Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Dziełak (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Marek Krawczak, Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, Protokolant st. sekr. sąd. Anna Kurdej, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi J. R. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę

Skarżacy – J. R., 26 lutego 2009 r. złożył wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług. Przedstawił następujący stan faktyczny:

Od członków posiadających spółdzielcze własnościowe prawo do garaży W. Spółdzielnia Mieszkaniowa "O." w ramach opłaty eksploatacyjnej pobiera podatek od nieruchomości i dodatkowo 22% podatek od towarów i usług oraz opłatę z tytułu wieczystego użytkowania gruntu i dodatkowo 22% podatek od towarów i usług. Skarżący jako właściciel (użytkownik) jest zatem podwójnie opodatkowany. Natomiast właściciele indywidualni posiadający budynek i garaż wolnostojący bądź garaż pod budynkiem przy płaceniu podatku od nieruchomości i opłaty za wieczyste użytkowanie nie są obciążani podatkiem od towarów i usług.

Skarżący zadał pytanie, czy opisany stan faktyczny jest zgodny z prawem?

W ocenie Skarżącego obciążenie przez W. Spółdzielnię Mieszkaniową "O." jej członków posiadających spółdzielcze własnościowe prawo do garażu dodatkowym podatkiem od towarów i usług nie wynika z prawa podatkowego i jest sprzeczne z Ordynacją podatkową.

W interpretacji indywidualnej z [...] maja 2009 r. Minister Finansów, z upoważnienia którego działał Dyrektor Izby Skarbowej w W., stanowisko Skarżącego uznał za nieprawidłowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 13 stycznia 2010 r. sygn. akt III SA/Wa 1254/09 uchylił tę interpretację. Zdaniem Sądu stanowisko Ministra Finansów nie stanowiło odpowiedzi na pytanie postawione we wniosku o wydanie interpretacji. Organ wypowiedział się bowiem w kwestii zwolnienia z podatku od towarów i usług opłat pobieranych przez spółdzielnie mieszkaniowe i stawki podatku, co nie było objęte zakresem pytania Skarżącego. Nie wypowiedział się natomiast co do podstawy prawnej pobierania przez spółdzielnię mieszkaniową podatku od towarów i usług od podatku od nieruchomości i od opłaty za użytkowanie wieczyste gruntu, a mimo to uznał stanowisko Skarżącego za nieprawidłowe.

Wyrok ten stał się prawomocny, jako że strony go nie zaskarżyły.

W interpretacji indywidualnej z [...] czerwca 2010 r. Minister Finansów, stanowisko Skarżącego ponownie uznał za nieprawidłowe.

Przytoczył treść przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) – dalej "u.p.t.u.", tj. art. 5 ust. 1 pkt 1 (przedmiot opodatkowania), art. 7 ust. 1 (definicja dostawy towarów i świadczenia usług), art. 41 ust. 1 (stawka podatku). Wyjaśnił, że zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 11 tej ustawy od podatku zwolnione są czynności wykonywane na rzecz członków spółdzielni oraz nie będących nimi właścicieli lokali, za które pobierane są opłaty przewidziane w art. 4 ust. 1, 2, 4 i 5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz.U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116 z późn. zm.) – dalej: "u.s.m.".

Z mocy ww. przepisów u.s.m. członkowie spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze prawa do lokali (garaży), obowiązani są do ponoszenia wszelkich opłat eksploatacyjnych związanych z tymi lokalami. Natomiast podatek od nieruchomości oraz opłata z tytułu użytkowania wieczystego gruntu stanowią element kalkulacyjny należności z tytułu eksploatacji i utrzymania lokalu (garażu).

Wprawdzie art. 43 ust. 1 pkt 11 u.p.t.u. wskazuje grupę osób, w przypadku których świadczenie przez spółdzielnie mieszkaniowe czynności, za które pobierane są opłaty, zwolnione jest przedmiotowo od podatku od towarów i usług, ale zwolnienie to odnosi się wyłącznie do czynności wykonywanych przez spółdzielnię w związku z eksploatacją i utrzymaniem lokali mieszkalnych.

