I SA/Po 2307/15 - Wyrok

Data orzeczenia	2016-08-17	
Data wpływu	2015-12-04	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu	
Sędziowie	Ireneusz Fornalik /przewodniczący/
Katarzyna Nikodem /sprawozdawca/
Włodzimierz Zygmont	
Symbol z opisem	6110 Podatek od towarów i usług	
Hasła tematyczne	Inne	
Sygn. powiązane	I FSK 2041/16	
Skarżony organ	Dyrektor Izby Skarbowej	
Treść wyniku	Oddalono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2016 nr 0 poz 718;  art. 151; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Dz.U. 2011 nr 177 poz 1054;  art. 87 ust. 1,  ust. 6,  ust. 2a, art. 86 ust. 2; Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity
Dz.U. 2015 nr 0 poz 613;  art. 274c par. 1,2, art. 274b par. 1 par. 2, art. 120, art. 121, art. 210, art. 219; Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik Sędziowie Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont Sędzia WSA Katarzyna Nikodem (spr.) Protokolant sekr. sąd. Marta Ziewińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 sierpnia 2016 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. w [..] na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] r. nr [....] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu podatku naliczonego nad należnym za czerwiec 2015 r. oddala skargę.	
Uzasadnienie
Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] postanowieniem z dnia [...].07.2015r. przedłużył termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w wysokości [...] zł, wynikającej z deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7 za miesiąc czerwiec 2015 r. złożonej przez A sp. z o.o. w [...] ( dalej Spółka albo podatnik) do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika za ten miesiąc.

W uzasadnieniu organ podatkowy wskazał, że w dniu [...]07.2015r. Spółka złożyła do Urzędu Skarbowego [...] deklarację dla podatku od towarów i usług VAT-7 za czerwiec 2015r., w której zadeklarowała kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w kwocie [...] zł, wskazując przy tym dyspozycję zwrotu w terminie 25 dni. W celu weryfikacji ww. rozliczenia organ podatkowy wezwał podatnika do przedłożenia rejestrów, na podstawie których sporządzono deklarację VAT-7 za czerwiec 2015r. Strona przedłożyła żądane dokumenty oraz wyciągi z rachunków bankowych, mające potwierdzić zapłatę należności za faktury składające się na kwotę podatku naliczonego w rozliczeniu za ww. miesiąc. Powyższe organ potwierdził protokołem z czynności sprawdzających sporządzonym w dniu [...]07.2015r.

Na podstawie przedłożonej dokumentacji organ I instancji zidentyfikował trzy podmioty będące dostawcami towarów dla A sp. z o.o.: B sp. z o.o., C , D sp. z o.o. , następnie w dniu[...].07.2015r. skierował do organów podatkowych właściwych dla tych podmiotów wnioski o przeprowadzenie kontroli doraźnych w celu ustalenia prawidłowości i rzetelności transakcji sprzedaży na rzecz podatnika.

Organ ustalił, że w czerwcu 2015r. podatnik dokonywał wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (dalej WDT): kawy mielonej, artykułów elektrycznych oraz granulatu do produkcji plastiku na teren Czech i Słowacji, w związku z tym w dniu [...]07.2015r. wystąpił do administracji podatkowych tych państw z wnioskami udzielenie informacji dotyczących dostaw realizowanych przez A sp. z o.o. na rzecz: E s.r.o. (Słowacja), F s.r.o. (Czechy), G (Czechy), H s.r.o. (Słowacja).

Ustalono, że Spółka została zarejestrowana w Sądzie Rejonowym [...] Miasto i[...] , VIII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego w dniu [...]02.2012r. Spółka zarejestrowana była jako czynny podatnik VAT w Urzędzie Skarbowym[....] , gdzie do dnia [...]04.2015r. złożyła jedną deklarację VAT-7 za m-c 12/2012 ( kwota podatku należnego i naliczonego 0 zł). W złożonych zeznaniach CIT-8 za 2013 oraz 2014 r. Spółka nie wykazała żadnych obrotów. Od dnia [...] 01.2015r. podatnik został zarejestrowany w zakresie podatku od towarów i usług w Urzędzie Skarbowym[...] . W składanych deklaracjach VAT-7 począwszy od kwietnia 2015 r. wykazywała zwroty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, które ulegały sukcesywnemu zwiększeniu.

