Zaskarżonym zarządzeniem z 18 kwietnia 2017 r., sygn. akt I SA/Gl 1095/16 Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wezwał Z. W. o uiszczenie opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 złotych za odpis orzeczenia z uzasadnieniem - wyroku tegoż Sądu z dnia 14 lutego 2017 r., sygn. akt I SA/Gl 1095/16 w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem przymusowego ściągnięcia.
Skarżący wniósł zażalenie na to zarządzenie, żądając jego uchylenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie podlega oddaleniu.
Podstawą wezwania o uiszczenie opłaty kancelaryjnej był art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.), zgodnie z którym opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia. Przepisów art. 220 nie stosuje się. W wezwaniu wskazano też na § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. nr 221, poz. 2192), zgodnie z którym opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się w kwocie 100 zł.
Skoro Skarżący wnosił o sporządzenie uzasadnienia wyroku, to słusznie został wezwany do uiszczenia opłaty kancelaryjnej po rygorem jej przymusowego ściągnięcia. Zażalenie nie zawiera żadnej argumentacji, jakoby zaskarżone zarządzenie było niezgodne ze wskazanymi przepisami.
Nie znajdując więc podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 oraz art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
