![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami, Wstrzymanie wykonania aktu, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, III SA/Lu 2/13 - Postanowienie WSA w Lublinie z 2013-02-06, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
III SA/Lu 2/13 - Postanowienie WSA w Lublinie
|
|
|||
|
2013-01-02 | |||
|
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie | |||
|
Jerzy Marcinowski /przewodniczący sprawozdawca/ | |||
|
6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami | |||
|
Wstrzymanie wykonania aktu | |||
|
Samorządowe Kolegium Odwoławcze | |||
|
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji | |||
|
Dz.U. 2012 poz 270 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity. |
|||
|
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Marcinowski po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2012 r., znak [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy kategorii B, w zakresie wniosku z dnia 10 grudnia 2012 r. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. |
||||
|
Uzasadnienie
Skarżący K. D., pismem z dnia 10 grudnia 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2012 r., znak [...], w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy kategorii B. Skarżący wniósł równocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Wniosek został uzasadniony tym, że wykonanie decyzji wiąże się z możliwością utraty przez skarżącego źródła utrzymania. Wnioskodawca podniósł, że pracuje wyłącznie dorywczo, a miejsca wykonywania tych prac często znajdują się w znacznej odległości od jego miejsca zamieszkania. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej jako p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, sąd na wniosek skarżącego może na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przyjmuje się w orzecznictwie, że trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe, powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Uprawdopodobnienie istnienia zagrożenia niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków zawsze obciąża wnioskodawcę jako wywodzącego z danej czynności skutki prawne. Składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji strona powinna uprawdopodobnić istnienie zagrożenia wyrządzenia znacznej szkody. Uzasadnienie powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania decyzji jest zasadne. W przedmiotowej sprawie w uzasadnieniu wniosku, skarżący podniósł, że wykonanie decyzji wiąże się z możliwością utraty przez niego źródła utrzymania, ponieważ pracuje wyłącznie dorywczo, a miejsca wykonywania tych prac często znajdują się w znacznej odległości od jego miejsca zamieszkania. Zdaniem wnioskodawcy utrata prawa jazdy niesie za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody w postaci pozbawienia go środków do życia. Na podstawie uzasadnienia zawartego we wniosku, sąd nie jest w stanie ocenić jego zasadności, a więc prawdopodobieństwa wystąpienia i stopnia szkody związanej z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze powyższe, na postawie w art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji. |
||||