Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2007 r. sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia dotyczącego zamiaru wykonania robót budowlanych skargę oddala

VII SA/Wa 1324/07

U Z A S A D N I E N I E

Prezydent [...] na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 1 i ust. 7 i art. 81 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) po rozpatrzeniu zgłoszenia z dnia 4 sierpnia 2006r. dokonanego przez S. Sp. z o.o. w W., wnosił sprzeciw do zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na zainstalowaniu dwustronnej wolnostojącej tablicy reklamowej o powierzchni ekspozycyjnej 6 x 3 m (18 m2), fundament kopany, wysokość nogi 4 m - na działce nr ew. [...] z obrębu [...] w W. i nałożył obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę poprzedzonego decyzją o warunkach zabudowy ze względu na zmianę zagospodarowania terenu wprowadzoną planowaną inwestycją.

W uzasadnieniu wskazał, że w dniu 4 sierpnia 2006r. wpłynęło zgłoszenie wykonania robót budowlanych polegających na zainstalowaniu dwustronnej wolnostojącej tablicy reklamowej o powierzchni ekspozycyjnej 6 x 3 m (18 m2), z fundamentem kopanym, o wysokości nogi 4 m, na działce nr ew. [...] w W. Dokonana przez organ w świetle art. 30 ust. 7 Prawa budowlanego analiza przedłożonych do zgłoszenia dokumentów wykazała, że urządzenie reklamowe o takich gabarytach spowoduje zmianę zagospodarowania terenu, narusza ład przestrzenny, jest obiektem nie związanym funkcjonalnie oraz kompozycyjno-estetycznie z pozostałymi obiektami (przywołano art. 2 pkt 1 oraz art. 59 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Nadto zdaniem organu odległość projektowanego urządzenia od skrzyżowania ulic może spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia, poprzez ograniczenie widoczności dla ruchu kołowego zarówno na Al. [...] jak i ul. D.

S. Sp. z o.o. złożyła odwołanie od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] wnoszącej sprzeciw do zgłoszenia zamiaru rozpoczęcia robót budowlanych polegających na zainstalowaniu dwustronnej wolnostojącej tablicy reklamowej, wnosząc o jej uchylenie w całości oraz umorzenie postępowania w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu.

W uzasadnieniu odwołania wskazano, że w świetle przepisów Prawa budowlanego tj. art. 29 ust. 2 pkt. 6, "pozwolenia na budowę nie wymaga wykonanie robót budowlanych, polegających na: instalowaniu i remoncie tablic i urządzeń reklamowych, z wyjątkiem reklam świetlnych i podświetlanych usytuowanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym".

Zdaniem skarżącego organ błędnie przyjął, że wykonanie robót budowlanych określonych w zgłoszeniu, a polegających na instalowaniu tablicy i urządzenia reklamowego znajdującego się na obszarze zabudowanym wymaga pozwolenia na budowę. Tak samo błędnie organ przyjął, iż do zgłoszenia wymagane jest dołączenie projektu budowlanego oraz ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy. W ocenie skarżącego art. 30 ust. 1 pkt. 2 wlw ustawy wyraźnie stanowi, że na wykonywanie robót budowlanych, o których mowa w art. 29 ust. 2 pkt. 1-13, wystarczy jedynie dokonanie zgłoszenia. Instalowanie tablic i urządzeń reklamowych usytuowanych na obszarze zabudowanym nie wymaga pozwolenia na budowę, a jedynie podlega w pewnym zakresie obowiązkowi dokonania zgłoszenia. Dlatego nie jest wymagane dołączenie projektu budowlanego oraz ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy dla projektowanych reklam.

Jednocześnie odwołujący powołał orzecznictwo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wskazujące, iż zarówno instalacja tablic reklamowych na obiektach budowlanych, jak i budowa wolnostojących urządzeń reklamowych nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę. W przywołanym orzeczeniu wskazano, że konieczność wykonania skomplikowanej konstrukcji oraz duże rozmiary samego urządzenia nie mogą stanowić racjonalnej przyczyny do wyłączenia inwestycji z trybu zgłoszenia, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt. 2 ustawy Prawo budowlane. Ponadto Sąd stwierdził, iż Prawo budowlane nie przewiduje możliwości podziału inwestycji i stosowania do tak podzielonych części (konstrukcja dla tablicy reklamowej, tablica reklamowa o wymiarach 6 x 3 (18m2) odmiennych przepisów ustaw dotyczących pozwolenia na budowę lub zgłoszenia. Również z art. 29 ust. 2 pkt. 6 ustawy Prawo budowlane wynika, iż od obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę zwolnione są nie tylko tablice reklamowe, ale i urządzenia reklamowe, co oznacza całość urządzenia reklamowego, a więc także elementów konstrukcyjnych (konstrukcja dla tablicy reklamowej) do mocowania samej tablicy reklamowej (wyrok wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 30 maja 2005 r. sygn. akt. VII SA/Wa 1311/04).