Powołujac się na art. 2 u.s.m. Minister Finansów wyjaśnił, że zarówno garaże zwane "pomieszczeniami przynależnymi", chociaż stanowią część składową lokalu mieszkalnego w rozumieniu ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz.U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 z późn. zm.), jak i lokale użytkowe, nie są przeznaczone na stały pobyt ludzi i nie służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Oznacza to, że pobierane przez spółdzielnie mieszkaniowe opłaty związane z garażami nie korzystają ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 11 u.p.t.u. i podlegają opodatkowaniu stawką podatku o towarów i usług w wysokości 22% (art. 41 ust. 1 u.p.t.u.).

Z art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. wynika, iż to nie odpłatność sama w sobie podlega opodatkowaniu, a świadczenie, za które odpłatność przysługuje. Dotyczy to także podatku od nieruchomości, który nie jest ani towarem, ani usługą w rozumieniu art. 7 i art. 8 u.p.t.u.

Należność publicznoprawna jaką jest podatek od nieruchomości nie może podlegać dalszej odsprzedaży. Podatek ten ma charakter majątkowy i związany jest z posiadanym majątkiem, a nie obrotem uzyskiwanym z tytułu posiadania nieruchomości. Obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości ciąży bowiem na podatniku i to on jest zobowiązany do zapłaty należności z tego tytułu. Jednakże, strony mogą w ramach swobody kształtowania łączących je stosunków zobowiązaniowych, zawrzeć w umowie postanowienie co do zwrotu (refundacji) należności z tytułu podatku od nieruchomości. Nie można mówić o odsprzedaży podatku od nieruchomości na rzecz osób trzecich, a jedynie o zwrocie wyłożonych środków pieniężnych, która to czynność, co do zasady, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z treści art. art. 29 ust. 1 u.p.t.u. (obrót jako podstawa opodatkowania) Minister Finansów wywiódł, że podstawę opodatkowania stanowi całość należności jaką spółdzielnia mieszkaniowa pobiera z tytułu realizacji umowy dotyczącej eksploatacji i utrzymania lokalu. Podatek od nieruchomości oraz opłata z tytułu użytkowania wieczystego gruntu są jedynie elementami kalkulacyjnymi należności z tytułu eksploatacji i utrzymania lokalu (garażu). Na całość świadczenia należnego od nabywcy usługi (Skarżącego) świadczonej przez spółdzielnię składają się wszystkie należności wchodzące w skład opłaty (czynszu), które są obrotem w rozumieniu art. 29 ust. 1 ww. u.p.t.u..

Kwota podatku od nieruchomości oraz opłata z tytułu wieczystego użytkowania gruntu, podobnie jak inne opłaty dotyczące lokalu użytkowego, pobierane przez spółdzielnie mieszkaniowe (art. 4 u.s.m.) jako elementy wpływające na należność z tytułu eksploatacji garażu, podlegają opodatkowaniu.

Minister Finansów stwierdził zatem, że spółdzielnia mieszkaniowa działa zgodnie z obowiązującym prawem pobierając od swoich członków, posiadających spółdzielcze własnościowe prawo do garaży, podatek od towarów i usług w wysokości 22% w ramach opłat eksploatacyjnych, których składnikami są podatek od nieruchomości oraz opłata za wieczyste użytkowanie gruntów.

Pismem z 21 czerwca 2010 r. Skarżący wezwał Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa. Jego zdaniem interpretacja nie udzielała odpowiedzi na pytanie, na jakiej podstawie prawnej podatek od nieruchomości i opłata za wieczyste użytkowanie gruntów obciążany jest dodatkowym podatkiem od towarów i usług. Organ nie wyjaśnił także dlaczego podatki te stanowią składniki opłaty eksploatacyjnej, mimo że nie są towarami ani usługami.

