Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz Sędziowie Sędzia NSA Mirosław Wincenciak Sędzia del. WSA Maciej Kobak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej B. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lutego 2022 r., sygn. akt II SA/Wa 3350/21 w sprawie ze skargi B. J. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 23 czerwca 2021 r. nr 9/SWA/BF/2021 w przedmiocie odmowy wypłaty nagrody jubileuszowej po trzydziestu latach służby 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od B. J. na rzecz Komendanta Głównego Policji kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Wyrokiem z 18 marca 2022 r., sygn. akt II SA/Wa 3350/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: "WSA"), po rozpoznaniu sprawy ze skargi

skargi B. J. (dalej: "skarżący") na decyzję Komendanta Głównego Policji (dalej: "organ", "Komendant") z 23 czerwca 2021 r. nr 9/SWA/BF/2021 w przedmiocie odmowy wypłaty nagrody jubileuszowej po trzydziestu latach służby, oddalił skargę.

Wyrok ten zapadł w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy.

W dniu 27 marca 2018 r. Bogdan J. zwrócił się do Komendanta z raportem "o ponowne wyliczenie okresów zaliczanych do wysługi lat", z uwzględnieniem okresu pracy w gospodarstwie rolnym rodziców w charakterze domownika od 11 maja 1990 r. do 19 kwietnia 1995 r., przedkładając jednocześnie oświadczenie w sprawie zatrudnienia w gospodarstwie rolnym z 12 marca 2018 r.

W związku z powyższym Komendant rozkazem personalnym nr 2823

z 13 sierpnia 2018 r. odmówił przyznania wnioskodawcy prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres prowadzenia indywidualnego gospodarstwa rolnego od 11 maja 1990 r. do 19 kwietnia 1995 r.

Na skutek wniesionej skargi na powyższy rozkaz Komendanta, WSA

w Warszawie wyrokiem z 19 marca 2019 r., II SA/Wa 1813/18 skargę oddalił.

W związku z wniesioną skarga kasacyjną, NSA wyrokiem z 19 marca 2019 r.,

I OSK 1607/19 uchylił zaskarżony wyrok WSA oraz rozkaz personalny Komendanta

z 13 sierpnia 2018 r. W jego uzasadnieniu NSA zobowiązał Komendanta

do uzupełnienia materiału dowodowego oraz ponownej jego oceny.

W dniu 23 czerwca 2021 r. organ wydał decyzję nr 9/SWA/A/BF/2021, w której

odmówił wypłaty w pełnej wysokości nagrody jubileuszowej po trzydziestu latach służby w Policji. Komendant, powołując się na wytyczne Sądu oraz przedłożone przez stronę dokumenty ustalił, że na dzień przyjęcia do służby w Policji, tj. na dzień 21 października 1996 r. do wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego, należy zaliczyć dodatkowe okresy: pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym w charakterze domownika, tj. od 11 maja 1990 r.

do 19 kwietnia 1995 r. (z wyłączeniem służby w Policji w dniu 19 kwietnia 1995 r.),

tj. 4 lata, 11 miesięcy, 9 dni; odbywania służby kandydackiej w Policji: od 19 kwietnia 1995 r. do 19 października 1996 r., tj. 1 rok, 6 miesięcy 1 dzień; służby w Policji:

od 21 października 1996 r., tj. 1 dzień.

Łączna wysługa lat na dzień 21 października 1996 r. wyniosła 6 lat,

5 miesięcy, 11 dni.

Biorąc za podstawę powyższe ustalenia Komendant rozkazem personalnym nr 3619 z 6 października 2020 r. określił na dzień 27 marca 2018 r. (dzień złożenia przez B. J. wniosku "o ponowne wyliczenie okresów zaliczanych do wysługi lat") prawo do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat

w wysokości 26%.

