drukuj    zapisz    Powrót do listy

6035 Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym, Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, Inspektor Transportu Drogowego, Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego, II GSK 401/21 - Postanowienie NSA z 2021-04-14, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II GSK 401/21 - Postanowienie NSA

Data orzeczenia
2021-04-14 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-03-01
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Cezary Pryca /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6035 Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym
Hasła tematyczne
Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Sygn. powiązane
II GSK 3520/15 - Wyrok NSA z 2017-09-26
VI SA/Wa 2894/14 - Wyrok WSA w Warszawie z 2015-04-29
Skarżony organ
Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku
Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325 art. 175 par. 1-3, art. 275, art. 276
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi "A" Sp. j. z siedzibą w O. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 września 2017 r. sygn. akt II GSK 3520/15 w sprawie ze skargi kasacyjnej "A" Sp. j. z siedzibą w O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 2894/14 w sprawie ze skargi "A" Sp.j. w O. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego.

Uzasadnienie

I

Pismem z 26 lutego 2021 r. "A" Sp. j. w O. (dalej: skarżąca) złożyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 września 2017 r., sygn. akt II GSK 3520/15 oddalającym skargę kasacyjną skarżącej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 2894/14 oddalającego skargę skarżącej na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia

[...] lipca 2014 r. w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym.

Jako podstawę wznowienia postępowania skarżąca, reprezentowana przez współwłaściciela spółki A. K., wskazała "art. 19 ustawy z dnia 18 grudnia 2020 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych i niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 54), która to ustawa weszła w życie dnia 26 stycznia 2021 r." Jednocześnie skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu pierwszej instancji oraz decyzji organów I i II instancji i umorzenia postępowania w sprawie nałożenia kary, a także o orzeczenie o zwrocie środków zapłaconych lub ścigniętych w wyniku wykonania prawomocnego orzeczenia wraz z odsetkami w wysokości jak dla zaległości podatkowych za okres od dnia zapłaty lub ściągnięcia tej kwoty do dnia wydania orzeczenia. W uzasadnieniu wniosku skarżąca powołała się również na wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 21 marca 2019 r. zapadły w sprawie o sygn. C-127/17, którego skutkiem była zmiana "ustaw powszechnie w Polsce obowiązujących i dostosowanie do standardów prawa wspólnotowego w zakresie wprowadzenia jako zasady ruchu pojazdów o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi napędowej do 11, 5 tony na wszystkich drogach publicznych w Polsce, z wyjątkami szczegółowo wskazanymi w ustawie o drogach publicznych.

Skarga o wznowienie postępowania została podpisana osobiście przez współwłaściciela spółki – A. K.

II

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 275 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a."), do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenia sądów obu instancji, właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny. Do wznowienia postępowania na innej podstawie właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie.

W niniejszej sprawie do rozpoznania skargi skarżącej o wznowienie postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, ponieważ to ten sąd ostatnio orzekał w sprawie (art. 275 zdanie drugie p.p.s.a.).

Z kolei z art. 276 p.p.s.a. wynika, że do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej, jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio przepisy art. 175 p.p.s.a. Przywołany przepis art. 175 p.p.s.a. w § 1 wprowadza obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. Z kolei z treści § 2-3 tego przepisu wynika, że obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego jest wyłączony, jeśli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka, a także wówczas, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej oraz gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej, jak również w przypadkach, gdy skargę kasacyjną sporządza doradca podatkowy (w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami) lub rzecznik patentowy (w sprawach własności przemysłowej).

Powyższa regulacja prowadzi do wniosku, że – stosownie do treści przytoczonych wyżej przepisów art. 275, art. 276 w zw. z art. 175 p.p.s.a. – skarga o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego musi być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego z wyłączeniami, o których mowa w art. 175 § 2-3 p.p.s.a., pod rygorem jej odrzucenia (art. 178 p.p.s.a). W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że niedopełnienie tego obowiązku jest brakiem nieusuwalnym skargi o wznowienie postępowania, który powoduje jej odrzucenie bez uprzedniego wzywania do usunięcia braku formalnego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 193 i art. 276 p.p.s.a. (por. por. m.in. postanowienie NSA z 9 marca 2005 r. o sygn. akt I GSK 359/05, ONSAiWSA 2005/5/98; a także: J. Drachal, A. Wiktorowska, K. Wojciechowska, [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, 3 wyd., Warszawa C.H. Beck 2015, s. 1121, Teza 6 do art. 276 i powołane tam orzecznictwo, J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 628; T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 928).

W rozpoznawanej sprawie skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 września 2017 r., sygn. akt II GSK 3520/15, w imieniu "A" Sp. j. w O. podpisała osobiście i wniosła współwłaścicielka spółki – A. K., która nie wykazała, że jest adwokatem lub radcą prawnym, albo należy do grupy innych osób uprawnionych do sporządzenia tego środka odwoławczego. Posiadanie uprawnień do wniesienia skargi kasacyjnej musi być udokumentowany wraz ze złożeniem skargi o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego lub przed upływem terminu do wniesienia takiej skargi. W rozpoznawanej sprawie działająca w imieniu spółki – A. K., tego nie wykazała, co powoduje, że skarga o wznowienie postępowania podlegała odrzuceniu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 193 i art. 276 p.p.s.a.



Powered by SoftProdukt