Dodatkowo Skarżący wskazał, że w chwili zawarcia umowy ustanawiającej odrębną własność lokalu posiadacz takiego lokalu uiszcza podatek od nieruchomości oraz opłaty za wieczyste użytkowanie gruntów bezpośrednio do gminy, bez żadnego pośrednictwa spółdzielni, która nie obciąża tych zobowiązań podatkiem od towarów i usług, bo nie ma takich podstaw.

W odpowiedzi na to wezwanie Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej. Powtórzył stanowisko wyrażone w interpretacji.

W skardze złożonej na interpretację indywidualną Skarżący podtrzymał stanowisko zawarte we wniosku o wydanie interpretacji oraz w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa.

Ponownie wskazał, iż wydając interpretację Minister Finansów nie uwzględnił treści ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administarcyjnego w Warszawie z 13 stycznia 2010 r. Nie wyjaśnił bowiem, na jakiej podstawie prawnej wszelkie podatki mimo, że nie stanowią towaru ani usługi, stają się opłatą eksploatacyjną.

Skarżący podniósł, że opłata eksploatacyjna wynika z u.s.m., natomiast prawem podatkowym jest Ordynacja Podatkowa. Są to odrębne akty prawne, które nie korelują ze sobą, wobec czego obowiązek podatkowy nie może być wywodzony w drodze rozumowania a contrario, na zasadzie co nie jest zwolnione od podatku od towarów i usług jest opodatkowane mimo, że podatek dotyczy własności, staje się opłatą eksploatacyjną i stanowi jej element kalkulacyjny. Skarżący zgodził się, że eksploatacja jest usługą stanowiąc zespół czynności związanych z zapewnieniem niezawodnego działania przedmiotu (garażu). Podatek to natomiast należność publicznoprawna przymusowa i bezzwrotna na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu lub gminy wynikająca z ustawy zasadniczej. W ocenie Skarżącego zaskarżona interpelacja jest sprzeczna z Konstytucją RP, ponieważ nie odpowiada na pytanie, dlaczego przy własności spółdzielczej trzeba płacić podatek od towarów i usług, a przy własności wyodrębnionej lub indywidualnej już nie.

W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o oddalenie skargi. Podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej interpretacji. Zarzuty skargi uznał za niezasadne. Jego zdaniem, zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 13 stycznia 2010 r., w interpretacji udzielono odpowiedzi na pytanie zadane przez Skarżącego. Wyjaśniono, na podstawie jakich przepisów spółdzielnia mieszkaniowa pobiera podatek od towarów i usług z tytułu opłat eksploatacyjnych, w tym podatku od nieruchomości oraz opłaty z tytułu użytkowania wieczystego gruntu.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia Konstytucji RP, Minister Finansów wyjaśnił, że interpretacji udzielono na podstawie przepisów u.p.t.u. Upoważniony jest bowiem do wydawania interpretacji na podstawie powszechnie obowiązujących przepisów prawa podatkowego, a nie rozstrzygania o ich zgodności z Konstytucją. Zaskarżona interpretacja, uwzględniająca rozstrzygnięcie zawarte w ww. wyroku z 13 stycznia 2010 r., zawierająca rozstrzygnięcie niekorzystne dla Skarżącego, nie sprzeczna z Konstytucją RP.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Kontroli Sądu poddana została interpretacja indywidualna w zakresie podatku od towarów i usług.

Zagadnieniem budzącym wątpliwości Skarżącego była prawidłowość działania W. Spółdzielni Mieszkaniowej "O.", która w opłacie eksploatacyjnej związanej z przysługującym Skarżącemu spółdzielczym własnościowym prawem do garażu, uwzględniając podatek od nieruchomości i opłatę z tytułu użytkowania wieczystego gruntu, naliczała podatek od towarów i usług według stawki 22%.

Sprawa ta była już przedmiotem rozpoznania tut. Sądu, który wyrokiem z 13 stycznia 2010 r. sygn. akt III SA/Wa 1254/09 uchylił poprzednią interpretację indywidualną Ministra Finansów. Wyrok ten stał się prawomocny, a zatem na podstawie art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej: "p.p.s.a." wyrażona w nim ocena prawna wiązała Ministra Finansów przy wydawaniu zaskarżonej interpretacji. Wiąże również Sąd rozpoznający niniejszą sprawę.