W dniu 16 kwietnia 2020 r. ww. funkcjonariuszowi wypłacono nagrodę jubileuszową za 25 lat służby w wysokości 8.337,60 zł brutto, natomiast w dniach

29 października 2020 r. i 2 listopada 2020 r. wypłacono wyrównanie:

1) uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres od marca 2018 r.

do października 2020 r. w kwocie: 6.038,36 zł brutto;

2) nagrody rocznej za rok 2018 w wysokości 143,54 zł brutto;

3) nagrody rocznej za rok 2019 w wysokości 177,81 zł brutto;

4) nagrody jubileuszowej za 30 lat w wysokości 4.700,40 zł brutto.

Zatem według organu, skarżącemu wypłacone zostały wszystkie należności wynikające z wydania przez Komendanta rozkazu personalnego nr 3619

z 6 października 2020 r.

W ocenie Komendanta, żądanie skarżącego dotyczące wypłaty nagrody jubileuszowej za 30 lat służby w Policji w pełnej wysokości, nie zasługuje

na uwzględnienie.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

z 11 sierpnia 2021 r. skarżący zakwestionował decyzję Komendanta Głównego Policji z 23 czerwca 2021 r., zarzucając organowi zaniedbania, nienależyte wykonanie zadań przez prowadzących postępowanie, naruszenie praworządności,

a także interesów skarżącego oraz przewlekłe prowadzenie sprawy.

W odpowiedzi na skargę Komendant wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe argumenty faktyczne i prawne.

Opisanym na wstępie wyrokiem WSA oddalił skargę. W uzasadnieniu wyroku WSA wyjaśnił, że z akt sprawy wynika, iż skarżący nabył prawo do nagrody jubileuszowej po 25 latach służby w 18 kwietnia 2020 r. i nagroda ta została mu wypłacona. Rozkazem personalnym z 6 października 2020 r. zaliczono wymienionemu do wysługi lat okres pracy w gospodarstwie rolnym w wymiarze uprawniającym do nabycia prawa do nagrody jubileuszowej po 30 latach służby.

WSA wskazał, że na skutek wydania w 6 października 2020 r. rozkazu personalnego zaliczającego do wysługi lat okres 4 lat, 11 miesięcy i 9 dni, od której uzależniony jest wzrost uposażenia zasadniczego, skarżący osiągnął "niejako wstecznie" wymagany okres uprawniający do nagrody jubileuszowej za 30 lat służby w Policji. Jednakże z uwagi na okoliczność, że pomiędzy 18 kwietnia 2020 r. (data realizowanego uprawnienia do nagrody jubileuszowej za 25 lat służby w Policji) a 6 października 2020 r. (data zaliczenia przez Komendanta okresu pracy w gospodarstwie rolnym, tj. 4 lat, 11 miesięcy i 9 dni) upłynął okres krótszy niż 12 miesięcy, tym samym spełniony został warunek, o którym mowa w § 4 ust. 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie okresów wliczanych do okresu służby, od którego zależy nabycie prawa do nagrody jubileuszowej, oraz trybu jej obliczania i wypłacania policjantom.

Sąd pierwszej instancji skonstatował, że skoro skarżący nabył prawo

do nagrody jubileuszowej wyższego stopnia (30 lat) w okresie krótszym niż 12 miesięcy, liczonym od dnia nabycia prawa do nagrody niższego stopnia (25 lat), ustalonej na podstawie uprzednio udokumentowanego okresu, to w konsekwencji

nie przysługuje mu nagroda jubileuszowa za 30 lat służby w Policji w pełnej wysokości, a jedynie wyrównanie nagrody jubileuszowej do nagrody wyższej

w kwocie 4.700,40 zł brutto, którą otrzymał.

Reasumując WSA stwierdził, że zaskarżona decyzja Komendanta

z 23 czerwca 2021 r. o odmowie wypłaty w pełnej wysokości nagrody jubileuszowej za 30 lat służby w Policji nie narusza prawa, a zarzuty skargi nie zasługują

na uwzględnienie.

