VI SA/Wa 374/24 - Postanowienie

Data orzeczenia	2024-06-20	
Data wpływu	2024-02-02	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie	
Sędziowie	Agnieszka Dauter-Kozłowska /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6037 Transport drogowy i przewozy	
Hasła tematyczne	Odrzucenie skargi	
Skarżony organ	Inspektor Transportu Drogowego	
Treść wyniku	Odrzucono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2023 nr 0 poz 1634; art. 52 par. 1-3, art. 58 par. 1 pkt 6, art. 58 par.3; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Agnieszka Dauter-Kozłowska po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 12 grudnia 2023 r., nr BKOE.702.29086.2023.1662.2 w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę	
Uzasadnienie
K. K. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 12 grudnia 2023 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na jej niedopuszczalność, bowiem skarżący przez wniesieniem skargi złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634, dalej: "p.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Natomiast stosownie do art. 52 § 3 p.p.s.a., jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa.

Powyższe oznacza, że stronie niezadowolonej z decyzji wydanej w pierwszej instancji przysługuje wybór – albo złoży wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, albo wniesie skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego bez korzystana z tego środka odwoławczego. Jednakże strona musi zdecydować się na jeden z tych sposobów i nie jest możliwe złożenie najpierw wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, przy równoczesnym wniesieniu skargi. W takim przypadku Sąd nie może rozpoznać skargi, która dotyczy rozstrzygnięcia wydanego w pierwszej instancji, albowiem równolegle toczy się postępowanie odwoławcze, w wyniku którego zaskarżona obecnie decyzja mogłaby zostać zmieniona. Dopiero akt administracyjny wydany po rozpatrzeniu tego wniosku otwiera stronie drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Skarżący w zaskarżonej do Sądu decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z 12 grudnia 2023 r. został prawidłowo pouczony, że jeśli jest niezadowolony z rozstrzygnięcia, przysługuje mu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Jeśli natomiast nie chce skorzystać z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, może wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni od doręczenia decyzji.

Mając na uwadze, że skarżący wniósł skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w dniu 17 stycznia 2024 r., która wcześniej, tj. w dniu 8 stycznia 2024 r. została zaskarżona przez skarżącego na skutek złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do tego samego organu, należy uznać, że wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję nieostateczną w toku postępowania odwoławczego jest przedwczesne, a tym samym niedopuszczalne, co skutkuje odrzuceniem skargi.

Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.