnić następujących dokumentów:

1. decyzji stanowiących podstawę lokalizacji, budowy, posadowienia urządzeń w postaci napowietrznej stacji transformatorowej SN/nN ST11-494 K. wraz z odcinkiem napowietrznej linii SN 15kVw relacji RPZ K.,

2. decyzji stanowiących podstawę przebudowy, remontów i eksploatacji napowietrznego odcinka linii nN 0,4kV, napowietrznego odcinka linii SN 15kV w relacji RPZ K. – J. oraz napowietrznej stacji transformatorowej SN/nN ST11-494 K.,

z uwagi na fakt, iż Spółka nie jest w ich posiadaniu.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2016 r. Wnioskodawca wniósł o ponowne rozpoznanie sprawy.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy, PGE Dystrybucja SA w L. Oddział w B. decyzją z dnia [...] maja 2016 r., nr [...], odmówił udostępnienia dokumentów techniczno - prawnych dotyczących urządzeń elektroenergetycznych w postaci linii napowietrznych przebiegających przez działki o nr [...] oraz [...] położonych w m. K., gm. J. oraz dokumentów zawierających zgodę ówczesnych właścicieli na wybudowanie wskazanych urządzeń na podstawie art. 17 ust 1 w zw. z art. 16 ust 1, 2 oraz art. 5 ust 2 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) oraz z uwagi na fakt, iż wskazane dokumenty stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa zgodnie z Zarządzeniem Nr [...] Prezesa Zarządu PGE Dystrybucja SA z dnia [...] października 2015 r. w sprawie wprowadzenia do stosowania Procedury ochrony tajemnicy przedsiębiorcy PGE Dystrybucja SA.

W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że brak jest podstaw dla udostępnienia wnioskowanych informacji z uwagi na okoliczność, że informacje w tym przedmiocie stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa, która jest z mocy ustawy o dostępie do informacji publicznej wyłączona od obowiązku udostępnienia. Zgodnie z art. 5 ust 2, oraz art. 2 ust 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, prawo dostępu do informacji publicznej doznaje ograniczenia w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych, jak również prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Natomiast w myśl art. 17 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 wskazanej ustawy, podmiot, wobec którego skierowano wniosek odmawia udostępnienia informacji publicznej wydając decyzję w tym przedmiocie.

Dalej organ wyjaśnił, że w myśl art. 11 ust. 4 ustawy z 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności, co dotyczy żądanych informacji w sprawie. Informacje, których żąda Skarżący stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa energetycznego. W stosunku do tych informacji Spółka uznaje je za tajemnicę przedsiębiorstwa, w tym podejmując określone czynności wewnętrzne oraz organizacyjne w celu ich ochrony przed ich udostępnianiem osobom trzecim. W tym są to takie dokumenty, które w tym celu są przechowywane w archiwach Spółki, z ograniczonym do nich dostępem wąskiego grona uprawnionych pracowników Spółki. Udostępnienie dokumentacji wskazanej w pkt 1 jest sprzeczne z obowiązującym w Spółce Zarządzeniem Nr [...] Prezesa Zarządu PGE Dystrybucja SA z dnia [...] października 2015 r. w sprawie wprowadzenia do stosowania Procedury ochrony tajemnicy przedsiębiorcy PGE Dystrybucja SA. Nadto tajemnica wynika z faktu, iż materiały te dotyczą sieci elektroenergetycznej, w przedmiocie której realizowane są zadania przedsiębiorstwa w zakresie funkcjonowania sytemu elektroenergetycznego i bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej o istotnym znaczeniu dla wykonywania zadań operatora sytemu dystrybucyjnego. Tajemnica również wynika z uwagi na fakt znaczenia materiałów dla prawidłowości funkcjonowania sieci także dla Państwa, tj. wobec okoliczności, że PGE Dystrybucja SA objęta jest (cz. ll Załącznika, pod poz. 1) treści rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 października 2010 r. w sprawie wykazu przedsiębiorców o szczególnym znaczeniu gospodarczo-obronnym (Dz. U. Nr 198, poz. 1314) - względy te potwierdzają tajemnicę oraz słuszność konieczności ochrony tej tajemnicy Spółki.