Skarżący wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku, zaskarżając wyrok w całości, zarzucając:

I. naruszenie przepisów postępowania, mający istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:

1) art. 1 § 1 i 2 i 3 p.u.s.a. w zw. art. 3 § 1 w zw. z 135 p.p.s.a., w zw. art. 145 §1 pkt 1 lit c) p.p.s.a. poprzez nienależyte wykonanie obowiązku kontroli legalności działalności administracji publicznej polegające na oddaleniu skargi oraz nieuchyleniu decyzji w ramach zastosowania środków w celu usunięcia naruszenia prawa, pomimo, że decyzja ta została wydana z naruszeniem przez organ następujących przepisów;

a) art. 7, art. 8 k.p.a., art. 9, art. 11 k.p.a. w zw. z art. 77 ust. 1 k.p.a., art. 80 k.p.a, oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie w sposób wyczerpujący stanu faktycznego sprawy z uwagi na brak dokonania wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego zebranego w sprawie i w konsekwencji dokonanie jego oceny w sposób przedwczesny wybiórczy i dowolny, a nie swobodny, w szczególności poprzez:

1. uznanie, że skarżący nabył prawo do nagrody jubileuszowej z dniem wydania rozkazu personalnego z 6 października 2020 r., podczas gdy skarżącemu zgodnie z rozkazem personalnym zaliczono okres pracy w gospodarstwie rolnym

na dzień 27 marca 2018 r.

2. uznanie, że skarżącemu upłynął okres krótszy niż 12 miesięcy, o którym mowa w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 19 czerwca 2002 r. w sprawie okresów wliczanych do okresu służby, od którego zależy nabycie prawa do nagrody jubileuszowej, oraz trybu jej obliczania i wypłacania policjantom, podczas gdy od zaliczenia okresu pracy w gospodarstwie domowym upłynęło więcej niż 12 miesięcy.

b) naruszenie przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż nie doprowadziły do uwzględnienia skargi, tj. a) art. 141 § 4 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 c p.p.s.a. w zw. z art. 1 § 1 i 2 p.u.s.a. poprzez przeprowadzenie wadliwej kontroli legalności zaskarżonego rozkazu personalnego oraz bezzasadne uznanie, że organ przy orzekaniu nie naruszył art. 7, art. 9, art. 8, art. 77, art. 107 k.p.a., co skutkowało podjęciem przez WSA odmiennej oceny dowodów zgromadzonych w aktach administracyjnych rozpoznawanej sprawy z jednoczesnym zaniechaniem wyjaśnienia przyczyn, z powodu których Sąd dokonał takiej oceny dowodów; co w konsekwencji naruszyło zasadę prowadzenie postępowania

w sposób w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej.

II. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: § 4 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 19 czerwca 2002 r. w sprawie okresów wliczanych do okresu służby, od którego zależy nabycie prawa do nagrody jubileuszowej, oraz trybu jej obliczania i wypłacania policjantom poprzez niewłaściwą interpretację, w sytuacji gdy przepis ww. rozporządzenia stanowi o prawie do nabycia nagrody jubileuszowej. Wadliwość dokonanej wykładni § 4 ust. 3 i 4 rozporządzenia skutkowała niewłaściwym zastosowaniem tych przepisów i odmową prawa do nagrody jubileuszowej po trzydziestu latach służby. WSA błędnie wyliczył okres pracy w gospodarstwie domowym skarżącego i błędne uznał, iż upłynęło mniej niż 12 miesięcy od nabycia prawa do nagrody jubileuszowej za 25 lat służby.

Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy w całości do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o jej oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wobec oświadczenia skarżącego kasacyjnie o zrzeczeniu się rozprawy, sprawa została rozpoznania na posiedzeniu niejawnym – art. 182 § 2 p.p.s.a.

Stosownie do art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności skutkujących nieważnością postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a. i nie zachodzi żadna z przesłanek, o których mowa w art. 189 p.p.s.a., które Naczelny Sąd Administracyjny rozważa z urzędu dokonując kontroli zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku. Wobec tego Naczelny Sąd Administracyjny przeszedł do zbadania zarzutów kasacyjnych.

Wszystkie zarzuty kasacyjne niezależnie od ich normatywnej stylizacji zmierzały do wykazania, że Sąd pierwszej instancji wadliwie przyjął, iż § 4 ust. 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 19 czerwca 2002 r. w sprawie okresów wliczanych do okresu służby, od którego zależy nabycie prawa do nagrody jubileuszowej, oraz trybu jej obliczania i wypłacania policjantom (Dz. U. 2002 r. nr 100, poz. 913; dalej: "rozporządzenie") miał zastosowanie w niniejszej sprawie. Stanowisko skarżącego kasacyjnie nie jest prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 108 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2020 r., poz. 360 z późn. zm.), policjantowi przysługują określone tym przepisem świadczenia pieniężne, w tym nagrody jubileuszowe (pkt 3). Szczegółowe uregulowania dotyczące nagród jubileuszowych policjantów zostały zawarte w wyżej powołanym rozporządzeniu z 19 czerwca 2002 r. Zgodnie z § 3 ww. rozporządzenia, policjant nabywa prawo do nagrody jubileuszowej danego stopnia, z zastrzeżeniem

§ 4 i § 5, w dniu upływu wymaganego okresu służby. Z kolei § 4 rozporządzenia stanowi się, że policjant, który w związku z wejściem w życie przepisów umożliwiających zaliczenie do okresów służby okresów dotychczas niepodlegających uwzględnieniu przy nabyciu prawa do nagrody jubileuszowej, osiągnął staż dłuższy od wymaganego, prawo do nagrody jubileuszowej nabywa w dniu wejścia w życie tych przepisów (ust. 1). Jeżeli w okolicznościach, o których mowa w ust. 1, osiągnięty okres służby uprawnia jednocześnie do kilku nagród, policjantowi wypłaca się tylko jedną nagrodę - najwyższą (ust. 2). W razie nabycia prawa do nagrody wyższego stopnia w ciągu 12 miesięcy od dnia nabycia prawa do niższej nagrody, uzyskanej w okolicznościach określonych w ust. 1 i 2, przysługuje z tego tytułu wyrównanie do wysokości nagrody wyższej (ust. 3). Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio do policjanta, który w związku z udokumentowaniem okresów zaliczanych do okresu służby nabył prawo do nagrody wyższego stopnia przed dniem nabycia prawa do nagrody niższego stopnia ustalonego na podstawie dotychczas udokumentowanego okresu służby albo nabędzie je nie później niż w ciągu 12 miesięcy od tego dnia (ust. 4).

Z treści powołanych przepisów należy wyciągnąć kilka istotnych wniosków. Zasadą jest, że policjant nabywa prawo do nagrody jubileuszowej danego stopnia

w dniu upływu wymaganego okresu służby - § 3 rozporządzenia. Od zasady tej przewidziano wyjątki, określone postanowieniami § 4 i § 5 rozporządzenia – prawodawca jednoznacznie wskazuje bowiem w § 3 rozporządzenia, że przewidziana w nim zasada obowiązuje "z zastrzeżeniem § 4 i § 5".

