1. Wyrokiem z dnia 3 lutego 2012 r., sygn. akt I FSK 646/11, Naczelny Sąd Administracyjny w pkt 1 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 13 stycznia 2011 r., sygn. akt I SA/Go 1170/10; w pkt 2 oddalił skargę N. w B. (jednostki organizacyjnej N. Spółka jawna w K.); w pkt 3 zasądził od skarżącego – N. w B. (jednostki organizacyjnej N. Spółka jawna w K.) na rzecz Ministra Finansów kwotę 280 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
2. Do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęło pismo z dnia 2 maja 2012 r. N. za tytułowane jako "zażalenie na zasądzenie od N. na rzecz Ministra Finansów wyrokiem z dnia 3 lutego 2012 r., sygn. akt I FSK 646/11".
Zażalenie oparto na stwierdzeniu, że wyrok utrzymuje w obiegu prawym orzeczenie, które rażąco narusza art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, art. 22 k.s.h., art. 9 zw. z art. 10 dyrektywy 2006/112/WE, art. 15, art. 16, art. 17 O.p. w stopniu powodującym jego nieważność z mocy prawa, art. 247 § 1 pkt 1, pkt 2, pkt 3, pkt 8 O.p.
3. Pismem z dnia 6 czerwca 2012 r. uzupełniono stwierdzenia zawarte we wniesionym wcześniej zażaleniu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wielokrotnie już podkreślano, że zażalenie jest z istoty dewolutywnym środkiem odwoławczym, co oznacza, że może je rozpoznać jedynie sąd wyższej instancji nad sądem, który wydał zaskarżone orzeczenie. Naczelny Sąd Administracyjny jest instancją najwyższą w postępowaniu sądowoadministracyjnym, co oznacza, że orzeczenia tego Sądu są prawomocne i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie. Podstawy wniesienia zażalenia na orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie daje także art. 194 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) (dalej u.p.p.s.a.), który wskazuje m.in., że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 2 sierpnia 2011 r., sygn. akt I FZ 99/11)
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 u.p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
