II GSK 143/09 - Postanowienie

Data orzeczenia	2009-03-18	
Data wpływu	2009-02-19	
Sąd	Naczelny Sąd Administracyjny	
Sędziowie	Joanna Kabat-Rembelska /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6037 Transport drogowy i przewozy	
Hasła tematyczne	Wstrzymanie wykonania aktu	
Sygn. powiązane	VI SA/Wa 501/08	
Skarżony organ	Inspektor Transportu Drogowego	
Treść wyniku	Oddalono wniosek	
Powołane przepisy	Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270; art. 61 par. 3;  Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.	
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku "S.-T." Spółki z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej "S.-T." Spółki z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 2 października 2008 r. sygn. akt. VI SA/Wa 501/08 w sprawie ze skargi "S.-T." Spółki z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić wniosek	
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 2 października 2008 r., sygn. akt. VI SA/Wa 501/08 oddalił skargę "S." Spółki z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.

Od powyższego orzeczenia "S." Spółka z o.o. z siedzibą w W. wniosła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, domagając się m.in. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji podniesiono, że łączna kwota kar nałożona na skarżącą przekracza 500.000 zł. Skarżąca podniosła, że uiszczenie tej kwoty może doprowadzić do bankructwa i utraty pracy przez współpracujących z firmą kierowców.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających ocenić czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest konieczne.

Przenosząc te uwagi natury ogólnej na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że Spółka, pomimo ciążącego na niej obowiązku, nie wykazała zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca ograniczyła się do twierdzeń, że wykonanie decyzji nakładających na skarżącą kary pieniężne może znacznie utrudnić prowadzenie działalności gospodarczej, a zapłata łącznej kwoty należności, przekraczającej 500.000 zł w konsekwencji może doprowadzić do bankructwa Spółki oraz utraty pracy przez kierowców z nią współpracujących. Tymczasem powołując w uzasadnieniu wniosku określone okoliczności, skarżąca powinna chociażby uprawdopodobnić ich wystąpienie, wykraczając w ten sposób poza gołosłowne i ogólnikowe twierdzenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek finansowy dla zobowiązanego. Samo nałożenie na skarżącą kar pieniężnych nie przemawia jeszcze za zastosowaniem wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest udzielenie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Dopiero wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. uzasadniałoby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.