Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Ewa Orłowska starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie ze skargi W. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o uznaniu za osobę bezrobotną i przyznaniu prawa do zasiłku dla osób bezrobotnych postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu.

W niniejszej sprawie wyrokiem Sądu z dnia 21 listopada 2017 r. oddalono skargę skarżącego w całości.

Na urzędowym formularzu z dnia 8 stycznia 2018 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu k- 59. Zakres wniosku skarżący powtórzył także w treści uzasadnienia formularza (rubryka nr 5).

Pismem referendarza sądowego z dnia 19 stycznia 2018 r. (w którym błędnie wpisano rok "2017 r.") wezwano skarżącego do nadesłania dokumentów źródłowych dotyczących wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Następnie w dniu 25 stycznia 2018 r. skarżący udzielił adw. E. S. pełnomocnictwa do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku Sądu oraz do reprezentacji przed Naczelnym Sądem Administracyjnym k- 72, która pismem z dnia [...] r., (nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 27 stycznia 2018 r.) sporządziła skargę kasacyjną od tego wyroku k- 68, która wpłynęła do Sądu w dniu 31 stycznia 2018 r.

Następnie pismem z dnia 31 stycznia 2018 r. skarżący poinformował Sąd, że rezygnuje z adwokata z urzędu, ponieważ ma adwokata z wyboru.

Przepis art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369; dalej p.p.s.a.) stanowi, że jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.

Stosownie do art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. do czynności w zakresie przyznania prawa pomocy, które wykonuje referendarz sądowy należy wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu, cofnięciu, odmowie przyznania prawa pomocy albo umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy.

W rozpoznawanej sprawie skarżący, opisanym wyżej pismem, cofnął wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu, skoro w piśmie tym oświadczył, że rezygnuje z adwokata z urzędu, ponieważ ma adwokata z wyboru.

Powyższe skutkuje umorzeniem postępowania sądowego wszczętego wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu.

Skarżący na urzędowym formularzu wniósł również w niniejszej sprawie o zwolnienie od kosztów sądowych.

Z treści przepisu art. 239 § 1 pkt 1 lit "b" p.p.s.a. wynika zaś, że nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu albo przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej.

Strona skarżąca jest zatem, na podstawie powołanego wyżej art. 239 § 1 pkt 1 lit "b" ustawy zwolniona z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych.

Z tych względów rozpoznanie wniosku strony skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie w której skarżący z mocy ustawy nie ma obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, stało się zbędne, a postępowanie wszczęte tym wnioskiem podlega także umorzeniu na podstawie art. 249a ustawy.

W tej sytuacji, na podstawie art. 249a p.p.s.a., należało umorzyć postępowanie wszczęte wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu.

Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 249a w związku z art. 239 § 1 pkt 1 lit "b" oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.