Ponadto organ wyjaśnił, że wniosek dotyczył decyzji administracyjnych, a więc aktów podlegających udostępnieniu w trybie określonym kodeksem postępowania administracyjnego zgodnie z art. 73 k.p.a., tj. przez właściwy organ administracji publicznej stronie danego postępowania administracyjnego.

Skargę na powyższą decyzję, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, złożył J. K., w której zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego i naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 2 i art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

W oparciu o powyższe zarzuty Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zobowiązanie organu do wydania w określonym terminie decyzji wskazując sposób załatwienia sprawy lub jej rozstrzygnięcie.

W uzasadnieniu skargi Skarżący opisał przebieg korespondencji z Zakładem i stwierdził, że nie zgadza się z argumentacją przedstawioną przez organ w decyzjach z dnia [...] kwietnia 2016 r. i [...] maja 2016 r., jakoby żądane informacje i dokumenty stanowiły tajemnicę przedsiębiorstwa i podlegały ograniczeniu prawa do informacji publicznej na gruncie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Organ jest podmiotem wykonującym zadania publiczne w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., a zatem jest zobowiązany do udzielania informacji publicznej, zaś żądane informacje są informacjami publicznymi.

Dalej Skarżący wyjaśnił, że żądane informacje nie stanowią tajemnicy przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Informacje dotyczące stosunku prawnego łączącego Zakład ze Skarżącym nie stanowią tajemnicy przedsiębiorcy, gdyż ich ujawnienie nie wpłynęłoby na sytuację przedsiębiorcy na rynku, a ponadto Skarżący nie stanowi wobec Zakładu podmiotu konkurencyjnego, który zagrażałby interesom dystrybutora energii. Co więcej, wnioskowane informacje nie mogą być uznane za poufne, jeśli dotyczą one stosunków prawnych, co do których treści nie istnieje pewność, że nie jest ona znana osobom postronnym, chociażby poprzez przekazanie informacji podczas dokonywania czynności instalowania urządzeń elektroenergetycznych na w/w gruntach. Tym samym nie mieszczą się one w zakresie pojęcia "tajemnicy przedsiębiorstwa" na gruncie art. 5 ust 2 u.d.i.p.

W ocenie Skarżącego, w odniesieniu do uprawnienia wynikającego z art. 2 u.d.i.p., niezasadne jest powołanie się przez Zakład w zaskarżonej decyzji na treść rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 października 2010 r. w sprawie wykazu przedsiębiorców o szczególnym znaczeniu gospodarczo-obronnym (Dz.U. nr 198, poz. 1314 z późn. zm.), bowiem rozporządzenie te jest aktem wykonawczym do ustawy z dnia 23 sierpnia 2001 r. o organizowaniu zadań na rzecz obronności państwa realizowanych przez przedsiębiorców (Dz.U. z 2001 r. Nr 122 poz., 1320), a swoim zakresem przedmiotowym nie obejmuje zadań "standardowo" wykonywanych przez dystrybutora energii, a więc m.in. tych wynikających z przywołanego art. 9c ust. 3 ustawy Prawo energetyczne.

Także niezasadne jest stanowisko Zakładu odnośnie tego, że Skarżący winien ubiegać się o przedmiotowe informacje na mocy art. 73 k.p.a. Nie ulega bowiem wątpliwości, że wnosząc o dostęp do informacji na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej, Skarżący skorzystał z innej samodzielnej podstawy prawnej do uzyskania wglądu w w/w dokumentację.

Zakład w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko faktyczne oraz prawne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej: "p.p.s.a.") sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane w ustawie. Natomiast stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Dokonując tak rozumianej kontroli zaskarżonej decyzji z dnia [...] maja 2016 r. oraz - na mocy art. 135 p.p.s.a. - poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] kwietnia 2016 r. odmawiającej udostępnienia wnioskowanych przez Skarżącego informacji publicznych, Sąd doszedł do przekonania, że wniesiona skarga zasługuje na uwzględnienie.

W tym miejscu zauważenia wymaga, że wprawdzie korespondencja pomiędzy stronami odbywała się przez dłuższy czas, jednakże jako wniosek o udzielenie informacji publicznej należy traktować pismo Skarżącego z dnia [...] marca 2016 r. Z niego to, po stosownej analizie, da się wyodrębnić, że Skarżący zwrócił się o udostępnienie informacji publicznych w zakresie:

– kiedy i na jakiej podstawie zostały wybudowane urządzenia elektroenergetyczne w postaci budowy odcinka napowietrznej linii niskiego napięcia oraz napowietrznej stacji transformatorowej SN/nN wraz z odcinkiem napowietrznej linii średniego napięcia, na nieruchomościach o nr geod. [...] oraz [...] w miejscowości K.,

– czy została wyrażona zgoda odnośnie wybudowania wyżej wspomnianych urządzeń na działkach o nr [...] i [...],

– przesłanie wszelkich dokumentów potwierdzających i uzasadniających korzystanie z powyższych nieruchomości przez PGE Dystrybucja SA Oddział w B. lub jego poprzedników prawnych,

– przesłanie wszelkich dokumentów odnoszących się do prowadzonych przy urządzeniach elektroenergetycznych robót i modernizacji.

W decyzji z dnia [...] kwietnia 2016 r., co wskazywano już wyżej, Zakład:

– udostępnił Zaświadczenie z 1960 r. o lokalizacji linii nN,

– odmówił udostępnienia dokumentów techniczno – prawnych dotyczących urządzeń elektroenergetycznych w postaci linii napowietrznych przebiegających przez działki o nr [...] i [...],

– odmówił udostępnienia dokumentów zawierających zgodę ówczesnych właścicieli na wybudowanie przedmiotowych urządzeń.

Przechodząc do merytorycznej oceny skargi w pierwszej kolejności należy podkreślić, że w niniejszej sprawie poza sporem pozostaje, że żądane przez Skarżącego informacje mają charakter informacji publicznej, w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., a adresat wniosku, tj. PGE Dystrybucja SA w L. Oddział w B. należy do podmiotów zobowiązanych do jej udostępnienia na gruncie tejże ustawy. W związku z tym, iż powyższe kwestie nie były kwestionowane w toku postępowania, to należy je uznać za dostatecznie wyjaśnione i zaniechać ich dalszego analizowania w ramach niniejszego uzasadnienia.

Jednocześnie zauważenia wymaga, że w przedmiotowej decyzji Zakład nie odniósł się do wszystkich żądań Skarżącego. Nie odpowiedział wprost, kiedy i na jakiej podstawie zostały wybudowane przedmiotowe urządzenia elektroenergetyczne, czy właściciele przedmiotowych działek wyrazili zgodę na ich budowę, oraz czy są dokumenty potwierdzające i uzasadniające korzystanie z powyższych nieruchomości przez Zakład lub jego poprzedników prawnych. Za to w decyzji tej zawarł rozstrzygnięcie odnośnie odmowy udostępnienia dokumentów techniczno – prawnych dotyczących urządzeń elektroenergetycznych w postaci linii napowietrznych przebiegających przez działki o nr [...] i [...].

W ocenie Sądu, powyższe rozstrzygnięcie jest wadliwe. Jak trafnie wskazano w wyroku WSA w Warszawie z dnia 9 grudnia 2010 r., sygn. akt II SAB/Wa 280/10, przedstawienie informacji zupełnie innej, niż ta, na którą oczekuje wnioskodawca lub też informacji niepełnej może powodować uzasadnione wątpliwości co do tego, czy organ w ogóle udzielił odpowiedzi.

W stanie faktycznym niniejszej sprawy, przede wszystkim z analizy wniosku z dnia [...] marca 2016 r., nie wynika, żeby Skarżącemu chodziło o podanie informacji technicznych lub technologicznych dotyczących przedmiotowych urządzeń albo informacji organizacyjnych przedsiębiorstwa lub innych informacji posiadających wartość gospodarczą. Odmowa zatem udostępnienia dokumentów techniczno – prawnych dotyczących tych urządzeń elektroenergetycznych jest wymierzona w próżnię, bo o takie informacje Skarżący nie występował.

