I SO/Sz 4/24 - Postanowienie

Data orzeczenia	2024-07-31	
Data wpływu	2024-07-04	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie	
Sędziowie	Wiesława Achrymowicz /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych	
Hasła tematyczne	Wstrzymanie wykonania aktu	
Skarżony organ	Dyrektor Izby Administracji Skarbowej	
Treść wyniku	Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia	
Powołane przepisy	Dz.U. 2024 nr 0 poz 935;  art. 61 par. 5; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Wiesława Achrymowicz po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 31 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi B. P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] maja 2024 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.	
Uzasadnienie
B. P. (skarżąca) wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Uzasadniała, że egzekucja pozbawi ją majątku i spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Zaznaczyła, że żyje na bardzo niskim poziomie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2024.935 - P.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd, na wniosek strony skarżącej, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego prawa do złożenia wniosku do sądu w tej kwestii. Sąd może również wstrzymać wykonanie aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Przytoczony art. 61 § 3 P.p.s.a. zawiera regulację stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady, według której ostateczna decyzja, postanowienie podlegają wykonaniu.

Jednak należy pamiętać, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia może dotyczyć tylko takiego, które - co do zasady - nadaje się do wykonania i takiego wykonania wymaga. Przez pojęcie wykonania należy rozumieć uzyskanie - w sposób dobrowolny lub przymusowy - takiego stanu rzeczy, który okaże się zgodny z rozstrzygnięciem organu. Zasadniczo wykonalność dotyczy tylko takich rozstrzygnięć organów, które zawierają nakazy bądź zakazy określonych zachowań dla ich adresatów.

Rozpatrywany wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania dotyczy postanowienia oddalającego zarzuty w sprawie egzekucji administracyjnej. Zaskarżone postanowienie jest wyrazem stanowiska wierzyciela odnośnie do zarzutów zgłoszonych przez skarżącą w sprawie egzekucji administracyjnej. Takie stanowisko wierzyciela, co do zasady, nie podlega wykonaniu ani dobrowolnemu, ani w trybie przymusu egzekucyjnego.

Tymczasem rozważany art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi ściśle o wykonalności, nie o każdej postaci skuteczności zaskarżonego rozstrzygnięcia. W konsekwencji postanowienie objęte skargą w niniejszej sprawie nie może być przedmiotem wstrzymania wykonania na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. Przepis ten zawiera szczególną instytucję, a więc jej przesłanki należy ściśle interpretować i stosować je wyłącznie w odniesieniu do rozstrzygnięć wykonalnych w powyższym rozumieniu.

Innymi słowy, wstrzymanie wykonania może dotyczyć tylko takiego rozstrzygnięcia organu, które jest objęte skargą i jednocześnie podlega wykonaniu dobrowolnemu bądź przymusowemu. Stanowisko wierzyciela dotyczące zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej takiemu wykonaniu nie podlega ze swej istoty. W następstwie, co do zasady, do zaskarżonego stanowiska wierzyciela nie znajduje zastosowania art. 61 § 3 P.p.s.a.

Na zakończenie należy zaznaczyć, że instytucja wstrzymania wykonania przewidziana w art. 61 § 3 P.p.s.a. nie może zastępować instytucji zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Są to odrębne instytucje prawa procesowego i każda z tych instytucji jest oparta na odrębnych ustawowych przesłankach. Wbrew oczekiwaniom skarżącej, art. 61 § 3 P.p.s.a. nie daje sądowi podstaw do zawieszenia postępowania egzekucyjnego.

W analizowanych okolicznościach faktycznych i prawnych skarżąca wystąpiła o zastosowanie art. 61 § 3 P.p.s.a. nieadekwatnie do przesłanek zawartych w tym przepisie.

Z tych powodów, wobec niezaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji przy zastosowaniu art. 61 § 5 tej ustawy.