Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Piotr Fronc Sędziowie: SWSA Sebastian Pietrzyk AWSA Anna Kopeć (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. T. na postanowienie nr 297/2024 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 19 marca 2024 r. znak: WOB.7722.294.2022.MULE w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę.

Postanowieniem z dnia 10 listopada 2022 r., znak: RPE.5160.13.2022.KBK Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie - Powiat Grodzki odmówił A. T. wznowienia postępowania administracyjnego, żądanego wnioskiem z dnia 28 maja 2019, doprecyzowanym następnie pismem z dnia 16 lipca 2019 r., 20 sierpnia 2019 r. oraz pismem z dnia 23 września 2019 r., w ramach którego wydane zostało postanowienie PINB w Krakowie - Powiat Grodzki z dnia 27 listopada 2017 r., nr 1015/2017, znak: ROiK.1.5160.160.2017.PJA - z uwagi na przekroczenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie.

Po rozpoznaniu zażalenia wniesionego na to postanowienie przez A. T. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie postanowieniem nr 297/2024 z dnia 19 marca 2024 r., znak: WOB.7722.294.2022.MULE utrzymał w mocy wskazane wyżej postanowienie, jako podstawę prawną wskazując art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r. poz. 775 z późn. zm.) w związku z art. 80 ust. 2 pkt 2 oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r. poz. 692 z późn. zm.).

W uzasadnieniu tego postanowienia MWINB w pierwszej kolejności opisał przebieg zdarzeń w tej sprawie.

W wyniku czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu 27 kwietnia 2017 r. PINB w Krakowie - Powiat Grodzki (dalej: PINB) wszczął z urzędu postępowanie w sprawie zadaszenia o konstrukcji drewnianej na dachu oficyny budynku przy [...] w K.. Postanowieniem nr 1015/2017 z dnia. 27 listopada 2017 r., PINB działając na. podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy Prawo budowlane wstrzymał właścicielce lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku przy [...] w K., A. T., prowadzenie robót budowlanych związanych z nadbudową oficyny budynku Plac [...] w K. o konstrukcję drewnianą o wymiarach 10 x 5 m w rzucie z barierką na wysokość 1,1 m, pełniącą funkcję zadaszenia tarasu przynależnego i dostępnego z mieszkania nr [...] ww. budynku (nr budowlany mieszkania: LM7), zlokalizowanego na działce nr [...] obr. [...] K.-Ś., wykonywanej bez decyzji o pozwoleniu na budowę z organu administracji architektoniczno-budowlanego oraz nałożył obowiązek przedłożenia stosownych dokumentów. Postanowienie wysłane zostało do A. T., do Wspólnoty Mieszkaniowej budynku przy [...] w K. i do Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Zabytków w Krakowie.

Przesyłka zawierająca ww. postanowienie skierowana do A. T. po podwójnym awizowaniu została zwrócona do nadawcy z adnotacją, że adresat nie odebrał awizowanej przesyłki. Za pismem z dnia 11 stycznia 2018 r., PINB przesłał do A. T. "uwierzytelnioną kserokopię" postanowienia nr 1015/2017 z dnia 27 listopada 2017 r., znak: ROIK I.5160.160.2017.PJA.

W piśmie z dnia 14 lutego 2018 r. A. T. złożyła zażalenie na ww. postanowienie. Postanowieniem nr 535/2018 z dnia 5 lipca 2018 r. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie (dalej: MWINB) stwierdził niedopuszczalność zażalenia. Wniesiona została skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Postanowieniem z dnia 9 listopada 2018 r., sygn. akt: II SA/Kr 1232/18 WSA odrzucił skargę, a postanowieniem z dnia 5 grudnia 2018 r., sygn. akt: II SA/Kr 1232/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi A. T.. Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2019 r., sygn. akt: II OZ 259/19, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 grudnia 2018 r., sygn. akt: II SA/Kr 1232/18.

Decyzją nr 1234/2021 z dnia 29 października 2021 r. PINB nakazał A. T. rozbiórkę nadbudowy oficyny budynku Plac [...] w K. o konstrukcję drewnianą o wymiarach 10 m x 15 m w rzucie z barierką na wysokość 1,1 m, pełniącą funkcję zadaszenia tarasu przynależnego i dostępnego z mieszkania nr [...] w ww. budynku, zlokalizowanym na działce nr [...] obr. [...]. Odwołanie od tej decyzji wniosła A. T.. Sprawa tego odwołania została zarejestrowana w MWINB pod znakiem: WOB.7721.620.2021 i prowadzona jest odrębnie.

W piśmie z dnia 28 maja 2019 r. A. T. wniosła o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej opisanym wyżej ostatecznym postanowieniem PINB z dnia 27 listopada 2017 r. o wstrzymaniu robót budowlanych - w trybie art. 145 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej zwany: k.p.a.).

Postanowieniem nr 937/2019 z dnia 9 października 2019 r. PINB odmówił wznowienia postępowania, a MWINB wydał postanowienie nr 128/202 z dnia 17 lutego 2022 r. o utrzymaniu tego postanowienia w mocy. Na postanowienie MWINB wniesiona została skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który prawomocnym wyrokiem z dnia 29 czerwca 2022 r., sygn. akt: II SA/Kr 491/22, uchylił zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji.

Po ponownym rozpatrzeniu wniosku A. T. PINB wydał opisane na wstępie postanowienie z dnia 10 listopada 2022 r., w którym odmówił wznowienia postępowania z uwagi na przekroczenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie.

Realizując wskazania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wynikające z wyroku wydanego w sprawie sygn. II SA/Kr 491/22 MWINB przyjął, że nie ma przeszkód prawnych do wznowienia postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem, wydanym na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy Prawo budowlane w brzmieniu sprzed nowelizacji, czyli wejścia w życie ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r., poz. 471). Zatem możliwe jest wznowienie postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem PINB nr 1015/2017 z dnia 27 listopada 2017 r.

Dalej przytoczono treść art. 148 k.p.a. MWINB stwierdził, że przy badaniu zachowania terminu określonego w art. 148 § 2 k.p.a. znaczenie prawne ma tylko i wyłącznie to, kiedy strona dowiedziała się o decyzji, natomiast poza zakresem kontroli pozostaje, czy i ewentualnie kiedy stronie została doręczona decyzja.

Analiza akt postępowania wykazała, że postanowienie PINB w Krakowie - Powiat Grodzki nr 1015/2017 z dnia 27 listopada 2017 r. wysłane zostało do A. T. na adres: Plac [...], [...] i po podwójnym awizowaniu przesyłka została zwrócona do nadawcy z adnotacją, że adresat nie odebrał awizowanej przesyłki

Za pismem z dnia 11 stycznia 2018 r., znak: ROIK 1.5160.160.2017.PJA, PINB w Krakowie - Powiat Grodzki wysłał "uwierzytelnioną kserokopię" postanowienia nr 1015/2017 z dnia 27 listopada 2017 r., znak: ROIK 1.5160.160.2017.PJA, do A. T. m.in. na adres[...], [...] (karta nr 21). Przesyłkę zawierającą ww. kserokopię odebrał dorosły domownik adresata, a na potwierdzeniu odbioru widnieje podpis K. T. z dopiskiem "tato".

W dniu 5 lutego 2018 r. w siedzibie powiatowego inspektoratu stawiła się A. T., a w protokole z przyjęcia strony zapisano: "pismo pinb z dn. 11.01.2018 r. zostało Pani dostarczone przez rodzica i zapoznała się Pani z postanowieniem PINB z dn. 27.11.2017 r., nr 1016/2017, znak: ROiK 1.5160.160.2017.PJA. Oświadcza Pani, że ww. postanowienie dostała w dniu wczorajszym." (karta nr 22). Z treści tego protokołu, podpisanego również przez A. T., wynika, że zapoznała się z postanowieniem PINB w Krakowie - Powiat Grodzki nr 1015/2017 z dnia 27 listopada 2017 r. w dniu 4 lutego 2018 r., a 14 lutego 2018 r. A. T. złożyła zażalenie na ww. postanowienie wskazując: "Nie zgadzam się z większością tez zawartych w uzasadnieniu postanowienia." (karty nr 23-25).

Zarówno treść protokołu przyjęcia strony z dnia 5 lutego 20187 r., jak i treść zażalenia A. T. z dnia 14 lutego 2018 r. nie pozostawiają żadnych wątpliwości co do tego, że A. T. w lutym 2018 r. zapoznała się z postanowieniem PINB w Krakowie - Powiat Grodzki nr 1015/2017 z dnia 27 listopada 2017 r., znak: ROIK 1.5160.160.2017.PJA. Okoliczność ta potwierdzona została przez A. T., reprezentowaną przez adwokata A. G., w treści wniosku o wznowienie postępowania.

Wniosek A. T. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem PINB w Krakowie - Powiat Grodzki nr 1015/2017 z dnia 27 listopada 2017 r. nadany został w placówce pocztowej w dniu 30 maja 2019 r. Oznacza to, że wniosek ten złożony został długo po upływie jednego miesiąca licząc od dnia, w którym A. T. dowiedziała się o postanowieniu, którego dotyczyło żądanie wznowienia.

W podaniu z dnia 28 maja 2019 r., zawierającym wniosek o wznowienie postępowania, A. T., reprezentowana przez adwokata A. G., wskazała: "Ostatecznie dnia 27 maja 2019 roku postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego strona wyczerpała możliwości odwrócenia stanu niezgodności z prawem postanowienia w zwyczajnym trybie, co stanowi okoliczność i jednocześnie początek biegu terminu dla złożenia wniosku o wzruszenie niezgodnych z prawem skutków postępowania administracyjnego w trybie nadzwyczajnym przewidzianym zgodnie z art. 145 i nast. k.p.a.". Również w zażaleniu skarżąca wskazała, że dopiero to niezaskarżalne postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego rozpoczęło bieg terminu, o którym mowa w art. 148 k.p.a.

Odnosząc się do powyższego MWINB wyjaśnił, że wpływ na określenie terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. ma tylko jedna okoliczność i jest nią ustalenie, kiedy strona dowiedziała się o decyzji. Na gruncie art. 148 § 2 k.p.a. brak jest jakichkolwiek podstaw do twierdzenia, że w przypadku wniosku o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. termin do wniesienia wniosku powinien być liczony od dnia, w którym wyczerpała się możliwość zaskarżenia postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalności środka zaskarżenia. Dlatego wskazana przez A. T. okoliczność nie może być wzięta pod uwagę przy badaniu zachowania terminu z art. 148 § 2 k.p.a.

Opisane wyżej postanowienie zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie A. T., zarzucając mu:

1/ naruszenie prawa procesowego, a to na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez uniemożliwienie stronie udziału w postępowaniu, gdyż korespondencja w tej sprawie wysłana została na adres nie należący do Skarżącej co było równoznaczne z pozbawieniem strony czynnego udziału w postępowaniu bez jej winy i wyczerpało przesłanki do wznowienia postępowania oparte na powyższym artykule i jest naruszeniem prawa strony zawartych w art. 10 k.p.a. stanowiącym jedną z podstawowych zasad postepowania administracyjnego

2/ Błąd w ustaleniach faktycznych skutkujący przyjęciem, że strona przekroczyła termin zakreślony w art. 148 k.p.a., podczas gdy bieg terminu został w sposób dowolny przyjęty przez organ jaki 4 lutego 2018 r. gdy prawidłowym dniem rozpoczynającym termin był dzień 22 maja 2019 roku.

Na podstawie tych zarzutów skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia wraz z poprzedzającym je postanowieniem organu I instancji.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że zarzut naruszenia przepisów postępowania polega na skierowaniu przez organ korespondencji na adres, który nie był adresem zamieszkania lub pracy, jak wymaga tego przepis art. 42 k.p.a. Wobec faktu, że skarżąca nie przebywała pod tym adresem wadliwe doręczenie uniemożliwiło jej złożenie zażalenia w terminie przepisanym. Należy zaznaczyć, że w tym samym czasie Organ dysponował poprawnym adresem Skarżącej gdyż wobec nieruchomości będącej jej własnością prowadził postępowanie.

Dalej podkreślono, że dzień 4 lutego 2018 jest datą tu której Strona dowiedziała się o korespondencji kierowanej na adres jej rodziców, zaadresowanej na nią. Dnia 5 lutego 2018 strona bezzwłocznie udała się osobiście do siedziby organu, aby poinformować o błędnie ustalonym przez Organ adresie i podać adres właściwy. Wobec braku doręczenia korespondencji na właściwy adres mimo, że od dnia 5 lutego organ już nim dysponował, strona wniosła zażalenie na postanowienie 1015/2017 z dnia 27 listopada 2017. Zażalenie to postanowieniem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie nr 535/2018 z dnia 5 lipca 2018 roku sygn. akt.: WOB.7722.42.2018.jKUT zostało następnie uznane, za niedopuszczalne z uwagi na rzekome uchybienie terminowi do jego wniesienia.

Na postanowienie WINB Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Postępowanie przed sądami administracyjnymi zakończyło się dopiero, postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 04 kwietnia 2019 roku - otrzymanego wraz z uzasadnieniem w dniu 22 maja 2019 roku. Dopiero to niezaskarżalne postanowienie, rozpoczęło bieg terminu o którym mowa w art. 148 k.p.a., ponieważ do tego momentu strona dochodziła swoich praw, przed sądem administracyjnym. Wobec wyczerpania toku postępowania przed sądami administracyjnymi, skarżąca podjęła próbę, wzruszenia niezgodnego z prawem postępowania administracyjnego, w trybie nadzwyczajnym przewidzianym zgodnie z art. 145 i nast. k.p.a., czego wyrazem był wniosek z dnia 28 maja 2019 roku. Skoro więc, miesięczny termin do wznowienia postępowania rozpoczął swój bieg w dniu 22 maja 2019 r. to wniosek z dnia 28 maja 2019 nadany w dniu 30 maja 2019 roku, został złożony z zachowaniem ustawowego terminu.

W ocenie skarżącej, działanie organu, stanowi jedynie usilną próbę zapobieżenia wznowienia postępowania, w którym bezsprzecznie wyłącznie z winy organu strona nie brała udziału a także dążenie do zignorowania prawomocnego, korzystnego dla strony, rozstrzygnięcia sądu administracyjnego poprzez interpretacje i wykorzystanie w sposób fragmentaryczny, pobieżny i dowolny, oświadczenia strony.

W odpowiedzi na skargę Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935) - dalej jako "p.p.s.a." - sprawa, w której przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie może być rozpoznana w trybie uproszczonym, tj. na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Na podstawie tego przepisu sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, bez wyznaczania rozprawy.

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie między innymi w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie. W wyniku takiej kontroli postanowienie może zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.).

Dokonana według tak określonych kryteriów kontrola zaskarżonego postanowienia prowadzi do wniosku, że jest ono prawidłowe.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że w niniejszej sprawie w sposób wiążący wypowiedział się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w prawomocnym wyroku z dnia 29 czerwca 2022 r., sygn. akt: II SA/Kr 491/22, na mocy którego uchylone zostało wydane poprzednio postanowienie PINB i utrzymujące je w mocy postanowienie MWINB o odmowie wznowienia postępowania w tej samej sprawie. Przesłanką odmowy wznowienia było wówczas przyjęcie, że nie jest możliwe wznowienie postępowania, które "zakończone zostało" postanowieniem.

Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 935) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w powołanym wyroku wskazał, że "całkowicie błędne jest stanowisko organu I instancji o niedopuszczalności wznowienia postępowania dopóki nie zostanie ono zakończone decyzją kończącą to postępowanie. Przeciwnie – w tym konkretnym przypadku wydanie decyzji może czynić bezprzedmiotowym wznowienie postępowania w zakresie postanowienia wydanego na wstępnym jego etapie legalizacji, na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy Prawo budowlane. (...) analogicznie należy ocenić postanowienie wydawane w trybie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy Prawo budowlane, co w konsekwencji prowadzi do wniosku, że jest możliwe wznowienie postępowania "zakończonego" takim postanowieniem. W ponownie prowadzonym postępowaniu organy obu instancji zastosują powyższą wykładnię art. 126 w zw. z art. 145 k.p.a. Jednocześnie Sąd nie może na obecnym etapie postępowania w sposób wiążący wypowiedzieć się co do zasadności samego wniosku o wznowienie, bowiem jego dalsze procedowanie zależy od spełnienia jeszcze innych warunków, wynikających z art. 145 i 148 k.p.a. – które dotychczas nie były analizowane przez organy nadzoru budowlanego."