Organ wskazał, że przedłużenie zwrotu podatku uzasadnione było wykazywanymi w deklaracjach składanych przez Spółkę wysokimi w kolejnych miesiącach (kwiecień, maj i czerwiec) kwotami zwrotu podatku VAT, bardzo krótkim okresem prowadzenia działalności gospodarczej, rodzajem dokonywanych transakcji, ich rozmiarem i charakterem, jak również źródłem finansowania działalności gospodarczej (kredytowanie działalności przez zagranicznego nabywcę towarów oraz pożyczka udzielona przez wspólnika spółki). W ocenie organu wymienione okoliczności wskazywały na konieczność sprawdzenia wszystkich aspektów przeprowadzonych przez spółkę operacji gospodarczych, tj. zarówno formalnych, jak i materialnych, w szczególności, czy transakcje przeprowadzone na podstawie okazanych faktur zakupu i sprzedaży miały charakter rzeczywisty i czy faktyczny przebieg transakcji odpowiada temu co wynika z przedłożonych przez podatnika faktur VAT. Zaznaczono przy tym, że przeprowadzenie tych czynności nie jest możliwe przed upływem terminu zwrotu.

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem w zażaleniu spółka wniosła o uchylenie postanowienia organu I instancji w całości i dokonanie zwrotu nadwyżki podatku na jej rachunek bankowy w terminie wskazanym we wniosku.

W uzasadnieniu strona zarzuciła, że wskazane przez organ I instancji okoliczności, które stanowić miały podstawę do podjęcia działań służących weryfikacji poprawności rozliczenia za czerwiec 2015 r., a w konsekwencji przedłużenia terminu do dokonania zwrotu za ten okres, w rzeczywistości nie mogą stanowić podstawy do niewypłacenia zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w terminie wynikającym z deklaracji VAT-7. Według strony organ nie odniósł się do faktu, iż wszystkie transakcje były regulowane za pośrednictwem rachunku bankowego.

W piśmie z dnia [...].08. 2015 r. i[...].08.2015r., stanowiącym uzupełnienie zażalenia, spółka stwierdziła, że wskazane w zaskarżonym postanowieniu przepisy art. 17 § 1 i art. 274c § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm. - dalej w skrócie: "O.p.") nie dają organowi uprawnień do występowania o przeprowadzenie czynności kontrolnych u kontrahentów spółki w ramach czynności sprawdzających. Ponadto Spółka wskazała, że Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] wszczął względem niej postępowanie kontrolne, a zainicjowanie tego postępowania, jej zdaniem, skutkuje tym, iż zaskarżone postanowienie jest w chwili obecnej już bezskuteczne.

Dyrektor Izby Skarbowej w [.....] postanowieniem z dnia [...] października 2015r. utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.

W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy w pełni podzielił stanowisko Naczelnika Urzędu Skarbowego [....] i uznał, że w sprawie istnieją wątpliwości, które uzasadniają przeprowadzenie względem spółki czynności weryfikacyjnych w celu sprawdzenia prawidłowości jej rozliczeń za czerwiec 2015 r., a w konsekwencji przedłużenie terminu zwrotu wynikającego z deklaracji VAT-7 za ten miesiąc. Zaznaczono, że przepis art. 87 ust. 2 ustawy o VAT umożliwia organom podatkowym podjęcie wszelkich działań mających na celu weryfikacje poprawności rozliczenia i potwierdzenia zasadności zwrotu podatku VAT. Działania takie mogą ograniczyć się do czynności sprawdzających, jednak w niektórych przypadkach dla poprawnej weryfikacji zwrotu, koniecznym jest przeprowadzenie czynności wykonywanych w ramach kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego, bądź kontrolnego. Stwierdzono, że w ramach podjętych czynności dokonywana jest (poza wstępną analizą pod względem formalnym złożonego rozliczenia) także dodatkowa weryfikacja deklaracji pod względem merytorycznym.