W ocenie odwołującego się inwestora wydana przez organ decyzja nie precyzuje, w jakim zakresie lokalizacja jest niedopuszczalna i niezgodna z przepisami w zakresie bezpieczeństwa i organizacji ruchu drogowego, a jedynie ogólnie i bardzo subiektywnie wskazuje na możliwość ograniczenia widoczności dla ruchu kołowego na Al. [...] jak i ul. D.

Organ nie przeprowadził dowodów pozwalających określić lokalizację tablicy reklamowej jako niedopuszczalnej i niezgodnej z przepisami w zakresie bezpieczeństwa i organizacji ruchu drogowego, co przy uznaniowym charakterze zaskarżonej decyzji było jego obowiązkiem. Nie wyjaśnił niezgodności planowanego usytuowania tablicy w zakresie bezpieczeństwa i organizacji ruchu drogowego, co skutkowało naruszeniem art. 8 kodeksu postępowania administracyjnego.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez S. sp. z o.o. z siedzibą w W. od decyzji z dnia [...] wydanej przez Prezydenta [...] - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję

Zdaniem organu odwoławczego, organ I instancji zasadnie wniósł sprzeciw do zgłoszonych przez firmę S. sp. z o.o. robót budowlanych. Skarżący dokonał zgłoszenia zamierzenia inwestycyjnego polegającego na zainstalowaniu dwustronnej wolnostojącej tablicy reklamowej w trybie art. 29 ust. 2 pkt 6 w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego.

W obecnie obowiązującym stanie prawnym, zgodnie z art. 30 ust. 7 pkt 1 Prawa budowlanego (tekst jednolity: Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118) właściwy organ mógł nałożyć obowiązek uzyskania pozwolenia na wykonanie robót budowlanych objętych obowiązkiem zgłoszenia, jeżeli ich realizacja mogłaby spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia.

Rodzaj przedmiotowej inwestycji mieścił się w dyspozycji art. 30 ust. 7, ponieważ z podkładu geodezyjnego, na którym zaznaczono usytuowanie nośnika reklamowego załączonego do zgłoszenia wynikało, że urządzenie reklamowe o dużych gabarytach powierzchni ekspozycyjnej będzie usytuowane w miejscu o znacznym natężeniu ruchu komunikacyjnego, jakim jest skrzyżowanie Al. [...] z ulicą D. Odległość tego urządzenia od skrzyżowania ulic mogła spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi (uczestników ruchu drogowego) poprzez ograniczenie pola widzenia dla ruchu kołowego zarówno na Al. [...] jak i ul. D., a także zagrażać dekoncentracją kierowców.

Wojewoda [...] na uzasadnienie stanowiska przywołał wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (z dnia 24 maja 2005 r., sygn. akt VII SA/Wa 922/04) z którego wynikało, że organ administracji architektoniczno - budowlanej posiada uprawnienia pozwalające kontrolować rozmieszczenie reklam i urządzeń reklamowych na terenie swojej właściwości. Takie uprawnienia wynikają z przepisu art. 30 ust. 7 Prawa budowlanego, który przewiduje bardzo szeroką platformę możliwości kontroli instalacji reklam i urządzeń reklamowych, z uwagi między innymi na umiejscowienie (lokalizację) tego typu przedsięwzięcia. Jeżeli organ przyjmujący zgłoszenie uzna, iż w danym przypadku występuje którekolwiek z zagrożeń lub wymagań przewidzianych tym przepisem, może nałożyć obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę w myśl ogólnej zasady zapisanej w art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego.