Jeśli zaś chodzi o żądane informacje w zakresie: kiedy i na jakiej podstawie zostały wybudowane przedmiotowe urządzenia elektroenergetyczne, czy właściciele przedmiotowych działek wyrazili zgodę na ich budowę, oraz czy są dokumenty potwierdzające i uzasadniające korzystanie z powyższych nieruchomości przez Zakład lub jego poprzedników prawnych, to zgodzić się należy ze stanowiskiem Skarżącego, że brak jest podstaw do uznania ich za informacje objęte tajemnicą przedsiębiorstwa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. prawo do informacji ulega ograniczeniu, m.in. ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy. Definicja legalna pojęcia tajemnicy przedsiębiorstwa zawarta w art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 z późn. zm.), zgodnie z którym przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia z dnia 10 stycznia 2014 r., sygn. I OSK 2143/13 (LEX nr 1505074), tajemnicę przedsiębiorstwa stanowi poufna informacja posiadająca wartość gospodarczą, a w szczególności informacja techniczna, technologiczna lub organizacyjna (por. Michalak "Komentarz do art. 11 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji" w: M. Zdyb (red.), A. Michalak, M. Mioduszewski, J. Raglewski, J. Rasiewicz, M. Sieradzka, J. Sroczyński, M. Szydło Marek, M. Wyrwiński, "Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Komentarz"; LEX nr 93420). Podobnie w tej kwestii wypowiedział się również Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 7 marca 2003 r., sygn. akt I CKN 89/01; LEX nr 583717). Innymi słowy na tajemnicę przedsiębiorstwa składają się takie informacje należące do tegoż podmiotu, których przekazanie, ujawnienie lub wykorzystanie albo nabycie od osoby nieuprawnionej zagraża lub narusza interes przedsiębiorcy. Warunkiem respektowania tej tajemnicy jest uprzednie złożenie w odniesieniu do konkretnych informacji zastrzeżenia, że nie mogą być one ogólnie udostępnione. Jednakże samo zastrzeżenie nie jest przesłanką wystarczającą, jeżeli informacja nie spełnia kryterium posiadającej waloru wartości gospodarczej, technologicznej czy organizacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny w cytowanym wcześniej wyroku w sprawie I OSK 2143/13 wskazał, że niewystarczającym jest powołanie się jedynie na tajemnicę przedsiębiorcy, bez szczegółowego rozwinięcia, w jakim aspekcie tajemnicę tę należałoby oceniać. Podobnie w wyroku z dnia 10 stycznia 2014r., sygn. akt I OSK 2112/13, NSA orzekł, że aby określone informacje mogły zostać objęte tajemnicą przedsiębiorcy muszą, ze swojej istoty dotyczyć kwestii, których ujawnianie obiektywnie mogłoby negatywnie wpłynąć na sytuację przedsiębiorcy (informacje takie muszą mieć choćby minimalną wartość) z wyłączeniem informacji, których upublicznienie wynika np. z przepisów prawa.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że z wniosku Skarżącego nie wynika, aby domagał się on udzielenia informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa. W szczególności nieuprawnione jest uznanie za tajemnicę przedsiębiorstwa dokumentów zawierających zgodę ówczesnych właścicieli na wybudowanie przedmiotowych urządzeń. Dane powyższe nie mają wartości o znaczeniu gospodarczym i technologicznym. Co do zasady zaś dokumentacja związana z procesami inwestycyjnymi, zwłaszcza decyzje administracyjne i inne dokumenty z nim związane, noszą cechy informacji publicznej, do której dostęp gwarantuje u.d.i.p. Dane wrażliwe w tych dokumentach podlegają bowiem anonimizacji.

