drukuj    zapisz    Powrót do listy

647 Sprawy związane z ochroną danych osobowych 658, Inne, Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych, Oddalono skargę, II SAB/Wa 95/19 - Wyrok WSA w Warszawie z 2019-06-11, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II SAB/Wa 95/19 - Wyrok WSA w Warszawie

Data orzeczenia
2019-06-11 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-02-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Ewa Radziszewska-Krupa /przewodniczący/
Konrad Łukaszewicz /sprawozdawca/
Stanisław Marek Pietras
Symbol z opisem
647 Sprawy związane z ochroną danych osobowych
658
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 2096 art. 64 par. 2 kpa
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Dz.U. 2018 poz 1302 art. 151; art. 119 pkt 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Protokolant, Ewa Radziszewska - Krupa, , Sędzia WSA, Sędzia WSA, Stanisław Marek Pietras, Konrad Łukaszewicz (spr.), , Protokolant, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 11 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi W. G. na bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpoznania skargi z dnia [...] września 2018 r. oddala skargę

Uzasadnienie

W. G. (zwany dalej: "Skarżącym") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych (zwanego dalej: "Prezesem UODO") w rozpatrzeniu jego skargi na przetwarzanie danych osobowych.

Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco:

Skarżący wystąpił ze skargą z dnia [...] września 2018 r. do Prezesa UODO na przetwarzanie jego danych osobowych przez [...] S.A. z siedzibą w W. (zwane dalej: "Spółką").

Pismem z dnia 29 października 2018 r. Prezes UODO wezwał Skarżącego – w trybie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.; zwanej dalej: "k.p.a.") – do usunięcia braków formalnych jego skargi poprzez jej sprecyzowanie polegające na wyjaśnieniu jakiego rodzaju czynności oczekuje on zarówno od Spółki, jak i Prezesa UODO. Organ wyjaśnił przy tym Skarżącemu, jakiego rodzaju czynności może on podjąć po wniesieniu skargi na przetwarzanie danych osobowych. Pismo to zostało odebrane przez Skarżącego dnia 5 listopada 2018 r.

Skarżący udzielił odpowiedzi w piśmie z dnia 9 listopada 2018 r., wskazując zakres żądania skargi z dnia [...] września 2018 r.

Pismem z dnia 21 listopada 2018 r. Prezes UODO poinformował Skarżącego, iż wszczął postępowanie wyjaśniające, o wynikach którego zostanie on poinformowany.

Jednocześnie, pismem z tego samego dnia, Prezes UODO wystąpił do Spółki o ustosunkowanie się do treści skargi oraz złożenie wyjaśnień. Pismo to zostało podjęte przez Spółkę w dniu 26 listopada 2018 r.

Spółka złożyła wyjaśnienia w piśmie z dnia 3 grudnia 2018 r., które wpłynęło do organu w dniu 5 grudnia 2018 r.

Pismem z dnia 8 stycznia 2019 r. organ wezwał Spółkę do usunięcia braku formalnego pisma z dnia 3 grudnia 2018 r. poprzez jego podpisanie zgodnie z zasadami jej reprezentacji, a jednocześnie zwrócił się o złożenie dodatkowych wyjaśnień w sprawie, o czym poinformował Skarżącego w piśmie z tego samego dnia.

W odpowiedzi, Spółka nadesłała pismo z dnia 15 stycznia 2019 r., do którego załączyła odpowiedź z dnia 3 grudnia 2018 r. podpisaną przez osobę uprawniona do jej reprezentacji.

Ponadto, w dniu 23 stycznia 2019 r. do organu wpłynęło pismo Spółki z dnia 21 stycznia 2019 r., stanowiące dodatkowe wyjaśnienia udzielone zgodnie z wezwaniem z dnia 8 stycznia 2019 r.

W skardze z dnia 7 stycznia 2019 r. na bezczynność Prezesa UODO, Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do wydania decyzji w terminie tygodnia, uznanie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, a także zasądzanie zwrotu kosztów postępowania.

Zdaniem Skarżącego, organ nie dochował obowiązujących go terminów do załatwienia jego sprawy, natomiast po ich upływie podejmował działania pozorne, które miały usprawiedliwić jego bezczynność.

W odpowiedzi na skargę Prezes UODO wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, iż od dnia 25 maja 2018 r. bezpośrednie zastosowanie w polskim porządku prawnym znajduje rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 4 maja 2016 r., str. 1 ze zm.; zwane dalej: "rozporządzeniem 2016/679"), w którym prawodawca unijny przewidział termin 3 miesięcy na rozpatrzenie przez organ nadzorczy skargi bądź poinformowanie osoby, której dane dotyczą, o postępach lub efektach rozpatrywania skargi. Dopiero po upływie tego terminu – wobec braku ww. działań po stronie organu nadzorczego – osoba, której dane dotyczą, ma prawo do skutecznego środka ochrony prawnej przed sądem (art. 78 ust. 2). Prezes UODO zauważył, iż nie uchylał się od działania, bowiem podjął czynności służące wnikliwemu i rzetelnemu ustaleniu okoliczności faktycznych sprawy, informując Skarżącego na każdym etapie o podjętych działaniach. Wskazał przy tym, iż podjął działania w związku z wniesionym przez Skarżącego podaniem, jeszcze przed upływem terminu dwóch miesięcy.