W wyroku powyższym, nawiązując do przedstawionych przez Organ możliwości stosowania zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 11 u.p.t.u., Sąd stwierdził, iż z faktu, że dana czynność nie jest ujęta w katalogu zwolnień nie wynika obowiązek podatkowy. Obowiązek podatkowy nie może być wywodzony w drodze rozumowania a contrario, na zasadzie co nie jest zwolnione od podatku, to jest opodatkowane, jako że nakładanie podatków i innych danin publicznych następuje w drodze ustawy (art. 217 Konstytucji RP). Zdaniem Sądu, Minister Finansów, który przytoczył w interpretacji art. 5 ust. 1 pkt 1 oraz art. 7 ust. 1 i art. 8 ust. 1 u.p.t.u. nie wyjaśnił, jakie znaczenie w sprawie mają te regulacje. Nie podważył też stanowiska Skarżącego, iż podatek od nieruchomości i opłata za użytkowanie wieczyste gruntu nie są usługą lub dostawą, co według Skarżącego eliminuje obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług. Organ nie wyjaśnił też, jakie znaczenie w sprawie ma poczynione przezeń spostrzeżenie, iż podatek od nieruchomości nie może podlegać dalszej odsprzedaży, a także czy podatek od nieruchomości może być traktowany jako opłata, o której mowa w art. 4 ust. 1, 2, 4 i 5 u.s.m. Minister Finansów nie wskazał również podstawy prawnej opodatkowania podatkiem od towarów i usług podatku od nieruchomości i opłaty za użytkowanie wieczyste gruntu. Reasumując Sąd stwierdził, że stanowisko Ministra Finansów nie stanowiło odpowiedzi na pytanie postawione we wniosku o wydanie interpretacji.

W ocenie Składu orzekającego w niniejszej sprawie zaskarżona interpretacja nie zawiera wad wskazanych w wyroku z 13 stycznia 2010 r.

Przede wszystkim Minister Finansów udzielił jednoznacznej odpowiedzi na zadane przez Skarżącego pytanie stwierdzając, że spółdzielnia mieszkaniowa działa zgodnie z obowiązującym prawem pobierając od swoich członków, posiadających spółdzielcze własnościowe prawo do garaży, podatek od towarów i usług w wysokości 22% w ramach opłat eksploatacyjnych, których składnikami są podatek od nieruchomości oraz opłata za wieczyste użytkowanie gruntów.

Powyższe stanowisko Ministra Finansów jest prawidłowe i znajduje oparcie w przepisach prawa podatkowego, do którego interpretacji upoważniony jest Minister Finansów w ramach wydawania interpretacji indywidualnych.

Wyjaśnić przy tym należy, że przepisy wskazanej przez Skarżącego Ordynacji podatkowej normującą ogólne zagadnienia dotyczące podatków i postępowania podatkowego. Natomiast kwestie związane z nakładaniem poszczególnych podatków regulują stosowne, przypisane im ustawy podatkowe oraz wydane na ich podstawie przepisy wykonawcze.

Zasadnie zatem Minister Finansów przytoczył przepisy u.p.t.u. istotne z punktu widzenia obowiązku wyjaśnienia Skarżącemu wadliwości jego stanowiska oraz uzasadnienia stanowiska Organu. Równie zasadne było wskazanie przepisów u.s.m., jako że to właśnie one – w art. 4 ust. 1, 2, 4 i 5 – przewidują możliwość pobierania przez spółdzielnie mieszkaniowe tzw. opłat eksploatacyjnych, które związane są również z garażami i nakładają na osoby, którym przysługuje prawo do tych garaży obowiązek ponoszenia opłat. Ponadto, chociaż u.s.m. nie należy do prawa podatkowego, do ww. przepisów tej ustawy odsyła wprost art. 43 ust. 1 pkt 11 u.p.t.u.

Prawidłowo Minister Finansów stwierdził, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega opłata eksploatacyjna, której kwota stanowi obrót w rozumieniu art. 29 u.p.t.u.

Skarżący błędnie przyjmuje, że naliczany przez W. Spółdzielnię Mieszkaniową "O." podatek od towarów i usług jest podatkiem naliczonym od podatku od nieruchomości i opłaty za użytkowanie wieczyste gruntu.

W zaskarżonej interpretacji Minister Finansów trafnie wywiódł, że podatek od nieruchomości oraz opłata za użytkowanie wieczyste gruntu stanowią elementy kalkulacyjne składające się na opłatę eksploatacyjną. Podatek od towarów i usług naliczany jest jednak od opłaty eksploatacyjnej, bez względu na to, jakiego rodzaju kwoty w istocie składają się na tę opłatę. Innymi słowy, podatek od towarów i usług obliczany jest od ustalonej przez spółdzielnię mieszkaniową opłaty eksploatacyjnej i nie ma przy tym znaczenia, jakie składniki spółdzielnia mieszkaniowa w opłacie tej uwzględniła.

Z poszczególnych ustępów art. 4 u.s.m. wynika, że osoby (członkowie spółdzielni i osoby nie będące członkami spółdzielni), którym przysługuje określone prawo do lokalu, a także garażu, mają obowiązek ponoszenia – generalnie rzecz ujmując – kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem ich lokali (garaży) oraz nieruchomości stanowiących własność spółdzielni. Czynią to poprzez uiszczanie opłat zgodnie z postanowieniami statutu danej spółdzielni. Oznacza to, że określenie sposobu naliczania opłaty eksploatacyjnej należy do spółdzielni mieszkaniowej. Przytaczając w zaskarżonej interpretacji treść poszczególnych ustępów art. 4 u.s.m. Minister Finansów wskazał Skarżącemu podstawę prawną naliczania opłaty eksploatacyjnej.

Opłata eksploatacyjna stanowi swego rodzaju cenę za świadczoną przez spółdzielnię mieszkaniową usługę na rzecz osób, którym przysługuje prawo do garażu. W tym zakresie stanowiska stron są zbieżne.

Rację ma więc Minister Finansów wywodząc z art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u., że to nie odpłatność sama w sobie podlega opodatkowaniu, a świadczenie (usługa), za którą ona przysługuje. Spójne z powyższym jest twierdzenie Organu, że podatek od nieruchomości nie jest ani towarem, ani usługą w rozumieniu art. 7 i art. 8 u.p.t.u.

Podnoszona przez Skarżącego ta właśnie okoliczność, że podatek od nieruchomości i opłata za użytkowanie wieczyste gruntu nie są towarami i usługami, nie ma znaczenia, ponieważ – jak już Sąd wskazał – przedmiotem opodatkowania podatkiem od towarów i usług jest opłata eksploatacyjna jako wynagrodzenie za usługę, a nie poszczególne elementy, z uwzględnieniem których opłata ta została skalkulowana.

Wyliczona przez spółdzielnię mieszkaniową opłata eksploatacyjna w całości podlega zatem opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Nie jest zatem tak, że podatek ten nalicza się tylko od niektórych składników opłaty eksploatacyjnej, a od innych nie. Brak jest podstaw do takiego różnicowania poszczególnych elementów wchodzących w skład tej opłaty. Zasada ta dotyczy wszystkich wydatków, które mieszczą się w opłacie eksploatacyjnej.

Najkrócej rzecz ujmując, jeżeli spółdzielnia mieszkaniowa w opłacie eksploatacyjnej uwzględniła podatek od nieruchomości oraz opłatę za użytkowanie wieczyste gruntu, obowiązana była naliczyć od ich wartości podatek od towarów i usług, nie dlatego, że stanowią one odrębny przedmiot opodatkowania tym podatkiem, a z tego względu, że stały się one elementem opłaty eksploatacyjnej – wynagrodzenia za świadczoną usługę.