W tym miejscu zauważenia także wymaga, że w nieprecyzyjnym sformułowaniu decyzji: "odmówić udostępnienia dokumentów techniczno – prawnych dotyczących urządzeń elektroenergetycznych" być może próbowano zawrzeć odmowę udzielenia informacji publicznej dotyczącej ewentualnych decyzji administracyjnych, na podstawie których owe urządzenia wybudowano. Jednakże w uzasadnieniu decyzji nie ma do tej kwestii nawiązania ze wskazaniem stosownej w tej mierze argumentacji. Zakład jedynie pobocznie powołuje się na art. 73 k.p.a. i wyjaśnia, że decyzje administracyjne są udostępniane stronom postępowania administracyjnego w trybie określonym w tym przepisie. Przy takim stanowisku Zakład nie próbuje nawet poinformować, czy takie decyzje były oraz, czy Skarżący był stroną postępowania, w którym decyzje takie wydano i że jest to fakt uzasadniający odmowę wydania takich decyzji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

W ocenie Sądu Zakład nie uwzględnia, że żądanie Skarżącego dotyczy zdarzeń i postępowań z przeszłości, w których on nie uczestniczył, co wyklucza możliwość ubiegania się przez niego o uzyskanie informacji w trybie przewidzianym w kodeksie postepowania administracyjnego, który przewiduje dostęp stron do akt postępowania. Tym samym powołanie się przez Zakład w uzasadnieniu odmowy na treść art. 73 § 1 k.p.a., jako przepisu regulującego właściwy dla Skarżącego tryb dostępu do wnioskowanych dokumentów, należy uznać za wadliwe. Trzeba bowiem zauważyć, że w niniejszej sprawie nie zostało przez Zakład wykazane, by Skarżący lub jego poprzednicy prawni byli stronami ewentualnych postępowań w sprawach, w których objęte jego wnioskiem decyzje zostały wydane, co umożliwiałoby mu dostęp do tych orzeczeń na podstawie powołanej przez Zakład regulacji. Ewentualna zaś możliwość zwrócenia się przez Skarżącego o udostępnienie tych dokumentów do jakiegokolwiek innego podmiotu, również w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, nie wyłącza uprawnienia do zwrócenia się z tym wnioskiem do Zakładu, skoro jest on podmiotem objętym regulacją tej ustawy.

Dodatkowo należy zwrócić też uwagę, że przepis art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji z istoty swej wyklucza objęcie tajemnicą informacji, które można uzyskać w zwykłej formie. Jeżeli więc są to dokumenty wytworzone w toku postepowania administracyjnego w związku z realizacją inwestycji, były dostępne w zwykłej formie. Zatem, jeżeli sporne urządzenie energetyczne wybudowane zostało zgodnie z prawem, inwestor i aktualny właściciel urządzenia obowiązani są do udostępniania dokumentacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, z wyłączeniem informacji mających wartość gospodarcza, technologiczną. Przy tym nie sposób uznać, że tajemnicę przedsiębiorstwa stanowi wskazanie tytułu prawnego do realizacji inwestycji i dokumentacji pozwalającej na weryfikację legalności działań inwestora, czy podanie wymogów bezpieczeństwa, informacji, w jaki sposób istniejąca linia energetyczna ogranicza uprawnienia właściciela nieruchomości (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 6 czerwca 2015 r., sygn. akt II SA/Łd 748/15 oraz wyrok WSA w Lublinie z dnia 24 lutego 2015 r., sygn. akt II Sa/Lu 1099/14).

Na ocenę Sądu w zakresie braku podstaw prawnych do zakwalifikowania żądanych przez Skarżącego informacji do tajemnicy przedsiębiorstwa nie ma wpływu fakt objęcia informacji z pkt 2 wniosku zarządzeniem nr [...] Prezesa Zarządu Spółki z dnia [...] października 2015 r. w sprawie wprowadzenia do stosowania procedury ochrony tajemnicy przedsiębiorcy PGE Dystrybucja SA. Należy bowiem podkreślić, że z uwagi na przedmiot działalności Zakładu, treść dokumentów stanowiących podstawę lokalizacji i budowy linii oraz urządzeń energetycznych na nieruchomości Skarżącego oraz związana z tym informacja o ewentualnym wypłaceniu Skarżącemu lub jego poprzednikom prawnym odszkodowania (wynagrodzenia) z tytułu posadowienia takich urządzeń na ich nieruchomości nie stanowi zasadniczo informacji wymagających zaufania poufności, zwłaszcza, że dotyczyć one mają wyłącznie działek Skarżącego.

