Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA – Elżbieta Dziel po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 sierpnia 2026 r. sprawy ze skargi K. S. i M. S. na pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] marca 2026 r. nr [...] w przedmiocie informacji o wymagalności zobowiązań p o s t a n a w i a 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić K. S. i M. S. kwotę [...]zł (dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

K. S. i M. S. (dalej: "skarżący") złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na pismo Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w S. z dnia 17 marca 2026 r. nr [...] w przedmiocie informacji o wymagalności zobowiązań.

Zaskarżone pismo pt. "Informacja o wymagalności zobowiązań" stanowiło element komunikacji skarżących z organem podatkowym, dotyczącej stanowiska

co istnienia zaległości podatkowych opisanych (w piśmie skarżących z dnia 11 sierpnia

2025 r.) obciążających "I. ." Spółka jawna, której skarżący byli wspólnikami.

W zaskarżonym piśmie organ podatkowy podał, że "I. ." Spółka jawna, której skarżący byli wspólnikami, posiada nieuregulowane zobowiązania z tytułu podatku akcyzowego za poszczególne miesiące 2004 r. oraz 2005 r. Wyjaśnił, że nie uległy one przedawnieniu i są nadal wymagalne, a skarżący są zobowiązani do uiszczenia należności publicznoprawnej zgodnie z wyrokiem z 28 września 2021 r.

Sądu Rejonowego dla [...] Wydział Karny sygn. akt [...].

W dalszej kolejności organ przywołał przepisy prawa dotyczące wygasania

i przedawnienia zobowiązań podatkowych oraz przedstawił wyliczenia okresów zawieszenia biegu terminu przedawnienia ściśle dotyczące opisanych w piśmie decyzji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi i wyjaśnił w tym zakresie, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Pismo nie stanowi rozstrzygnięcia, które podlega kontroli sądu administracyjnego, ponieważ w rzeczywistości nie jest decyzją, postanowieniem ani innym aktem lub czynnością

w rozumieniu art. 3 § 2 ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu

przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Ponadto nie rozstrzyga w sposób wiążący o prawach ani obowiązkach, ma charakter wyłącznie informacyjny i wyjaśnia skarżącym kwestie przedawnienia oraz wymagalności zobowiązań spółki, której byli wspólnikami. Zdaniem organu podatkowego samo udzielenie informacji nie jest więc czynnością prawną ani aktem administracyjnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Przed przystąpieniem do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jednak jej dopuszczalność. Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych, poddanych kognicji sądu, jest bowiem możliwe jedynie wówczas,

gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniósł uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie. Stwierdzenie braków skargi w tym zakresie skutkuje jej odrzuceniem.

Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U.

z 2025 r. poz. 1691), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia

29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada

2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, 1423, 1820

i 1863), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających,

opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego;

4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych

w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych

w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych

przepisach (§ 3).

W ocenie sądu, pismo [...] Urzędu Skarbowego w S. z dnia

17 marca 2026 r. nr [...] wyraża stanowisko organu

w zakresie prośby skarżących o potwierdzenie nieistnienia zobowiązań podatkowych (opisanych w piśmie skarżących z dnia 11 sierpnia 2025 r.) i stanowi element prowadzonej ze skarżącymi korespondencji.

Stwierdzić zatem należy, że przedmiotowe pismo nie może zostać uznane za akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1-3 oraz pkt 4a-9 p.p.s.a.

Nie może także zostać uznane za akt lub czynność z zakresu administracji publicznej. Zgodnie ze wskazanymi powyżej przepisami, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na inne, niż decyzje administracyjne i postanowienia, akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień bądź obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.). Akty lub czynności podlegające kontroli sądu administracyjnego muszą spełniać następujące warunki: nie mogą mieć charakteru decyzji lub postanowienia wydanego w postępowaniu jurysdykcyjnym, egzekucyjnym

lub zabezpieczającym, winny mieć charakter publicznoprawny, być skierowane do indywidualnego podmiotu oraz dotyczyć jego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Ostatni warunek oznacza, że musi istnieć ścisły związek między przepisem prawa, który określa uprawnienie lub obowiązek a aktem lub czynnością, która dotyczy takiego uprawnienia lub obowiązku (por. m.in. postanowienie NSA z dnia

11 grudnia 2007 r., sygn. akt II GSK 265/07). Powyższe wskazuje, że czynność z zakresu administracji publicznej może podlegać zaskarżeniu do sądu administracyjnego jedynie, gdy z jej treści wynika przyznanie stronie uprawnień lub nałożenie na nią określonych obowiązków, a czynności te wynikają z władczego działania organu.

W niniejszej sprawie – jak już wyżej wskazano przedmiotem skargi jest pismo jedynie informujące i wyjaśniające kwestie przedawnienia i wymagalności zobowiązań podatkowych spółki, której wspólnikami byli skarżący.

Nie ulega zatem wątpliwości, że pismo nie jest czynnością, o której mowa

w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., ani żadnym z aktów wymienionym w pkt 1-3 i 4a-9 cytowanego przepisu i nie podlegają właściwości rzeczowej sądów administracyjnych. Ma ono wyłącznie walor informacyjny, a przez to nie rozstrzyga w sposób władczy o prawach

i obowiązkach adresata.

W tych okolicznościach, uznać należy, że sprawa nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego, a skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu,

na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w punkcie 1 sentencji.

O zwrocie wpisu sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego