Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, Sędziowie asesor WSA Piotr Pietrasz, asesor WSA Jacek Pruszyński (spr.), Protokolant Marcin Kojło, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 27 marca 2008 r. sprawy ze skargi C. B. D. & R. K. Spółka Jawna w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie powstania długu celnego oddala skargę.

U podstaw niniejszej sprawy legły następujące ustalenia faktyczne i prawne:

W dniu 11.09.2007 r. B w B. działające w imieniu Spółki jawnej A w B. – zwanej dalej Spółką, złożyło w Oddziale Celnym w B. deklarację skróconą

nr [...] dotyczącą towaru przywiezionego spoza obszaru Wspólnoty, objętego procedurą tranzytu w postaci elektrycznych pomp paliwa i części oraz przedstawiło ten towar organowi celnemu. Towar wskazany w deklaracji skróconej zgodnie z protokołem został złożony w Magazynie Celnym firmy B. W wyniku przeprowadzonej w tym samym dniu rewizji celnej oprócz elektrycznych pomp paliwa oraz części stwierdzono również towar nie ujęty w deklaracji skróconej w postaci 900 sztuk filtrów do aparatów fotograficznych, 300 kompletów filtrów do aparatów fotograficznych i 500 sztuk kart do komputera PC.

Spółka w piśmie z dnia 14.09.2007 r. wyjaśniła, iż towar, który miał być wywieziony poza obszar Wspólnoty dla firmy C z K. otrzymano za pośrednictwem firmy spedycyjnej D Spółka z o.o. z W. Do tego towaru pracownicy Spółki wykonali doładunek i całość bez rewizji została odprawiona w dniu 24.08.2007 r. w Oddziale Celnym w B., zgodnie ze zgłoszeniem celnym SAD nr [...]. Po dwóch dniach firma D zaczęła poszukiwać zaginionych dwóch przesyłek dla innych klientów z Polski, w których był towar w postaci kart sieciowych do komputerów oraz akcesoriów do aparatów fotograficznych, które zostały wcześniej dopuszczone do obrotu w Oddziale Celnym l w P. Po stronie rosyjskiej towar złożono na składzie celnym w M., po otwarciu przesyłki okazało się, że towar poszukiwany przez firmę D znajduje się wraz towarem zgłoszonym do procedury wywozu przez Spółkę. Powyższe okoliczności zostały potwierdzone w wyjaśnieniach złożonych przez firmę D.

Ze zgłoszeń celnych SAD [...] oraz [...] wynika, że w Oddziale Celnym l w P. w dniu 20.08.2007 r. do procedury dopuszczenia do obrotu zgłoszony został towar w postaci akcesoriów do aparatów fotograficznych - filtrów UV i CPL - 900 sztuk i zestawów filtrów 300 sztuk, jego odbiorcą była firma E, natomiast w dniu 21.08.2007r. do procedury tej zgłoszony został towar w postaci kart sieciowych bezprzewodowych komputera - 500 sztuk, którego odbiorcą była firma F. Ponadto jak ustalono w dniu 24.08.2007 r. w Oddziale Celnym w B. na wniosek B działającej w imieniu Spółki, objęto procedurą wywozu według zgłoszenia celnego [...] towar w postaci elektrycznych pomp paliwa ujęty w fakturze nr [...] z dnia 23.08.2007 r. Towar zwolniono od wnioskowanej procedury bez przeprowadzenia rewizji celnej, został on wywieziony poza obszar Wspólnoty.

W dniu 25.09.2007 r. Spółka przedłożyła urzędowe tłumaczenie z języka rosyjskiego podania o reeksport - kopia w języku rosyjskim została złożona w dniu 18.09.2007 r., złożonego przez firmę C z K. do Naczelnika M. Posterunku Celnego. Z podania tego wynika, że w dniu 10.09.2007 r. firma C złożyła wniosek o poddanie uproszczonej procedurze reeksportowej towaru należącego do firmy w postaci pomp elektrycznych paliwowych i części do elektrycznych pomp paliwowych, części

do komputerów - kart PCI oraz akcesoriów do aparatów fotograficznych. Złożona została także faktura z dnia 23.08.2007 r. nr [...] uwzględniająca towar

w postaci kart do komputerów i filtrów do aparatów fotograficznych. Wniosek uzasadniono omyłkowym dostarczeniem towaru na adres C. W dniu 10.09.2007 r. zezwolono na wywóz towaru określonego w podaniu. Spółka wyjaśniła, iż na potrzeby legalnego wywozu towaru z Rosji sporządzona została nowa wersja faktury [...] uwzględniająca nadwyżkowy towar.

Mając na uwadze powyższe okoliczności decyzją z dnia [...].10.2007 r.

nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego w B. stwierdził, że w odniesieniu do towaru w postaci 900 sztuk filtrów do aparatów fotograficznych, 300 kompletów filtrów do aparatów fotograficznych i 500 sztuk kart do komputera PC powstał w dniu 11.09.2007 r. dług celny w przywozie oraz określił kwotę wynikającą

z długu celnego i wysokość zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług. Ponadto w podjętym rozstrzygnięciu uznano ten towar za towar powracający

na obszar celny Wspólnoty oraz odmówiono jego zwolnienia od cła i podatku

od towarów i usług.

Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Celnej w B. decyzją z dnia [...].12.2007 r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję pierwszoinstancyjną. Organ twierdził, że zebrany materiał dowodowy wskazuje, iż Spółka wprowadziła na obszar celny Wspólnoty bez przedstawienia organowi celnemu towar w postaci 900 sztuk filtrów do aparatów fotograficznych, 300 kompletów do aparatów fotograficznych i 500 sztuk kart do komputera PC. Zgodnie z art. 4 ust. 8 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 1992 r. ze zm.) – zwanego dalej W.k.c. towar, który opuszcza obszar celny Wspólnoty traci status towaru wspólnotowego. W związku z tym, w sytuacji powtórnego jego wprowadzenia na obszar celny Wspólnoty, podlega on w myśl art. 37 W.k.c. dozorowi celnemu, od momentu wprowadzenia do momentu nadania mu dopuszczalnego przeznaczenia celnego. Zgodnie z art. 40 W.k.c. towary, które zgodnie z art. 38 ust.1 lit. a zostały dostarczone do urzędu celnego albo miejsca wyznaczonego lub uznanego przez organy celne, zostają przedstawione organom celnym przez osobę, która wprowadziła je na obszar celny Wspólnoty, lub

w zależności od przypadku, przez osobę która przejęła odpowiedzialność za przewóz towarów po ich wprowadzeniu. W myśl art. 4 pkt 19 W.k.c. przedstawienie towarów organom celnym oznacza zawiadomienie organów celnych w wymaganej formie

o dostarczeniu towarów do urzędu celnego albo miejsca wyznaczonego lub uznanego przez organ celny. Stosownie do art. 43 zdanie pierwsze W.k.c. wymaganą więc formą przedstawienia towarów jest ujęcie ich w deklaracji skróconej. W niniejszej sprawie towar stwierdzony w wyniku rewizji celnej nie został zadeklarowany przez przedstawiciela strony, w związku z tym nie został

on przedstawiony organowi celnemu. Zatem w odniesieniu do przedmiotowego towaru z mocy prawa na podstawie art. 202 ust. 1 lit. a W.k.c. powstał dług celny

w przywozie. Za dzień powstania długu celnego przyjęto dzień 11.09.2007 r., tj. dzień wprowadzenia na obszar celny Wspólnoty Europejskiej, zaś za dłużnika uznano Spółkę, która działając przez przedstawiciela bezpośredniego dokonała importu towaru we własnym imieniu i na własny rachunek.

Ujawnione towary uznano za towary powracające w rozumieniu przepisu art. 185 ust. 1 W.k.c. w związku z art. 848 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (EWG)

nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny (Dz. U. UE. L. 253 z 1993 ze zm.) – zwanego dalej rozporządzeniem wykonawczym. Organ wskazał, że przedmiotowy towar opuścił obszar celny Wspólnoty, co w efekcie spowodowało utratę jego wspólnotowego statusu. Towar ten został następnie ujawniony w wyniku rewizji celnej. Strona posiadała wiedzę, jaki towar będzie przedmiotem przywozu na obszar celny Wspólnoty bowiem, jak wynika ze złożonych wyjaśnień, dla celów reeksportu z Rosji około 01.09.2007 r. została wystawiona nowa faktura [...], w której został umieszczony również towar będący przedmiotem postępowania. Jednak organowi celnemu został przedstawiony jedynie towar w postaci elektrycznych pomp paliwa oraz ich części. Następnie towar ten zgłoszono do procedury dopuszczenia do obrotu towaru uprzednio wywiezionego

do kraju trzeciego z zastosowaniem zwolnienia od cła przewidzianego dla towaru powracającego, co świadczy, iż strona posiadała wiedzę o przepisach, których należało przestrzegać. Organ podkreślił, iż Spółka jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą i zajmującym się międzynarodowym obrotem towarowym, posiada w tym zakresie wieloletnie doświadczenie. Na stronie ciążył obowiązek przedstawienia towaru organowi celnemu. Niewiedza nie zwalnia jej od konsekwencji związanych z niedopełnieniem obowiązków celnych. W związku z tym uznano,

iż zachowanie Spółki nosiło znamiona rażącego niedbalstwa, co stosownie do art. 212a W.k.c. skutkowało odmową udzielenia zwolnienia od cła.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku pełnomocnik Spółki wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu

l instancji zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 185 ust. 1 oraz art. 202 ust. 1 lit. a, ust. 2 i 3, a także art. 212a W.k.c. - poprzez ich niewłaściwe i błędne zastosowanie oraz naruszenie przepisu art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez błędną ocenę zebranego

w sprawie materiału dowodowego. Zdaniem pełnomocnika przepis art. 185 ust. 1 W.k.c. nie znajduje zastosowania w sprawie, a co za tym idzie bezprzedmiotowe jest stwierdzenie, że w stosunku do towaru powstał dług celny. Przedmiotowy towar nie został wywieziony w rozumieniu przepisów celnych, ponieważ wywóz towaru

to szereg procedur poprzedzonych wolą właściciela do dokonania takiego wywozu. W niniejszej sprawie nie miało to miejsca i towary nieświadomie przez pomyłkę trafiły poza obszar WE. Nie można uznać, że wywozem jest samo faktyczne opuszczenie przez towar obszaru Wspólnoty. Ponadto pełnomocnik podniósł, iż zachowanie strony nie może być zakwalifikowane jako rażące niedbalstwo. Pojęcie rażącego niedbalstwa jest zbliżone do umyślności działania, której nie można przypisać skarżącemu, który był przekonany, że postępuje zgodnie z prawem. Zgodnie

z utrwalonym poglądem Sądu Najwyższego, przypisanie danemu zachowaniu rażącego niedbalstwa wymaga najpierw istnienia zwykłego niedbalstwa, czyli zachowania się w określonym miejscu i czasie w sposób odbiegający od właściwego dla danego podmiotu miernika staranności. Miernikiem staranności dla przedsiębiorców jest należyta staranność z uwzględnieniem zawodowego charakteru działalności. Strona jest podmiotem prowadzącym profesjonalną działalność gospodarczą i zajmuje się międzynarodowym obrotem towarowym posiadając w tym zakresie wieloletnie doświadczenie. Jednak mimo tego sytuacja, jaka miała miejsce w niniejszej sprawie, zdarzyła się jej po raz pierwszy i starała się ona zachować stosowny dla profesjonalisty stopień należytej staranności. W związku z tym,

że przepisy celne nie regulują wprost sposobu postępowania w takich sytuacjach uznała, że jedynie taki sposób postępowania w zaistniałej sytuacji jest właściwy

i zgodny z prawem. Fakt, że organ w inny sposób interpretuje przepisy celne nie może być podstawą twierdzenia, że skarżący w sposób rażący nie dochował należytej staranności. Nawet w przypadku uznania, że skarżący nie zachował

w pewnym stopniu należytej staranności nie można stwierdzić, iż było to rażące niedbalstwo.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Jak ustalono w niniejszej sprawie Spółka jawna A z B. wraz z towarem objętym deklaracją skróconą nr [...] z dnia 11.09.2007 r. wprowadziła ponadto na obszar celny Wspólnoty bez przedstawienia organowi celnemu towar w postaci 900 sztuk filtrów do aparatów fotograficznych, 300 kompletów do aparatów fotograficznych i 500 sztuk kart do komputera PC.

Z wyjaśnień Spółki oraz z uzyskanych przez urząd celny zgłoszeń celnych SAD [...] z dnia 20.08.2007 r. oraz [...] z dnia 21.08.2007 r. wynika, że przedmiotowy towar został wcześniej objęty procedurą dopuszczenia do obrotu, uzyskując w ten sposób status celny towaru wspólnotowego (art. 79 W.k.c.). Następnie, zgodnie z wyjaśnieniami Spółki, towar ten został wywieziony wraz z towarem objętym zgłoszeniem celnym SAD nr [...] z dnia 24.08.2007 r. przeznaczonym dla firmy C z K. – całość została odprawiona bez rewizji w Oddziale Celnym w B. Zatem towar ten opuścił obszar celny Wspólnoty.

Przepis art. 4 pkt 8 W.k.c. stanowi, iż towar, który opuszcza obszar celny Wspólnoty traci status towaru wspólnotowego. W konsekwencji w pełni uzasadnione jest stwierdzenie, iż sam fakt opuszczenia obszaru celnego Wspólnoty, niezależnie od dochowania odpowiednich procedur powoduje utratę statusu towaru wspólnotowego.

W wyniku przeprowadzonej w dniu 11.09.2007 r. w Magazynie Celnym firmy B rewizji celnej oprócz elektrycznych pomp paliwa oraz części ujętych w deklaracji skróconej nr [...] stanowiących towar przywieziony spoza obszaru Wspólnoty, objęty procedurą tranzytu i przedstawiony organowi celnemu stwierdzono również towar nie ujęty w tej deklaracji w postaci 900 sztuk filtrów do aparatów fotograficznych, 300 kompletów filtrów do aparatów fotograficznych i 500 sztuk kart do komputera PC.

Zgodnie z art. 37 W.k.c. dozorowi celnemu podlegają towary wprowadzone

na obszar celny Wspólnoty, od momentu wprowadzenia do momentu nadania

im dopuszczalnego przeznaczenia celnego. Stosownie do art. 40 W.k.c. towary wprowadzane na obszar celny Wspólnoty, a następnie dostarczane do urzędu celnego albo miejsca wyznaczonego lub uznanego przez organy celne, podlegają przedstawieniu organom celnym. Przedstawienie towarów organom celnym oznacza zawiadomienie organów celnych w wymaganej formie o dostarczeniu towarów

do urzędu celnego albo miejsca wyznaczonego lub uznanego przez organ celny (art. 4 pkt 19 W.k.c.). Zgodnie z art. 43 W.k.c. osoba, która wprowadziła towary na obszar celny Wspólnoty, a także osoba, która przejmuje odpowiedzialność za przewóz towarów po ich wprowadzeniu lub osoba, w której imieniu działały w/w osoby ma obowiązek wraz z przedstawieniem towarów złożyć organom celnym deklarację skróconą.

Jak ustalono, towar wprowadzony na obszar celny Wspólnoty stwierdzony

w wyniku rewizji celnej nie został przedstawiony i zadeklarowany organowi celnemu przez przedstawiciela Spółki. Organowi celnemu przedstawiono jedynie towar

w postaci elektrycznych pomp paliwa i ich części. W ocenie Sądu, za prawidłowe należy uznać zatem stanowisko organu, iż w odniesieniu do przedmiotowego towaru, który nie został przedstawiony organowi celnemu, a następnie ujawniony został

w wyniku rewizji celnej, z mocy prawa na podstawie art. 202 ust. 1 lit. a W.k.c. powstał dług celny w przywozie. Zgodnie z tym przepisem dług celny w przywozie powstaje w wyniku nielegalnego wprowadzenia na obszar celny Wspólnoty towaru podlegającego należnościom celnym przywozowym, zaś nielegalnym wprowadzeniem towaru w rozumieniu tego artykułu jest każde wprowadzenie dokonane z naruszeniem przepisów art. 38 - 41 i art.177 tiret drugie (art. 202 ust. 1 zdanie drugie). Podobne stanowisko odnośnie powstania długu celnego

na podstawie art. 202 W.k.c. w przypadku niezadeklarowania, a w efekcie nie przedstawienia towaru organowi celnemu zaprezentował Europejski Trybunał Sprawiedliwości w wyroku z dnia 3 marca 2005 r. w sprawie Papismedov C-195/03.

Za dzień powstania długu celnego przyjęto dzień 11.09.2007 r., tj. dzień nielegalnego wprowadzenia przedmiotowego towaru na obszar celny Wspólnoty Europejskiej - art. 202 ust. 2 W.k.c., zaś za dłużnika uznano Spółkę, która działając przez przedstawiciela bezpośredniego dokonała importu towaru we własnym imieniu i na własny rachunek - art. 202 ust. 3 W.k.c. Zgodnie z definicją zawartą w art. 4 pkt 9 W.k.c. dług celny oznacza nałożony na osobę obowiązek uiszczenia należności celnych przywozowych (dług celny w przywozie) lub należności wywozowych (dług celny w wywozie), które stosuje się do towarów określonych zgodnie

z obowiązującymi przepisami wspólnotowymi. Zobowiązanie do uiszczenia kwoty wynikającej z długu celnego wynika z samego faktu nielegalnego wprowadzenia towaru na obszar celny Wspólnoty, w związku z tym decyzja określająca kwotę należności ma charakter deklaratoryjny.

Organy uznały również, że ujawnione towary są towarami powracającymi

w rozumieniu przepisu art. 185 ust. 1 W.k.c., co wbrew twierdzeniom pełnomocnika Spółki nie skutkuje "możliwością ich oclenia", ale daje możliwość skorzystania

ze zwolnienia z należności celnych. Zgodnie z tym przepisem, towary wspólnotowe, które po wywiezieniu poza obszar celny Wspólnoty są powrotnie na ten obszar wprowadzane i dopuszczane do obrotu w terminie trzech lat, zostają na wniosek osoby zainteresowanej zwolnione z należności celnych przywozowych.

O zastosowanie zwolnienia od należności celnych i podatku od towarów i usług

w stosunku do przedmiotowych towarów wniósł wspólnik Spółki R. D., oświadczając, że towar, który został wywieziony do Rosji powrócił w takim stanie

i ilości w jakich został wywieziony (k. 113 akt adm.), co potwierdził podczas rozprawy pełnomocnik Spółki. Organy celne uzasadniając rozstrzygnięcie w tym zakresie wskazały, że przedmiotowy towar opuścił obszar celny Wspólnoty wraz z towarem objętym procedurą wywozu na podstawie zgłoszenia celnego [...] z dnia 24.08.2007 r., co spowodowało utratę jego wspólnotowego statusu stosownie do art. 4 ust. 8 W.k.c. Jak wskazano powyżej przepis ten nie ogranicza sytuacji utraty wspólnotowego statusu towaru wyłącznie do pisemnego zgłoszenia do procedury wywozu. Towary te następnie zostały nielegalnie wprowadzone na obszar celny Wspólnoty w dniu 11.09.2007 r., co spowodowało powstanie długu celnego na podstawie art. 202 W.k.c. Przepis art. 848 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego pozwala na uznanie danych towarów za towary powracające, jeżeli dowody dostępne organom celnym w urzędzie celnym powrotnego przywozu lub dowody dostarczone im przez osobę zainteresowaną wskazują, że zgłoszone do swobodnego obrotu towary są towarami, które zostały pierwotnie wywiezione poza obszar celny Wspólnoty i, że w chwili wywozu spełniały warunki wymagane dla uznania ich za towary powracające. Nie są wówczas wymagane określone w tym przepisie dokumenty. W ocenie Sądu regulacja ta dopuszcza zatem zastosowanie zwolnienia określonego w art. 185 ust. 1 W.k.c. w sytuacji gdy towary zostały wywiezione poza obszar celny Wspólnoty bez zachowania stosownych procedur. Możliwość zastosowania tego zwolnienia do towarów nielegalnie wprowadzonych na obszar celny Wspólnoty, a zatem w sytuacji, gdy dług celny powstał w wyniku naruszenia przepisów celnych została przewidziana w art. 212a W.k.c. Jednakże, stosownie do tej regulacji, warunkiem zastosowania zwolnienia od należności celnych towaru powracającego, który został nielegalnie wprowadzony na obszar celny Wspólnoty jest ustalenie, czy zachowanie osoby zainteresowanej nie nosi znamion oszustwa ani rażącego niedbalstwa i udowodni ona, że pozostałe warunki wymagane do zastosowania zwolnienia pozostają łącznie spełnione. Należy uznać za w pełni uzasadnione stanowisko organu, iż w niniejszej sprawie działanie Strony nosiło znamiona rażącego niedbalstwa, co skutkowało odmową udzielenia zwolnienia od cła dla przedmiotowych towarów jako towarów powracających. Rażące niedbalstwo stanowi kwalifikowaną postać braku zachowania należytej staranności, ogólnie wymaganej w stosunkach danego rodzaju. W ocenie Sądu rażąco odbiega od modelu zachowania należytej staranności postępowanie skarżącego, który po wywiezieniu towaru poza obszar Wspólnoty bez zgłoszenia tego faktu organom celnym, następnie chcąc ponownie wprowadzić go na ten obszar, dokonuje tego również nielegalnie nie przedstawiając towaru organom celnym. Organ wskazał, że strona posiadała wiedzę, jaki towar będzie przedmiotem przywozu na obszar celny Wspólnoty bowiem, jak wynika ze złożonych wyjaśnień (k. 115 odw. akt adm.), dla celów powrotnego wywozu towaru z Rosji już około 01.09.2007 r., została wystawiona nowa "wersja" faktury [...], w której został umieszczony również towar będący przedmiotem postępowania. Z przedłożonych przez Spółkę dokumentów wynika również, że w dniu 10.09.2007 r. firma C z K. złożyła wniosek do stosownych rosyjskich władz celnych o poddanie tego towaru uproszczonej procedurze reeksportowej. Mimo tego organowi celnemu przedstawiony został jedynie towar ujęty w deklaracji skróconej z dnia 11.09.2007 r. w postaci elektrycznych pomp paliwa oraz ich części. Towar objęty tą deklaracją został następnie zgłoszony do procedury dopuszczenia do obrotu towaru uprzednio wywiezionego do kraju trzeciego z zastosowaniem zwolnienia od cła przewidzianego dla towaru powracającego, według dokumentu [...] z dnia 28.09.2007 r., co wskazuje, że strona posiadała wiedzę o trybie postępowania w takich przypadkach. Podkreślenia wymaga, że Spółka jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą zajmującym się międzynarodowym obrotem towarowym, posiada wieloletnie doświadczenie w realizacji operacji przywozu lub wywozu towarów. Nie sposób zatem przyjąć, że nie posiadała wiedzy w zakresie obowiązku przedstawienia towaru, który został wwieziony na obszar celny Wspólnoty organowi celnemu. Nawet jeżeli strona miała wątpliwości co do sposobu postępowania, to uwzględniając zawodowy charakter jej działalności zachowanie należytej staranności wymagało podjęcia wszelkich działań w celu zapewnienia jej postępowaniu zgodności z prawem, czego niewątpliwie nie spełnia nielegalne wwiezienie towaru. Ponadto strona korzystała z usług agencji celnej, a zatem podmiotu profesjonalnie zajmującego się obsługą i doradztwem w sprawach celnych.

Niezasadny jest również zawarty w skardze ogólny zarzut dotyczący naruszenia w zaskarżonej decyzji art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej. Należy stwierdzić, iż organy celne w niniejszej sprawie zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy, co pozwoliło na prawidłowe dokonanie subsumpcji faktów uznanych za udowodnione pod stosowną normę prawną.

Skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest zarzutów, które z urzędu należało wziąć pod rozwagę, skargę należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270

ze zm.).