Jednocześnie wskazał, iż w świetle orzecznictwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie instalacja urządzeń reklamowych, niezależnie czy umieszczanych na budynkach czy bezpośrednio na gruncie, stanowi przedmiot regulacji art. 29 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane i na tego rodzaju instalację wystarcza zgłoszenie zamiaru realizacji takiej inwestycji (wyrok WSA z dnia 12.01.2006 r., sygn. akt VII SA/Wa 1087/05).

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] wniosła firma S. Sp. z o.o. w W. domagając się jej uchylenia oraz uchylenia poprzedzającej ją decyzji organu I instancji z dnia [...] i orzeczenia, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.

W skardze zarzucono: naruszenie art. 29 i 30 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane, naruszenie art. 7 , 77 § 1 , 8 oraz 107 § 3 w związku z art. 11 -kodeksu postępowania administracyjnego.

W uzasadnieniu skarżący podniósł, że w świetle art. 29 ust. 2 pkt. 6, Prawa budowlanego przedmiotowa tablica nie wymagała uzyskania pozwolenia na budowę. Organ błędnie przyjął, że wykonanie robót budowlanych określonych w zgłoszeniu, wymaga pozwolenia na budowę i musi zostać poprzedzone decyzją o warunkach zabudowy. Zdaniem skarżącego art. 30 ust. 1 pkt. 2 w/w ustawy wyraźnie stanowi, że na wykonywanie robót budowlanych, o których mowa wart. 29 ust. 2 pkt. 1-13, wystarczy jedynie dokonanie zgłoszenia.

Zdaniem skarżącego zaskarżona decyzja nie precyzuje, w jakim zakresie lokalizacja tablicy reklamowej jest niedopuszczalna i niezgodna z przepisami bezpieczeństwa i organizacji ruchu drogowego, a organ jedynie ogólnie i bardzo subiektywnie wskazuje na możliwość ograniczenia widoczności dla ruchu kołowego, co przy uznaniowym charakterze zaskarżonej decyzji powinno być dokładnie wyjaśnione.

Nadto, w ocenie skarżącego organ odwoławczy naruszył przepis art. 107 § 3 w związku z art. 11 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez nie wyjaśnienie wskazanego przez organ I instancji obowiązku uzyskania decyzji o warunkach zabudowy. Błędne były również twierdzenia organu I instancji, że montaż przedmiotowego nośnika reklamowego z uwagi na jego gabaryty, ma wpływ na zagospodarowanie terenu, narusza ład przestrzenny a sam obiekt jako nie związany funkcjonalnie oraz kompozycyjno-estetycznie z pozostałymi obiektami wymaga pozwolenia na budowę.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje :

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych; Dz. U. Nr 153, poz. 1269). W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Wyjaśnić również należy, że stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przy ocenie legalności zaskarżonej decyzji brany jest pod uwagę stan prawny, który miał zastosowanie w chwili wydawania tej decyzji.

Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd nie dopatrzył się naruszeń prawa objętych art. 145 p.p.s.a. skutkujących taką wadliwością zaskarżonej decyzji, która wymagałaby jej wyeliminowania z obrotu prawnego.

W przedmiotowej sprawie Wojewoda [...] uznał za zasadny sprzeciw do zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na zainstalowaniu dwustronnej wolnostojącej tablicy reklamowej i nałożył obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę.

Artykuł 29 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego stanowi, że pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu tablic i urządzeń reklamowych, z wyjątkiem usytuowanych na obiektach wpisanych do rejestru zabytków w rozumieniu przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz z wyjątkiem reklam świetlnych i podświetlanych usytuowanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym. Z kolei art. 30 ust. 1 pkt 2 tej ustawy nakazuje zgłosić właściwemu organowi wykonywanie robót budowlanych, o których mowa w art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego.

Wskazać należy, że określony w art. 29 Prawa budowlanego katalog obiektów i robót budowlanych nie wymagających uzyskania pozwolenia na budowę stanowi wyjątek od generalnej zasady przyjętej w ustawie, nakładającej obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę.

Z przywołanych powyżej przepisów wynika, że instalacja przedmiotowej tablicy reklamowej nie wymagała uzyskania pozwolenia na budowę, potwierdza to także dotychczasowe orzecznictwo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w tym zakresie.

