III SAB/Gl 341/25 - Wyrok

Data orzeczenia	2026-01-14	
Data wpływu	2025-08-14	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach	
Sędziowie	Adam Gołuch /przewodniczący/
Barbara Brandys-Kmiecik
Magdalena Jankiewicz /sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6480
658	
Hasła tematyczne	Dostęp do informacji publicznej	
Skarżony organ	Prokurator	
Treść wyniku	Oddalono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2022 nr 0 poz 902; art. 16 ust. 1 i 2,; Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Dz.U. 2024 nr 0 poz 572; art. 127 § 1 i 2; Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Gołuch, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi A. G. na bezczynność Prokuratora Okręgowego w K. w przedmiocie wniosku o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę.	
Uzasadnienie
Pismem z 22 września 2022 r. (wpływ do organu 27 września 2022r.) skarżący A. G., działając na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej, zwrócił się do Prokuratora Okręgowego w K. o udzielenie następujących informacji:

1. Czy Prokurator Okręgowy w K. kategorycznie zaprzecza, że obawia się swojego podwładnego M. F., gdyż takie nieodparte wrażenie odniosło wielu obywateli?

2. Czy wobec M. F. zostały podjęte jakiekolwiek działania w celu wyjaśnienia i ukarania za publiczne szydzenie z przełożonej, urzędu prokuratora oraz używanie wulgarnych słów i gróźb, które zawarte zostały w "[...]" z dnia 24 czerwca 2022 r., gdzie ukazał się artykuł "[...]" napisał wiersz "[...]" oraz na stronie internetowej: [...] Jeżeli podjęto działania - jakie, kiedy, przez kogo, jaki był wynik?

3. Wykazu lat pracy Prokuratora Okręgowego w K. E. T. w Prokuraturze Rejonowej w M., zajmowane stanowiska, wykaz prokuratorów pracujących w tej jednostce w trakcie pracy ww. prokuratora wraz z zajmowanymi stanowiskami, wyszczególnienie ilości skarg na każdego prokuratora w każdym roku pracy w tej jednostce obecnego Prokuratora Okręgowego w K., ilość uniewinnień w popieranych aktach oskarżenia, każdego prokuratora w każdym roku pracy w tej jednostce obecnego Prokuratora Okręgowego w K. i czy w tych latach były kierowane pozwy przeciwko Skarbowi Państwa-Prokuratorowi Rejonowemu w M. z podaniem przyczyn, sygnatur akt i wyroków, podobny wniosek odnośnie postępowań dyscyplinarnych.

4. Czy prokurator E. T. łączą jakieś szczególne okoliczności z M. F., T. M., P. W., Z. Z., M. B., B. M., K. S., A. P., A. G., P. F., R. H., B. S., T. J., T. P., E. K., K. B., E. i P. F., np. wcześniejsza wspólna praca itp. (kiedy, gdzie, stanowiska)?

5. Jakie kwoty za przejazdy wypłacono D. G. w poszczególnych latach pracy, z wyszczególnieniem przyczyn i środka transportu oraz powodu wypłaty, gdyż prokurator ten nie posiada takiego środka transportu - zawiadomienie o przewinieniu dyscyplinarnym i przestępstwie.

6. Czy zostały podjęte jakieś kroki w związku z ujawnieniem przez D. G. i to domniemanemu sprawcy wszelkich danych teleadresowych pokrzywdzonej przestępstwami przeciwko życiu i zdrowiu M. F.? Czy M. F. zaraportował taki fakt, potwierdzony prawomocnym orzeczeniem Sądu czy nadal ukrywa ten wyciek? Czy Prokuratorowi Okręgowemu znany jest fakt sfałszowania przez kolejnego podległego prokuratora [...] jednostki dokumentu dotyczącego tego przestępstwa? Jeżeli nie, skarżący zażądał podjęcia odpowiednich działań wraz ze ściganiem sprawcy.

7. Dlaczego Prokurator Okręgowy w K. nie przeprowadził przez ponad 5 lat wizytacji czy lustracji Prokuratury Rejonowej w B., pomimo licznych sygnałów o nieprawidłowościach oraz czy podjęto wobec tego faktu i naruszenia prawa jakieś czynności służbowe (konkrety).

8. Czy aktualny Prokurator Okręgowy w K. raportował do przełożonych o każdym przypadku stosowania tymczasowego aresztowania powyżej 9 miesięcy w każdym roku pełnienia swojej funkcji? Skarżący wniósł o zanonimizowane dokumenty.

9. Z jakiego powodu została odwołana dotychczasowa zastępczyni Prokuratora Okręgowego w K.? Skarżący wniósł o dokument odwołujący ze stanowiska.

10. Jakim wynikiem zakończyła się ostatnia wizytacja w Prokuraturze Rejonowej w B.? Skarżący wniósł o dokument powizytacyjny.

11. Który konkretnie zastępca Prokuratora Okręgowego w K. wnioskował o powołanie M. F. na stanowisko Prokuratora Rejonowego w B.?

12. Szczegółowy wykaz postępowań dyscyplinarnych wobec podległych E. T. prokuratorów w każdym roku wraz z wynikiem.

13. Szczegółowy wykaz pozwów wobec Skarbu Państwa - podległych E. T. jednostek i dotyczących również kierowanej jednostki w każdym roku wraz z wynikiem i sygnaturą akt.

14. Czy Prokurator Okręgowy w K. zapoznał się z pozwem przeciwko podległej jednostce w B. i zgłoszoną ponad setką dowodów na haniebne czyny? Kiedy? Jeżeli nie, dlaczego?

15. Czy Prokurator Okręgowy w K. zgodzi się na osobiste wystąpienie w mediach w październiku i osobiście odpowie na pytania dotyczące zatrważających i haniebnych czynów w podległych jednostkach? Jeżeli tak, skarżący wniósł o wyznaczenie dwóch alternatywnych terminów i zaznaczył, że oczywiście podczas spotkania mogą, a w zasadzie powinni być także obecnie inni prokuratorzy, m.in. M. F., D. G. oraz inni autorzy haniebnych decyzji, na których Sądy nie pozostawiły suchej nitki, a wręcz potwierdziły fałszowanie dokumentów, co pozostało bez reakcji przełożonych, a de facto nastąpiło dalsze potwierdzanie nieprawdy, w tym Prokuratorowi Okręgowemu.

16. Czy wobec porażających pism, które wpłynęły pod koniec września 2022 roku, a które były adresowane bezpośrednio do rąk własnych Prokuratora Okręgowego w K. zostały podjęte kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego dotyczącego diametralnej różnicy w oficjalnie prezentowanych przez Prokuraturę faktów, a ponad setką konkretnych dowodów na potwierdzanie nieprawdy przez instytucję, która została powołana do stania na straży przestrzegania prawa? Skarżący wniósł o wykaz konkretnych działań.

W odpowiedzi na powyższy wniosek Prokurator Okręgowy w K. pismem z 10 października 2022 r. udzielił skarżącemu informacji w zakresie punktu 2, punktu 3 zdanie pierwsze, punktu 7, punktu 9 (jednocześnie zaznaczając, że motywy odwołania Prokurator I. S. z pełnienia funkcji Zastępcy Prokuratora Okręgowego w K. nie stanowią informacji publicznej) oraz punktu 10 wniosku (jednocześnie wskazując, że protokół z wizytacji nie stanowi informacji publicznej). Natomiast w odpowiedzi na pkt 1, pkt 4, pkt 6, pkt 8, pkt 11, pkt 14, pkt 15 i pkt 16 wniosku poinformowano skarżącego, że żądane w tej części wniosku informacje nie stanowią informacji publicznej. Jednocześnie uznano informacje żądane w punkcie 3 (zdanie drugie i następne), punkcie 5, punkcie 12 i punkcie 13 wniosku za informację przetworzoną i wezwano w związku z tym skarżącego, na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, do wykazania, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, że udostępnienie informacji publicznej w tym zakresie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W ocenie Prokuratora Okręgowego w K. udzielenie informacji w tym zakresie wymaga bowiem przeprowadzenia szerokiej analizy wielu spraw rejestrowanych w różnych rejestrach przez dłuższy okres czasu, jak również zapoznania się z aktami osobowymi prokuratorów, które zawierają informacje o miejscu i czasie pełnienia służby. Organ stwierdził, że konieczność przeprowadzenia takiej analizy, a tym samym zaangażowanie w jej wytworzenie szczególnych środków osobowych i to przez znaczny okres, świadczy o przetworzonym charakterze informacji.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w piśmie z 25 października 2022 r. wskazał, że organ błędnie uznał żądane przez niego informacje za informację przetworzoną, podał jednak szczególny istotny interes publiczny, który jego zdaniem wynika z faktu, że informacje te dotyczą podstawowych praw i wolności obywatelskich, a także powołał się na brak właściwości nadzoru zwierzchniego, który powoduje, że funkcjonariusze publiczni wykorzystują swoją władzę i immunitet w naruszaniu interesu społecznego, a społeczeństwo ma prawo dowiedzieć się jak funkcjonuje organ, który ma zapewnić przestrzeganie prawa.

Decyzją z 9 listopada 2022 r., sygn. [...] Prokurator Okręgowy w K., działając na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 10 ust. 1, art. 16 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz art. 104 i art. 107 Kodeksu postępowania administracyjnego, odmówił udzielenia skarżącemu informacji publicznej co do treści objętych pytaniami 3, 5, 12 i 13. Stwierdził bowiem, że żądana informacja stanowi informację przetworzoną z uwagi na konieczność czasochłonnej analizy bardzo obszernych zbiorów informacji, natomiast skarżący nie wykazał szczególnie istotnego interesu publicznego w jej udostępnieniu.

Pismem z 25 listopada 2022 r. skarżący wniósł odwołanie od powyższej decyzji, jednak Prokurator Regionalny decyzją z 5 grudnia 2022 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję Prokuratora Okręgowego w K. z 9 listopada 2022 r.

W wyniku wniesionej skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z 20 czerwca 2023 r., sygn. akt III SA/Gl 60/23 oddalił skargę na ww. decyzję Prokuratora Regionalnego w K.

W uzasadnieniu wyroku Sąd I instancji wyjaśnił na wstępie, że przedmiotem badania Sądu w niniejszym postępowaniu jest decyzja rozstrzygająca wniosek skarżącego wyłącznie w zakresie żądania określonego w punkcie 3 zdanie 2 i następne, punkcie 5, punkcie 12 i punkcie 13 wniosku. Skarżona decyzja co do zasady nie mogła natomiast rozstrzygać żądania zawartego w punkcie 1, 4, 6, 8, 11, 14, 15 i 16 wniosku skoro organ poinformował pismem stronę, że przedmiotem tego żądania nie jest informacja o charakterze publicznym. Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, w przypadku bowiem, gdy żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej, załatwienie sprawy może nastąpić poprzez pisemne poinformowanie o tym wnioskodawcy, co też organ uczynił w ustawowym terminie pismem z 10 października 2022 r.

Natomiast odnośnie części wniosku załatwionego decyzją, WSA podzielił stanowisko organów obu instancji zarówno co do przetworzonego charakteru informacji, jak i niewykazania przez skarżącego szczególnej istotności dla interesu publicznego w jej uzyskaniu.

W wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej wyrokiem z 28 marca 2025r. sygn. akt III OSK 18/24 NSA uchylił zaskarżony wyrok, jak i decyzje organów obu instancji.

W uzasadnieniu NSA uznał, że skuteczny jest zarzut, że skarga została przez WSA oddalona mimo, że organ w uzasadnieniu decyzji nie wskazał na okoliczności faktyczne, które pozwalałyby na dokonanie oceny, że informacje objęte wnioskiem miały charakter informacji przetworzonych. NSA uznał, że uzasadnienie zakwalifikowania wszystkich żądanych informacji, objętych decyzjami organów, które uznały je za informacje przetworzone, jest lakoniczne i niewystarczające. Organy nie wskazały bowiem konkretnie zapotrzebowania czasowego jak i osobowego, koniecznego do wytworzenia poszczególnych informacji, a WSA uznał, że takie uzasadnienie decyzji jest wystarczające i wyczerpujące. Brak takich danych czyni przedwczesnym stwierdzenie, że wszystkie informacje mają charakter przetworzony.

W związku z wyrokiem NSA, Prokurator Okręgowy 17 czerwca 2025r. wydał decyzję nr [...], w której ponownie odmówił udostępnienia informacji publicznej, przy czym zakres informacji objętych odmową pokrywał się z treścią pkt. 3 (w części) oraz pkt. 5, 12 i 13 wniosku. W uzasadnieniu podtrzymał prezentowane konsekwentnie stanowisko, że wniosek obejmuje informację przetworzoną, co wynika z tego, że uzyskanie takiej informacji wiąże się z poniesieniem określonych środków, zwłaszcza finansowych i organizacyjnych, trudnych do pogodzenia z bieżącymi działaniami Prokuratury.

W dalszej części uzasadnienia przedstawił ile skarg zostało wniesionych na prokuratorów prokuratur rejonowych w okresie od 1 maja 2016r. do 31 stycznia 2019r., ile w tym czasie prowadzono postępowań służbowych, i ile wniesiono pozwów przeciwko Skarbowi Państwa. Wskazał, ile osób zajmuje się realizacją tych zadań, wyjaśnił, że w pewnej części dane znajdują się w Prokuraturze Rejonowej w M. Oświadczył, że sprawami osobowymi Prokuratorów Prokuratury Okręgowej i Prokuratur Rejonowych zajmuje się tylko jedna osoba. Wskazał, że mając na uwadze wskazane okoliczności i uwzględniając konieczność zapewnienia bieżącej obsługi administracyjno – biurowej, do przygotowania informacji należałoby oddelegować co najmniej czterech dodatkowych urzędników na okres nie krótszy, niż 30 dni roboczych. Wskazał także, że z orzecznictwa NSA wynika, że nie podlegają ujawnieniu dokumenty wewnętrzne, to jest takie, które nie są kierowane po podmiotów zewnętrznych, a jedynie służą wymianie informacji czy określają zasady działania pracowników w określonych sytuacjach i jako przykład wskazał protokół z wizytacji, który nie obejmuje sfery faktów, lecz stanowi wzorzec postępowania na przyszłość.

W skardze z 25 lipca 2025r. skarżący zarzucił organowi naruszenie art. art.: 13 ust. 1, 14 ust. 1, art. 3, 6 ust. 1 pkt 2 lit. d, 6 ust. 1 pkt 3 lit. f, 6 ust. 1 pkt 4 lit. a, 6 ust. 1 pkt 4 lit. c 6 ust. 1 pkt 5 lit. d, 12 ust. 2 i 14 ust. 2 udip.

Wniósł o stwierdzenie bezczynności organu z rażącym naruszeniem prawa, przyznanie mu kwoty 38 077 zł, zobowiązanie organu do udzielenia informacji i zawiadomienie Ministra Sprawiedliwości Prokuratora Generalnego o możliwości popełnienia przestępstw.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Stwierdził, że wniosek strony został załatwiony w pełnym zakresie w części w trybie pisma z 10 października 2022r., w części zaś decyzją z 17 sierpnia (winno być: czerwca – przyp. Sądu) 2025r., w której organ uwzględnił zalecenia zawarte w wyroku NSA o sygn. akt III OSK 18/24. Oświadczył też, że skarżący nie skorzystał z możliwości wniesienia od tej decyzji odwołania.

W piśmie procesowym z 16 września 2025r. skarżący zwrócił uwagę na pomyłkę w dacie wydania decyzji i poinformował o złożeniu zawiadomienia o możliwości popełnienia przestępstwa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 i ust. 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie zaś do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.), dalej: p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.

W rozpoznawanej sprawie nie jest sporne ani wątpliwe to, że organ jest organem władzy publicznej zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022r., poz. 902) – dalej powoływana jako udip.

Bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej będzie miała miejsce w sytuacji "milczenia" organu wobec wniosku strony, tj. wówczas, gdy we wskazanym terminie zobowiązany podmiot nie udzieli żądanej informacji lub nie podejmie nakazanych prawem czynności zmierzających do powiadomienia o przyczynach zwłoki i o dodatkowym terminie udostępnienia informacji, a także wówczas, gdy podejmując te czynności, nie udzieli informacji w maksymalnym dwumiesięcznym terminie.

Właściwa realizacja wniosku o dostęp do informacji publicznej wymaga udzielenia informacji na temat zawartych w nim kwestii w takim zakresie i w taki sposób, jaki odpowiada treści żądania. Przedstawienie informacji innej niż ta, na którą oczekuje wnioskodawca lub też nieadekwatnej do treści wniosku świadczy o bezczynności podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, co stanowiłoby naruszenie art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Takiej jednak sytuacji w niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził.

Na wstępie zauważyć należy, że wniosek skarżącego o udzielenie informacji publicznej z 22 września 2022r. obejmował 16 pytań, przy czym wiele z nich było bardzo szczegółowych i obejmowało kilka różnych i często obszernych zagadnień, np. pytanie 3 zawierające kilka grup różnych informacji, jakich oczekuje strona, zatem faktyczny zakres wniosku był dużo szerszy niż 16 zagadnień. W związku z ich różnorodnością organ podjął procedowanie wniosku w dwóch odrębnych trybach:

- 1. Odnośnie informacji prostej oraz danych niestanowiących informacji publicznej w piśmie z 10 października 2022r. udzielił stronie odpowiedzi co do informacji prostej oraz - wskazując poszczególne punkty wniosku - poinformował, że w tej części nie dotyczy on informacji publicznej;

- 2. Wezwał stronę o wykazanie szczególnie istotnego interesu publicznego w uzyskaniu informacji, gdyż – zdaniem organu – ta część wniosku obejmowała informację publiczną przetworzoną.

Odnośnie części wniosku załatwionej decyzją zauważyć przyjdzie, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy. Skarżący wywiódł skargę na bezczynność, a nie na decyzję, w konsekwencji czego Sąd nie bada zgodności tej decyzji z prawem, a jedynie to, czy organ nie pozostaje w bezczynności odnośnie tego zakresu wniosku, który winien być załatwiony w trybie decyzji. Oceniając ów zarzut Sąd stwierdził, że nie jest on uzasadniony. Po uchyleniu poprzednich decyzji Prokuratora Okręgowego z 9 listopada 2022r. i Prokuratora Regionalnego z 5 grudnia 2022r. wyrokiem NSA z 28 marca 2025r. o sygn. akt III OSK 18/24, organ I instancji ponownie rozpoznał wniosek skarżącego w części obejmującej informację publiczną przetworzoną decyzją z 17 czerwca 2025r. Decyzja ta została wydana w terminie wynikającym z art. 13 ust. 1 udip, (gdyż wyrok NSA wpłynął do Prokuratury Okręgowej 5 czerwca 2025r.) i doręczona skarżącemu 26 czerwca 2025r. (elektroniczne pokwitowanie odbioru k.92 akt). Powyższe wyklucza zarzut bezczynności organu w części załatwionej decyzją.

Przechodząc zaś do oceny zarzutu bezczynności w odniesieniu do części wniosku rozpoznanej pismem z 10 października 2022r. Sąd stwierdza, że załatwia ono pozostałą część wniosku (tj. niezałatwioną w formie decyzji administracyjnej) i czyni to prawidłowo. Analizując zasadność tego zarzutu Sąd zestawił treść każdego z pytań i udzielonej na nie odpowiedzi. I tak na pytanie:

1. Czy Prokurator Okręgowy w K. kategorycznie zaprzecza, że obawia się swojego podwładnego M. F., gdyż takie nieodparte wrażenie odniosło wielu obywateli?

-organ udzielił odpowiedzi, że nie jest to pytanie o informację publiczną, a Sąd tę ocenę podziela.

Informacja publiczna to wiedza o faktach, obiektywnie istniejącym i mierzalnym stanie rzeczy, a nie o subiektywnych i osobistych odczuciach piastuna organu.

2. Czy wobec M. F. zostały podjęte jakiekolwiek działania w celu wyjaśnienia i ukarania za publiczne szydzenie z przełożonej, urzędu prokuratora oraz używanie wulgarnych słów i gróźb, które zawarte zostały w "[...]" z dnia 24 czerwca 2022 r., gdzie ukazał się artykuł "[...]" napisał wiersz "[...]" oraz na stronie internetowej: [...] Jeżeli podjęto działania - jakie, kiedy, przez kogo, jaki był wynik?

- organ wskazał, że nie zostało wdrożone w Prokuraturze Okręgowej postępowanie służbowe w sprawie opisanej w zapytaniu, czym udzielił odpowiedzi na wniosek.

3. Wykazu lat pracy Prokuratora Okręgowego w K. E. T. w Prokuraturze Rejonowej w M., zajmowane stanowiska, wykaz prokuratorów pracujących w tej jednostce w trakcie pracy ww. prokuratora wraz z zajmowanymi stanowiskami, wyszczególnienie ilości skarg na każdego prokuratora w każdym roku pracy w tej jednostce obecnego Prokuratora Okręgowego w K., ilość uniewinnień w popieranych aktach oskarżenia, każdego prokuratora w każdym roku pracy w tej jednostce obecnego Prokuratora Okręgowego w K. i czy w tych latach były kierowane pozwy przeciwko Skarbowi Państwa-Prokuratorowi Rejonowemu w M. z podaniem przyczyn, sygnatur akt i wyroków, podobny wniosek odnośnie postępowań dyscyplinarnych;

- organ wskazał okres, w jakim Prokurator T. pełniła funkcję Prokuratora Rejonowego w M., a więc częściowo udzielił odpowiedzi na wniosek. Natomiast w pozostałym zakresie został on uznany za obejmujący informację przetworzoną i załatwiony decyzją z 17 czerwca 2025r.

4. Czy prokurator E. T. łączą jakieś szczególne okoliczności z M. F., T. M., P. W., Z. Z., M. B., B. M., K. S., A. P., A. G., P. F., R. H., B. S., T. J., T. P., E. K., K. Bł., E. i P. F., np. wcześniejsza wspólna praca itp. (kiedy, gdzie, stanowiska)?

- organ stwierdził, że nie jest to informacja publiczna.

Również tę ocenę Sąd podziela. Pytanie w sprawie informacji publicznej musi być jasne i konkretne, gdyż z jednej strony organ nie ma obowiązku domyślać się, jakie dane stanowią przedmiot zainteresowania pytającego, z drugiej – jego sformułowanie winno pozwalać na jednoznaczną odpowiedź. Wyżej przedstawione pytanie o "szczególne okoliczności" sugerowało, że może chodzić o kontakty prywatne, towarzyskie czy rodzinne, a takie nie podlegają udip.

5. Jakie kwoty za przejazdy wypłacono D. G. w poszczególnych latach pracy, z wyszczególnieniem przyczyn i środka transportu oraz powodu wypłaty, gdyż prokurator ten nie posiada takiego środka transportu - zawiadomienie o przewinieniu dyscyplinarnym i przestępstwie;

- pytanie załatwione decyzją z 17 czerwca 2025r.

6. Czy zostały podjęte jakieś kroki w związku z ujawnieniem przez D. G. i to domniemanemu sprawcy wszelkich danych teleadresowych pokrzywdzonej przestępstwami przeciwko życiu i zdrowiu M. F.? Czy M. F. zaraportował taki fakt, potwierdzony prawomocnym orzeczeniem Sądu czy nadal ukrywa ten wyciek? Czy Prokuratorowi Okręgowemu znany jest fakt sfałszowania przez kolejnego podległego prokuratora [...] jednostki dokumentu dotyczącego tego przestępstwa? Jeżeli nie, skarżący zażądał podjęcia odpowiednich działań wraz ze ściganiem sprawcy;

- organ stwierdził, że treść zapytania nie stanowi informacji publicznej i nie pozwala na ustalenie, jakich informacji wnioskodawca żąda.

Także to stwierdzenie, że pytanie nie obejmuje informacji publicznej Sąd ocenia jako stanowiące prawidłowy sposób załatwienia wniosku w tej części. Zapytanie zawiera cały szereg osobistych ocen i stwierdzeń wnioskodawcy, które nie stanowią informacji publicznej, w dodatku opartych o przypuszczenia (ujawnienie danych teleadresowych).

7. Dlaczego Prokurator Okręgowy w K. nie przeprowadził przez ponad 5 lat wizytacji czy lustracji Prokuratury Rejonowej w B., pomimo licznych sygnałów o nieprawidłowościach oraz czy podjęto wobec tego faktu i naruszenia prawa jakieś czynności służbowe (konkrety);

- Prokurator Okręgowy wyjaśnił, że wizytacja taka została przeprowadzona w listopadzie 2021r., a więc rozpoznał wniosek w tej części, co wyklucza zarzut bezczynności.

8. Czy aktualny Prokurator Okręgowy w K. raportował do przełożonych o każdym przypadku stosowania tymczasowego aresztowania powyżej 9 miesięcy w każdym roku pełnienia swojej funkcji? Skarżący wniósł o zanonimizowane dokumenty;

- Organ odpowiedział, że pisma zawierające informację w tym zakresie nie stanowią informacji publicznej, gdyż są korespondencją wewnętrzną Prokuratury.

Sąd pogląd ten podziela. Orzecznictwo sądów administracyjnych wskazuje, że informacją wewnętrzną są dane służące uzgadnianiu stanowisk, wymianie poglądów, wypracowaniu stanowiska wewnątrz jakiejś struktury, ale nie prezentują poglądów organów na zewnątrz i nie są przeznaczone dla zewnętrznego adresata. "Dokument taki może służyć wymianie informacji między pracownikami danego podmiotu, może określać zasady ich działania w określonych sytuacjach, może też być fragmentem przygotowań do powstania aktu będącego formą działalności danego podmiotu. Organy władzy publicznej przed podjęciem decyzji i działań zbierają bowiem niezbędne informacje, uzgadniają stanowiska, wytwarzając w toku tych działań dokumenty robocze. Dlatego od "dokumentów urzędowych" w rozumieniu art. 6 ust. 2 udip odróżnia się "dokumenty wewnętrzne", służące wprawdzie realizacji jakiegoś zadania publicznego, ale nieprzesądzające o kierunkach działania organu. Dokumenty takie służą wymianie informacji, zgromadzeniu niezbędnych materiałów, uzgadnianiu poglądów i stanowisk. Mogą mieć dowolną formę, lecz nie są wiążące co do sposobu załatwienia sprawy. Nie są w związku z tym wyrazem stanowiska organu i nie stanowią informacji publicznej." (Tak NSA w wyroku z 13 stycznia 2026r., sygn. akt III OSK 169/25).

9. Z jakiego powodu została odwołana dotychczasowa zastępczyni Prokuratora Okręgowego w K.? Skarżący wniósł o dokument odwołujący ze stanowiska;

- organ wyjaśnił, że decyzja Prokuratora Krajowego o odwołaniu nie zawiera uzasadnienia. Natomiast pogląd o tym, że dokument ws. odwołania nie stanowi informacji publicznej znajduje oparcie w fakcie, że jest to dokument dotyczący pojedynczej sprawy pracowniczej, a więc spraw wewnętrznych i indywidualnych, związanych z bieżącym funkcjonowaniem danego podmiotu. (Tak NSA w wyroku z 27 czerwca 2025r. o sygn. akt III OSK 1452/24).

10. Jakim wynikiem zakończyła się ostatnia wizytacja w Prokuraturze Rejonowej w B.? Skarżący wniósł o dokument powizytacyjny;

- Organ wyjaśnił, że zespół wizytacyjny uznał, że Prokuratura Rejonowa w B. wywiązuje się ze swych ustawowych zadań w stopniu więcej niż dobrym.

11. Który konkretnie zastępca Prokuratora Okręgowego w K. wnioskował o powołanie M. F. na stanowisko Prokuratora Rejonowego w B.?;

- Organ wyjaśnił, że nie jest to informacja publiczna.

Pogląd ten należy podzielić uznając, że jest to zagadnienie pozostające na styku indywidualnych spraw pracowniczych i aktów kierownictwa wewnętrznego, a więc dokumentów wewnętrznych, które - jak już Sąd wskazał - nie podlegają ujawnieniu w trybie udip.

12. Szczegółowy wykaz postępowań dyscyplinarnych wobec podległych E. T. prokuratorów w każdym roku wraz z wynikiem;

- jest to część wniosku załatwiona decyzją z 17 czerwca 2025r.

13. Szczegółowy wykaz pozwów wobec Skarbu Państwa - podległych E. T. jednostek i dotyczących również kierowanej jednostki w każdym roku wraz z wynikiem i sygnaturą akt;

- część wniosku również załatwiona decyzją z 17 czerwca 2025r.

14. Czy Prokurator Okręgowy w K. zapoznał się z pozwem przeciwko podległej jednostce w B. i zgłoszoną ponad setką dowodów na haniebne czyny? Kiedy? Jeżeli nie, dlaczego?

- Prokurator Okręgowy uznał, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej, a treść wniosku nie pozwala na ustalenie, jakiej informacji żąda wnioskodawca – o jakim pozwie mowa.

Odnośnie tego zagadnienia Sąd przyjął, że uzasadnione jest stanowisko organu, że nie wiadomo, jakiej informacji żąda pytający. Nie dość bowiem, że wniosek powinien być sformułowany ściśle, gdyż organ nie ma obowiązku domyślania się, o jakie informacje chodzi pytającemu, o czym była wyżej mowa w części odnoszącej się do pytania 4., to jeszcze brak było jakichkolwiek elementów identyfikujących rzekomy pozew: oznaczenia stron, sądu, przed którym zawisł, daty wniesienia, przedmiotu roszczenia. Zatem organ obiektywnie nie miał możliwości udzielenia odpowiedzi na tak postawione pytanie.

15. Czy Prokurator Okręgowy w K. zgodzi się na osobiste wystąpienie w mediach w październiku i osobiście odpowie na pytania dotyczące zatrważających i haniebnych czynów w podległych jednostkach? Jeżeli tak, skarżący wniósł o wyznaczenie dwóch alternatywnych terminów i zaznaczył, że oczywiście podczas spotkania mogą, a w zasadzie powinni być także obecnie inni prokuratorzy, m.in. M. F., D. G.oraz inni autorzy haniebnych decyzji, na których Sądy nie pozostawiły suchej nitki, a wręcz potwierdziły fałszowanie dokumentów, co pozostało bez reakcji przełożonych, a de facto nastąpiło dalsze potwierdzanie nieprawdy, w tym Prokuratorowi Okręgowemu;

- organ uznał, że informacja ta nie stanowi informacji publicznej. Pogląd ten należy podzielić, gdyż - jak już była mowa w części dot. pytania 1. - informacja publiczna jest wiedzą o faktach, podczas gdy w tym pytaniu wnioskodawca pyta o zamiary czy plany organu odnośnie przyszłych zdarzeń, co do których nie wiadomo, czy w ogóle nastąpią.

16. Czy wobec porażających pism, które wpłynęły pod koniec września 2022 roku, a które były adresowane bezpośrednio do rąk własnych Prokuratora Okręgowego w K. zostały podjęte kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego dotyczącego diametralnej różnicy w oficjalnie prezentowanych przez Prokuraturę faktów, a ponad setką konkretnych dowodów na potwierdzanie nieprawdy przez instytucję, która została powołana do stania na straży przestrzegania prawa? Skarżący wniósł o wykaz konkretnych działań.

- organ stwierdził, że informacja nie stanowi informacji publicznej, gdyż z treści wniosku, nie wynika jakiej informacji wnioskodawca żąda i o jakie pisma chodzi.

Również w tej części Sąd uznał sposób załatwienia wniosku za prawidłowy, gdyż istotnie sposób ogólności w sformułowaniu pytania uniemożliwiał odniesienie się do niego.

Końcowo należy wyjaśnić, że Sąd dostrzegł częściową wewnętrzną sprzeczność w odpowiedziach organu na pytania 6, 14 i 16, gdzie organ stwierdził, że dane informacje nie stanowią informacji publicznej, a treść wniosku nie pozwala na ustalenie jakich informacji skarżący żąda. Skoro bowiem nie wiadomo, jakie informacje objęte są wnioskiem, to nie można ocenić, czy żądanie takie obejmuje informację publiczną, czy taką, która takiego charakteru nie ma. Tym niemniej jest to wadliwość zupełnie nieistotna z punktu widzenia sposobu załatwienia sprawy: rację miał organ, że stopień ogólności w postawieniu pytań uniemożliwiał udzielenie odpowiedzi, zatem sposób załatwienia wniosku również w tej części był prawidłowy.

Powyższe prowadzi do konstatacji, że zarzut bezczynności organu w załatwieniu wniosku skarżącego z 22 września 2022r. jest nieuzasadniony. Organ bowiem załatwił go w części w formie decyzji administracyjnej z 17 czerwca 2025r., a w części pismem z 10 października 2022r. Obie formy załatwienia sprawy nastąpiły w terminie, a pismo z 10 października 2022r. wyczerpująco odpowiadało na zagadnienia zawarte we wniosku skarżącego o udzielenia informacji w tej części, do jakiej się odnosiło. Co do zgodności z prawem decyzji z 17 czerwca 2025r. Sąd się nie wypowiada, jako że nie jej treść była przedmiotem skargi, a jedynie bezczynność w jej wydaniu. Jeśli skarżący uważał, że decyzja nie jest zgodna z prawem, winien był wnieść od niej odwołanie, o czym został pouczony w treści decyzji, a czego nie uczynił. Zgodnie bowiem z art. 16 ust. 1 i 2 udip:

1. Odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji.

2. Do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (...).

Z powyższego wynika, że do decyzji organów władzy publicznej (a z takim mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie) znajduje zastosowanie Kpa, który z kolei w art. 127 § 1 i § 2 stanowi odpowiednio:

§ 1. Od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji.

§ 2. Właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy.

Zatem kwestionowanie stanowiska zajętego przez organ w decyzji z 17 czerwca 2025r. – o ile skarżący miał taką wolę - winno było nastąpić w trybie odwołania, którego skarżący nie wniósł.

Sąd wyjaśnia także, że znana jest mu uchwała NSA z 22 czerwca 2020r. o sygn. akt II OPS 5/19, gdzie NSA uznał, że wniesienie skargi na bezczynność po wydaniu decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi.

Sąd jednak w tej konkretnej sprawie wyjątkowo objął rozstrzygnięciem merytorycznym także część wniosku załatwioną w formie decyzji z uwagi na fakt, że skarga strony obejmowała bezczynność w załatwieniu wniosku o udzielenie informacji w pełnym zakresie, zarówno tym, który został załatwiony decyzją z 17 czerwca 2025r., jak i pismem z 10 października 2022r. Sąd uwzględnił zatem niepodzielny charakter wniosku, ścisły związek pomiędzy częścią załatwioną w drodze decyzji i w trybie pisma, np. pkt 3, obejmujący cały szereg zagadnień, z których część organ rozpoznał w formie pisma, a część w trybie decyzji administracyjnej. Dlatego też dążąc do kompleksowego załatwienia sprawy Sąd objął swym rozstrzygnięciem obydwa te elementy.

W związku z tym, że zarzut bezczynności okazał się nieuzasadniony, w oparciu o art. 151 ppsa Sąd orzekł o oddaleniu skargi.