Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Sędziowie, Asesor WSA Agnieszka Kręcisz-Sarna (spr.), Sędzia WSA Renata Siudyka, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 lutego 2026 r. sprawy ze skargi P. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 21 marca 2025 r., nr SKO.OS/41.9/156/2025/3315/KK w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie kary pieniężnej za usunięcie drzew oddala skargę.

Zaskarżonym postanowieniem z 21 marca 2025 r., nr SKO.OS/41.9/156/2025/3315/KK Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach (dalej "Kolegium" lub "Organ odwoławczy") stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie kary pieniężnej za usunięcie drzew.

Powyższe postanowienie Kolegium zapadło w następującym stanie sprawy.

Decyzją z 23 grudnia 2024 r., nr [...] Prezydent Miasta K. (dalej "Prezydent" lub "Organ I instancji") wymierzył P.L. (dalej "Skarżący") administracyjną karę pieniężną w wysokości 51 023,00 zł za usunięcie 4 sztuk drzew z terenu nieruchomości przy ul. [...] w K. (dz. nr [...] , k.m. [...], obręb Dz. [...] ), zgodnie z załącznikiem nr 1 do decyzji.

Od decyzji tej pismem z 10 stycznia 2025 r. Skarżący wniósł odwołanie, sprzeciwiając się rozstrzygnięciu o nałożeniu administracyjnej kary pieniężnej.

Organ odwoławczy, działając na podstawie art. 134 w ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (powołany tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r. poz. 572; dalej "k.p.a."), zaskarżonym postanowieniem stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji Prezydenta z 23 grudnia 2024 r.

W uzasadnieniu postanowienia Organ odwoławczy wskazał, że decyzja Organu I instancji została doręczona Skarżącemu 9 stycznia 2025 r., co wynika z oświadczenia strony zawartego w odwołaniu od decyzji. Zatem odwołanie od decyzji mogło być skutecznie złożone do 23 stycznia 2025 r. Tymczasem odwołanie - jak wynika z koperty - zostało pismem z 10 stycznia 2025 r. wniesione drogą pocztową 11 lutego 2025 r., czyli z uchybieniem ustawowego terminu wynikającego z art. 129 § 2 k.p.a. Skarżący nie złożył zaś wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W decyzji Organu I instancji zawarte zostało pouczenie o terminie wniesienia odwołania.

W skardze do sądu administracyjnego Skarżący wskazał, że nie zgadza się z wydanym rozstrzygnięciem. Wyjaśnił, że decyzja Organu I instancji została mu doręczona 9 stycznia 2025 r. Odwołanie zostało zaś napisane i wysłane następnego dnia, tj. 10 stycznia 2025 r. na adres K. , [...] . W dniu 27 stycznia 2025 r. potwierdzone odwołanie zostało wysłane z UM K. (w posiadaniu Kolegium) ze zwrotem z zaznaczeniem "nieznany adresat". Skarżący nie rozumiał dlaczego tak się stało bo w decyzji wyraźnie było napisane, że odwołać się od niej można tylko do Kolegium przy Prezydencie Miasta K. , bez podania właściwego adresu. Dla Skarżącego było jasne, że była to siedziba Prezydenta w Urzędzie Miejskim w K. . Dopiero po odebraniu zwrotu i kontroli strony internetowej Miasta K. , Skarżący dowiedział się o właściwym adresie – wtedy powtórnie wysłał pismo wraz z kopertą i returnem z Urzędu Miasta K. jako dowód, że termin został zachowany.

W odpowiedzi na skargę, Organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Podniósł argumenty zbieżne z treścią zaskarżonego postanowienia. Dodatkowo wskazał, że z wyjaśnień pracownika Organu I instancji wynika, że odwołanie Skarżącego od decyzji z 23 grudnia 2014 r. wpłynęło do urzędu listem poleconym priorytetowym o nr przesyłki [...].

W piśmie procesowym z 3 kwietnia 2025 r. Skarżący podtrzymał wnioski i zarzuty skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona.

Wyjaśnić należy, że pierwszym etapem administracyjnego postępowania odwoławczego jest badanie odwołania pod kątem spełnienia wymogów formalnych. Na tym etapie organ odwoławczy zobowiązany jest ocenić, czy odwołanie jest dopuszczalne oraz, czy zostało wniesione w ustawowym terminie. Jeśli organ stwierdzi niedopuszczalność odwołania lub uchybienie terminowi do jego wniesienia, wówczas ma obowiązek wydać na podstawie art. 134 k.p.a. postanowienie, które jest ostateczne i może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego.

Podstawę do wydania zaskarżonego postanowienia w trybie art. 134 k.p.a. stanowiło ustalenie, że Skarżący wniósł odwołanie od decyzji Prezydenta z 23 grudnia 2024 r., nr [...] z uchybieniem 14-dniowego terminu wynikającego z art. 129 § 2 k.p.a. Zgodnie bowiem z art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie.

Kolegium ustaliło, że decyzja pierwszoinstancyjna została wysłana na wskazany przez Skarżącego adres zamieszkania 27 grudnia 2025 r. za pośrednictwem operatora pocztowego Poczta Polska. Zgodnie z oświadczeniem Skarżącego zawartym w odwołaniu z 10 stycznia 2025 r., decyzja została mu doręczona 9 stycznia 2025 r. Zatem termin na wniesienie odwołania upływał 23 stycznia 2025 r., zaś Skarżący wniósł odwołanie 11 lutego 2025 r. (data nadania przesyłki nr [...] w placówce pocztowej).

Skarżący nie kwestionuje, że decyzja Prezydenta z 23 grudnia 2024 r. została mu doręczona 9 stycznia 2025 r. Skarżący twierdzi natomiast, że wysłał odwołanie 10 stycznia 2025 r. na adres Kolegium przy Prezydencie, wskazując adres siedziby Organu I instancji. Odwołanie zostało mu zwrócone przez Urząd Miasta w K. ze wzmianką "adresat nieznany". W pouczeniu zawartym w decyzji Prezydenta z 23 grudnia 2024 r. wyraźnie wskazano, że Skarżący może się odwołać od decyzji do Kolegium przy Prezydencie, a zatem Skarżący wysłał odwołanie na adres siedziby Organu I instancji.

W ocenie Sądu analiza materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie nie pozwala podzielić stanowiska i argumentacji Skarżącego.

Zgodnie z art. 107 § 1 pkt 7 k.p.a. decyzja powinna zawierać m. in. pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie. Decyzja Prezydenta z 23 grudnia 2024 r. zawiera pouczenie o prawie, terminie i sposobie wniesienia odwołania. W pouczeniu wskazano Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach jako organ odwoławczy, Prezydenta Miasta K. jako organ, za pośrednictwem którego należy wnieść odwołanie oraz termin 14 dni od daty doręczenia (otrzymania) decyzji jako termin wniesienia odwołania. Skarżący decyzję Organu I instancji otrzymał 9 stycznia 2025 r., co wynika z jego oświadczenia zawartego w odwołaniu z 10 stycznia 2025 r., a tym samym termin do wniesienia odwołania upływał 23 stycznia 2025 r. W aktach sprawy administracyjnej brak jest wadliwie zaadresowanej koperty (bądź jej kopii), w której – jak twierdzi Skarżący – 10 stycznia 2025 r. przesłano odwołanie od decyzji Prezydenta z 23 grudnia 2024 r. Koperta taka ani jej kopia nie została przedłożona przez Skarżącego także w toku postępowania sądowego. Skoro przesyłka nadana 10 stycznia 2025 r. została zwrócona Skarżącemu z adnotacją "nieznany adresat" to Skarżący winien być w jej posiadaniu. W aktach sprawy znajduje się natomiast koperta, w której - jak wynika z naklejki znajdującej się na kopercie - nadano odwołanie od decyzji Organu I instancji w dacie 11 lutego 2025 r. Zatem dowód ten wskazuje, że Skarżący odwołanie od decyzji Prezydenta z 23 grudnia 2024 r. wniósł 11 lutego 2025 r. - znacznie po upływie terminu do wniesienia odwołania. W tych okolicznościach faktycznych Organ odwoławczy obowiązany był po myśli art. 134 k.p.a. stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Nadto należy wskazać, że w związku z zarzutami skargi Kolegium zwróciło się do Organu I instancji o wyjaśnienie kwestii związanych z wniesieniem odwołania przez Skarżącego. W odpowiedzi na skargę Kolegium podało, że Organ I instancji w piśmie z 15 kwietnia 2025 r. wskazał, że odwołanie Skarżącego wpłynęło listem poleconym priorytetowym o nr przesyłki [...]. Skarżący w replice do odpowiedzi na skargę jedynie powtórzył swoje twierdzenia, w żaden sposób nie uprawdopodabniając okoliczności podnoszonych w skardze.

Co do zasady, brak winy strony, która uchybiła terminowi, stanowi podstawę przywrócenia terminu, pod warunkiem zaistnienia przesłanek, o których mowa w art. 58 § 1 i 2 k.p.a. W niniejszej sprawie jest niewątpliwe, że Skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, a odwołanie złożył po upływie terminu.

W tym stanie rzeczy Sąd stanął na stanowisku, że wniesiona skarga nie zawiera uzasadnionych zarzutów i przy braku naruszeń prawa, które należałoby uwzględnić z urzędu, podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym stosownie do art. 119 pkt 3 i art. 120 p.p.s.a.