Pismem z dnia 31 maja 2019 r. Skarżący nie zgodził się ze stanowiskiem organu wyrażonym w odpowiedzi na skargę oraz podtrzymał stanowisko o bezczynności organu w rozpatrzeniu jego sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Bezczynność organu administracji publicznej, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; zwanej dalej: "p.p.s.a."), ma miejsce wówczas, gdy organ nie załatwił sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub w przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a.

Przypomnieć również należy, iż od dnia 25 maja 2018 r. w polskim porządku prawnym obowiązuje ustawa z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1000 ze zm.; zwana dalej: "u.o.d.o."), jak również rozporządzenie 2016/679, które stosuje się bezpośrednio. Zgodnie z art. 7 ust. 1 u.o.d.o., w postępowaniach prowadzonych przez Prezesa UODO, stosuje się przepisy k.p.a. w sprawach nieuregulowanych w u.o.d.o.

W myśl art. 35 § 1 k.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są załatwić sprawy bez zbędnej zwłoki, przy czym – w myśl § 3 tego przepisu – załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postepowania. Jednocześnie, zgodnie ze szczególnym przepisem art. 78 ust. 2 rozporządzenia 2016/679, termin rozpatrzenia skargi dotyczącej ochrony danych osobowych bądź poinformowania osoby, której dane dotyczą o postępach lub efektach rozpatrywania skargi – wynosi trzy miesiące.

W świetle tak nakreślonych ram prawnych, Sąd obowiązany był dokonać kontroli, czy Prezes UODO pozostawał w bezczynności, bowiem nie załatwił wniosku Skarżącego do dnia złożenia skargi do sądu administracyjnego, co nastąpiło w dniu 7 stycznia 2019 r.

Wskazać zatem należy, iż z niespornych okoliczności faktycznych sprawy wynika, iż Skarżący złożył wniosek o ochronę danych osobowych w dniu [...] września 2018 r., zaś organ dokonał pierwszej czynności w postępowaniu w dniu 29 października 2018 r. (wezwanie do usunięcia braków wniosku), zatem jeszcze przed upływem terminu wynikającego z przepisu art. 78 ust. 2 rozporządzenia 2016/679. Ponadto, pismem z dnia 21 listopada 2018 r. – sporządzonym również przed upływem powyższego terminu – Prezes UODO poinformował Skarżącego o wszczęciu postępowania wyjaśniającego oraz o podjętych czynnościach w sprawie. Następnie, organ wystosował do Spółki wezwanie do złożenia wyjaśnień w sprawie (doręczone w dniu 26 listopada 2018 r.), jak również do usunięcia braku formalnego pisma z dnia 3 grudnia 2018 r., nadesłanego w odpowiedzi na wezwanie (doręczone w dniu 14 stycznia 2019 r.), w następstwie których, zebrał materiał dowodowy niezbędny dla rozpatrzenia wniosku Skarżącego.

Z kolei Skarżący, wystąpił z ponagleniem z dnia 28 grudnia 2018 r., a następnie ze skargą do sądu administracyjnego z dnia 7 stycznia 2019 r. na bezczynność organu.

Podnieść więc trzeba, iż w myśl art. 35 § 5 k.p.a., który znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie, zgodnie z art. 7 ust. 1 u.o.d.o., a o którym zdaje się nie wiedzieć, bądź zapominać Skarżący, do terminów określonych w przepisach poprzedzających (tj. art. 35 § 1-4) nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania, okresu trwania mediacji oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo przyczyn niezależnych od organu.

W ocenie Sądu, za terminy takie – których nie można wliczyć do trzymiesięcznego terminu przewidzianego do załatwienia wniosku Skarżącego z dnia [...] września 2018 r. – uznać należało następujące okresy:

1) od dnia wezwania Skarżącego pismem z dnia 29 października 2018 r. (k. 8 akt adm.) do dnia wpływu odpowiedzi na wezwanie – tj. 9 listopada 2018 r. (k. 11 akt adm.);

2) od dnia wezwania Spółki pismem z dnia 21 listopada 2018 r. (k. 13 akt adm.) do dnia wpływu odpowiedzi na wezwanie – tj. 5 grudnia 2018 r. (k. 14 akt adm.);

3) od dnia wezwania Spółki pismem z dnia 8 stycznia 2019 r. (k. 33 akt adm.) do dnia wpływu odpowiedzi na wezwanie – tj. 15 stycznia 2019 r. (k. 34 akt adm.).

W konsekwencji, nie sposób było stwierdzić, by Szef UODO pozostawał w niniejszej sprawie w bezczynności, skoro podejmował czynności zmierzające do zebrania materiału dowodowego niezbędnego do jej załatwienia, które nie przekroczyły terminów przewidzianych we wskazanych wyżej przepisach rozporządzenia 2016/679 oraz k.p.a., przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie obowiązany był skargę oddalić, o czym orzekł – na podstawie art. 151 p.p.s.a. – w sentencji wyroku. Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do przepisu art. 119 pkt 4 p.p.s.a.



Powered by SoftProdukt