Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi K. Ś. na decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego z dnia 4 marca 2019 r. ([...]) w przedmiocie powołania na ćwiczenia wojskowe postanawia odrzucić skargę

Decyzją z dnia 4 marca 2019 r. nr [...], na podstawie art. 60 ust. 1 i 2 w zw. z art. 100 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1459 ze zm.) Wojskowy Komendant Uzupełnień powołał K. S. do ćwiczeń wojskowych.

Postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2019 r. Nr [...]. na podstawie art. 134 kpa, Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego stwierdził, że odwołanie K. Ś. od ww. decyzji zostało wniesione z uchybienie terminu.

Postanowienie zawierało pouczenie o sposobie i terminie do złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

Pismem z dnia 23 kwietnia 2019 r. K. Ś. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pismo zatytułowane "odwołanie (...) od karty powołań Nr [...]). Podał, że przeoczył termin złożenia odwołania od ww. decyzji, z powodu choroby dziecka, które wymaga stałej opieki.

W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o umorzenie postepowania, względnie o oddalenie skargi.

Organ przyjął, że pismo skarżącego stanowi w istocie skargę na postanowienie Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego nr [...] z dnia 3 kwietnia 2019 r. Podał, że decyzja z dnia 9 maja 2019 r. nr [...] Wojskowy Komendant Uzupełnień, wobec odwołania ćwiczeń wojskowych, na które K.Ś. został powołany, stwierdził wygaśnięcie wydanej przez siebie decyzji administracyjnej- - karty powołań z dnia 4 marca 2019 r. Z uwagi na powyższe, według organu zasadne jest umorzenie postępowania na podstawie art. 161 §1 pkt 3 ppsa.

Z ostrożności procesowej organ wniósł o oddalenie skargi z uwagi na okoliczność, że postanowienie z dnia 3 kwietnia 2019 r. nie narusza prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne i normy dotyczące postępowania sądowego przed sądami administracyjnymi zostały określone w ustawie z 30 sierpnia 2002 r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej-ppsa). Zgodnie z przepisem art. 3§1 i §2 pkt 1 ppsa sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, zaś kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.

Z kolei zgodnie z treścią art. 52§1 i §2 ppsa, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Skargę do sądu administracyjnego można wnieść od decyzji wydanej przez organ II instancji po rozpatrzeniu środka odwoławczego od decyzji wydanej przez organ I instancji.

Wbrew twierdzeniom organu, K. Ś. nie zaskarżył postanowienia organu odwoławczego z dnia 3 kwietnia 2019 r., a decyzję – kartę powołania z dnia 4 marca 2019 r. (nr [...]), co wynika wprost z treści skargi.

Wobec powyższego, złożenie do Sądu skargi na decyzję Wojskowego Komendanta Uzupełnień z dnia 4 marca 2019 r. jako wydanej przez organ I instancji nie może skutkować rozpatrzeniem sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Jedynie na marginesie wskazać należy, że nawet jeśli w przypadku doprecyzowania przez skarżącego, że skarga dotyczy postanowienia z dnia 3 kwietnia 2019 r., to postępowanie należałoby umorzyć z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Decyzją z dnia 9 maja 2019 r. stwierdzono bowiem wygaśnięcie decyzji-karty powołania z dnia 4 marca 2019 r.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że wniesienie skargi na decyzję organu I instancji jest niedopuszczalne, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58§1 pkt 6 i §3 ppsa