Wbrew zarzutowi Skarżącego, powtórzonemu w ślad za oceną Sądu wyrażoną w wyroku z 13 stycznia 2010 r. dotyczącą poprzedniej interpretacji z [...] maja 2009 r., w zaskarżonej interpretacji z [...] czerwca 2010 r. Minister Finansów nie wywodził obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług a contrario z okoliczności, że opłata eksploatacyjna związana z garażami nie jest objęta zwolnieniem przewidzianym w art. 43 ust. 1 pkt 11 u.p.t.u.

Z treści zaskarżonej interpretacji wynika, iż Minister Finansów wskazał okoliczność powyższą jako element oceny prawidłowości opodatkowania opłaty eksploatacyjnej 22% stawką podatku od towarów i usług, wskazaną przez Skarżącego we wniosku o wydanie interpretacji.

Zaskarżona interpretacja nie narusza przepisów Konstytucji RP, w szczególności zaś art. 217. Opodatkowanie opłaty eksploatacyjnej jako wynagrodzenia za usługę świadczoną przez spółdzielnie mieszkaniowe na rzecz osób, którym przysługuje określone prawo do garażu, wynika z obowiązujących przepisów u.p.t.u. Skoro zaś opodatkowaniu podlega opłata eksploatacyjna, a nie składające się na nią poszczególne kwoty, brak jest podstaw do twierdzenia, że podatkiem od towarów i usług obciążony jest podatek od nieruchomości i opłata za użytkowanie wieczyste gruntu. W rezultacie nie jest zasadne twierdzenie o podwójnym opodatkowaniu Skarżącego. Ponadto Sąd zauważa, że właściciele indywidualni, o których pisał Skarżący, znajdują się w innej sytuacji niż osoby, którym przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. Nie płacą oni opłat eksploatacyjnych, w skład których wchodzi podatek od nieruchomości i opłata za użytkowanie wieczyste gruntu, z którymi to opłatami eksploatacyjnymi wiąże się obowiązek uiszczania przez spółdzielnie mieszkaniową podatku od towarów i usług. Płacą oni natomiast – jak słusznie zauważył Skarżący – podatek od nieruchomości (jako podatnicy tego podatku) i ewentualnie opłatę za użytkowanie wieczyste gruntu.

Wyjaśnić również należy, iż osoby posiadające spółdzielcze własnościowe prawo do garażu (inaczej niż osoby będące właścicielami wyodrębnionych lokali) nie są podatnikami podatku od nieruchomości. Dlatego też nie mogą one po prostu zapłacić podatku od nieruchomości. Obciąża ich opłata eksploatacyjna, a podatek od nieruchomości – tylko jako składnik tej opłaty. Podatnikiem podatku od nieruchomości jest w takim przypadku spółdzielnia mieszkaniowa jako osoba prawna (art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2010 r. Nr 95, poz. 613).

Podkreślić należy raz jeszcze, z punktu widzenia opodatkowania opłat eksploatacyjnych podatkiem od towarów i usług nie ma znaczenia, z jakich elementów opłata ta została skalkulowana. Podatek naliczany jest od całej opłaty, jak to stanowi art. 29 ust. 1 u.p.t.u. Podatnikiem tego podatku jest spółdzielnia mieszkaniowa, a nie Skarżący. Dlatego też obowiązkiem spółdzielni mieszkaniowej jest jego uwzględnienie przy wyliczaniu kwoty opłaty, jaką Skarżący w rezultacie uiści.

Sąd nie stwierdził, aby w rozpoznanej sprawie doszło do naruszenia prawa, które miało lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jak to nakazuje art. 153 p.p.s.a., Minister Finansów wydając zaskarżoną interpretację uwzględnił ocenę prawną przedstawioną w wyroku Sądu z 13 stycznia 2010 r.

Skarżący otrzymał interpretację zawierającą prawidłowe stanowisko co do opodatkowania opłaty eksploatacyjnej i wchodzących w jej skład podatku od nieruchomości i opłaty za użytkowanie wieczyste gruntu.

W tym stanie rzeczy Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.