Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 18 marca 2026 r. sygn. akt I SA/Op 363/25 o odrzuceniu skargi W. O. na uchwałę Rady Miejskiej w Grodkowie z dnia 27 września 2006 r. Nr XXXV/376/2006 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z dnia 18 marca 2026 r., sygn. akt I SA/Op 363/25, po rozpoznaniu skargi W. O. na uchwałę Rady Miejskiej w Grodkowie z dnia 27 września 2006 r., Nr XXXV/376/2006, w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – w punkcie 1 odrzucił skargę; w punkcie 2 zwrócił stronie skarżącej W. O. kwotę 300 zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że W. O. wniósł skargę na w/w uchwałę wydaną w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego niektórych miejscowości Gminy Grodków. Jest to kolejna skarga strony na tę uchwałę, która została zaskarżona w tej samej części, to jest dotyczącej działek o numerach ewidencyjnych [...] i [...] w obrębie W. Wcześniejsza skarga z 8 lutego 2013 r. została zarejestrowana pod sygnaturą akt II SA/Op 123/13 i rozpoznana prawomocnym wyrokiem z dnia 12 listopada 2013 r. W obu sprawach zachodzi więc tożsamość przedmiotowa, gdyż obie skargi dotyczą tej samej uchwały zaskarżonej w tym samym zakresie. Nie ma również wątpliwości co do występującej tożsamości podmiotowej, bowiem skargi w obu tych sprawach wniosła ta sama osoba – W. O. Z tych powodów uznanie niniejszej skargi za dopuszczalną mogłoby doprowadzić do wydania dwóch wyroków w tej samej sprawie, z których późniejszy naruszałby zasadę res iudicata. W związku z powyższym, wcześniejsze wniesienie skargi w sprawie II SA/Op 123/13 i okoliczność, że sprawa ta została prawomocnie osądzona, powodują, że niniejsza skarga w tym samym przedmiocie podlega odrzuceniu.

Mając powyższe na uwadze Sąd Wojewódzki, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r. poz. 143) – dalej: "P.p.s.a.", orzekł jak w sentencji postanowienia. Orzeczenie o zwrocie kwoty 300 zł, uiszczonej tytułem wpisu sądowego od skargi, co uzasadnia przepis art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., obligujący Sąd do zwrotu z urzędu całego uiszczonego wpisu od pisma odrzuconego do dnia rozpoczęcia rozprawy.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, zaskarżając je w całości i zarzucając naruszenie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. poprzez błędne zastosowanie tego przepisu i uznanie, że w sprawie zostały spełnione przesłanki nakazujące odrzucenie skargi, a to w sytuacji, gdy sprawa objęta przedmiotową skargą nie została prawomocnie osądzona pomiędzy tymi samym stronami, biorąc pod uwagę stan rozpatrywanej sprawy w chwili składania skargi, a to z uwagi na różnice w podniesionych zarzutach oraz odmienność poglądów orzecznictwa i doktryny w odniesieniu do przepisów będących podstawą do uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

W oparciu o powyższy zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz przyznanie skarżącemu od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu zażalenia powyższy zarzut dodatkowo umotywowano.

W odpowiedzi na zażalenie Gmina Grodków wniosła o jego oddalenie oraz zasądzenie na rzecz organu od skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

W myśl art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Istotą uregulowania zawartego w ww. przepisie jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga sądowoadministracyjna przysługuje tylko raz, nie można więc w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność/przewlekłość organu administracji. Odrzuceniu będzie podlegała skarga w sprawie, w której sąd stwierdzi tożsamość przedmiotową i tożsamość podmiotową z inną sprawę będącą w toku lub prawomocnie zakończoną (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. C.H. Beck 2015, s. 362).

Poza sporem w rozpoznawanej sprawie pozostaje okoliczność, że skarga W. O. na uchwałę Rady Miejskiej w Grodkowie z dnia 27 września 2006 r., Nr XXXV/376/2006, w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego niektórych miejscowości Gminy Grodków jest kolejną skargą tego skarżącego wniesioną na ww. uchwałę. Jak trafnie wskazał Sąd pierwszej instancji prawomocnym wyrokiem z dnia 12 listopada 2013 r., sygn. akt II SA/Op 123/13, WSA w Opolu oddalił skargę W. O. na tę samą uchwałę.

Mając zatem na uwadze treść art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. stwierdzić należy, że sprawa objęta niniejszą skargą skarżącego została już prawomocnie osądzona powołanym wyżej wyrokiem, co oznacza, iż niedopuszczalne jest prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego zainicjowanego kolejną skargą tej samej osoby na tę samą uchwałę, co uzasadniało odrzucenie tej skargi.

Niezasadne są przy tym zarzuty zażalenia dotyczące braku pokrywania się zakresu przedmiotowej sprawy ze sprawą II SA/Op 123/13. Granice przedmiotowe sprawy w przedmiocie uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wyznacza materia uregulowana w zaskarżonej uchwale, oceniana w aspekcie interesu prawnego skarżącego (zob. wyrok NSA z 15 listopada 2017 r., II OSK 525/17, LEX nr 2452252). Granic tych nie wyznaczają de facto zarzuty skargi, którymi wojewódzki sąd administracyjny na mocy art. 134 § 1 P.p.s.a. nie jest związany (por. postanowienie NSA z 20 czerwca 2018 r., II OZ 611/18, LEX nr 2509079). Z tego względu, wbrew odmiennej ocenie wnoszącego zażalenie, nie pokrywanie się zarzutów skargi obecnie wniesionej z zarzutami skargi wniesionymi w sprawie II SA/Op 123/13, w żadnym razie nie świadczy o braku tożsamości przedmiotowej obu tych spraw.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Co zaś tyczy się wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zawartego w odpowiedzi na zażalenie, wyjaśnić należy, że przepisy art. 203 i 204 P.p.s.a., które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji.