Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Tomasz Stawecki, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant spec. Katarzyna Ławnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2016 r. sprawy ze skargi E P, A P, P sp. j. z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2015 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego oddala skargę

Decyzją z dnia [...] listopada 2015 r., znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania E P i A P od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2015 r. stwierdzającej na wniosek [...] Sp. j. z siedzibą w [...] nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] marca 2005 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Przedsiębiorstwu Budowlanemu "[...]" R S pozwolenia na budowę obiektu handlowo-usługowego wraz z instalacjami wewnętrznymi, przyłączami i infrastrukturą przy ul. [...] róg [...] w [...] w części dotyczącej udzielenia pozwolenia na budowę drogi serwisowej na działce nr [...] a w pozostałej części odmawiającej stwierdzenia nieważności ww. decyzji - umorzył postępowanie odwoławcze.

W uzasadnieniu wskazał, że Wojewoda [...] wszczął na wniosek [...] Sp. j. z siedzibą w [...] postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] marca 2005 r. o pozwoleniu na budowę, a następnie decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r. stwierdził nieważność weryfikowanej decyzji w części dotyczącej udzielenia pozwolenia na budowę drogi serwisowej na działce nr [...] z uwagi na brak prawa do dysponowania wskazaną nieruchomością na cele budowlane, zaś w pozostałej części odmówił stwierdzenia nieważności ww. decyzji.

Od powyższego rozstrzygnięcia odwołanie złożyli E P i A P.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania oraz przeanalizowaniu akt sprawy wyjaśnił, że odwołanie może złożyć jedynie strona postępowania dlatego w pierwszej kolejności obowiązkiem organu odwoławczego jest zbadanie, czy odwołanie pochodzi od strony postępowania.

Jak wynika z akt sprawy odwołujący E P i A P swój interes prawny w kwestionowaniu decyzji o pozwoleniu na budowę wywodzą z faktu, że w dacie wydania tej decyzji byli właścicielami działki inwestycyjnej nr [...], co do której inwestor posiadał wyłącznie zgodę A P na dysponowanie działką na cele budowlane.

Organ odwoławczy ustalił, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] marca 2005 r. o pozwoleniu na budowę zostało wszczęte na wniosek [...] Sp. j. z siedzibą w [...] i odwołujący nie byli stroną tego postępowania.

W dacie wszczęcia postępowania nadzorczego (wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji został złożony w dniu [...] kwietnia 2012 r.) E P i A P nie byli już właścicielami działki inwestycyjnej nr [...], która od dnia [...] września 2011r stanowi własność spółki jawnej, co wynika z odpisu zupełnego z księgi wieczystej KW [...] prowadzonej dla nieruchomości nr [...].

Zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego skoro odwołujący nie posiadają własnego, aktualnego interesu prawnego uprawniającego ich do złożenia odwołania to należało postępowanie odwoławcze umorzyć na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli E P, A P i [...] Spółka Jawna z siedzibą w [...].

Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie art. 157 § 2 i 28 k.p.a. oraz art. 28 ust 2 i art. 3 pkt 20 Prawo budowlane przez bezpodstawne uznanie, że skarżący nie spełniają warunków do przyznania im uprawnień strony.

Skarżący zarzucili również naruszenie zasad postępowania tj. art. 7, 8, 9 i 107 § 3 k.p.a. i wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji wraz z zasądzeniem zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu wskazali, iż okolicznością bezsporną jest to, że w dacie wydania kwestionowanej decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] marca 2005 r. byli właścicielami działki nr [...] do której inwestor nie posiadał tytułu prawnego (brak zgody E P na realizację spornej inwestycji).

Wnosząc przedmiotową działkę nr [...] w dniu [...] września 2011 r. aportem do majątku [...] Spółka Jawna z siedzibą w [...] nie utracili posiadanego interesu prawnego, który jedynie dodatkowo rozciągnął się również na nowy podmiot gospodarczy.

Skarżący posiadają określone zobowiązania wobec spółki, której przekazany aport nie powinien posiadać żadnych wad dlatego oczywistym jest, że są zobowiązani do kwestionowania decyzji wywołującej negatywne skutki dla właścicieli działki nr [...].

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowane stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Uwzględnienie skargi przez Sąd następuje jedynie w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.

W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły dlatego skarga podlegała oddaleniu.

Przedmiotem kontroli sądu jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2015 r., znak: [...] wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. którą organ odwoławczy umorzył postępowanie odwoławcze uznając, że odwołujący E P i A P nie posiadają przymiotu strony uprawniającego do skutecznego wniesienia odwołania.

Organ odwoławczy trafnie wskazał, że aby mogło zostać skutecznie wszczęte postępowanie odwoławcze, to w postępowaniu tym musi zostać wykazane, iż osoba, która wniosła odwołanie, posiada przymiot strony w rozumieniu art. 28 kpa, tzn., że jej interesu prawnego dotyczy dany akt lub czynność.

Interes prawny wyraża się zaś w możliwości zastosowania normy prawa administracyjnego materialnego w konkretnej sytuacji konkretnego podmiotu prawa.

Stwierdzenie istnienia interesu prawnego sprowadza się zatem do ustalenia związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa administracyjnego materialnego, a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegającą na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację tego podmiotu w zakresie prawa materialnego.

W rozpoznawanej sprawie organ odwoławczy prawidłowo rozważył kwestię dopuszczalności wniesionego przez E P i A P odwołania dochodząc do trafnego wniosku, że nie pochodzi ono od podmiotu będącego stroną postępowania.

Dla oceny przymiotu strony należy brać pod uwagę jej własny, indywidualny i aktualny interes prawny uprawniający do kwestionowania ważności konkretnego orzeczenia.

Stroną postępowania zakończonego decyzją organu pierwszej instancji była wyłącznie [...] Spółka Jawna z siedzibą w [...], która od dnia [...] września 2011r. jest właścicielem działki nr [...].

Spółka jawna w świetle art. 8 kodeksu spółek handlowych i art. 33 kodeksu cywilnego jest odrębną od wspólników jednostką organizacyjną, wyposażoną w zdolność prawną. Spółka jawna ma zdolność do nabywania praw i zaciągania zobowiązań, co wynika z art. 8 kodeksu spółek handlowych ale także konieczną dla jej ochrony zdolność sądową.

Spółka jawna jest właścicielem określonych składników majątku (art. 28 k.s.h.) natomiast każdy wspólnik ma prawo do reprezentowania spółki jawnej i występowania w jej imieniu.

Wbrew zarzutom skarżących z momentem przejścia własności działki nr [...] do spółki jawnej skarżący utracili swój własny interes prawny i nie można podzielić ich stanowiska, iż nadal ten interes posiadają, a jedynie dodatkowo rozciągnął się on na spółkę jawną. Skarżący jako wspólnicy spółki jawnej mogą jedynie ją reprezentować stosownie do art. 29 § 1 kodeksu spółek handlowych.

Tym samym organ odwoławczy trafnie uznał, że skarżący nie posiadają przymiotu strony i nie mogą skutecznie złożyć odwołania.

W takim przypadku, gdy organ stwierdzi, że odwołanie pochodzi od podmiotu, który nie jest stroną postępowania powinien umorzyć postępowanie odwoławcze na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a.

Sąd nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja naruszała prawo dlatego skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002., Nr 153, poz.1270 ze zm.).