Dnia [...] listopada 2003 roku radca prawny R.W. reprezentujący Piekarnię "A" SA w M. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] października 2003 roku, Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] sierpnia 2003 roku, Nr [...] uznającą zgłoszenie celne [...] z dnia [...] grudnia 2002 roku za nieprawidłowe w części dotyczącej pola 37. Wraz ze skargą została uiszczona należna opłata sądowa, a braki formalne skargi zostały uzupełnione w zakreślonym terminie. Dnia [...] stycznia 2006 roku pełnomocnik skarżącej spółki złożył w jej imieniu pismo cofające złożoną wcześniej skargę (k. 32).
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę, co jest wiążące dla Sądu, jeżeli cofnięcie nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W rozpatrywanej sprawie cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa, ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, co powoduje, że cofnięcie skargi należy uznać za wiążące.
Wobec powyższego Sąd postanowił umorzyć postępowanie na podstawie art.161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz zwrócić uiszczony wpis na podstawie art. 46 § 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 roku o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. z dnia 30 czerwca 1995 roku) w związku z art. 97 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271).
/-/M. Lorych-Olszanowska