W ocenie Sądu nie stanowi też uzasadnionej odmowy udzielenia informacji okoliczność, że dokumenty zostały zarchiwizowane w miejscu, do którego dostęp posiada ograniczona liczba pracowników. Jak wskazano we wcześniejszych rozważaniach, istotny jest aspekt merytoryczny - wykazanie, jakie elementy żądanej informacji mają walor poufności. Z uwagi na powyższe należy uznać, że brak było podstaw do uznania, iż żądane przez Skarżących informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa i tym samym do odmowy udzielenia żądanej informacji na podstawie art. 5 ust. 2 u.d.i.p.

W tym miejscu zauważenia także wymaga, że po wydaniu przez Zakład decyzji z dnia [...] kwietnia 2016 r., w piśmie z dnia [...] kwietnia 2016 r. Zakład poinformował Skarżącego, że nie posiada decyzji stanowiących podstawę lokalizacji, budowy i posadowienia przedmiotowych urządzeń elektroenergetycznych na działkach Skarżącego oraz decyzji stanowiących podstawę przebudowy, remontów i eksploatacji tych urządzeń.

W ocenie Sądu, treść powyższego pisma jednoznacznie może wskazywać na to, że Zakład w decyzji z dnia [...] kwietnia 2016 r. nie nawiązywał do decyzji, o których pisze w cyt. piśmie. Czyni to tym bardziej niezrozumiałą decyzję i użyte w niej sformułowanie "dokumenty techniczno – prawne".

Ze względów wskazanych powyżej, zarzucić należy wadliwość także decyzji Zakładu z dnia [...] maja 2016 r., orzekającego jako organ II instancji. Zarówno bowiem rozstrzygnięcie tej decyzji, jak i jej uzasadnienie niczym się nie różnią od pkt 2 decyzji z dnia [...] kwietnia 2016 r. Oba zatem organy naruszyły art. 5 ust. 2 u.d.i.p., a naruszenie to, w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit.a) p.p.s.a., miało wpływ na wynik sprawy.

Dodatkowo należy podkreślić, że z mocy art. 16 ust. 2 u.d.i.p., do decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej stosuje się przepisy k.p.a. Z art. 138 § 1 k.p.a. wynika zaś, jakie rozstrzygnięcia może wydać organ odwoławczy. Pośród nich nie ma możliwości ponownego rozstrzygnięcia co do istoty sprawy bez wcześniejszego uchylenia zaskarżonej decyzji, jak to uczynił organ II instancji w niniejszej sprawie (art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a.). Organowi, jak widać z uzasadnienia jego decyzji, chodziło raczej o orzekanie na mocy art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., ale w tym przypadku winien on utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy. Już zatem powyższe naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. stanowi samodzielną przesłankę do uchylenia decyzji organu II instancji z dnia [...] maja 2016 r., z uwagi na fakt, że naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit.c) p.p.s.a.).

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, Zakład weźmie pod uwagę argumentację przedstawioną przez Sąd w niniejszym wyroku, a przy wydawaniu rozstrzygnięcia zobowiązany będzie uwzględnić dokonaną wykładnię omawianych przepisów. Przede wszystkim należy precyzyjnie ustalić, o udzielenie jakich informacji publicznych Skarżący wniósł w piśmie z dnia 9 marca 2016 r.

Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. oraz art. 135 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.

O kosztach postępowania orzeczono na mocy art. 200 p.p.s.a. i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800). Na zasądzone koszty składają się wpis sądowy w kwocie 200 zł, koszty zastępstwa procesowego w kwocie 480 zł oraz opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnictwa w kwocie 17 zł.