Mimo to podkreślić należy, że zwolnienie od obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę poprzez dokonanie zgłoszenia co do zamierzeń wymienionych w art. 30 ust. 1 ustawy nie ma charakteru bezwzględnego. Organ dysponuje bowiem stosownie do treści art. 30 ust. 7 Prawa budowlanego instrumentem umożliwiającym powrót w konkretnym przypadku do zasady wyrażonej w art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego. Taka możliwość, oparta w jakimś stopniu na uznaniu organu ograniczona jest do sytuacji, w których mogłoby wystąpić:

1) zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia,

2) pogorszenie stanu środowiska lub stanu zachowania zabytków,

3) pogorszenie warunków zdrowotno – sanitarnych,

4) wprowadzenie, utrwalenie bądź zwiększenie ograniczeń lub uciążliwości dla terenów sąsiednich.

Stosownie bowiem do treści art. 30 ust 7 w/w ustawy właściwy organ może nałożyć w drodze decyzji obowiązek uzyskania pozwolenia na wykonanie określonych robót budowlanych objętych obowiązkiem zgłoszenia, jeżeli ich realizacja może naruszyć ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi i mienia. Uprawnienie to ma zatem charakter ocenny i nie wymaga udowodnienia przez organ, że takie niebezpieczeństwo występuje. Sama możliwości wystąpienia zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia, może być przesłanką uzasadniająca nałożenie przez organ na inwestora obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę na wykonanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem.

Wobec ustalenia w przedmiotowej sprawie, że wykonywanie robót budowlanych polegających na zainstalowaniu dwustronnej wolnostojącej tablicy reklamowej o łącznej powierzchni ekspozycyjnej 18 m ² w niewielkiej odległości od skrzyżowania ulic może spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia poprzez ograniczenie widoczności dla ruchu kołowego zarówno na Al. [...] jak i ul. D., organ prawidłowo wydał decyzję na podstawie art. 30 ust. 7 Prawa budowlanego nakładając na inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę.

Organ administracji architektoniczno – budowlanej posiada możliwość oceny zagrożeń mogących wystąpić w związku z planowanym posadowieniem urządzenia reklamowego wolnostojącego. Takie uprawnienia wynikają z przepisu art. 30 ust. 7 Prawa budowlanego, który przewiduje szeroką platformę możliwości kontroli instalacji reklam i urządzeń reklamowych, z uwagi między innymi na lokalizację tego typu przedsięwzięcia inwestycyjnego. Jeżeli organ przyjmujący zgłoszenie uzna, iż w danym przypadku występuje którekolwiek z zagrożeń lub wymagań przewidzianych ww. przepisem może nałożyć obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę w myśl ogólnej zasady zapisanej w art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego (wyrok WSA z dnia 24 maja 2005r. sygn. akt VII SA/Wa 922/04).

Wprawdzie w ocenie Sądu decyzja organu I instancji z dnia 11 sierpnia 2006 r. wyszła poza zakres przepisu będącego podstawą rozstrzygnięcia, gdyż stanowiła o konieczności poprzedzenia decyzji o pozwoleniu na budowę decyzją o warunkach zabudowy, to jednak nie nałożyła na skarżącego wprost tego obowiązku. Poza tym w dalszym postępowaniu w przedmiocie uzyskania pozwolenia na budowę organ nie jest tym ustaleniem związany. Nie były również przekonujące twierdzenia organu I instancji, iż przedmiotowe urządzenie reklamowe z uwagi na gabaryty spowoduje zmianę zagospodarowania terenu, narusza ład przestrzenny, jest obiektem nie związanym funkcjonalnie oraz kompozycyjno-estetycznie z pozostałymi obiektami.

Jednak organ II instancji prawidłowo motywując sprzeciw i mając obowiązek ponownego merytorycznego rozpatrzenia sprawy oparł go jedynie o przesłankę możliwego zagrożenia bezpieczeństwa uczestników ruchu drogowego poprzez ograniczenie pola widzenia ruchu kołowego ulicy Al. [...] i ul. D., i dekoncentracji kierowców. To powoduje, że zdaniem Sądu, poczynione przez organ ustalenia dotyczące możliwości wystąpienia zagrożeń wymienionych w art. 30 ust. 7 Prawa budowlanego znalazły ustawowe oparcie a organ prawidłowo nałożył na inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę.

Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie została wydana z naruszeniem prawa i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.