Jednym z tych warunków, od których zależy wznowienie postępowania, wynikającym z art. 148 k.p.a., jest terminowość złożenia wniosku o wznowienie. Zgodnie z art. 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Z kolei zgodnie z § 2 art. 148 termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji.

Poza sporem pozostaje, że podstawą wniosku o wznowienie złożonego przez A. T. 30 maja 2019 r. (data nadania przesyłki poleconej) jest art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Skarżąca twierdzi, że bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu zakończonym wydaniem przez PINB postanowienia z dnia 27 listopada 2017 r. o wstrzymaniu robót budowlanych. Stosownie zatem do przepisu art. 148 § 2 k.p.a. termin do złożenia wniosku o wznowienie w tej sytuacji zaczyna biec od dnia, w którym strona dowiedziała się o postanowieniu.

W okolicznościach niniejszej sprawy ustalono, że skarżąca zapoznała się z postanowieniem, w którego sprawie żąda wznowienia postępowania, w dniu 4 lutego 2018 r. Wynika to z protokołu przyjęcia stron z 5 lutego 2018 r. (k. 22 akt PINB). 14 lutego 2018 r. A. T. wniosła zażalenie na to postanowienie (k. 25 akt PINB), więc z całą pewnością już w lutym 2018 r. wiedziała o wydaniu postanowienia, a nawet znała jego pełną treść. Wbrew wyrażonemu w skardze stanowisku ustalenie tej daty jako początku biegu terminu do złożenia wniosku o wznowienie nie nosi cech dowolności. Organ wyraźnie wskazał, na jakich dowodach się oparł, a dowodom tym nie sposób odmówić wiarygodności.

Wniosek o wznowienie został wniesiony 30 maja 2019 r., a więc ponad rok odkąd strona dowiedziała się o wydaniu postanowienia. Niewątpliwie więc nastąpiło przekroczenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, co musiało skutkować wydaniem postanowienia o odmowie wznowienia.

Argumentacja strony skarżącej, jakby termin do złożenia wniosku o wznowienie należało liczyć dopiero od momentu wyczerpania możliwości zaskarżenia postanowienia o wstrzymaniu robót w trybie "zwykłym" nie ma jakichkolwiek podstaw prawnych. W tym zakresie zaskarżone postanowienie MWINB jest prawidłowe i Sąd w pełni je podziela.

Z kolei zarzut naruszenia przepisów postępowania poprzez kierowanie pism w postępowaniu na niewłaściwy adres – to zarzut dotyczący postępowania poprzedzającego wydanie postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych, wskazywany jako podstawa wznowienia postępowania. Oprócz powołania się na właściwą podstawę wznowienia konieczne jest jednak spełnienie jeszcze innych warunków, aby takie nadzwyczajne postępowanie administracyjne zainicjować – co zresztą wprost wyraził WSA w Krakowie w wiążącym wyroku sygn. II SA/Kr 491/22. Wykonując te wskazania organy obu instancji w sposób prawidłowy i niebudzący żadnych wątpliwości ustaliły, że skarżąca przekroczyła termin do złożenia wniosku o wznowienie, wynikający z art. 148 § 2 k.p.a. Niespełnienie tej przesłanki uniemożliwia wszczęcie i prowadzenie postępowania ponownie w trybie nadzwyczajnym.

Biorąc pod uwagę wszystkie wskazane wyżej okoliczności zaskarżone postanowienie należało ocenić jako prawidłowe, a zarzuty skargi jako nieuzasadnione.

W świetle powyższego skargę oddalono na podstawie art. 151 p.p.s.a.