Paragraf 4 ust. 4 rozporządzenia przewiduje, że do nabycia prawa do nagrody jubileuszowej może dojść "w związku z udokumentowaniem okresów zaliczanych do okresu służby", a zatem odmiennie niż w warunkach wskazanych w § 3 rozporządzenia. Treść § 4 ust. 4 rozporządzenia jest skorelowana z postanowieniami jego § 1 ust. 2 i ust. 3, które zobowiązują policjanta do udokumentowania okresów uprawniających do nagrody jubileuszowej. Tym samym, jeżeli wskutek udokumentowania okresów wliczanych do służby dochodzi do ich uwzględnienia

i ponownego przeliczenia stażu, od którego zależy prawo do nagrody jubileuszowej, może dojść do takiego "przyrostu" okresu służby policjanta, że w chwili wydania aktu uwzględniającego nowoudokumentowane okresy policjant będzie miał skonsumowane jednocześnie dwa kolejne progi stażowe, od których zależy nabycie prawa do nagrody jubileuszowej. W takim układzie, stosownie do zawartego w § 4 ust. 4 rozporządzenia odesłania do odpowiedniego stosowania jego § 4 ust. 2, policjantowi wypłaca się jedną nagrodę jubileuszową – wyższą. Podobne rozwiązanie prawodawca przewidział w sytuacji, gdy w następstwie uwzględnienia nowoudokumentowanych okresów wliczanych do służby, policjant nabywa prawo do nagrody jubileuszowej na kolejnym stopniu stażowym, w okresie krótszym niż 12 miesięcy od dnia nabycia prawa do nagrody jubileuszowej dla niższego stopnia stażowego. W takim skonfigurowaniu, adekwatnie do przewidzianego w § 4 ust. 4 rozporządzenia odesłania do odpowiedniego stosowania jego § 4 ust. 3, policjantowi przysługuje wyrównanie do wysokości nagrody jubileuszowej wyższej.

Na gruncie niniejszej sprawy nie jest sporne, że zaliczenie nowoudokumentowanych okresów wliczanych do służby, od których zależało nabycie przez skarżącego prawa do nagrody jubileuszowej po 30 latach służby nastąpiło rozkazem personalnym z 6 października 2020 r. Nie jest również kwestionowane, że prawo do nagrody jubileuszowej po 25 latach służby skarżący nabył w dniu 16 kwietnia 2020 r. Nabycie prawa do nagrody jubileuszowej po 30 latach służby,

w następstwie uwzględnienia nowoudokumentowanych okresów, nastąpiło zatem przed upływem 12 miesięcy od nabycia prawa do nagrody jubileuszowej po 25 latach służby. Skarżącemu przysługiwało więc wyłącznie wyrównanie do wysokości nagrody wyższej, które zostało mu wypłacone.

Uwzględnienie przedstawionych ocen prawnych nie pozwala na pozytywną weryfikację podniesionych zarzutów kasacyjnych. Sąd pierwszej instancji za podstawę wydanego wyroku przyjął właściwy stan faktyczny – zarzut naruszenia

art. 7, art. 8 k.p.a., art. 9, art. 11 k.p.a. w zw. z art. 77 ust. 1 k.p.a., art. 80 k.p.a, oraz art. 107 § 3 k.p.a. Prawidłowo zinterpretował i zastosował § 4 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 19 czerwca 2002r. Sporządzone uzasadnienie wyroku ujawnia wszystkie wymagane treścią

art. 141 § 4 p.p.s.a. elementy konieczne do odtworzenia procesu przeprowadzonej kontroli legalności zaskarżonej decyzji: WSA przytoczył stan faktyczny sprawy, ujął go w języku właściwych norm prawnych kształtujących podstawę rozstrzygnięcia wyroku, wyjaśnił znaczenie tych norm oraz wynikające z nich dla skarżącego konsekwencje. Uzasadnienie zawiera również odniesienie się do wszystkich istotnych wątpliwości podniesionych w skardze. Instancyjna kontrola zaskarżonego wyroku nie ujawnia również, aby Sąd pierwszej instancji naruszył jakiekolwiek rygory ustrojowe kształtujące model sądowoadministracyjnej kontroli administracji publicznej – zarzut naruszenia art. 1 § 1 i 2 i 3 p.u.s.a. w zw. art. 3 § 1 w zw. z 135 p.p.s.a.

Z podanych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.