Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Beata Sobocha-Holc po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. s. c. w B. reprezentowanej przez P. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 maja 2022 r., sygn. akt VIII SA/Wa 134/22 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi W. s. c. w B. reprezentowanej przez P. M. na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z dnia 5 listopada 2021 r. nr PRŚ/17/2021 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 27 maja 2022 r., sygn. akt VIII SA/Wa 134/22, wydanym w sprawie ze skargi W. s.c. reprezentowanej przez P. M. (dalej: skarżąca) na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z 5 listopada 2021 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę.

W uzasadnieniu postanowienia WSA wskazał, że pismem z 12 maja 2022 r. wykonując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 maja 2022 r., Sąd wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie do uiszczenia należnego wpisu zostało skutecznie doręczone skarżącej 17 maja 2022 r., termin do uiszczenia wpisu upłynął zatem z dniem 24 maja 2022 r.

Wobec nieuiszczenia wpisu od skargi w wyznaczonym terminie WSA odrzucił skargę skarżącej.

W. s.c. reprezentowana przez P. M. wniosła zażalenie na postanowienie WSA z 27 maja 2022 r., zarzucając postanowieniu naruszenie konstytucyjnego prawa do sądu, zasad dobrej legislacji oraz karty praw podstawowych Unii Europejskiej art. 47-50.

W ocenie skarżącej wydając skarżone rozstrzygnięcie WSA dopuścił się naruszenia fundamentalnych praw, w tym prawa do Sądu, zapisanych w Konstytucji i Karcie Praw Podstawowych UE. Skarżąca zaakcentowała w szczególności treść motywu 3 art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej (2012/C/326/02), który ma charakter obligatoryjny. W zażaleniu podniesiono, że podmioty niemogące ponosić kosztów opłat sądowych ze względu na brak środków na ich poniesienie nie mogą być narażane na skutki niezasadnego stosowania w stosunku do nich rozszerzonej wykładni norm prawnych, które w swej istocie powinny zapewniać im prawo do Sądu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis. Natomiast realizację wskazanego w zażaleniu przepisu zdania trzeciego art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, zgodnie z którym "pomoc prawna jest udzielana osobom, które nie posiadają wystarczających środków, w zakresie w jakim jest ona konieczna dla zapewnienia skutecznego dostępu do wymiaru sprawiedliwości", zapewniają w ramach procedury sądowoadministracyjnej przepisy regulujące przyznawanie prawa pomocy (art. 239 § 1 pkt 4 oraz art. 243-262 p.p.s.a.).

Skarżąca pismem z 14 marca 2022 r. wniosła o zwolnienie od wpisu sądowego. Wobec niewykonania wezwania Sądu do wypełnienia formularza, na którym wnosi się o przyznanie prawa pomocy i który przesłano skarżącej, zarządzeniem referendarza sądowego z 7 kwietnia 2022 r., sygn. akt VIII SPP/Wa 51/22, pozostawiono bez rozpoznania wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy. Odpis zarządzenia wraz z pouczeniem o przysługującym od niego sprzeciwie doręczono skarżącej 25 kwietnia 2022 r.

Wezwanie do uiszczenia wpisu zostało doręczone skarżącej za pośrednictwem operatora pocztowego 17 maja 2022 r. Wpis nie został uiszczony we wskazanym terminie, zatem skarga podlegała odrzuceniu.

Pismem z 24 maja 2022 r. skarżąca wprawdzie wniosła o odroczenie terminu płatności wpisu "do czasu zakończenia stanu epidemii wg Rozporządzenie Ministra Zdrowia 1 z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii, zmienionego w dniu 16 maja 2022 roku na stan zagrożenia epidemicznego" wskazując, że nie posiada środków na uiszczenie wpisu sądowego. Należy jednak zgodzić się ze stanowiskiem zawartym w piśmie WSA z 30 maja 2022 r., że termin do uiszczenia wpisu nie podlega przedłużaniu ani odraczaniu.

W rozpoznawanej sprawie prawidłowo zatem Sąd I instancji uznał, że z powodu nieuzupełnienia braku fiskalnego skargi zachodziła podstawa do jej odrzucenia.

Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu zażalenia.