Odnosząc się do podniesionych w zażaleniu zarzutów, organ II instancji podkreślił, że okolicznością uzasadniającą przedłużenie zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym było, m.in. źródło finansowania spółki (kredyt kupiecki i pożyczka wspólnika). Stwierdzono, że kredyt kupiecki obarczony jest znacznym ryzykiem i w praktyce wykorzystuje się go w trwałych stosunkach kontrahenckich, opartych na znacznym stopniu zaufania, kiedy wiarygodność nabywcy nie budzi wątpliwości, a także, że kredyty kupieckie są zazwyczaj zabezpieczane, np. w postaci ubezpieczenia takiej transakcji. Tymczasem w niniejszej sprawie w stosunki kontrahenckie ze swoimi dostawcami wstępuje zupełnie nowy podmiot, faktycznie dopiero rozpoczynający działalność gospodarczą, a wartości pojedynczych faktur nabycia opiewają na kwoty kilkusettysięczne. Organ zwrócił uwagę na znaczne dysproporcje pomiędzy kwotą pożyczki udzielonej spółce przez jej wspólnika, tj. kwotą [...] zł, służącą finansowaniu jej działalności, a wartością dokonywanych przez spółkę nabyć, co z kolei może nasuwać uzasadnione wątpliwości, co do faktycznego przebiegu transakcji handlowych będących przedmiotem działalności spółki. Ponadto organ podkreślił, że spółka nabywała na terenie kraju bardzo odmiennych od siebie towarów, tj. art. spożywczych (kawa Jacobs), artykułów elektrycznych i granulatu do produkcji plastiku, o znacznej wartości. Następnie towary te były przedmiotem wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów na teren Czech i Słowacji. Brak jest w dokumentach przedłożonych przez podatnika jakichkolwiek informacji na temat ewentualnego składowania tych towarów. W ocenie organu taki schemat działalności może być tożsamy ze sposobem organizacji tzw. karuzeli podatkowej, a sposób funkcjonowania strony przypomina działania charakterystyczne dla uczestnika takiego procederu. W takich okolicznościach powstanie wątpliwości co do zasadności zwrotu nadwyżki podatku VAT, obliguje organ do podjęcia czynności, które mają na celu ustalenie rzeczywistego stanu faktycznego w sprawie, przy jednoczesnym obowiązku informowania podmiotu wnioskującego o zwrot o fakcie przedłużenia terminu jego dokonania. W konsekwencji organ odwoławczy stwierdził, że inicjatywa organu I instancji w zakresie podjęcia działań weryfikujących zasadność zwrotu nie miała znamion dowolności i była oparta na istniejących przesłankach. Zaznaczono przy tym, że dla prawidłowości postępowania organu I instancji nie ma znaczenia fakt, że spółka regulowała swoje płatności za pośrednictwem rachunku bankowego. Okolicznością świadczącą o zasadności działania Naczelnika Urzędu Skarbowego [...]w zakresie przedłużenia terminu zwrotu VAT za czerwiec 2015r. jest również fakt wszczęcia przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] wobec Spółki postępowania kontrolnego w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania podatku od towarów i usług za okres od kwietnia do lipca 2015r. Oznacza to, że weryfikacja zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym z początkowej fazy czynności sprawdzających, mających ze swej istoty charakter uproszczony, przeszła do etapu daleko bardziej sformalizowanego i pozwalającego na przeprowadzenie znacznie szerszych czynności dowodowych, tj. postępowania kontrolnego prowadzonego na podstawie przepisów ustawy z dnia 28.09.2015r. o kontroli skarbowej (Dz.U. z 2015r. poz. 553), rozszerzonych dodatkowo o okresy poprzedzające i następujące po czerwcu 2015r.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu spółka, reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła o uchylenie powyższego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w [...] i poprzedzającego go postanowienia organu I instancji oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego, a także o zasądzenie kosztów postępowania.

Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono naruszenie:

- art. 87 ust. 2 i ust. 6 ustawy o VAT poprzez jego błędne zastosowanie,

- art. 120, art. 121 § 1 oraz art. 125 § 1 O.p. poprzez bezprawne i nieuzasadnione przedłużanie terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za okres październik 2014 r. (winno być czerwiec 2015 r.),

- art. 120, art. 121, art. 124 oraz art. 210 w zw. z art. 219 O.p. oraz art. 87 ust. 2 ustawy o VAT poprzez brak wskazania, w uzasadnieniach postanowień obu organów podatkowych, istotnych wątpliwości powodujących potrzebę dodatkowego zweryfikowania zasadności zwrotu nadwyżki podatku naliczonego ponad kwotę podatku należnego za miesiąc czerwiec 2015 r.,

- art. 274b § 1 O.p. poprzez jego błędne zastosowanie,

- art. 274c § 1 i 2 O.p. poprzez jego bezpodstawne zastosowanie.

W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podniosła, że zawarte w kwestionowanych przez nią postanowieniach przesłanki przedłużenia terminu dokonania zwrotu podatku są dalece niewystarczające dla należytego uzasadnienia tegoż przedłużenia. Zdaniem autora skargi prowadzone przez organ I instancji czynności sprawdzające kontrahentów w ramach czynności sprawdzających są czynnościami nielegalnymi. Według strony dopuszczalne jest to wyłącznie w ramach prowadzonego postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej. Zwrócono także uwagę, że Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w [....] postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2015 r. wszczął wobec spółki postępowanie kontrolne. Okoliczność ta, zdaniem skarżącej, oznacza, że zaskarżone postanowienie jest już bezskuteczne.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w [...] uznał zawarte w niej zarzuty za nieuzasadnione i podtrzymując dotychczasowe argumenty, wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga jest bezzasadna.

Istotą sporu w analizowanej sprawie jest, czy organ podatkowy zgodnie z prawem zaskarżonym postanowieniem przedłużył termin zwrotu podatnikowi nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za wskazany wyżej okres rozliczeniowy.

Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy o VAT w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Z kolei w myśl z ust. 2 zdanie pierwsze tego artykułu zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 6 (dotyczącego 25 dniowego terminu zwrotu) następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika lub na (inny) wskazany przez podatnika rachunek.

W badanej sprawie podstawą zaskarżonego postanowienia jest przepis art. 87 ust. 2 zdanie drugie ustawy o VAT, według którego jeżeli zasadność zwrotu różnicy podatku wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć termin zwrotu do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej. Przepis ten stosowany jest również odpowiednio do sytuacji tzw. przyspieszonego zwrotu podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 6 ustawy o VAT.

Z treści art. 87 ust. 2 ustawy o VAT wynika, że organ ma prawo do weryfikacji rozliczenia podatnika (zbadania zasadności zwrotu podatku) w ramach procedur wymienionych w tym przepisie, a jeżeli taka weryfikacja jest przeprowadzana, to wówczas naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć termin zwrotu różnicy podatku. Przepis ten zakreślając ramy postępowania organu podatkowego, w jakich to badanie ma się odbywać, wskazuje na czynności sprawdzające, kontrolę podatkową i postępowanie podatkowe na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowanie kontrolne na podstawie przepisów o kontroli skarbowej.

