![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych, Koszty sądowe, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, Oddalono zażalenie, III FZ 372/26 - Postanowienie NSA z 2026-07-16, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
III FZ 372/26 - Postanowienie NSA
|
|
|||
|
2026-07-03 | |||
|
Naczelny Sąd Administracyjny | |||
|
Krzysztof Winiarski /przewodniczący sprawozdawca/ | |||
|
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych | |||
|
Koszty sądowe | |||
|
I SA/Wr 804/25 - Postanowienie WSA we Wrocławiu z 2026-01-30 | |||
|
Samorządowe Kolegium Odwoławcze | |||
|
Oddalono zażalenie | |||
|
Dz.U. 2026 poz 143 art. 220 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U. 2021 poz 535 § 2 ust. 1 pkt 7. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. |
|||
|
Sentencja
Dnia 16 lipca 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. J. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 marca 2026 r., sygn. akt I SA/Wr 804/25 w przedmiocie wpisu od zażalenia w sprawie ze skargi R. J., R. J., G. J., C. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 5 sierpnia 2025 r. nr SKO 4810.12.2025 w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie. |
||||
|
Uzasadnienie
UZASADNEINIE Zarządzeniem z 4 marca 2026 r., sygn. akt I SA/Wr 804/25, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.) i § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535, dalej: rozporządzenie RM), wezwał R. J. (dalej: Skarżąca) za pośrednictwem pełnomocnika G. J. do uiszczenia wpisu od zażalenia w wysokości 100 zł na postanowienie WSA we Wrocławiu z 30 stycznia 2026 r. w przedmiocie odrzucenia skargi C. sp. z o.o. z siedzibą w W. w sprawie ze skargi C. sp. z o.o. z siedzibą w W., G. J., R. J. i R. J. Na powyższe zarządzenie Skarżąca za pośrednictwem pełnomocnika G. J. wniosła zażalenie. W zażaleniu podniosła zarzut błędnego wezwania do uiszczenia opłaty sądowej od zażalenia, w sytuacji gdy zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi jest wolne od opłat na podstawie art. 220 § 4 p.p.s.a. oraz art. 227 § 2 p.p.s.a. Skarżąca podniosła również naruszenie art. 32 i 45 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W ocenie Skarżącej, WSA we Wrocławiu generuje koszty, mimo złożenia wniosku o połączenie spraw jako powtarzalnych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu. Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W przypadku dostrzeżenia braku formalnego przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Wysokość wpisów sądowych w sprawach sądowoadministracyjnych regulują przepisy zawarte w rozporządzeniu RM. Przepis § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia RM stanowi, że w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 złotych. W rozpatrywanej sprawie WSA we Wrocławiu postanowieniem z 30 stycznia 2026 r. odrzucił skargę C. sp. z o.o. z siedzibą w W. Następnie Skarżąca za pośrednictwem G. J. jako pełnomocnika wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, od którego nie uiściła wymaganego wpisu. Akta sprawy wskazują także, że Skarżącej nie zostało przyznane prawo pomocy. W związku z brakiem uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł, prawidłowe było wezwanie do uzupełnienia braku formalnego tego środka zaskarżenia zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. w zw. z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia RM. Tym samym zaskarżone zarządzenie z 4 marca 2026 r. odpowiada prawu zarówno co do zasady, jak i wysokości. Odwołując się do treści § 4 art. 220 p.p.s.a., którego zarzut naruszenia powołała Skarżąca w zażaleniu podkreślić należy, iż przepis ten dotyczy wyłącznie przypadków wniesienia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi z powodu jego nieopłacenia. Tylko wówczas bowiem, gdy środek prawny został odrzucony jako nieopłacony, strona może skorzystać z przysługującego jej, a wynikającego z dyspozycji § 4 art. 220 p.p.s.a., zwolnienia od wpisu od wniesionego zażalenia. Odnosząc się do argumentów pełnomocnika Skarżącej podnoszonych w zażaleniu, wskazać należy, że skargę do Sądu pierwszej instancji złożył on w imieniu własnym i dwóch innych skarżących. Jeśli postanowieniem z 30 stycznia 2026 r. WSA we Wrocławiu odrzucił jedynie skargę C. sp. z o.o., a następnie Skarżąca oraz dwoje innych skarżących wniosło zażalenie, prawidłowo każde ze skarżących zostało wezwane do uiszczenia wpisu od zażalenia. Uwzględniając powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., jak w sentencji. |
||||