Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 7 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 24 czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok postanawia odrzucić skargę.

Decyzją z dnia 24 czerwca 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 12 października 2010 r. określającą A.S. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r.

Decyzja powyższa została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 25 czerwca 2013 r. wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Pismem z dnia 9 lipca 2013 r. skarżąca zwróciła się do Dyrektora Izby Skarbowej z wnioskiem m.in. o uzupełnienie ww. decyzji co do rozstrzygnięcia.

Pismem nadanym na poczcie w dniu 24 lipca 2013 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na powyżej opisaną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, którą przesłała bezpośrednio do tutejszego Sądu.

Tutejszy Sąd przekazał powyższą skargę organowi właściwemu - Dyrektorowi Izby Skarbowej w dniu 1 sierpnia 2013 r.

Postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2013 r., doręczonym stronie w dniu 14 sierpnia 2013 r., Dyrektor Izby Skarbowej odmówił uzupełnienia rozstrzygnięcia ww. decyzji z dnia 24 czerwca 2013 r. Organ odwoławczy pouczył też stronę, że na przedmiotowe postanowienie służy stronie zażalenie, a ponadto, że zgodnie z treścią art. 213 § 4 i § 5 Ordynacji podatkowej termin do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 24 czerwca 2013 r. biegnie od dnia doręczenia niniejszego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Stosownie do art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) – dalej w skrócie P.p.s.a., skargę wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jednak w przypadku, gdy strona wnosi o uzupełnienie decyzji, termin do zaskarżenia tej decyzji biegnie od dnia doręczenia stronie decyzji o uzupełnieniu rozstrzygnięcia lub od dnia doręczenia postanowienia o odmowie uzupełnienia decyzji, o czym wprost stanowi art. 213 § 4 i § 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.).

W przedmiotowej sprawie skarżąca wystąpiła o uzupełnienie rozstrzygnięcia decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 24 czerwca 2013 r. Jak wynika z akt sprawy, wniosek ten rozpatrzony został przez Dyrektora Izby Skarbowej odmownie postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2013 r., doręczonym stronie w dniu 14 sierpnia 2013 r. Z tą też datą rozpoczął zatem bieg termin do wniesienia przez stronę skargi do sądu administracyjnego na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 24 czerwca 2013 r.

W rozpatrywanej natomiast sprawie skarga wniesiona została przez stronę w dniu 1 sierpnia 2013 r., zanim jeszcze jej wniosek złożony na podstawie art. 213 Ordynacji podatkowej o uzupełnienie decyzji co do rozstrzygnięcia został przez organ odwoławczy rozpatrzony. Wprawdzie skarga nadana została na poczcie w dniu 24 lipca 2013 r., jednakże została ona skierowana bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Zgodnie natomiast z art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a., decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd (organ administracji publicznej) na adres właściwego organu administracji publicznej, co w rozpatrywanej sprawie nastąpiło w dniu 1 sierpnia 2013 r.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wymienione w pkt od 1-5 powołanego artykułu. Sąd odrzuca skargę postanowieniem na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ww. ustawy).

Mając na uwadze, że zgodnie z art. 213 § 4 i § 5 Ordynacji podatkowej termin do wniesienia skargi biegnie od dnia doręczenia stronie postanowienia w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji co do rozstrzygnięcia, co w niniejszej sprawie nastąpiło w dniu 14 sierpnia 2013 r., uznać należało, że skarga wniesiona w dniu 1 sierpnia 2013 r. jest przedwczesna. Wniesienie skargi przed rozpoczęciem biegu terminu do jej wniesienia jest niedopuszczalne, dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.