W analizowanej sprawie przedłużenie terminu dokonania zwrotu podatku nastąpiło w toku weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających. Stąd zastosowanie miał również przepis art. 274b § 1 O.p., według którego, jeżeli przeprowadzenie czynności sprawdzających zasadność zwrotu podatku wymaga przedłużenia terminu zwrotu podatku wynikającego z odrębnych przepisów, organ podatkowy może postanowić o przedłużeniu tego terminu do czasu zakończenia czynności sprawdzających. Na postanowienie to służy zażalenie (art. 274b § 2 O.p.)

Cytowany wyżej przepis art. 87 ust. 2 zdanie 2 ustawy o VAT opiera się na uznaniu administracyjnym, przy czym jest ono limitowane okolicznością warunkującą możliwością skorzystania z przewidzianego w tym przepisie uprawnienia, w postaci stwierdzenia przez organ podatkowy, że "zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania". W orzecznictwie i w literaturze wyrażony jest pogląd, że stwierdzenie to powinno być dokonywane w oparciu o co najmniej uprawdopodobnione przesłanki. Nadto przed upływem ustawowego terminu zwrotu (zdanie pierwsze) muszą być już podjęte czynności zmierzające do zweryfikowania jego zasadności, które nie dały jeszcze rezultatu. (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 24 stycznia 2013 r., sygn. akt III SAB/Wa 32/12, publ. CBOSA). Tak więc przesłanki do wydania postanowienia w omawianym trybie nie stanowi sam fakt wykazania przez podatnika nadwyżki do zwrotu, ale muszą istnieć wątpliwości co do zasadności zwrotu (por. A. Bartosiewicz, Komentarz do art. 87 ustawy o podatku od towarów i usług, LEX).

W postanowieniu tym organ podatkowy nie wykazuje, że zwrot jest niezasadny ani też, że istnieją dowody przemawiające za niezasadnością zwrotu. W postanowieniu o przedłużeniu terminu zwrotu organ ma obowiązek wyłącznie wskazać, że istnieją okoliczności przemawiające za potrzebą dodatkowej weryfikacji zasadności zwrotu podatku (por. wyroki NSA z dnia 11 kwietnia 2014 r., sygn. akt I FSK 610/13; z dnia 27 marca 2015r. sygn. akt I FSK 373/14, publ. CBOSA). W tym zatem kontekście normatywnym należy badać zgodność z prawem kwestionowanego w skardze postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu.

W ocenie Sądu, organy obu instancji w uzasadnieniach zaskarżonych postanowień w sposób dostateczny wskazały przesłanki, które ich zdaniem uzasadniały wątpliwości co do rzetelności i prawidłowości transakcji zawartych przez skarżącą spółkę i wskazywały na potrzebę weryfikacji zwrotu podatku. Zaliczyły do nich: bardzo krótki okres faktycznego prowadzenia działalności gospodarczej przez skarżącą spółkę, rodzaj wykonywanej działalności (handel kawą, artykułami elektrycznymi oraz granulatem do produkcji plastiku), rozmiar prowadzonych transakcji, źródła finansowania działalności skarżącej (kredytowanie przez zagranicznych nabywców towarów, pożyczki udzielane przez wspólnika spółki), wysokość zadeklarowanej kwoty zwrotu ([...] zł), relatywnie krótki status spółki jako podatnika podatku od towarów i usług wykazującego obroty. Wskazane okoliczności w ocenie Sądu były wystarczające do uznania, że konieczna jest weryfikacja rozliczenia, która w momencie wydania postanowienia przez Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] dokonywana była w ramach czynności sprawdzających.

W związku z powyższym za chybione Sąd uznał zarzuty spółki dotyczące naruszenia art. 120, art. 121, art. 124 oraz art. 210 w zw. z art. 219 O.p. oraz art. 87 ust. 2 ustawy o VAT, albowiem zaskarżone postanowienia wskazują jednoznacznie w swoich uzasadnieniach na istotne wątpliwości, które powodowały potrzebę dodatkowego zweryfikowania zasadności zwrotu nadwyżki podatku naliczonego ponad kwotę podatku należnego za miesiąc czerwiec 2015r.

