Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Stopczyński Sędziowie: Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi K. i Z. B. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...] w przedmiocie nałożeniu grzywny w celu przymuszenia postanawia I. umorzyć postępowanie sądowe, II. zwrócić K. i Z. B.ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 200 (dwieście) złotych stanowiących połowę wniesionego wpisu od skargi.

Pismem z dnia 20 maja 2009 r., K. i Z. B. wnieśli o cofnięcie skargi w niniejszej sprawie a także o zwrot uiszczonego wpisu sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1270 z późn. zm. ) stanowi, iż skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Zgodnie z brzmieniem art. 161 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W niniejszej sprawie K. i Z. B. skutecznie cofnęli skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...]. W ocenie Sądu czynność ta nie zmierza do obejścia prawa.

Na podstawie zaś art. 232 § 1 pkt 2 Ppsa Sąd z urzędu zwraca stronie połowę wpisu od pisma cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia na które sprawa została skierowana (zob. postanowienie NSA z dnia 8 września 2006 r., sygnatura akt: II FZ 488/06, OSP 2007/4/45).

Biorąc powyższe pod uwagę na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy Sąd orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 w/w ustawy.