W uzasadnieniach zaskarżonych postanowień podniesiono, iż pomimo stosunkowo krótkiego okresu funkcjonowania w obrocie gospodarczym ( tj. od dnia kwietnia 2015 r.), Spółka od kwietnia 2015 r. występowała o wysokie zwroty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, w czerwcu 2015 r. była to kwota [...] zł. Sąd podziela pogląd organów podatkowych, że zadeklarowanie tak wysokiej kwoty zwrotu, w tak krótkim czasie od złożenia pierwszych deklaracji, wykazujących obroty Spółki, w pełni uzasadnia podjęcie działań weryfikacyjnych w odniesieniu do wnioskowanego przez skarżącą zwrotu. W tym zakresie prawidłowo organ II instancji wywiódł, że zasadną i powszechnie stosowaną praktyką jest podchodzenie z większą ostrożnością do nowo powstałych podmiotów lub podmiotów, które jak w przypadku Spółki rozpoczynają działalność gospodarczą po okresie "uśpienia", rozumianego jako brak jakiejkolwiek aktywności gospodarczej, niż do podatników, o utrwalonej pozycji na rynku, których okoliczności działalności są powszechnie znane. Co istotne, słuszności takiego poglądu zdaje się nie negować sama skarżąca, która w zażaleniu na postanowienie organu I instancji sama także wskazała, że "Spółka nie mająca za sobą żadnej historii gospodarczej nie ma żadnej możliwości uzyskania na swoją działalność kredytów czy pożyczek bankowych". Oprócz zadeklarowanego wysokiego zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, organ wskazał na dodatkowe okoliczności, które dają uzasadnioną podstawę do badania rzetelności deklaracji. Wskazał, m.in. na dysproporcję pomiędzy kwotą pożyczki udzielonej skarżącej spółce przez jej wspólnika w wysokości [...] zł, służącej finansowaniu działalności spółki, a wartością dokonywanych przez nią nabyć opiewających na kilkusettysięczne kwoty. Oczekiwany przez stronę 25-dniowy termin zwrotu jest w ocenie Sądu terminem na tyle krótkim, że uniemożliwia zakończenie weryfikacji rozliczenia podatnika przed upływem tego terminu, zwłaszcza jeśli transakcje dotyczą dostaw wewnątrzwspólnotowych.

Zarzut naruszenia art. 274c § 1 i 2 O.p. jest również niezasadny, ponieważ przepisy te nie mają w sprawie zastosowania. Przedmiotem skargi i tym samym oceny zgodności z prawem przez Sąd jest wyłącznie postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za czerwiec 2015 r. wydanym na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT oraz 274b § 1 O.p.

Fakt wszczęcia przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] wobec skarżącej spółki postępowania kontrolnego w zakresie kontroli rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania podatku od towarów i usług za okres od kwietnia do lipca 2015r. nie ma żadnego wpływu na legalność zaskarżonego postanowienia.

Na marginesie należy wskazać, że prawodawca przewidział w art. 87 ust. 2 ustawy o VAT rekompensatę dla podatnika z tytułu przedłużenia terminu zwrotu. W przypadku bowiem, gdy przeprowadzone postępowanie wyjaśniające wykaże zasadność zwrotu nadwyżki podatku, urząd skarbowy wypłaca podatnikowi należną kwotę powiększoną o odsetki w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia terminu płatności podatku lub rozłożenia go na raty. Gwarancję ochrony interesów podatnika stanowi też regulacja art. 87 ust. 2a ustawy o VAT, w której przewidziano możliwość odstąpienia (na wniosek podatnika) od przedłużenia terminu zwrotu, jeżeli podatnik wraz z wnioskiem złoży w urzędzie skarbowym zabezpieczenie majątkowe w kwocie odpowiadającej kwocie wnioskowanego zwrotu.

W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) orzekł jak w sentencji.